Witam! Jestem 21 dni po fundoplikacji met Toupeta. Przez dwa tyg. było OK, ale kilka dni temu miałem palpitacje serca do 110 na min., a teraz mam w drugą stronę - tętno spada mi do 60 na min,. szczególnie jak leżę. Czy to jest związane z tą operacją? Przed operacją miałem tętno ok. 80 na min.

Witam! Mój problem wygląda następująco, mam 25 lat, a od jakiś 8 miesięcy mam problemy z sercem, przynajmniej tak mi się wydaje. Kłuje nagle czasami jak chce wstać, mocny przeszywający ból mnie paraliżuję. Dodam, że kiedyś w Polsce miałam robione EKG i wyszło, że mam zbyt duże skurcze, ale tak naprawdę nie wiem, co to miało znaczyć, miałam ok. 17 lat. Byłam u tutejszych lekarzy, bo obecnie mieszkam w UK. Badali mnie, robili EKG i dla nich serce bije jak powinno, niczym się nie przejmują, nawet jak mówię, że nic nie dzieje się bez przyczyny i mam jeszcze małe dziecko, które chce widzieć jak rośnie. Widzą to, co chcą widzieć, a żadnych badań więcej nie chcą wykonywać. Jak dla nich wszystko jest tak jak należy. Przez te kilka lat paliłam papierosy, ale jak na dzień dzisiejszy już nie palę. Proszę o jakąś podpowiedź, jakie badania powinnam wykonać? Będę bardzo wdzięczna. Czekam na odpowiedź. Z góry dziękuję.

Witam, jestem mamą 3-letniej dziewczynki (17 kg). Wykryto u niej szmer na sercu. Badanie echo serca: - wnioski: Ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej typu ASD z wiotką przegrodą międzyprzedsionkową. Echografia dziecka: Worek osierdziowy wolny. Wymiary i kurczliwość jam serca w normie. Zastawki morfologicznie bez zmian. W badaniu Dopplera przepływu przez zastawki prawidłowe. Nie widać VSD. Przegroda międzyprzedsionkowa wiotka, uwypukla się w stronę prawego przedsionka. Widoczny ubytek międzyprzedsionkowy na przestrzeni ok. 5-6 mm z przepływem z przedsionka lewego do prawego. Nie rejestruje się PDA. Łuk aorty prawidłowy. ICD 10. Q 21,1 - Ubytek przegrody międzyprzedsionkowej. Kontrolne badania za 6 miesięcy.

Czy w wyżej opisanym przypadku, istnieje możliwość, że ubytek się powiększy i czy często się to dzieje? Kiedy zalecany jest zabieg zamknięcia tego ubytku? Czy w ogóle ubytek tej wielkości jest poważny i ma wpływ na zdrowie i życie dziecka? Czy może już ubytek tej wielkości powinien być poddany zabiegowi? Proszę o podanie w mm, kiedy się go zamyka oraz wskazań do tego zabiegu. Dziękuję!

Witam! Mam 35 lat. Od czterech lat biorę Axtil 10 (jedna tabletka), Milurut 100 (jedna tabletka) i Aspargin 2 tabletki. Od października powróciły mi zaburzenia rytmu serca. Porobiłem badania krwi, lipidogram, magnez, potas, tarczyca, żelazo, mocz i wszystko w normie - ekg, echo, Holter w normie, RTG klatki ok (konsultacja z lekarzem internistą). Zauważyłem, że podczas wysiłku rytm się stabilizuje, a w spoczynku są zaburzenia. Nie mam problemów z alkoholem i nie palę. Mam nadwagę (180 wzrostu, 106 kg). Mam pytanie, czy to może nie być nerwica serca, bo akurat w tym okresie od października stresu mi przybyło (utrata pracy itp). Czy może być to spowodowane zażywaniem Axtilu? W ulotce wyczytałem, że mogą wystąpić kołatania i uczucie rozdrażnienia. Może konieczna jest zmiana leku? Zażywam też dwa razy dziennie nasiona ostropestu na lepszą pracę wątroby. Ciśnienie w normie (120 - 130 górne, 80 - 90 dolne, puls tak 70 - 85). Proszę o jakąkolwiek poradę. Pozdrawiam!

Witam, mam 20 lat. Ważę 48 kg i mam 168 cm wzrostu. Jestem teraz na 2 roku Elektroradiologii, a problemy z sercem zaczęły się jak byłam w 2 klasie liceum, czyli ponad 3 lata temu. Początkowo zaczęłam skarżyć się na wrażenie nierównego bicia serca, zaczęłam podejrzewać u siebie arytmię. Poszłam do pani kardiolog, ale tylko mnie osłuchała i stwierdziła, że to niemiarowość oddechowa i że od zawsze ją miałam, ale wcześniej jej nie odczuwałam. Powiedziała, że z wiekiem prawdopodobnie przejdzie, że to może być związane ze szczupłą sylwetką i przepisała sam magnez. Miałam wtedy ok. 16 lat. Wyszłam, wiedząc, że to nie to, bo jak to możliwe, bym wcześniej ignorowała to okropne uczucie zamierania. Dziwne uczucie kołatania serca pojawiało się także po tym, jak ćwiczyłam na WF i siadałam odpocząć. Objawy zawsze pojawiają się w momencie odpoczynku, nie w trakcie wysiłku. Powiedziałam o tym lekarzowi i poprosiłam o skierowanie na test wysiłkowy. Wyniki badań prawidłowe. Test ujemny. Przez jakiś czas myślałam, że może to niedobór żelaza, bo raz mi wyszedł w badaniu. Zrobiłam morfologię krwi i hemoglobinę miałam na skraju, bo 12,5, ale żelazo było prawidłowe.

