Nie mam kompletnie ochoty na seks. Zrobiłam podstawowe badania krwi, moczu TSH, hormonalne i wszystko mam w normie, biorę tabletki na depresję, bo myślałam, że to jest przyczyna aż tak wielkiego spadku libido, że seks uprawiam ze swoim mężem raz na 2 miesiące i to jeszcze od niechcenia, ale okazuje się, że pomimo brania tabletek na depresję nic się nie zmieniło. Gdzie szukać pomocy, już wszystkie możliwości chyba wyczerpałam. Jednak pomyślałam, że ostatnią deską ratunku może być wizyta u seksuologa, ale czy on mi może pomóc? I w jaki sposób może mnie wyleczyć? Czy jest możliwość wizyty na kasę chorych? Dodam, że wcześniej wszystko pod względem współżycia było w porządku, nigdy nie miałam takich dolegliwości.

Witam. Niedługo stuknie mi 24 lata. Zacznę może od tego, że 2 lata temu miałem wypadek – przesądziłem z marihuaną w czasie meczu, w przypływie emocji po strzelonej bramce zemdlałem, uderzyłem głową w beton. Obudziłem się dopiero, z relacji ludzi, po 1-2 minutach, bez jakiegokolwiek czucia od szyi w dół i dopiero po dłuższej chwili zaczęło wracać czucie w całym ciele z przeraźliwym mrowieniem (na pewno ktoś kojarzy sytuacje po obudzeniu się rano z ręką spuszczona z łóżka – tu było to samo tylko 10 razy mocniej). Następnego dnia pojechałem z tym do szpitala, oczywiście nie chwaliłem się, że sytuacja miała miejsce po narkotykach, zrobiono mi prześwietlenia głowy i EKG. Na EKG wyszło coś dziwnego, ale nie dowiedziałem się co, bo lekarka po chwili dziwienia się i zastanawiania stwierdziła, "że to na EKG nic takiego, ponieważ nie mogłem zemdleć, a to że nie pamiętam, to wina szoku". Od tamtego czasu zaprzestałem wszelkich używek mocniejszych od piwa, niestety po fakcie – i jestem teraz bardziej chorowity, ciągle mam przyspieszony puls (85-120, nic nie robiąc), stany podgorączkowe (rano temp. 36,6, przez dzień 37-37,5, na wieczór znowu spada), czuję się kiepsko i również z niegdyś bardzo silnej głowy do alkoholu, teraz wystarcza mi 1-2 piwa. Na stany podgorączkowe zrobiono mi chyba wszystkie możliwe badania, począwszy od pełnych badan krwi, chemii, moczu, kału, a skończywszy na tarczycy, i wszystko w normie, dlatego myślę, ze to ma właśnie związek z tamtym wypadkiem. Warto zaznaczyć też, że nie mam porannych erekcji nigdy, nie wiem, czy ma to związek z wypadkiem, ale kiedyś miałem, a od dłuższego czasu nie, niestety nie potrafię zdefiniować od jakiego czasu. Mam poważne obawy, że ten wypadek mógł mi coś namieszać z krążeniem, co teraz skutkuje zaburzeniami wzwodu. Przechodząc do meritum sprawy – moje życie seksualne do niedawna było bardzo ubogie, ograniczające się głównie do intensywnej masturbacji co 1-3 dni. Sytuacja zaczęła się zmieniać w poprzednie wakacje, gdy moja dziewczyna mi zaczęła robić "dobrze" rekami lub ustami. Na razie nie było żadnych problemów.  Pierwszy mój prawdziwy stosunek miał się odbyć po małej imprezce we wrześniu poprzedniego roku, lecz niestety nie wyszło, mimo podniecenia i chęci, stał tylko podczas gry wstępnej. W czasie rozbierania się już jednak wzwód się znacząco zmniejszył i penetracja nie była możliwa. Oczywiście byłem zmieszany i zawstydzony, ale z drugiej strony, dzięki wypitemu alkoholowi miałem dobrą wymówkę, więc nie przeżywałem. Niestety następny raz wyszedł podobnie, już na etapie całowania się stał jak skala, a gdy tylko na chwilę przerywaliśmy, aby zrzucić ubranie, zmalał. Tym razem do penetracji doszło, ale bardzo niekomfortowej. Od tego czasu do dzisiaj jest bardzo podobnie: albo wzwód maleje w czasie przerwy na rozebranie się i dochodzi do penetracji, jednak ogromnie niekomfortowej i ze zrozumiałych względów przerywanej. Albo dochodzi do penetracji zanim wzwód zmaleje i po paru minutach penetracji dopiero maleje, gdy się zaczynam powstrzymywać, żeby nie dojść szybko. Albo dochodzi do penetracji, wzwód maleje tylko troszeczkę i stosunek przebiega technicznie w pełni poprawnie, ale orgazm osiągam na przykład po 1,5-2 godzinach, mimo że jestem podniecony i chcę już skończyć, co również jest krępujące. Gdy jednak dochodzę do orgazmu z moją dziewczyną ręką, to wzwód jest 100% poprawny przez cały czas, mimo że również bardzo długo trwa, zanim dojdę do orgazmu. Problem jest podwójnie poważny dla mnie, ponieważ dziewczyna jest strasznie nieśmiała i wstydliwa, z nią nie da się na ten temat porozmawiać, a dochodzę do wniosku, że ona wpada przeze mnie w kompleksy, a jako student bardzo poważnego wydziału mam naprawdę niewiele czasu na chodzenie po lekarzach. Dlatego prosiłbym bardzo o poradę, przede wszystkim czy problem jest spowodowany właśnie przez krążenie, czy może jednak jakieś psychologiczne czynniki, oraz w miarę możliwości ogólnikowo za czym mógłbym się rozglądać w aptekach, aby wyszło jak najtaniej i bez recepty, a mogło mieć pozytywny wpływ na krążenie i erekcję.

Witam, mam 17 lat i martwię się trochę, co będzie ze mną. Jakieś 2 miesiące temu masturbowałem się (byłem zmęczony) i po masturbacji miałem dziwne myśli, tak jakbym o nich już myślał, śnił czy wiedział, ale mimo to, że myślę o nich i tak nie mogę ich opisać ani nic, i wpadam w panikę. Z tego, co czytałem w Internecie, wywnioskowałem, że miałem depresję po tych myślach, bardzo się przejmowałem, przez miesiąc źle się czułem, miałem zawroty głowy (czasem chyba sam sobie wmawiałem, naprawdę nie wiem). Stałem się bardzo wrażliwy na wszystko, dużo myślałem o tym, że życie nie ma sensu, ale mimo to powiedziałem, że nigdy, ale to nigdy, się nie zabiję. Teraz, kiedy już wszystko wracało do normy, zaczęło się to od nowa, dziwnie się czuję i to jest straszne. Czy ktoś mógłby mi powiedzieć, co to może być? Nie chcę przeżywać tego od nowa... Zadawajcie pytania jak coś...

Ostatnio pierwszy raz współżyłam z chłopakiem i było to 4 dni przed miesiączką. Zabezpieczyliśmy się prezerwatywą. Gdy przebił błonę dziewicząm zaczęłam krwawić. Krwawienie to było dosyć obfite i trwało 2 dni. Czy mógł to już być okres? Powinnam dostać go 2 dni temu, a wszystkie oznaki przed okresem występują( lekki ból piersi, lekki trądzik). Mój cykl trwa 27 dni. Czy mam się czym martwić?