Witam wszystkich oraz Redakcję abcZdrowie.pl. W nawiązaniu do e-maila (w załączeniu) do mojego zapytania z dn. 20.02.2011 r. odnośnie porady czy wszystko jest prawidłowo z moim stawem skokowym i prośbą o interpretację USG stawu skokowego. Otóż ja proszę tylko o interpretację badania USG skręconego i naderwanego stawu skokowego. Odnosząc się do Państwa e-maila informuję, że badania skonsultowałem już z 4 chirurgami. Dopiero ten 4 chirurg skierował mnie do ortopedy. Stwierdził, że od początku sprawą mego skręcenia powinien się zająć ortopeda. Piszę do Państwa ponieważ mam 33 lata, pracuję, a na skręcenie i naderwanie stawu jestem na chorobowym 6 tydzień. Informuję, że prywatnie jestem umówiony do ortopedy na 22.02.2011 r., ale proszę tylko o Państwa poradę, co Państwo sądzą o moim przypadku. Pokrótce go opiszę ponownie: Nieszczęśliwie skoczyłem na zewnętrzną częścią stopy z ok. 50-60 cm i lekarz chirurg po Rtg stwierdził, że mam mocne skręcenie i naderwanie stawu skokowego. Założono mi gips na 2 tygodnie. Noga mnie strasznie bolała, cały czas leżałem i noga lewa w górze. Po ściągnięciu gipsu stopa pod kostami była cała sina (dwa duże krwiaki pod kostkami), obrzęk przede wszystkim kostki z zewnętrznej strony. Lekarz podtrzymał diagnozę i kazał smarować nogę Voltarenem, moczyć nogę w wodzie z solą bocheńską, Megatronik, Bioptron, Krioterapię oraz zawinąć nogę bandażem elastycznym. Co najważniejsze, jest już 6 tydzień po skręceniu, a mnie nadal strasznie boli staw skokowy. Czy to jest normalne? Piszę do Państwa oraz osób, które przechodziły skręcenie i naderwanie stawu skokowego. 21.02.2011 r. jak poszedłem pryw do chirurga to powiedział, że od razu lekarz na pogotowiu pownien mnie skierować do ortopedy. Powiedział, że mam mocno naderwany więzozrost piszczelowo-strzałkowy (jeszcze troszkę, a trzeba by je skręcać śrubami), oraz że mam stan zapalny - czy to jest groźne? Czy wg Państwa to normalne? Bardzo proszę o jakąś odpowiedź, bo w pracy też zaczynają się krzywić, a ja naprawdę nie mogę nawet na tą nogę stawać, bo mnie boli. W załączeniu rys Rtg. Czy przy bólu jaki opisuję już powinienem rozpocząć rehabilitację czy nie, bo powoli robi się przykurcz? Ileż można brać tabletki przeciwbólowe? Z góry dziękuję za odpowiedź lub do kogo się jeszcze skierować. Pozdrawiam.

