Witam, chciałam spytać, jakie są konieczne warunki do spełnienia, aby wynik przesiewowego testu obciążenia glukozą 50 g (dla ciężarnych) wyszedł rzetelny. Wiem, że bycie na czczo nie jest konieczne, ale spotykam się z opiniami, że konieczne jest przebywanie w spoczynku przez okres 1 h od wypicia glukozy do pobrania krwi. Miałam to badanie robione w 24 tygodniu ciąży, najpierw wypiłam glukozę bez wcześniejszego pobierania krwi, a następnie po 1 h pobrano mi krew. Byłam wówczas na czczo, ponieważ miałam mieć też robioną morfologię ogólną. Niestety, pani pobierająca krew nie poinformowała mnie, że konieczny jest spoczynek, toteż wyszłam ze szpitala i przez około 20 minut byłam w ruchu.

Zastanawiam się, jak bardzo to mogło zafałszować mój wynik, który wyszedł 5,5 mmg, czyli w normie. W końcu jeśli można nie iść na czczo na to badanie, to spacerując, równie dobrze mogłam spalać np. zjedzony wcześniej obiad, a nie glukozę. Teraz jestem w 29 tygodniu ciąży i dziecko jest dość duże (w górnej granicy normy), toteż lekarz zalecił mi test tolerancji glukozy 75 g.

Moja Babcia ma 78 lat i jest cukrzykiem - przyjmuje leki na obniżenie cukru. Ostatnio rano miała cukier 31 i nie kontaktowała co kto mówi, więc wezwaliśmy pogotowie. Dostała kroplówkę, wypiła szklankę wody z cukrem i zjadła bułkę. Zabrali ją do szpitala na badania i raz jeszcze podali kroplówkę, a następnie za kilka godzin wypisali do domu. Wczoraj wieczorem miała zaś cukier 282, po wzięciu 2 tabletek na obniżenie cukru spadł jej do 250. Jednak w nocy znów trzeba było wezwać pogotowie, gdyż cukier spadł do 40. Tym razem pogotowie nie zabrało babci, stwierdzili (bardzo ordynarnie), że cukier to się u lekarza leczy, a nie dzwoni na pogotowie.

Ale nie o tym. Co może być przyczyną takich wahań cukru? Jakie badania należy przeprowadzić i z jakim lekarzem (oprócz rodzinnego - który jak widać nie potrafi sobie poradzić z problemem cukrzycy, skoro dochodzi do takich sytuacji) się skontaktować, aby zapobiec takim skokom cukru w przyszłości? One zazwyczaj pojawiają się w nocy około 3-7 nad ranem. Z góry dziękuję za odpowiedź.

Witam. W kwietniu wykryto u mnie cukrzycę, hemoglobina 8,1. Na chwilę obecną mój cukier jest w normie. Na czczo 85-95, po posiłku 110-130, hemoglobina 5,6. Ostatnio zrobiłam badania moczu. Wykryto białko 30,0 mg/dl oraz cukier 50 mg/dl. Od kwietnia schudłam 6 kg. Ważyłam 56 przy wzroście 168, a teraz 50. Bardzo się tym martwię. Dużo jem, glukoza w normie, a mimo to nadal chudnę. Czy mam szanse na powrót do swojej poprzedniej wagi? Czy to problemy z nerkami? Czemu cukier mam w normie, a mimo to jest on w nerkach? Pozdrawiam  

Piszę w imieniu mojego taty. Od niedawna wykryto u niego chorobę, nie wiemy ile czasu miał on nieleczoną cukrzycę. Z tego wynikła teraz ta neuropatia cukrzycowa, czyli drętwienie i mrowienie kończyn dolnych. Diabetolog leczyła go tabletkami g*** 100 mg, ale to nie wystarczało i przepisała teraz to samo, ale 300 mg. Razem z maścią W**. Ale to w ogóle nie pomaga, stopy jak piekły ogniem tak pieką dalej. Moje pytanie brzmi: Czy istnieje teraz jakieś inne leczenie tej choroby, jakieś inne tabletki? Zastanawiam się, czy istnieją polskie odpowiedniki tych tabletek, bo za jedno opakowanie tych trzeba wydać 150 zł. Czy są jakieś inne, nowe informacje w sprawie tej choroby? Dziękuję za ewentualną odpowiedź i proszę o jakikolwiek kontakt. Kasia

W lipcu tego roku 2-letni syn mojej kuzynki nagle stracił świadomość na kilka minut. Było to pół godziny po powrocie z długiej podróży z wakacji. Był upalny dzień, a malec przespał w samochodzie większą część drogi. W ciągu 4 miesięcy zdarzyło mu się kilka takich ataków. Po każdym malec był zmęczony i senny. Rodzice na zalecenie lekarza neurologa wykonali serię badań, w tym EEG i tomografię. Podejrzeniem była padaczka. O dziwo, badania wyszły dobrze. Żadnych oznak i skutków napadowych. Jednak lekarz prowadzący zalecił podawanie leków na padaczkę (nazwy nie pamiętam).

