Witam. Jestem mezczyzną, mam 23 lata, niestety od września miewam problemy z erekcją... Wcześniej seks z partnerką przebiegał prawidłowo. Później już, nie z racji erekcji, która była słabsza, choć doszło do penetracji, jednak zacząłem się obawiać o stan erekcji, i czasem kupowałem dostępne w marketach preparaty na erekcję... i albo nie było poprawy, albo niewielka... W październiku byłem u seksuologa. Po ręcznym badaniu jąder wyszło, że są OK... Poradził mi odstawić masturbację (bo dodam, że pomimo związku masturbowałem się... od lipca 2009 - 60% masturbacja, 40% seks z partnerką - jednak dodam, że masturbowałem się zawsze przy zdjęciach erotycznych z Internetu i raczej dlugo,1-2 h standardowo, a czasem nawet 5 h, jednak nie przeszkadzało to nigdy) i ja zluzować i by było więcej seksu niz masturbacji, i że za ok. 2 miesiące mi się erekcja poprawi (do tego były leki ziołowe. Eefekt raczej mały... więc w listopadzie poszedłem do urologa (nie wierząc, że to sfera psychiki jest odpowiedzialna za moje problemy, tym bardziej że doszedł bół jąder... uczucie wypełnienia, ucisk). Dodam, że cały czas w miesiącach wrzesień-styczeń masturbowałem się nadal... ok. co 3 dni... Było usg jader... wyszło OK, tylko że jądra są trochę ściśnięte i zalega w nich troszkę krew ,ale to ponoć nic groźnego. Było badanie prostaty... lekko powiekszona, ale też podobno w normie i jest OK. Wymaz z penisa był lekko "zamglony", a ponoć miał być przezroczysty, ale też jest to niby nie tak źle. W badaniu usg wyszło jeszcze, że mam jakąś drobną plamkę na prostacie, ale to też ponoć nie może być odpowiedzialne za moje problemy... W listopadzie też utraciłem partnerkę (nie z powodów mojego niedomagania). W grudniu byłem na badaniu Doplerem naczyń prącia. Wyszło, że jest OK i osłona biaława ciał jamistych, same one, tętnice drożne, nigdzie nie ma zakrzepów czy zastojów krwi (pan mnie badał chyba naprawdę dobrze, bo ok. 15-20 min) i tyle narazie moich wizyt... Dodam, że bóle jądra same po miesiącu ustapiły... jednak od połowy grudniu zauważyłem bóle w podbrzuszu, podobne do tych z jąder. Uczucie wypełnienia, ciężkości... nie, że się zwijam z bólu, ale czuję duży dyskomfort. Zauważyłem też ostatnio powiększoną żyłę na penisie. Czytałem, że to niby nic takiego, ale czy to może być od masturbacji, raczej zbyt częstej i intensywnej (bo tak chyba mogę powiedzieć?)? W opisywanym okresie miewałem spontaniczne erekcje i poranne, ale były rzadko i słabe (z profilu członek wyglądal jak wygięty w dół hak), a teraz nie mam już ich w ogóle. Tylko jak się masturbuję mam wzwód i to i tak słaby raczej, wytrysk jest OK, nie odczuwam też pożądania, a masturbacja jest często z nudow i dla przeżycia przyjemności... Urolog mi na początku przepisał lek, ale też jakby nie pomaga zbytnio... no i mam te bóle podbrzusza. Co mi może być? Czy to tylko wina tej masturbacji (bo nigdy się tam nie uderzyłem itp., itd.), a seks z partnerką, jak jeszcze była, był udany, a wiem, że taraz nie i że np. gdyby koło mnie była goła kobieta, byłoby mi miło, ale erekcji bym nie miał :( Wiem, że nie zadaję tu konkretnych pytań, ale co mi może być, jakie kroki podjąć? To już prawie pół roku, a jestem młody, nie choruję i nie chcę być impotentem. Proszę o pomoc.

