Witam, na wstępie chciałbym powiedzieć, że mam 17 lat. Nie wiem czy wybrałem dobre forum, ponieważ nie jestem pewien, czy jest to uzależnienie. Może zacznę od początku. Marihuany pierwszy raz spróbowałem ok. 1,5 roku temu i w przeciągu kilku dni od tamtego faktu zacząłem bardzo dużo palić. Był to okres pierwszej klasy szkoły średniej, mój poziom nauki zaczął stopniowo spadać, przychodząc ze szkoły wychodziłem z kolegami w wiadomych celach, a wracając do domu nie chciało mi się uczyć, tylko jadłem niewyobrażalne ilości jedzenia i szedłem spać. Dodam, że skończyłem dobre gimnazjum z dobrymi wynikami oscylującymi koło średniej 4. Moje problemy zaczęły się jakieś 2 miesiące temu. Palenie marihuany sprawiało mi coraz mniejszą radość, chodziłem bardzo "zmulony" i co najgorsze powrócił stan, który męczył mnie w 5 - 6 klasie podstawówki (ilekroć pomyślałem sobie, że jest mi niedobrze, tak też było, nie wymiotowałem, tylko były to jakieś chore wyobrażenia na tle nerwowym, leżałem 2 tyg. w szpitalu, komplet badań zaczynając od EKG kończąc na gastroskopii, nie zdiagnozowano nic, przypuszczano tło nerwowe.)

Dodam od razu, że nie mam problemów w rodzinie i naprawdę żadnych powodów do tego, by się tak denerwować. Około miesiąca temu te stany powróciły wraz z zapaleniem "trawki", mimo że minęły całkowicie na okres lat 4. Było to tak irytujące, że 2 tygodnie temu odstawiłem "jaranie". No i tu pojawia się największy problem. Mam stany lękowe, wyobrażenia o złym samopoczuciu pojawiają się często, najczęściej w szkole, gdzie na prawdę nie mam się czym przejmować, bo od czasu lekkiego ograniczenia palenia moje wyniki wzrosły diametralnie. Mam zaburzenia snu, sny są długie i na prawdę dziwnej treści, zawroty głowy, łatwo mnie zdenerwować, nie mam co ze sobą zrobić, apetyt zmniejszył się i wystarcza mi teraz jeden mały posiłek dziennie. Domyślam się, że jest to zespół abstynencki, bo objawy się sprawdzają, tylko martwi mnie właśnie ten stan o którym wspominałem, bo naprawdę przeszkadza w codziennym życiu, pomaga mi wtedy po prostu zajęcie się czymś i nie myślenie o tym, np. spacer, słuchanie muzyki, przebywanie z moją dziewczyną.

Dodam do tego wszystkiego, że również od 1,5 roku jestem uzależniony od tytoniu i czasem, raz, dwa razy w tygodniu lubię wypić sobie ze znajomymi piwko. Przez te dwa tygodnie bez palenia staram się izolować od towarzystwa, które jara i cały czas czymś się zajmować, żeby nie dostać tego dziwnego stanu psychicznego. Co mogę zrobić? Uprzedzam, że moi rodzice nie wiedzą o niczym, nie przypuszczają, że mogłem tyle czasu spożywać marihuanę i naprawdę niewygodną sytuacją byłoby powiedzieć im to, chciałbym załatwić tą sprawę sam. Liczę na rzeczowe odpowiedzi i szybką pomoc, pozdrawiam.

Jestem z moim chłopakiem od pól roku. Wiem, że kiedyś palił trawkę, ale jak sam stwierdził już jej nie pali. Nie mieszkamy razem, ale podczas, gdy byłam u niego odkryłam, że ma mały woreczek z trawką. On oczywiście nie wie, że to odkryłam i podejrzewałam, że to może być czysty przypadek, ale po 2 tyg. tej trawki już nie było dziwnym trafem. Nie chcę zabrzmieć jak detektyw i szpiegować mojego chłopaka, ale też nie podoba mi się fakt, że ta trawka tam była. Mój chłopak skarżył się ostatnio, że ma bóle głowy, źle sypia od paru miesięcy, więcej je jak jesteśmy razem, co mogłoby wskazywać na symptomy palenia trawki. Jak się zachować w takiej sytuacji?