Jakiś czas potem (1-2 miesięcy) dostał kolejnego napadu. Objawił się on tak jak poprzednio, utratą świadomości, jednak trwało to dłużej niż zwykle, dostał drgawek. Przewieziono go do szpitala, dostał wlewkę doodbytniczą (nie wiem z jakim lekiem), po której stracił przytomność całkowicie, przestał samodzielnie oddychać, został intubowany. Jego stan był bardzo ciężki, zagrażający życiu. W tym czasie był już w trakcie kuracji lekiem na padaczkę. W szpitalu spędził prawie 3 tygodnie, zrobiono mu kolejne badania. Jednak i tym razem EEG i wszystkie inne wyszły dobrze. Lekarze jednak stwierdzili, że napad ten spowodowany był niskim stężeniem leku we krwi. Leki zmieniono na inne.

Mnie jednak zastanawia fakt, iż pomimo doskonałych wyników bez zmian napadowych lekarz zalecił dziecku leczenie lekiem na padaczkę, zdiagnozowaną jedynie objawami, a nie wynikami badań. Czy taki atak utraty świadomości mógł zostać spowodowany hipoglikemią lub okresowym znacznym spadkiem poziomu cukru we krwi, spowodowanym zmęczeniem lub odwodnieniem? Dodam, że w chwili wykonywania rutynowych badań dziecko miało cukier w normie. Czy mogło się zdarzyć jednak tak, że w wyniku zmęczenia, utraty wody, po wysiłku fizycznym nastąpił spadek poziomu cukru, który wywołał taki atak? Nie podważam kompetencji lekarza, jednak może przyczyna leży gdzie indziej. Gdzie jej szukać, jakie ewentualnie badania można jeszcze wykonać, w jakim kierunku iść? Bardzo proszę o pomoc.

Witam, jestem mężczyzną - 36 lat, 168 cm, 65 kg. Mam typowe objawy hipoglikemii, pierwsze to uczucie niepokoju i ssanie w żołądku. Na początku nie wiedziałem co robić i dochodziło drżenie rąk, pocenie się, mrowienie w okolicy ust, teraz po pierwszych objawach radzę sobie, najszybciej pomaga mi jogurt owocowy z musli. Zdarza się to około jeden raz w miesiącu, raczej w pracy (pracuję fizycznie), moją pracę porównałbym raczej do maratonu niż do sprintu, w domu rzadko, ale się zdarza, w około 1,5-2 h po posiłku, głównie obfitym w węglowodany, a ubogim w tłuszcze i białko, np. ziemniaki + czerwony barszcz. Objawy nie występują, jeśli czuję się najedzony. Zauważyłem również występowanie senności przy spożywaniu alkoholu (wódka) w około 5-10 min po przyjęciu 25 g, po około 30 min ten stan mija. Czy to hipoglikemia czy może coś o podłożu psychicznym? Pozdrawiam

Witam, od bardzo długiego czasu dość często zdarza mi się słabnąć (nie mdleć), czuję się źle, mam zawroty głowy i uczucia nudności, często drżenie. Dopada mnie wtedy nieodparta chęć sięgnięcia po coś jak najbardziej słodkiego. Zazwyczaj po zjedzeniu batonika lub czekolady, po jakimś czasie czuję się trochę lepiej. Często również budzę się w środku nocy z bardzo silnym "parciem" na cukier, czuję się nie najlepiej i mam problemy z zaśnięciem, jeżeli niczego nie zjem. Nie jestem otyła, mam lekką niedowagę, staram się odżywiać zdrowo i regularnie, choć czasami mi nie wychodzi. Jednak martwią mnie te objawy, szczególnie że ostatnio znowu zdarzają się z większą częstotliwością. Pozdrawiam i proszę o podpowiedzi.