Ogólnie jestem osobą bardzo nerwową i pedantyczną. Arytmia się nasiliła w 3 klasie liceum przed maturą. Tak się cały rok denerwowałam, że budziłam się z obolałą szczęką, bo przez całą noc miałam ją zaciśniętą. W tym czasie bardzo często rano (wstaję o 6, a wieczorem zaśnięcie zajmuje mi 1,5 godziny) mając bardzo ciężką torbę na ramieniu, zmęczona, biegnę na pociąg przez maks. 2 min, ale jest to duży wysiłek. W momencie jak zajmuję miejsce, chwilę głęboko i szybko oddycham, a po chwili załącza mi się częstoskurcz. Trwa przez parę sekund. Wydawało mi się, że mogę panować nad nim za pomocą oddechu. Następnie serce znowu biło szybko, ale normalnie, a potem znowu załączał się częstoskurcz i tak parę razy, aż moje serce nie zwolniło i nie odpoczęłam. Sama zaczęłam podejrzewać, że to częstoskurcz jak czytałam swój podręcznik i była tabela porównująca Przyspieszony rytm zatokowy i Częstoskurcz napadowy. Wszystkie objawy się zgadzały. Moją uwagę szczególnie zwróciły objawy takie jak: - Napady prawdopodobnie pojawiły się w wieku kilkunastu lat lub we wczesnej dojrzałości (TAK); - Zazwyczaj bez okoliczności towarzyszących lub wyjątkowo powodowany przez wysiłek (Zazwyczaj po krótkim i nagłym biegu i czasem jak nagle się zapowietrzałam i wybuchałam śmiechem); - Częstość rytmu powyżej 160/min (TAK czułam to zdecydowanie); - Ból w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy, omdlenia (Nigdy nie czułam bólu, może dlatego, że te ataki trwają zaledwie parę sekund, nigdy też nie zdarzyło mi się zemdleć, przy częstoskurczach robi mi się słabo, czuję wiotkość kończyn i robi się bardzo jasno przed oczami). - Zatrzymanie oddechu, próba Valsalvy (To przede wszystkim wzbudziło moje podejrzenie, bo zauważyłam że mam nieco wpływu na ataki poprzez manipulowanie oddechem).

W końcu po 1 roku studiów z powodu zwykłej infekcji poszłam do lekarza i pani podczas osłuchiwania stwierdziła skurcze dodatkowe i zaleciła konsultację kardiologa. Na miejscu pani potwierdziła ekstrasytole i zaleciła Holtera 24h. Wyniki badania: Podsumowanie: Przez całą dobę dominuje rytm zatokowy : Maks.= 137 o godz. 13.30 (wysiłek). Min.=49 o godz. 4:22, Średni z doby = 79/min Bez pauz2 sek. Bez bloku przedsionkowo - komorowego. W rytmie zatokowym bez istotnych zaburzeń przewodzenia sródkomorowego. Bez napadów częstoskurczu. Bez napadów migotania/trzepotania przedsionków. W zapisach bez artefaktów nie stwierdzono istotnego obniżenia odcinka ST nad lewą komorą. Komentarz: Zarejestrowano 36 (0,03% QRS z doby) pojedynczych pobudzeń przedwczesnych komorowych jednokształtnych o morfologii bloku lewej odnogi pęczka Hisa z czasem sprzężenia z zatoką 400ms-480ms. Arytmia komorowa nie występowała we fragmentach ekg z maksymalną tachykardią zatokową. Bez par i salw arytmii komorowej.

Po tym badaniu Pani przepisała mi Nebilet (5 mg) który brałam przez miesiąc, następnie 2,5 mg przez następny, a następnie miałam go odstawić jak już nauczę się zwalniać sama tętno. Podczas brania leków czułam się wspaniale i nie czułam aż tak ,,huczącej w żyłach adrenaliny. Po odstawieniu leków brałam już tylko codziennie magnez + wit. B6. Przez pół roku nie miałam żadnego częstoskurczu. W wakacje miałam całkowity spokój. Byłam taka szczęśliwa. Gdy zaczął się kolejny rok, napady wróciły i zawsze w tym samym momencie. Rano po biegu na pociąg. Na zajęciach z EKG chętni mogli sobie założyć Holtera, więc postanowiłam je zarejestrować. Podczas gdy miałam na sobie Holtera byłam podziębiona i miałam zajęte zatoki, więc czułam się bardzo kiepsko. Czułam, że moje serce jest wyjątkowo przemęczone i było bardziej skore do równych arytmii.