Witam. Mam taki problem, w piątek na imprezie kolega podał mi skręta, mimo iż doskonale wiedział, że nie palę. Ja już byłem trochę pijany i jak głupi się skusiłem. Ubiegam się o takie stanowisko w pracy, gdzie pewnie będę miał robione badania krwi lub moczu na obecność narkotyków. Mam teraz wielką obawę, że to, co się stało, wszystko przekreśliło. Badania będę miał za ok. 2 tygodnie, czy jest jakaś szansa, że nic nie wykryją? Ile może to się utrzymywać w organizmie w przypadku osoby, która pali często, a ile w moim przypadku? Pozdrawiam

Witam. Mam 19 l. Tak się złożyło, że przyszło mi żyć w biednym miasteczku. W wieku jakiś 14 l. zacząłem brać narkotyki. Rzecz jasna najpierw trawka jakiś rok po tym leki z codeiną, amfetamina, dopalacze. Do teraz czasami zapalę albo zrobię sobie ścieżkę, co kończy się ogromnymi wyrzutami sumienia. Przez to wszytko mam problemy z sercem i nerwicę. Niedawno byłem na imprezie gdzie zginęły komórki znajomych, dosyć ważnych w moim środowisku ludzi. Tak się złożyło, że cała wina padła na mnie, choć nie miałem z tym nic wspólnego, zresztą to już nieważne - teraz szukają mnie dosyć nieprzyjemni ludzie z zamiarami pobicia albo wywózki do lasu, i to nie na grzyby. Do tego dochodzą jeszcze sprawy typu wyrzucenie ze szkoły, problemy z rodzicami (nie chodzi o to, że dają mi jakieś kary czy coś w tym stylu, tylko już nie mogę patrzeć jak cierpią przeze mnie). Na dzień dzisiejszy jestem w tak młodym wieku zrujnowany psychicznie, nie mogę nawiązać kontaktu czy umówić się z jakaś dziewczyną, bo sprawia mi to trudność, zbyt długo bylem w złym towarzystwie. Szukam pomocy w religii, wszędzie, gdzie się tylko da. Nie wiem już co robić.

Cztery dni temu dowiedziałam się, że jestem w 4. tygodniu ciąży. Wszystko byłoby ok, gdyby nie mój nałóg, od 2 lat palę marihuanę regularnie, codziennie. Przez ostatnie 4 tygodnie też paliłam codziennie, bo nie wiedziałam, że jestem w ciąży, teraz wiem i też ciężko jest mi zrezygnować z palenia. Czy mogę i czy powinnam tak od razu przestać palić marihuanę? Jaki wpływ na moje dziecko ma palenie marihuany? Dodam jeszcze, że nie palę papierosów ani nie piję alkoholu, odżywiam się bardzo zdrowo.

Mój chłopak jest uzależniony od amfetaminy - wiem, że bierze ją dosyć często, ok. 3 razy w tygodniu. Ostatnio mi się przyznał do tego, że jest uzależniony. Stwierdził jednak, że chce sam z tego wyjść, bo wie, że zabrnął za daleko. Tylko że ja nie jestem pewna, czy mu się to uda. Chciałabym wiedzieć, czy to jest możliwe, żeby sam dał radę z tym walczyć, no i oczywiście z moim wsparciem. Dziękuję za pomoc.