Obecnie mam 14 lat, jestem w I klasie gimnazjum, jestem kobietą, a z trądzikiem borykam się odkąd pamiętam, z tego co dobrze kojarzę to dopadł mnie gdzieś tak w wieku 11 lat (IV-V kl. podstawówki). Ale to było jeszcze nic. Wtedy (nie pamiętam dokładnie), ale z tego co widzę na zdjęciach miałam tylko małe krostki na brodzie i czole tzw. zaskórniki z tego co wiem, bo były koloru skóry. A potem chyba naprawdę musiało się coś dziać (chyba że ja strasznie panikowałam i wydawało mi się, że jest tragicznie) i zaczęło się szukanie różnych świństw typu maście i inne badziewia od tych znanych producentów. Potem były zabiegi u kosmetyczki, tzn. oczyszczanie cery itp. Na początku poprawy nie widziałam, potem chyba było lepiej, ale przecież takie szczęście nie może trwać wiecznie. I tak mijał czas aż do 6 kl. Dodam, że od 5 kl. nosiłam grzywkę, bo za bardzo wstydziłam się pokazywać. Najbardziej dręczyły mnie te bolące gule, te ropne, przyznam że na samym początku nie miałam z nimi problemu, bo najpierw to były tylko takie czerwone malutkie krostki osadzone blisko siebie na nosie, obok nosa, na brodzie i na całym czole.. wiele ich nie było. Dopiero później zaczęły się ropniaki. Miałam straszną manię wyciskania – wiem, że to złe), ale rzuciłam już to, teraz krosta siedzi tyle czasu, aż zacznie zabierać żółtego koloru. Chyba że mnie gnębi psychicznie, to czekam tylko aż wyjdzie na wierzch. Byłam u różnych dermatologów i na każdym forum wszyscy wysyłają poszkodowanych przez los (przez ten...ehh...trądzik) do dermatologa – od razu powiem, że dermatolog odpada. Jeździłam po całym kraju do prywatnych dermatologów, czasem nawet tych tańszych, wydałam z kilka tys. zł na badania, na leki, na maści, "na cuda nie dziwy", byłam także u ginekologa, mam lekki problem z tarczycą. Ginekolog twierdzi, że 2 płaty (czy jak to się tam nazywa) mam takie jak dziesięcioletnie dziecko ma jeden. Dodał, że to raczej nie jest powód występowania trądziku. Teraz już rzadko pojawiają mi się ropne krostki, częściej powracają te czerwone małe i mam masę zaskórników (tych bezbarwnych że tak powiem ). Pozostały mi blizny, które powoli znikają mi, bo używam "Kolagenu Naturalnego". Już brak mi siły! A najbardziej dręczy mnie ta depresja! Były takie chwile, kiedy tylko czekałam na powrót ze szkoły, żeby założyć na siebie znów tony tego badziewia (maseczki i te inne). Gnębi mnie ta depresja! Na punkcie światła! nie mogę normalnie żyć, wstydzę się z wszystkimi rozmawiać, wstydzę się pokazywać ludziom, a nie powiem że nie bo mam powodzenie u chłopaków, ale muszę ich unikać i tłumaczę się tym, że podobam im się tylko i wyłącznie dlatego, że mnie rzadko z bliska widują. Wracam do domu, w pokoju mam zawsze zasłonięte rolety, zgaszone światło, w domu rodzina i tak ma do mnie pretensje, że wszędzie gaszę światło i je zasłaniam, bo ja po prostu boję się, że natknę się na lustro i zobaczę swoje odbicie i te okropne krosty! Zazdroszczę każdej dziewczynie, która ma taką gładką buzię, a to praktycznie 7/8 szkoły nie ma takiego problemu co ja:( zawsze cieszę się jak Pani na lekcji zasłoni rolety, bo nie mogę nawet sobie wyobrazić jak wyglądam, jak się na mnie patrzą. Moi rodzice też już nie wiedzą co robić, potrafię iść i w pewnym momencie zacząć płakać, a oni nie wiedzą jak mają mi pomóc. Boję się, że do końca życia będę musiała uciekać przed światłem dziennym, przed mocnym światłem. Bo podkład tylko kryje czerwone krosty, ale przy świetle każdą krosteczkę widać:( Od 2 lat nie czułam smaku ketchupu, chipsów. Rzuciłam to i unikam jak ognia, ograniczam gazowane i czekoladę. Chcę w końcu żyć normalnie :( Bo nie mam już nawet czasu na naukę (a tylko raz w życiu nie dostałam świadectwa z paskiem:(, ponieważ siedzę do 1 w nocy i robię co tylko mogę, nakładam maseczki, czasem pastę do zębów, kremy, przemywam szałwią, bratkiem i innymi ziołami, robiłam maseczki domowych sposobów typu drożdże, aspiryna i inne. Piję marchew i nic :( Już sama nie mogę stwierdzić, czy jest lepiej czy gorzej. Chciałabym iść w końcu gdzieś bez podkładu, zawsze go mam na sobie, czasem dorzucam puder, gdy nie zdołam tego w miarę możliwości zakryć. Wstydzę się, gdy ktoś na mnie patrzy, wstydzę się siebie, mam strasznie kompleksy przez ten trądzik. Wiem, że inni mają gorsze problemy. Wiem, że niektórzy przeżywają gorszy trądzik, gdyż mają go na policzkach, plecach, ale ja tracę pewność siebie, męczy mnie to, wykańcza, mam nawet sny, że mam gładką buzię, a gdy się budzę –  płaczę, bo wiem, że już tak raczej nie będzie. Ten podkład to... czuję się jak jakaś "plastikowa lala" – tak jak to niektórzy mówią, mam taką ociężałą skórę, ale nie odrzucę go, załamałabym się, gdybym miała pokazać się bez. Dręczy mnie to wszystko, miałam tyle myśli samobójczych, ale brak mi odwagi :( Bo głupia mam nadzieję ,że uda mi się to wyleczyć, a proszę mi uwierzyć – próbowałam wszystkiego co jest na rynku i nie tylko, raz dziennie piję magnez bo tata twierdzi, że poprawia pozytywne myślenie. Owszem, działa, ale nie zawsze. Boję się panicznie tygodnia przed miesiączką:( wtedy wyglądam jakby mnie ktoś sitkiem walnął. Te krostki ehh :( Błagam o pomoc :(