Wyniki tego Holtera: Skurczów dodatkowych komorowych zarejestrowano: 51 Rytm zatokowy z tendencją do tachykardii - o śr. dobowej częstości 91/min (najwolniejszy 62/min; najszybszy 181/min) Prawidłowa zmienność rytmu zatokowego (SDNN 136 ms). Bez epizodów bloku przedsionkowo-komorowego II i III stopnia. Arytmia komorowa: nieobecna. Arytmia nadkomorowa: pojedyncze pobudzenia nadkomorowe, 2 pary, 6 epizodów częstoskurczu przedsionkowego - wszystkie ok. godz. 07:44 rano (2 najdłuższe trwają ok. 4 sek, złożone z 16 i 18 pobudzeń, o max. częstości 254/min). Z tymi wynikami byłam u kardiologa. Zalecono mi Bisocard 2,5 mg i magnez. Brałam go 2 miesiące. Przez ten czas nie miałam ani jednego napadu częstoskurczu, a skurcze dodatkowe, które bardzo silnie odczuwam, zmniejszyły się do ok. 20 i pojawiały się tylko wieczorem i głównie po położeniu się do łóżka. Potem byłam znowu umówiona na wizytę, ale lek zaczął mi się kończyć, a wiedziałam, że nie można go nagle odstawić i by wystarczył, brałam po połowie tabletki. Okazało się, że po połowie czuję się o wiele lepiej. Nie miałam takich skutków ubocznych jak po całej. Nie marzły mi tak kończyny (zwykle ciśnienie mam niskie ok.110/60, a po leku miałam 90/50), przez cały czas nie chciało mi się już spać, i nie czułam się już gorzej na wieczór. Od kiedy biorę 1,25 mg Bisocardu, nie miałam ani częstoskurczu, ani skurczów dodatkowych! Już od 3 tygodni! Tylko dzisiaj po biegu do pociągu pojawiło się parę ekstrasystoli, ale to było tylko to. Próbowałam wtedy stosować próbę Valsalvy i wypiłam butelkę zimnego napoju.

Chciałam jeszcze dodać, że w międzyczasie miałam sprawdzane hormony tarczycy (wszystko w normie), morfologia w porządku, wapno, sód, potas i magnez też dobrze. (Tylko niedobór wit. D3). W echu serca wyszło: LV-40mm, La 29mm, Ao 24mm, IVS 9mm, PW10mm, EF 70% Lewa komora niepowiększona. Kurczliwość lewej komory prawidłowa. Zastawki lewego serca morfologicznie w normie. Cechy niewielkiego wypadania przedniego płatka zastawki mitralnej, fala zwrotna mitralna śladowa, przepływ przez pozostałe zastawki prawego i lewego wsierdzia w normie. Prawe serce w normie. osierdzie bez zmian. Wypadanie płatka zastawki okazało się również, że ma mój tata, bo kazałam mu sprawdzić. Siostra mojego taty również. Moja ciocia oprócz tego także od czasu do czasu ma częstoskurcze, ale to bardzo rzadko jej się zdarzyły jak była na dyżurze. Ma 50 lat i dwójkę dzieci. Jeden kardiolog powiedział, że nie podejrzewa WPW, a drugi, że nie ma zapisanej fali delta, ale to nie znaczy, że nie można go wykluczyć. W rodzinie nikt nie wie nic, by miał. Wszyscy kardiolodzy wspominali mi już o ablacji. Ale moja główna pani kardiolog powiedziała, że na razie leki pomagają, a ablacja jest zabiegiem inwazyjnym i na razie nie ma potrzeby. Druga pani powiedziała że na razie raczej nie brać leków, ale że ablacje przed ciążą chyba trzeba będzie zrobić.

Chciałam się spytać o rokowanie. Jak wygląda moja sytuacja? Czy jest to możliwe by te arytmie przeszły samoistnie? Czy może tu mieć wpływ nerwica wegetatywna? Czy mogę z tego wyrosnąć jak np. zmniejszy się wpływ nerwu błędnego? Jak będzie wyglądała w przyszłości sprawa z zajściem w ciąże? Czy rzeczywiście ablacja będzie kiedyś konieczna, czy jest to nieuniknione i kiedyś będę musiała ją mieć? Chciałam też nadmienić, że jestem dość silnym alergikiem i w razie wypadku zrobienie jakiegokolwiek badania z kontrastem np. angio TK, mnie niepokoi, nie mówiąc już o samej ablacji? Błagam o konkretną odpowiedz, bo dostałam ich już wiele i chciałabym wiedzieć, czy moj stan jest bardzo poważny. Czy będę mogła kiedyś w przyszłości normalnie urodzić? Czy są jakieś większe zagrożenia? Przez te arytmie ciągle odczuwam duży lęk i czuję dużą depresję. Bardzo proszę o pomoc i odpowiedź.