Witam, mam pytanie. Od pewnego czasu zauważyłam, że poziom cukru po posiłku, po 1 godzinie jest w normie, a po 2 godzinach jest wyższy. Czym jest to spowodowane w cukrzycy ciążowej? Obecnie jestem w 36 tygodniu ciąży. Zazwyczaj dzieje się to po obiedzie lub podwieczorku, czy zależne to jest od ilości pokarmu? Czy zależne od ruchu, którego prawie nie mam? Przyjmuję insulinę i stosuję się do diety.

Mam 38 lat, urodziłam 2 dzieci. Pierwsze małe - 2800, drugie - 4400. W ciąży miałam cukrzycę. Bardzo przytyłam za każdym razem, po ok. 35 kg. Udało mi się to zrzucić, ale teraz po latach gwałtownie potrafię przytyć, np. 5 kg w 2 miesiące. 2 lata temu stwierdzono u mnie hipoglikemię. Gdy jestem szczuplejsza, objawy są nikłe, natomiast gdy tylko przybiorę na wadze, mam częste spadki. Dzisiaj był tak gwałtowny, że miałam problem ze zmierzeniem, tak się trzęsłam. Czy tylko dieta ma mi pomagać, gdy ja mam takie straszne tendencje do tycia? Mam 174 cm wzrostu i teraz ważę 75 kg. Synowie mają 17 i 11 lat. Agnieszka

Jestem Paulina i mam 19 lat. Pod koniec maja trafiłam do szpitala. Powodem było negatywne działanie jednego z leków, które przepisała mi lekarz na wymioty. Zrobiono mi badanie krwi i okazało się, że mam sporo podwyższony cukier. Nie wydaje mi się, abym wieczorem (do szpitala trafiłam w nocy) sporo jadła na kolację, ponieważ jak już wspomniałam wymiotowałam, więc nie byłam w stanie wiele zjeść. Rano poziom cukru był mniejszy.

Obecnie nie czuję się najlepiej. Wieczorami, gdy położę się do łóżka, mam zawroty głowy (wcześniej też się zdarzały, również w dzień). Ostatnio zauważyłam także, że mój mocz raz jest jakby przezroczysty, raz lekko zabarwiony, a raz ma normalny kolor (czytałam, że to może być spowodowane np. dużą ilością picia płynów, ale ja nie zwiększyłam ostatnio ilości, piję tyle ile piłam zawsze). Nieraz także pojawia się w nim takie jakby białko. Przed paroma dniami miałam także dziwny posmak w ustach (smak krwi). Na koniec dodam jeszcze, że u mnie w rodzinie cukrzyca się zdarzała.

Witam, mam 23 lata. Mam problem z nadmiernym spożyciem słodyczy. Najgorzej jest w kilka godzin po ich zjedzeniu, wtedy już zupełnie nie panuję nad sobą i muszę zjeść kolejną porcję. To jest dla mnie duży problem. Poza tym, żeby normalnie funkcjonować w ciągu dnia, muszę przespać minimum 11 godzin na dobę, a i tak zdarza mi się, że jestem senna i ospała. Nauka przychodzi mi bardzo trudno i mam potworne problemy z pamięcią i koncentracją, nawet na zwykłej rozmowie nie mogę się skupić. Dochodzi do tego częste kołatanie serca, w sytuacji gdy jestem zmęczona. Pojawiają się bóle głowy oraz drżenie rąk, gdy nie mam możliwości zjeść posiłku. Również oddaję dosyć często mocz, zdarza się, że chodzę do toalety częściej niż co godzinę. Mam pytanie, czy takie objawy świadczą o hipoglikemii?

U mojej 2-letniej córeczki stwierdzono małe rezerwy insuliny. Byłam z nią w Centrum Zdrowia Dziecka, gdyż po zmierzeniu cukru wyskoczyło 250 mdl. Miała zrobione badania na przeciwciała i wyszły ujemnie. Peptyd C też w normie. Po doustnym obciążeniu glukozą wyniki OK. Po dożylnym podaniu glukozy poziomy cukru też OK, ale na tej podstawie Pani doktor stwierdziła, że moja córka ma właśnie małe rezerwy insuliny. Niestety nie mam wyników w domu, ale z tego co pamiętam to powiedziano, że ma prawie płaską linię insuliny.