Mój problem z trądzikiem rozpoczął się ponad DWA LATA temu i trwa do dziś. Chodziłam wtedy często do kosmetyczki na usuwanie włosków z brody woskiem. Kosmetyczka zauważyła zaskórniki, więc zaczęła je wyciskać. Przez te zabiegi pojawiało się tylko coraz więcej zaskórników, a następnie ROPNYCH krost. TYLKO NA BRODZIE! Zaczęłam smarować wychodzące krosty maścią sterydową. Krosty szybko znikały, ale równie szybko pojawiały się z powrotem. Brałam antybiotyk zawierający doksycylinę przez około miesiąc – BEZ REZULTATÓW, azytromycynę przez około 6 tygodni (3 dni brania, 3 dni przerwy itd.), kiedy przestałam brać – wszystko wróciło. Później przerwa 2 miesiące (nic nie brałam), jedynie smarowałam maścią zawierającą metronidazol… nic lepiej…Od półtora miesiąca biorę antybiotyk zawierający lamicyklinę – dawka 600 mg – BEZ WIĘKSZYCH EFEKTÓW... jest lepiej, ale nie ma szału. Robiłam badania z krwi: wszystko ok, hormony: testosteron – ok, progesteron – ok. Tak więc po 2-letniej walce z trądzikiem i setkach złotych wydanych na lekarzy i leki mam już tego serdecznie dość! Zaczynam tracić nadzieję, że kiedykolwiek się wyleczę. Za rok mam ślub i nie wyobrażam sobie pokazać się z taką brodą.

Witam. Jakiś czas temu wykryto u mnie torbiel endometrialną, która została usunięta podczas laporskopii. Niestety torbiel się odnowiła, w związku z czym pół roku brałam tabletki antykoncepcyjne (Marvelon). Ponieważ kuracja ta nie przyniosła rezultatów, w styczniu lekarz zalecił odstawienie tabletek i próbę zajścia w ciążę. 13 stycznia 2011 wystąpiło krwawienie z odstawienia. Od tamtej pory dochodziło do regularnego współżycia. Ponadto, od 14 do 25 dnia cylku wspomagająco przyjmowałam Duphaston. Wynik testu ciążowego wykonanego w 37 dniu cyklu był negatywny. Dziś jest 40 dzień cylku i nadal nie ma miesiączki. Przed kuracją hormonalną cykle były zawsze regularne, 27-dniowe. Czy brak miesiączki może być wynikiem przyjmowania tabletek? Czy możliwe jest, że wynik testu był błędny? Dziękuję i pozdrawiam.

Witam. Biorę tabletki Novynette od 3 lat i nigdy nie miałam problemu z okresem. Odstawialam we środę i w niedzielę już był okres. Od 2 miesięcy pojawiał się w poniedzialek, a w tym miesiącu nie mam i nawet mnie brzuch nie boli. Czym to może być spowodowane? Nie brałam żadnych leków. Pamiętałam o każdej tabletce. Może były wahania w 2-3 godzinie zapomnienia, ale zawsze mi się to zdarzało. Czy możliwa jest ciąża?? Dziękuję za szybką odpowiedź.

Witam. Mam 16 lat i od zaledwie kilku tygodni uprawiam seks z moim chłopakiem. Zabezpieczamy się klasycznie prezerwatywą, ale obawiam się, że czasem i to może być za mało. Dlatego chciałam zapytać: czy z moją niedoczynnością tarczycy mogę przyjmować pigułki antykoncepcyjne? W końcu to metoda hormonalna. Na niedoczynność tarczycy przyjmuję codziennie Euthyrox w dawce 37,5mg. Jeśli pigułki, to jakie? Jeśli nie pigułki, to jaka inna metoda? Bardzo zależy mi na szybkiej odpowiedzi. Z góry dziękuję i pozdrawiam.