Witam! Ostatnio kilka razy budziłam się rano z uciskiem klatki piersiowej, po kilkunastu minutach przechodziło. Dzisiaj niestety ból obudził mnie w nocy. Bardzo silny ucisk w klatce piersiowej w okolicach mostka promieniujący wyżej i niżej na brzuch, a przy tym ból gardła, a w zasadzie tak jakby prawy migdał i ból prawego ucha. Przy tym uczucie jakby serce przestawało bić na jakiś czas. Te cztery objawy, które najbardziej dokuczały, a zarazem przestraszyły. Poczułam paraliżujący strach, nie wiedziałam co to jest. Usiadłam na łóżku i brałam głębokie wdechy, tak jakbym chciała powiększyć przestrzeń w klatce piersiowej. Ból utrzymywał się ok. godziny.

Dodam jeszcze, że często drętwieje mi prawa ręka w przedramieniu. Nie wiem czy wyniki, które robiłam na początku stycznia pomogą i czy mają jakieś znaczenie. Odczyn biernackiego: 5; cholesterol cał.: 186; mocznik: 28; kwas moczowy: 4,3; alat: 32; aspat: 21; TSH: 2,74. Jeśli chodzi o wynik TSH to ponad pół roku temu robiłam wyniki TG i TPO, gdzie pani dr stwierdziła chorobę Hashimoto. Zaczęłam zażywać tabletki, które mi przepisała. Wtedy wynik TSH był ok. 3,2 po 2 miesiącach zwiększono mi dawkę leku, a TSH podniosło się do 4,10. Po kolejnych dwóch miesiącach wynik spadł do ok. 2,8. Zaprzestałam brania tabletek. Po następnych dwóch miesiącach, kiedy już nie brałam tabletek wynik był jw. Nie wiem, czy to był dobry pomysł - może to ma wpływ na moje objawy? Przeprowadziłam się i na razie nie mam swojego lekarza rodzinnego. Bardzo proszę o pomoc.

Witam! Jestem 2,5 roku po ablacji z powodu WPW z częstoskurczem nadkomorowym. Od tamtej pory zaczął się mój koszmar. Czuję się źle, cały czas mam wrażenie, że serce mi bije szybko, jakby coś się tam w środku bujało, robi mi się słabo, mam napady lęków i coś mnie kłuje i boli w okolicy serca, i z tyłu na łopatce. Miałam robione badania, Holter, ekg, echo. Wychodzą pojedyncze częstoskurcze, samoistnie ustępujące. W echu wyszło - mała niedomykalność trójdzielna i powiększony lewy przedsionek w projekcji lax - nie wiem, o co chodzi... Wzmożone beleczkowanie w koniuszku lewej komory bez odcinkowych zaburzeń kurczliwości lewej komory. Do tego całego ambarasu mam jeszcze zapalenie tarczycy autoimmunologiczne. Nie poszło jeszcze w niedoczynność. Proszę mi powiedzieć, co może być przyczyną tak złego samopoczucia? Przed ablacją nigdy tak się nie czułam.

Obrazowo, 27 lat. Po bieganiu (biegam codziennie od ponad pol roku) poczułem zaburzenia bicia serca (bardziej jakby miało przestać bić...). Poszedłem na badania do szpitala - dostałem Atarax, Captopril. Ciśnienie było: 150/105. Wynik ekg - cytując: RZM 100/min, normogram, ujemne załamki Tw III aVF, na wypisie: pacjent wydolny krążeniowo, brzuch miękki, niebolesny. Z tym - zalecenia okresowego badania ciśnienia tętniczego. Problem odwieczny w tym kraju - dostanie się do lekarza. Zwłaszcza, że weekend, a czuję się mocno osłabiony, cały dzień (sytuacja miała miejsce w nocy) mrowi mnie w palcach - ogólnie cały dzień leżę. Proszę o poradę, co mogę robić, zanim uda mi się dostać na wizytę u kardiologa (może jest ktoś w stanie poradzić kardiologa w Katowicach, który przyjmuje w jakiś sensownych terminach na prywatne wizyty, bo na państwową to najmocniej 4 miesiące). Co mogę brać - robić do tej pory, by poczuć się lepiej i czego właściwie mogę się spodziewać? Co mi może potencjalnie być? Z góry dziękuję!

Córka, lat 28, miała 16 listopada zabieg zamknięcia ubytku międzyprzedsionkowego metodą przezskórną (zapinka Aplatza). Wielkość ubytku 1,5 cm, wymiar zapinki 2,2cm. Przez pierwsze 10 dni czuła się dobrze, potem zaczęła odczuwać dodatkowe skurcze, przeważnie nadkomorowe w liczbie 7 tyś. Zastosowano leczenie dwoma blokerami. W tej chwili skurcze też są odczuwalne, kilkanaście w ciągu dnia. Ale obawiam się, że córka wpadła w nerwicę, nasłuchuje, liczy i martwi się. Ja też jestem już na skraju wyczerpania nerwowego. Badania echokardiograficzne nie wykazało żadnej nieprawidłowości. W takim razie skąd te skurcze i jak długo potrwa leczenie, jakie są szanse, że problem całkowicie ustąpi?

