Witam. Kilka dni temu wyczułam w piersi guz. Jest on położony ok. 2 cm nad brodawką. Czy powinnam udać się do lekarza? Czy to może być coś groźnego, czy może po prostu w moim wieku mogę odczuwać pewne zmiany w piersiach, które nie są guzami, tylko całkiem inną rzeczą? Proszę o odpowiedź.

Witam. Mam 40 lat. Profilaktycznie wybrałam się na usg piersi. Sama nic nie wyczułam. Moje piersi od zawsze były dość tkliwe w drugiej połowie cyklu. Nigdy nie przyjmowałam żadnych środków hormonalnych. W rodzinie nie było przypadków nowotworów piersi. Z opisu usg: "Sutki o mieszanej budowie gruczołowo-tłuszczowej, dość regularnej. W sutku lewym zabrodawkowo widoczny hipoechogeniczny guzek wielkości 12 mm. Odcinkowo zaakcentowane przewody mlekowe w obu sutkach. Węzły chłonne niepowiększone". Kolejnym krokiem była mammografia: "W obu sutkach w okolicach zabrodawkowych i kwadrantach górnych zewnętrznych dość obfite utkanie gruczołowe o nieco nieregularnej budowie z nielicznymi małymi, okrągłymi i plamistymi zagęszczeniami - zmiany dysplastyczne? skupiska tkanki gruczołowej? Mikrozwapnień i cech naciekania nie stwierdza się. Skóra i tkanka podskórna nie zmienione. Wniosek: Sutki o dośc gęstym utkaniu bez wtórnych cech sugerujących złośliwość. Wskazane kontrolne badanie usg celem wykluczenia obecności ewentualnych zmian dysplastycznych oraz dalsze okresowe badanie usg ze względu na "gęste" sutki. Ostatecznym badaniem ze względu na gęstą gruczołową budowę sutków jest wynik badania usg." Czy powyższe wyniki mogą być podstawą do niepokoju? Dlaczego mammograf nie znalazł wspomnianego na usg guzka? Czy przyczyną tego jest gęsta budowa piersi, a może niefachowo wykonane badanie? Ze strachu oznaczyłam CA15-3, lekarka mnie wyśmiała. Wynik: 13,7 U/ml. Czy zmiana może mieć podłoże "hormonalne", pojawiać się i znikać zależnie od fazy cyklu? W 2005 urodziłam trzecie dziecko, prawie rok karmiłam piersią. Dziś dostałam skierowanie na biopsje cienkoigłową. Czy jest jakiś optymalny czas w cyklu miesięcznym do wykonania tego badania? Pozdrawiam.

Witam! Proszę o interpretację ostatnie rozmazu manualnego krwi: gran. segmentowane 49, norma 40-70, limfocyty 38, norma 20-45, monocyty 13, norma 3-8. Brak w rozmazie innych granulocytow. Morfologia : leukocyty 5,8, erytrocyty 4,5, hemoglobina 13,7, hematokryt 40,90, plytki krwi 217. Czy podwyższone w rozmazie i morfologii monocyty mogą budzić niepokój o białaczkę bądź inne choroby rozrostowe krwi? Od 1,5 roku mam ciągle podniesione monocyty poza normę 8%. Ostatnio doszło do podniesienia do 13%.

Bardzo proszę o pomoc! Wyniki mojego dwuletniego synka po 6-dniowej kuracji antygrzybiczej :((((( WBC 6,5, RBC4,63, RDW 16,4, PLT 255, NEU% 12,5, LYM % 77,7, LYM G/L 5,05. Rozmaz: podzielone 11%, kwasochłonne 1%, monocyty 7%, komórki plazmatyczne 81%. Nie ma limfocytów ogólnie (???). Czy to błąd, czy białaczka? Bardzo proszę o pomoc!