Od roku przyjmuję tabletki antydepresyjne. Od momentu ich przyjmowania czuję się lepiej, wcześniej wiecznie beczałam, byle co wyprowadzało mnie z równowagi - co odbijało sie na mojej rodzinie, bo byłam nie do wytrzymania. Dziecko często pytało - dlaczego płaczesz, mamusiu albo dlaczego krzyczysz? było to tak przykre, miałam wyrzuty sumienia, że tak postępuję, ale nie umiałam nad tym zapanować, dlatego trafiłam do psychiatry. Nie lubiłam siebie i tego co widzę w lusterku. W każdej sytuacji tłumaczyłam sobie, że to ja jestem beznadziejna, że wszystko złe to moja wina itp. Było to męczące i nie do zniesienia. Czasami myślałam, żeby umrzeć, ale mam kochaną Córkę i Męża i mam dla kogo się zmienić. Tu jest problem - ustaliłam termin kojenej wizyty u psychiatry, ale nagle dwa tygodnie przed wizytą niespodziewanie okazało się, że nie mam tabletek (wizyta była mniej więcej ustalana tak, żeby starczyło tabletek i dlatego tak wyszło). Termin mam za tydzień, teraz jestem bez tabletek i tak myślę, że może dam radę, ale mam obawy. Dostałam takich ataków, drażni mnie byle co, krzyczę, jestem znów nie do wytrzymania sama ze soba - co robić? czy to są objawy depresji, skoro wiem, że źle robię tak się zachowując a nadal krzyczę i nie mogę się skupić na niczym? Już nie wiem co myślę o sobie, a może po prostu jestem nerwowa, ale nie panuję nad tym? Co robić? Pomału wraca zachowanie wcześniejsze, a myślę nad urodzeniem następnego dziecka (z tym że tabletki musiałabym odstawić), a teraz zastanawiam się czy ja umiem funkcjonować bez ich pomocy. Proszę o opinię i dziękuję.

Witam! Przyjmuję tabletki antykoncepcyjne Microgynon 21 już kilka lat. Wyjechałam na weekend i zapomniałam zabrać ze sobą tabletki. Tabletkę powinnam zażyć w sobotę, około godziny 22-23, ale przyjęłam ją dopiero wraz z kolejną dopiero w nocy z niedzieli na poniedziałek (ok. godz. 1 w nocy). Jakie mogą być tego konsekwencje i jak najlepiej postąpić dalej w tej sytuacji? Nadmieniam, że od dłuższego czasu nie współżyłam.

Witam. Po otrzymaniu odpowiedzi od Pani Mai Sidor skontaktowałam się z lekarzem, który zalecił mi wizytę w izbie przyjęć szpitala (chodziło o twardnienie brzucha w 21. tygodniu ciąży). Z przeprowadzonych badań (KTG, USG dopochwowe, USG przez powłoki brzuszne) lekarz stwierdził, iż utrzymujące się trzydniowe skurcze (na KTG także wyszły) nie zagroziły maluszkowi oraz że szyjka macicy jest bezpiecznie długa (u mnie 36 mm). Nie zdecydowano się na pozostawienie mnie w szpitalu, a jedynie przepisano No-spę (3x1 tabl.) oraz luteinę (2x2 tabl. dopochwowo), zalecono mi oszczędzanie się oraz kanapowo-łóżkowy tryb życia. Moje pytanie brzmi: czy moja szyjka macicy faktycznie jest długa, wyczytałam, że norma to 38-42mm, oraz jak długo powinnam brać ową luteinę? Niestety nie dopytałam o to (chyba za dużo wrażeń). Dodam jeszcze, że lekarz zalecił wizytę w szpitalu, jeśli do środy mi nie przejdzie.

Witam. Mój 3-miesięczny synek ma suchą skórę, głównie na rączkach i nóżkach. Skóra przy tym jest zaczerwieniona, szorstka. Pojawiają się także plamki na twarzy. Byłam z nim u lekarza pierwszego kontaktu i powiedziała mi pani doktor, że to AZS i kazała zmienić mleko (dodam, że mały od urodzenia jest karmiony mlekiem sztucznym bebilon 1) tak jakby miał uczulenie na nie. Mały jest pogodny, dużo się śmieje, nie płacze, w kupce nie zauważyłam śluzu, czasem jest troszkę bardziej twarda, ale synek nie miewa raczej problemów z oddawaniem stolca. Lekarka przepisała maść sterydową. Czy powinnam ją zastosować oraz zamienić mleko tak jak zaleciła? Pozdrawiam. Klaudia

Witam. Niepokoi mnie pewna sytuacja. Biorę od pół roku tabletki Naraya i jak do tej pory odkąd je biorę nie miałam regularnych miesiączek. Ale przeważnie pierwszy dzień krwawienia pojawiał się dzień przed braniem ostatniej tabletki z opakowania albo 2, 3 dni po zakończeniu ich brania. A teraz okres dostałam w 13 dniu brania tabletek z opakowania. W międzyczasie brałam antybiotyk(5 dni) i dodatkowo zażywam Asequrelle. Czy powinnam się nie niepokoić? Czy to jednak nic takiego, czego powinnam się obawiać?