Witam! Proszę o pomoc, ponieważ myślę, że moja mama ma poważny problem ze swoim zdrowiem. Od dobrego tygodnia ma bardzo niski puls, choć całe życie charakteryzował ją zawsze puls wysoki. Wiele razy nawet musiała przyjmować leki na nadciśnienie. Oprócz tego czuje ból w klatce piersiowej, szczególnie po lewej stronie oraz pod pachą. Jej bicie serca jest nierównomierne. Często są to nagłe, silne uderzenia. Narzekała początkowo także na ból kręgosłupa, który niemalże uniemożliwił jej wykonywanie łatwych prac domowych oraz schylanie. Mama nigdy nie pracowała fizycznie. Zresztą nigdy nie chodziła do pracy. Dodam, że drętwieje jej lewa ręka. Jest ona od 2 dni również bardzo zimna.

Moja mama jest osobą chorowitą, ale nigdy nie miała podobnych objawów. Łatwo wyprowadzić ją z równowagi i codziennie stwarza sobie problemy do zmartwień. Kiedyś taka nie była, dopóki w wieku 19 lat (teraz ma 38) nie zachorowała na ciężką astmę. Kiedy miałam 8 lat, ledwo uszła z życiem z powodu zatoru płucnego. Nie wiem, czy moja ocena jest słuszna, ale wydaje mi się, że to nie są zwykłe nerwobóle. W tym jest inna przyczyna, która bardzo martwi mnie i całą rodzinę. Ciężko mi patrzeć jak cierpi. Często mama się załamuje, ponieważ w tym roku moja siostra ma komunię i nie chce, aby było to coś poważnego. Podobnie jak z zatorem płucnym przed moją komunią, kiedy walczyła o życie na OIOM-ie. Proszę o pomoc i z góry dziękuję za odpowiedź.

Witam serdecznie - mam pytanie dotyczące arytmii komorowej. U mojego męża stwierdzono w licznych badaniach holterowskich arytmię komorową - średnio około 700 dodatkowych przedwczesnych skurczy komorowych. Mąż miał robione badanie ekg (które nie wykazało żadnych zmian) rezonans magnetyczny serca w klinice w Zabrzu - badanie to zostało podsumowane jako nie stwierdzono zapalenia mięśnia sercowego. Jednak ataki arytmii dają o sobie znać każdego dnia i są bardzo odczuwalne i uciążliwe.

Mam pytanie, czy może zalecane jest, aby mąż wykonał jakieś inne badania aby dojść skąd bierze się ta arytmia? Kiedyś przed rezonansem lekarz zalecił wykonanie prześwietlenie klatki piersiowej, ale teraz sami nie wiemy czy jest sens. Czy taka arytmia w takiej ilości jest jakimś zagrożeniem?

Dziękuję za odpowiedź i pozdrawiam!

Witam! Mam 21 lat i od 2 lat męczą mnie skurcze dodatkowe serca. Odczuwam je jako ssanie bądź wibrowanie w klatce piersiowej zakończone mocnym uderzeniem. W tym czasie miałem raz robionego Holtera (zapis trwał około 30 godzin, miał być 48-godzinny, ale aparat się wyłączył, po ściągnięciu go przed myciem), 2 razy spoczynkowe EKG i 1 raz echo serca. Echo serca nie wykazało żadnych patologii poza niestabilnością zastawki mitralnej, niespełniającą kryteriów wypadania płatka. Brak szmerów, brak nieprawidłowych przepływów. Rozmiary komór, przedsionków, przegrody międzykomorowej w normie. Holter zanotował zaledwie 4 dodatkowe pobudzenia nadkomorowe i 2 komorowe, a EKG spoczynkowe nie wykazało żadnych problemów oprócz tachykardii zatokowej (muszę tutaj nadmienić, że od 8 lat cierpię na silną nerwicę z napadami lęku i niemal każde badanie wywołuje u mnie duży stres). Mimo zapewnień kardiologa, że z moim sercem jest wszystko w porządku a u podłoża moich objawów leży nerwica, nadal jestem bardzo zaniepokojony.

Ostatnio codziennie odczuwam skurcze dodatkowe w ilościach mniej więcej od 1 do 100 dziennie. Czasami grupują się one w bigeminię, co dodatkowo mnie martwi. Co prawda nie została ona wykryta na zapisie EKG, ale w momentach napadu mierząc swój puls wyraźnie czuję delikatne uderzenie, przerwa, silne uderzenie, delikatne uderzenie, przerwa, silne uderzenie i tak dalej... Zwykle takie napady bigeminii trwają kilka lub kilkanaście sekund po czym serce wraca do normalnego rytmu, ale potęguje to mój strach. Podczas skurczów nie odczuwam ani zawrotów głowy, ani mroczków przed oczami, ani tym bardziej omdleń, ale wpadam w panikę, że moje serce zaraz się zatrzyma. Wydaje mi się, że skurcze i bigeminia występują częściej w sytuacjach kiedy jest mi zimno, odczuwam stres, podniecenie seksualne lub się schylam, ale mogą się pojawić w każdej chwili. Jeśli chodzi o mój styl życia, to alkohol pijam bardzo sporadycznie i w małych ilościach (1 piwo), nie palę, nie piję kawy, nie biorę narkotyków, głównie prowadzę siedzący tryb życia, choć ostatnio zacząłem trochę ćwiczyć na rowerze stacjonarnym.