Około 2 lub 3 dni temu koło mojej brodawki wyczułam coś w rodzaju kuleczki, która była niezbyt duża i mnie bolała... Nie mogłam spać na brzuchu. Mam mały biust, ale biustonosz lub czasem dotyk bluzki sprawiał mi ból, może niezbyt wielki, ale sprawiał. Wczoraj i dziś, gdy sprawdzałam pierś, okazało się, że ta kuleczka zmalała i mnie nie boli, ale nie wiem, co to jest i się bardzo boję. Mam 16 lat i pierwszy raz mi się coś takiego zdarza. Bardzo proszę o pomoc i odpowiedź.

Witam, mam kilka pytań, które nie dają mi spokoju. 1) Mam 27 lat i pół roku temu pochowałam 2-letnia córeczkę, która zachorowała w wieku 13 miesięcy na ostrą białaczkę limfoblastyczną T-komórkową wysokiego ryzyka. Przeszła przeszczep od dawcy niespokrewnionego, wszystko było OK. Miesiąc po odtawieniu cyklosporyny miała tak silny nawrót, że nie przeszła kolejnej chemioterapii. Pytanie moje - co mogło spowodować tak silny nawrot? 2) Kolejne pytanie to: Ostatnio przeczytałam, że matka już w łonie może dziecko zarazić nowotworem białaczki lub rakiem skóry. Czy to prawda? Dodam, że nie zdiagnozowano u mnie nowotworu. 3) Czy istnieje ryzyko, że zaraziłam swoje dziecko w łonie, bo jestem "nosicielem" raka i sama na niego w przyszłości zachoruję? 4) Czy drugie dziecko z innym partnerem też będzie chore? 5) Czy w ogóle przy tym typie białaczki była możliwość zarażenia się w łonie matki i czy była to białaczka wrodzona, tylko późno ujawniona? 6) Czy mam na coś zwrócić szczególną uwagę - dieta, praca itp., żeby móc cieszyć się zdrowym potomstwem? 7) Jestem z rocznika Czarnobyla - czy to może zamknąć mi drogę do zdowego potomstwa? 8) Czy to, że byłam przeziębiona, a też wyczytałam, że osłabiłam odporność dziecka w czasie ciąży, spowodowało przedostanie się nowotworu do córki?

Zachorowałam na białaczkę promielocytową AML3 mając 19 lat. Miałam chemioterapię - 4 cykle. Pierwszą chemioterapię w miarę dobrze zniosłam, choć miałam wylew w prawej łydce, jednak szybko wróciłam do formy. Następne cykle przebiegły bardzo dobrze, gdyż nawet nie musiałam leżeć w szpitalu tak dobrze się czułam, ani razu nie wymiotowałam. Po zakończeniu chemioterapii przez dwa lata brałam lek (wstawki co 3 miesiące, trwające 2 tygodnie) i jeszcze dwa inne. Wyniki badań molekularnych RT-PCR, PML-RARA oraz Nested PCR PML-RARA za każdym razem ujemne. Wyniki histopatologiczne, genetyczne wszystkie są dobre. Od ośmiu miesięcy nie biorę żadnych leków, a wyniki nadal są super. Pani ordynator kliniki, w której się leczyłam, od początku dała mi nadzieję na to, że choroba do mnie nie wróci, jednak słyszę bardzo dużo o nawrotach i strasznie się boję. Czy są jakieś statystyki przemawiające za tym, że ten typ białaczki dobrze się leczy? Pozdrawiam i czekam na odp.

Badanie usg piersi mojej żony (33 lata), przeprowadzone tuż przed świętami, wykazało zmiany hypoechogeniczne w obydwu sutkach. W kazdym z nich znajduje się owalna zmiana - w jednym z nich ok. 6 mm w drugim ok 9 mm. Badanie powtórzylismy jeszcze w połowie stycznia i również wykazało te same zmiany, przy czym ta mniejsza lekko się zmniejszyła, a druga powiększyła do ok. 10 mm. Zarówno lekarz ginekolog, jak i lekarz prowadzący badanie usg, stwierdzili, że zmiany są za małe na biopsję i należy odczekać trzy miesiące, stawić się do ponownego badania i dopiero wtedy można podjąć ew. decyzję o biopsji. Czy rzeczywiście nie można przeprowadzić biopsji już teraz i należy czekać tak długo?