W domu czasem podniesie się jej cukier, ale w miarę szybko spada. Raczej nie było wartości powyżej 200 mdl. Oczywiście jesteśmy na diecie cukrzycowej, nawet ze względu na to, że ja jestem chora na cukrzycę typu 1 od 8 lat. W szpitalu Pani doktor powiedziała, że nie ma pojęcia, co może być przyczyną takiego stanu. Jeśli ktoś z Państwa wie coś na ten temat, to proszę o odpowiedź. Interesuje mnie jeszcze, czy te rezerwy się wyczerpują i będzie coraz gorzej, czy zostanie jak jest? Pozdrawiam

Witam, chciałabym poprosić specjalistę diabetologa o informacje na temat predyspozycji do dziedziczenia cukrzycy w następującym przypadku: rodzice mojego partnera (rodzice obecnie mają ponad 65 lat, mój partner 30 lat z lekką nadwagą) mają cukrzycę (ojciec zachorował w wieku około 44 lat, natomiast matka od 8 lat). Innych przypadków cukrzycy w jego rodzinie nie stwierdzono. Bracia partnera (bez nadwagi) w podobnym jak on wieku są zdrowi. Nie wiem dokładnie, na który typ cukrzycy są chorzy rodzice, ale ojciec przyjmuje insulinę.

Różne źródła podają, iż choroba ta jest dziedziczna jako predyspozycja, lub jest dziedziczna, lub nie da się tego ustalić. Proszę także o informacje, czy jest coś co mogłabym zalecić partnerowi, aby zapewnić mu większe bezpieczeństwo i dbanie w kontekście uchronienia go przed tą chorobą. Z góry bardzo dziękuję za fachową wypowiedź w tym temacie. Wszystkiego dobrego, Dahrmma  

Dzień dobry. Mam 33 lata. 9 miesięcy temu urodziłam drugą zdrową córeczkę i nawet dość szybko udało mi się wrócić do wagi sprzed ciąży (no może zostały 2 kg), ale to bardziej dzięki ćwiczeniom (od 13 lat ćwiczę aerobik 2 razy w tygodniu). Ostatnio, może tak od 5-6 tygodni, zauważyłam u siebie zwiększony apetyt, w tym również na słodycze. Zawsze jadłam dość regularnie, ale kolacji starałam się już nie jadać, natomiast teraz czuję jakby ssanie w żołądku i czuję spory głód. Dodatkowo już od 2 miesięcy mam bardzo zarwane noce (prawda, że od 9 miesięcy nie przespałam całej nocy bez wstawania, ale teraz budzę się praktycznie co godzinę), bo mojej córeczce najprawdopodobniej idą pierwsze ząbki i budzi się bardzo często z płaczem w nocy.

Wstając i robiąc jej jedzenie, przy okazji ja też coś muszę przekąsić i zazwyczaj jest to coś słodkiego (czuję po prostu wielką ochotę). Wieczorem po całym dniu jestem już zmęczona, chce mi się spać, pewnie przede wszystkim z powodu nieprzespanych nocy, ale może jest jeszcze jakaś inna przyczyna. Dodatkowo mam bardzo dużo obowiązków, praca na cały etat, dwójka małych dzieci, obowiązki w domu. Robiłam niedawno morfologię i OB i wyniki mam dobre. Waga na razie się nie zmieniła, ale jak tak dalej pójdzie, pewnie będzie rosła. Co mogłoby być jeszcze przyczyną wzmożonego apetytu, może powinnam zrobić jakieś dodatkowe badania? Proszę o odpowiedź.

W 27 tygodniu ciąży wykryto u mnie cukrzycę ciężarnych. Po glukozie 75 mierzonej po dwóch godz. stężenie cukru było 174 mg. Na początku dieta dawała efekt, chociaż sporadycznie cukry rosły maksymalnie do 160, mierzone glukometrem 1 godz. po posiłku. Ostatnio powtarzało się to co drugi dzień, raz po śniadaniu 144 po 1 godz., po obiedzie 154. Włączono mi insulinę przed posiłkiem 3 razy dziennie, 3 jednostki, więc podobno mało. Ale czy było to konieczne? Mam pytanie, jakie to ma znaczenie i zagrożenie? Kiedy jednego dnia jem obiad o 14 godz. i 10 minut wcześniej biorę insulinę, ale drugiego dnia jem obiad o 17 godz. i też przed biorę insulinę. Proszę mi powiedzieć, czy ta regularność ma istotne znaczenie?