Biorę paroksetynę na nerwicę (20 mg dziennie) i od niedawna suplement diety magnez+b6+głóg+potas. Ważę 82 kilogramy przy 185 cm wzrostu. Moje ciśnienie się waha, podczas pomiaru w domu jest zwykle koło 135/85, ale czasami bywa niższe, a czasami wyższe. Podczas pomiaru u lekarza prawie zawsze jest w okolicach 150/80 do 160/100, ale każda wizyta u lekarza jest dla mnie bardzo stresująca. W mojej rodzinie babcia od strony matki zmarła w wieku około 30 lat z powodu wady zastawki nabytej po przebyciu gorączki reumatycznej, a dziadek od strony ojca choruje na nadciśnienie i przebył dwa zawały, ale dopiero po ukończeniu 80 lat. Poza tym żadnych chorób układu krążenia w rodzinie nie ma.

Moje pytania są następujące: Co to znaczy, że moja zastawka mitralna jest niestabilna, ale nie spełnia kryteriów wypadania płatka? Przeszukałem cały internet i nie jestem w stanie znaleźć niczego na temat niestabilności zastawki. Czy pod wpływem silnego stresu albo na przykład ataku paniki te skurcze dodatkowe bądź bigeminia mogą się przerodzić w jakiś zagrażający życiu rytm na przykład częstoskurcz komorowy albo migotanie komór? Aha i jeszcze jedna rzecz, która mnie nurtuje. W czasie kiedy miałem robionego Holtera w jednym miejscu pojawiają się dwa pobudzenia komorowe, rozdzielone jednym normalnym. Niepokoi mnie to, że te pobudzenia komorowe mają drastycznie różniącą się od siebie morfologię we wszystkich trzech odprowadzeniach. Jak rozumiem oznacza to, że impulsy powstały w dwóch różnych ogniskach ektopowych. Czy fakt, że dwa różne ogniska ektopowe strzelają niemal jedno po drugim nie stanowi zagrożenia? Lekarz nie zwrócił na to uwagi, ale mnie to nie daje spokoju. Z góry dziękuję za odpowiedź!

Mam 79 lat, od wielu lat leczę się z powodu nadciśnienia połączonego ze skurczami dodatkowymi. Było ono (przy lekach Bisopromerc 0,125 + 1 tabl. dziennie Bemecoru) od 110/65/55 do 140/80/55. Przed 3 miesiącami zauważyłam bardzo duże nasilenie skurczów, które po badaniu Holterem okazały się skurczami komorowymi w ilości średniej dobowej AS 64/min. 490 poj. pobudzeń dodatkowych komorowych z 1 ogniska, 12 przedsionkowych i 3 poj. incydenty bloku zatokowo-przedsionkowego. Zmiany ST niecharakterystyczne. Lekarz leczący kazał odstawić wyżej wymienione leki i zaordynował mi Opacorden 200 3x dziennie przez 7 dni a potem 1x dziennie z przerwą sobotnią, tylko - przez okres 2 miesięcy.

Wykonałam echo serca - jest w normie, a lek kardiolog wykonujący badanie echa zaproponował mi już od razu odstawienie Opacordenu i zastosowanie Biosotalu 80 mg pół do 1 tabl. wieczorem. Jednocześnie od około 3 miesięcy nie biorę leków na nadciśnienie, które mierzone 3x dziennie jest pomiędzy 150/80/66-rano 135/75/70 w południe i 150/80/70 późnym wieczorem. Naturalnie są to wartości średnie. Jaki lek powinnam stosować i jak postępować? Serdecznie pozdrawiam!

Jestem mężczyzną w wieku 55 lat, wzrost 174, waga 87 kg. Prowadzę raczej siedzący tryb pracy przy komputerze oraz za kierownicą samochodu. Po pracy uprawiam sporty, chodzę codziennie na spacery, przestrzegam diety (dużo ryb, warzyw, owoców). Nie nadużywam alkoholu i nie palę. Pierwsze oznaki arytmii zauważyłem w 2000 roku. Były to incydenty krótkotrwałe (do godziny kilka razy w roku). Zbytniej wagi do tego nie przywiązywałem, gdyż nie przeszkadzało to w normalnym funkcjonowaniu i poza tym oboje rodzice mieli tego typu problemy (mama do dziś). Ciśnienie miałem czasem podwyższone do 140/100, cholesterol do 220. Kardiolog zlecił mi leki Rytmonorm i jakieś na obniżenie ciśnienia.

W kwietniu 2009 miałem przemijające niedokrwienie mózgu pod postacią niedowładu połowicznego lewostronnego (G45,1) szybko (2 godz.) zdiagnozowane i leczone. Przez pół roku byłem bardzo osłabiony i leczyłem się w domu pod kontrolą poradni neuro-kardiologicznej. Po roku zmiany w mózgu ustąpiły bez widocznych skutków ubocznych. Pozostały ślady w psychice: reakcja organizmu na zmiany ciśnienia atmosferycznego, głębsze zmiany nastroju, czasem trudności w wysławianiu się, popadanie w depresje. Z czasem po udarze okresy migotania zaczęły się stopniowo wydłużać mimo leczenia i od około roku migotanie się utrwaliło, co było chyba celem lekarza prowadzącego.