Witam serdecznie i bardzo proszę o pomoc. Problem dotyczy mojego chłopaka. Jesteśmy razem od pół roku, współżycie rozpoczęliśmy po miesiącu związku. Od samego początku mojemu chłopakowi zdarzały się zaburzenia erekcji - utrata jej w trakcie stosunku lub pieszczot albo w ogóle jej brak. Problem ten występuje okresowo - zdarza się, że przez dwa-trzy tygodnie jest okej i każdy stosunek jest udany. Czasami zaś nic z seksu nie wychodzi. Przykładowo ostatni weekend - w sobotę kochaliśmy się 3 razy (1x rano i 2x wieczorem) i było wspaniale, w niedzielę wieczorem już się nie udało, mimo obustronnych chęci, odpowiedniego nastroju i warunków. Zaburzenie erekcji nie wiąże się z alkoholem. Mój chłopak ma 24 lata, ja 26. Jest zdrowy, nie przyjmuje żadnych leków, nie pali papierosów, nie ma nadwagi, dobrze się odżywia, nie nadużywa alkoholu ani narkotyków. W czasach szkolnych był zwolniony z biegania na wf., bo po dłuższym biegu robiło mu się duszno i "brakowało mu powietrza". Mówi, że taka duszność zdarza mu się również obecnie, np. po szybkim przepłynięciu kilku basenów. Nigdy się z tego powodu nie leczył ani nie diagnozował. Studiuje dziennie, nie pracuje. Rozmawialiśmy o naszym problemie i okazuje się, że również z poprzednimi partnerkami było podobnie. Chłopak mówi również, że kiedyś często miewał spontaniczne erekcje w ciągu dnia, natomiast od ok. 3 lat zdarza mu się to coraz rzadziej. Podobnie z erekcją poranną - częstość jej występowania ocenia na 3-4 razy w miesiącu. Nasz związek ogólnie oceniam jako bardzo udany - kochamy się, dbamy o siebie nawzajem, spędzamy razem sporo czasu. Mamy do siebie zaufanie, dużo rozmawiamy, a seks - pomijając okresowe zaburzenia erekcji - jest naprawdę świetny. Nie mam wątpliwości, że jestem dla niego wciąż atrakcyjna seksualnie, jak również wiem, że mnie nie zdradza. Moim największym zmartwieniem jest rozróżnienie, czy przyczyna tych zaburzeń wzwodu jest psychiczna, czy organiczna oraz podjęcie odpowiedniego leczenia... nie bardzo wiem, gdzie szukać pomocy... seksuolog, urolog, psycholog, a może jeszcze ktoś inny? Bardzo proszę o poradę. Pozdrawiam, Layette

Witam serdecznie, mam 25 lat i jestem prawiczkiem. Co związane jest bezpośrednio z probemem uzyskania satysfakcjonującej erekcji podczas sosunku. Z własnych obserwaji oraz studiowaniu materiałów na temat erekcji doszedłem do wniosku, że problem leży w psychice. Przez kilka lat wcześniej masturbowałem się regularnie, ok. 1 raz dziennie. Nigdy nie mialem problemów z osiągnieciem wzwodu podczas masturbacji. Dosyć często występują też erekcje poranne. Próbowałem z wieloma kobietami, które wizualnie bardzo mnie pociągają, niestety kończy się tylko na tym. Podczas pieszczot erekcja jest, ale niepełna, po prostu sam czuję w podświadomości, że to nie jest to, że nie jestem do końca podniecony. A jeżeli dochodzi już do penetracji, to w ogóle jest klapa. Kompletny brak erekcji, chociaż ostatni mój stosunek (sróbowałem K****) udało się nam odbyć z niepełną erekcją, więc nie miałem orgazmu. Wcześniej tylko raz próbowałem K**** i podczas pieszczot oralnych miałem pełną, satysfakcjonującą erekcję, czułem, że jestem rozluźniony. Chociaż kiedy zaczeliśmy penetrację, czułem jak erekcja maleje. Poźniej odczuwałem ból głowy, ale to niestety efekt uboczny tego preparatu. Rozmawiam o problemie z moją partnerką i jest wyrozumiała, mimo to myślę o tym i bardzo chciałbym rozwiązać ten problem. Nie wiem, czy kolejne próby, np. z V****, pomogą mi się przełamać. Myślę, że wina leży po stronie braku podniecenia, choć wizualnie moja dziewczyna pociąga mnie bardzo. Po prostu bodźce nie docierają tam, gdzie powinny. Problem mam odkąd pamiętam, już kilka lat. Staram się nie myślec o niepowodzeniach i próbuję raz za razem, niestety, to wszystko zapewne siedzi w mojej podświadomości. Nie wiem, czy udać się do psychoterapeuty, czy seksuologa, po prostu nigdy nie miałem z takimi lekarzami do czynienia. Z góry dziękuję za odpowiedź. Michał