Witam, zażyłem dopalacz parę miesięcy temu w maju, w tym dniu strasznie się źle czułem, szybko biło mi serce, miałem zaburzenia widzenia, ciężko mi się oddychało i czułem się jakby w innym świecie. Potem to ustało. Po około miesiącu, podczas aktywnego życia (sport - bieganie, siłownia, piłka nożna), zaczęło dziać się coś dziwnego. Obraz przed oczami zaczął mi się zamazywać i wszystko zaczęło pływać, od tamtej pory było z tygodnia na tydzień coraz gorzej z moim, jak to nazywam, polem widzenia, coraz gorzej było mi się nad czymkolwiek skupić, skoncentrować, zrobić coś... Zrobiłem wszystkie badania, jakie mogą być i nic mi nie wyszło. Chodzę na psychoterapię do psychologa, do psychiatry także na wizyty, jem leki, nastawiam się pozytywnie, ale ten wzrok nadal się pogarsza - widzę coraz mniej, tak jakbym w jednym punkcie miał klapki na oczach i obawiam się ciągle, co będzie za tydzień, za miesiąc, ponieważ od paru miesięcy to się ciągnie i ciągle pogarsza - czy istnieje możliwość, że mi się to zmniejszy do zera? :/, czy może mi się coś stać? Czy to tylko moja psychika? Proszę o szybką odpowiedź, dziękuję z góry bardzo!

Mam 19 lat, od dwóch lat spotykałam się z A. (21 l). W ostatnim czasie A. przyznał się, że jest uzależniony od środków psychoaktywnych. Podjął terapię w jednym z toruńskich centrów zwalczania narkomanii. Utrzymywał abstynencję przez 2 miesiące, aż się złamał. Od 3 tygodni nie chodzi już do swojej terapeutki, nie odzywa się do mnie i swojej mamy całymi dniami, tygodniami. Ja od leków uspakajających cała się trzęsę, mam nocne koszmary, jego rodzina nie ma na niego wpływu. Matka groziła mu już policją, prosiła aby zwrócił się do ośrodka leczenia uzależnień, on jednak z nikim się nie liczy, wyniósł się z domu do starego domku po dziadku i żyje tam sam na własną rękę. Właściwie to doszły mnie słuchy, że przyjeżdża tam co parę dni zanocować. Kocham go jak szalona, bardzo się martwię o niego i nie umiem sobie radzić z tym problemem. Podejmowałam już współpracę z psychologami, jednak żaden nie potrafił mi pomóc. Targnęłam się też na własne życie, jakieś trzy razy, niestety bezskutecznie.

Chodzę do liceum, stałam się aspołeczna i nie mogę skupić się na nauce. Nie mam na nic ochoty, stale myślę o A. i o śmierci. Przy życiu podtrzymuje mnie myśl, że może A. się odezwie i zechce ze mną normalnie żyć. Nie odbiera ode mnie telefonów, pisałam mu nawet o tym, że się zabiję i to nie przyniosło skutku. Czy ja jestem skazana na śmierć? Jest szansa, że będę mogła wieść normalne, spokojne życie u boku ukochanego A.?  

Witam, Mam 21 lat, od 7 lat palę marihuanę, miałem kilka przerw, ale krótkich, najdłuższa trwała dwa miesiące, teraz mija chyba dwa i pół tygodnia od kiedy znów nie palę i postanawiam skończyć z tym raz na zawsze, bo jestem tak zamulony, nic mnie nie cieszy, jestem głupi (dodam jeszcze to, że bardzo kiepsko się uczyłem) nie widzę sensu w życiu, to co kocham robić to mi nie wychodzi, a robię to już chyba z 6 lat, mam trudności z porozumieniem się z ludźmi, jak rozmawiam o czymś to zaraz się sam w tym gubię. Ostatnio oglądałem film dokumentalny o Czarnobylu, bardzo mnie zainteresował wkręciłem się w niego na maxa - na drugi dzień nie umiałem o nim opowiedzieć mojemu koledze, jednym uchem weszło drugim wyszło.