Obecnie zażywam Acenocumarol - 0,33 tab. i Beto 50 ZK - 1tab. Lekarz kieruje mnie na ablację a wcześniej na koronografię z rozpoznaniem HD, FA HA. Fizycznie czuję się bardzo dobrze, gram regularnie w piłkę nożną (2x1,5 godz. w tygodniu) i migotania nie odczuwam. Obawiam się inwazyjnych metod i wiem, że ablacja w moim przypadku udaje się jedynie w 10%. Jaki inny sposób leczenia byłby dla mnie właściwy, może inne farmokologiczne lub też kardiowersja?

Wnioski z badań ostatnio przeprowadzonych. Holter 16.02.2012-migotanie przedsionków od około 50/min do ok. 150/min, śr.65/min. Pojedyncze pobudzenia przedwczesne komorowe, jedna trójka SPK. Max RR2980ms. EKG 16.01.0012; migotanie przedsionków; częstość komór 58 poza tym EKG prawidłowy. Echo z 14.04. 2009: niewielkie powiększenie Lp. Przerost ścian Lk bez cech istotnej hemodynamicznej wady zastawkowej. Bez odcinkowych zaburzeń kurczliwości.Diagnostyczne: cholesterol 213, hdl - 43,90, trójglicerydy - 169,50, LDL - 135,20, INR - 2,51, PT - 30,50. Proszę o opinię.

Witam serdecznie! Od maja 2011 roku męczy mnie pewien problem. Mam arytmię serca. Prześledziłem to forum i z większości wątków wynika, że ludzie mają krótkotrwałe ataki i ilość dodatkowych uderzeń serca nie przekracza 80-100 na dobę. W moim przypadku jak mnie się zacznie ta arytmia, to potrafi trwać nawet do 4 godzin non stop i szybkość uderzeń serca wzrasta do 160-170 na minutę i tak zostaje na te bite 4 godziny. W tzw międzyczasie mam uczucie, że serce stara się spowolnić rytm - tzn. tak jakby ustaje całkowicie na sekundę, potem bije w normalnym rytmie parę sekund, czasem nawet minutę i następnie znowu przyspiesza. Moja rekordowa arytmia trwała 10 h non stop i wtedy właśnie postanowiłem zadzwonić po poradę lekarską (mieszkam w UK - służba zdrowia tu jest bardzo kiepska). Kazali mi iść do lekarza. Lekarz zrobił mi ekg, kazał dmuchać w strzykawkę i masować tętnicę, nic nie pomogło. Więc dali mi pieniądze na taksówkę i kazali jechać do szpitala. Tam zaczęli z grubej rury. Wstrzyknęli mi dożylnie taki środek (nie pamiętam nazwy), który zatrzymał mi bicie serca na ok. 20-30 sekund. Miało to na celu zresetowanie mojego serca, ale nic nie pomogło. Serducho przestało kołatać same tak ok. 23, kardiolog przepisał mi betablokery, które brałem do listopada. Dali mi Holter, zrobili echo i ekg i nie wyszło nic niepokojącego.

Miałem potem wizytę w listopadzie u kardiologa, zrobił mi tylko echo i zapisał na następną wizytę w listopadzie 2012 roku. Wszystko było niby w porządku, aż tu nagle znowu się zaczęło w Wigilię. I znowu to samo, jak zaczyna walić to wali albo godzinę, albo i 4. 2 rzeczy warte do dodania: 1. Zauważyłem, że często się to dzieje przy dużych zmianach pogodowych. Dla przykładu jak wtedy wylądowałem w szpitalu, to na drugi dzień była wielka wichura z ulewami deszczu. 2. Od stycznia 2010 bardzo przybrałem na wadze. Waga skoczyła z 86 na 102 kg. Proszę mi powiedzieć jak bardzo groźna jest taka długotrwała arytmia i czy jest coś co mogę zrobić, żeby to się skończyło. Z góry dziękuję za pomoc.

Witam! Mam 35 lat. Od pewnego czasu mam problemy z sercem. Zaczęło się od pojedynczych, takich jakby dodatkowych uderzeń serca (kilka do kilkunastu razy dziennie). Potem dołączyły się lekkie bóle w klatce piersiowej. Na początku listopada w nocy z sercem zaczęło dziać się coś dziwnego. Raz jakby przestawało bić, raz kołatało bardzo mocno, cały czas robiło mi się słabo, wpadłam w panikę. Całą noc nie spałam. Zrobiłam badania - ECHO wyszło dobrze, EKG dobrze, EKG Holter wykazało 232 pojedynczych nadkomorowych pobudzeń przedwczesnych, poza tym ok. Myślałam, że moje problemy są związane z źle dobraną dawką Euthyroxu, ale od pewnego czasu po konsultacji z endokrynologiem nie biorę leku (ostatni wynik TSH 1,75). Podobne incydenty z sercem w nocy zdarzyły się jeszcze 2-3 razy, przy czym nie było to typowe kołatanie serca, ale wrażenie że serce jest strasznie słabe, nie daje rady. Towarzyszą temu stany lękowe, bezsenne noce.