Chciałbym się dowiedzieć czy po jakimś czasie, gdy nie będę palił, gdy ta chemia wyjdzie z organizmu, to wrócę do normalności? Już nie liczę, że w 100%, ale może chociaż w 50%? Jeżeli tak jest, że organizm po jakimś czasie wraca do siebie to już mam motywację, żeby nie palić i myślę, żeby mi to wyszło. Od razu mówię, że nie pójdę do jakiegoś Monaru czy gdzieś się leczyć, bo i tak bym ich tam nie zrozumiał, dlatego zostaje mi tutaj jakaś fachowa podpowiedz czy pomoc, bo jak czegoś tutaj nie zrozumiem, albo coś, to mogę to 10 razy to przeczytać czy jakoś przeanalizować heh, gdybym chciał tam iść i miał odwagę to pierwsze co to bym tam zawitał, dlatego piszę tutaj.

Witam, mam pytanie: chciałbym dowiedzieć się ile trzyma we krwi marihuana? 17. 12. 2010 mam badania lekarskie za zabranie prawa jazdy. Będą badać mi krew oraz mocz. W dniu badania minie około 70 dni od ostatniego użycia marihuany, około 3 zaciągnięcia się - czy to wyjdzie na badaniu? Z góry dziękuję za odpowiedź.

Ponieważ byłem ostatnio w Holandii przez ostatnie pół roku trochę wypaliłem marihuany, ale po powrocie dalej palę i mam kłopoty z wypróżnianiem od jakiś 3 tygodni, a zaczęło się wszystko od tego, że strasznie się denerwowałem w pracy. Byłem u paru lekarzy, zrobiłem badania i wszystko jest w normie, nic mnie nie boli, lekarz powiedział, że to nic poważnego, ale dalej nie mogę się dobrze wypróżnić; przepisał i lekarstwa i dopiero zażywam je od 2 dni.

Mam taki problem, a zwłaszcza z moją dziewczyną... Od niedawna zaczęła brać narkotyki, dokładnie chyba amfetaminę (jest w tabletkach) – powoduje to u niej otumanienie, lęk, senność i bóle głowy... Bardzo chciałbym jej pomóc, lecz jej rodzice nie mogą się o tym dowiedzieć. Jest w tzw. "dołku" od dawna i nie potrafi z niego wyjść, my się ciągle kłócimy, bo jej mówię, żeby przestała, ale mnie nie słucha i twierdzi, że z tym jest jej lepiej... Chciałbym się też dowiedzieć, czy jest coś na odtrucie od tych narkotyków, żeby zaczęła się czuć lepiej i czy pobudzenie stref erogennych czy też seks może w tym pomoc. Na prawdę nie wiem, co mam robić. Proszę o pomoc, mogę jeszcze powiedzieć, że zaczęła je brać też przeze mnie, ale nie potrafimy się rozstać. Dziewczyna ma 16 lat skończone, czekam na odpowiedź.

Witam. Mieszkając w Holandii długi okres czasu paliłem marihuanę, ok. 6 lat. Na początku paliłem mało, co kilka dni, chociaż od 2008 do niedawna prawie cały czas z przerwami po kilka dni. Postanowiłem odstawić to raz na zawsze. Zacząłem pić więcej wody mineralnej w celu oczyszczenia organizmu, zdrowe odżywianie oraz witaminy naturalne (owoce, warzywa). Na początku nie miałem problemów, zero efektów odstawienia. Minęły 2 tyg i zaczynają się schody... Oprócz chęci zapalenia, zaczęły się dość poważne zaburzenia snu. Staram się wysypiać, ale nie mogę. Gdy położę się spać za pierwszym razem, np. o godz. 21, budzę się po ok. 2-3 godzinach wyspany, nie mogę później usnąć przez ok. godzinę, nawet dwie. Sny są długie, nawet bardzo długie, zaburzenia snu występują od 3 dni. Co mogę na to poradzić?