Lekarz kazał mi brać Aspargin 3 x dziennie. Brałam lek przez ok. 2 tygodnie. Przez jakiś czas było lepiej. Niestety na początku grudnia problemy wróciły - kolejna nieprzespana noc, osłabienie, bóle serca, niepokój. Czy to wszystko może mieć jakiś związek z niedoborem magnezu lub potasu? Czy przyczyną są te dodatkowe pobudzenia nadkomorowe? Dodam tylko, że nie palę, nie piję kawy ani mocnej herbaty. Nie odżywiam się zbyt zdrowo, ale nie mam anemii (żelazo 110), jestem bardzo szczupła i bardzo często korzystam z toalety. Jestem też bardzo nerwową osobą. Z góry dziękuję za odpowiedź.

Mam 36 lat, od pewnego czasu mam skurcze łydek w nocy, szybko się męczę i mam chyba arytmie serca. Często mam bóle głowy, przynajmniej 5 razy w tygodniu, mam też bóle pleców w okolicy lędźwi, między łopatkami i okolicy karku. Od paru dni drętwieje mi lewa ręka i czasem lewa noga. Często męczą mi się oczy i odnoszę wrażenie jakby miały mi wylecieć z tzw. orbit. Zaznaczam, że nie palę. Od pewnego czasu doskwiera mi ból wątroby. Ogólnie czuję się wrakiem kobiety. Nie wiem dlaczego tak się dzieje. Proszę o radę.

Witam serdecznie! Mój problem polega na tym, że byłem palaczem jakieś 7 lat. Od 3 miesięcy nie palę. Zaczęło się od tego w pracy, że nie moglem złapać za bardzo oddechu, to znaczy oddychałem, lecz jakby ciężej i wtedy postanowiłem rzucić palenie. Raz w pracy zdążyło mi się nawet tak jakby zasłabnąć na dosłownie chwilę. Mówiłem sobie, że to może z przemęczenia - robiłem po 12 godzin (praca fizyczna). Do tego wszystkiego zaczęło dziwnie bić serce, na chwilę tak jakby staje i bije znowu, nie mam tego często, lecz co jakiś czas mi się zdarza. Czuję tak, jakbym odpływał i zaraz wracał. Dodam, że od paru lat oddaję regularnie krew. Nieraz odczuwam także osłabienie na dosłownie parę minut i wraca wszystko do normy, nieraz też jak np. leżę, serce bije swoim rytmem, tylko czuję jakby takie lekkie szarpanie, przeskakiwanie serca. Nie wiem, jak dokładnie to nazwać. Te objawy zaczęły się od tego momentu jak rzuciłem palenie, jak zacząłem gorzej oddychać. Co to może oznaczać? Jakie badania mam zrobić, do kogo uderzyć?

Witam serdecznie! Mam 23 lata, jestem kobietą i mam 168 wzrostu. Mam pytanie dotyczące dostania się do wojska, tj. najpierw do NSR, a potem normalnie, jak się uda. Miałam w 2011 roku w lipcu ablację ze względu na bardzo częste ataki częstoskurczu nadkomorowego. Mdlałam, nie mogłam oddychać itp.itd. Co atak, to musiał ktoś wzywać karetkę, bo moją klatką aż rzucało. Zrobiono mi ablację, a po ablacji Holtera (wyszły tam małe wahania chwilami, gdy spałam.) Ale potem o dziwo nic... zero jakiegokolwiek ataku, zero jakiś nawet drgnięć mocniejszych. Fakt, w dokumentacji mam to wszystko ujęte. I moje pytanie brzmi, czy mam szanse przejść przez komisję lekarską do wojska? Czy to mnie dyskwalifikuje od razu? Czy mam jakąś szansę, jeśli mi nic nie jest już? Proszę o odpowiedź.

Jakie jest zagrożenie / ryzyko wszczepienia rozrusznika serca po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu? Czy jest ono większe w związku z przebytym udarem niźli w sytuacji przed udarem? Czy jest to w tej sytuacji zabieg bezpieczny i zapewni sercu właściwą pracę oraz ochroni przed kolejnym udarem wynikającym z choroby migotania przedsionków? Sytuacja dotyczy mojej mamy - 55 lat, która w niedzielę przeszła udar mózgu. Ma sparaliżowaną prawą stronę ciała, tzn. nie porusza ręką i nogą oraz nie mówi. Rozumie, co się do niej mówi. Jednak wyniki serca wskazują na migotanie przedsionków, częstoskurcz, a wcześniejsze EKG sprzed 3-4 miesięcy wykazywały zatrzymywanie akcji serca na 3 sekundy. Lekarze uważają, że należy wstawić rozrusznik serca. Proszę o poradę.