Dzień dobry - istotne pytania: 1. Jak szybko po odstawieniu kortykosteroidu mogę zrobić badania igE całkowite i rozmaz krwi (chodzi naturalnie o eos) - czy 2 tygodnie wystarczy, czy mam jeszcze poczekać (brałem przez 2-3 miesiące)? 2. W przypadku badania krwi z rozmazem (chodzi wyłącznie o eozynofile jak rozumiem) wykonać zwykłe badanie krwi czy istotniejsze będzie badanie rozmazu krwi obwodowej (OB)? Dziękuję, pozdrawiam

Witam, Swoja przyszłość wiążę ze sportami ekstremalnymi i ogólnym przełamywaniu "barier wytrzymałości" człowieka (typu wyprawy himalaistyczne, alpinistyczne oraz wyprawy w inne, polarne oraz miejsca zarówno w celach podróżniczych jak i sportowych). Jest u mnie stwierdzona astma. Jest przejściowa i chyba bardzo słaba, bo często palę papierosy i nigdy nie mam po nich ataków astmy (choć nie jestem nałogowym palaczem), gdy na wiosnę są duże zapylenia, to astma nie zawsze mnie łapie, ale jeśli już to nastąpi, to nie jest to silny atak (nie łzawią mi oczy, nie kaszlę, ale łapie mnie katar), przy wysiłku fizycznym tylko bardzo rzadko łapie mnie atak astmy, tylko po zbyt długotrwałym bieganiu. Byłem (lub nadal jestem) alergikiem, jestem uczulony na sierść psów, choć w chwili obecnej znacznie lepiej się czuję przy czworonogach. Tylko po długotrwałym (naprawdę długotrwałym) przebywaniu z psem bądź kotem łapie mnie katar i słaby atak astmy. Mam 18 lat. Obecnie zażywam lek sterydowy, lek wziewny. Potrzeba jego używania ogranicza się do jednego zażycia dziennie (tylko przed snem, kiedy kładę się do łóżka, zapewne przyczyną są roztocza, choć pod wieczór zawsze automatycznie mnie łapie atak, który za chwilę jest detronizowany przez niewielki wziew mojego leku). Jak wiadomo, do uprawiania większości sportów ekstremalnych wymagane są badania lekarskie. Dlatego zwracam się do specjalistów z pytaniem: czy astma przekreśla moje plany uprawiania niektórych sportów ekstremalnych (zwłaszcza nurkowanie, paralotniarstwo, spadochroniarstwo i wspinaczki różnego rodzaju)? Z góry dzięki za odpowiedzi. Sebastian

Witam wszystkich, Mam 17 lat i mój problem polega na tym, że od równo 2 lat palę papierosy. Kiedyś mało, teraz paczkę dziennie ;/;/ staram się ograniczyć z tego oto powodu. Kiedy jeszcze nie paliłem, gdy brałem mocny wdech i czułem, że to już max, to przekraczany był taki „próg” i mogłem jeszcze więcej. Teraz natomiast mogę wziąć bardzo mało powietrza do płuc i gdy o tym pomyślę i oddycham to tak jakby się duszę. Nigdy nie miałem astmy i nie jestem alergikiem. Czy to na pewno przez papierosy? I czy po takim czasie palenia w moim wieku mogą wystąpić jakieś ciężkie choroby, np. rak? I jeszcze jedno, czy to, że palę wykryją w szpitalu na prześwietleniu płuc jeżeli owe bym miał? Z góry serdecznie dziękuje za odpowiedź.

Jako dziecko miewałam częste i długo leczone zapalenia płuc (leczenie trwało od 1 do 3 miesięcy). Trochę lepiej było po okresie dojrzewania. Niestety po 40-tce, zapalenia płuc wróciły, ale teraz zdarzają się trochę rzadziej i szybciej ustępują. Obecnie mam 50 lat i zdiagnozowaną parę miesięcy temu astmę. Dostałam od pulmonologa lekarstwo wziewne do regularnego zażywania (rano i wieczorem) oraz drugie do zażywania w razie wystąpienia większych duszności. Zanim podjęłam leczenie, oddychałam płytko i czasem udało mi się wziąć głębszy wdech. Gdy czułam się gorzej, o wzięciu pełnego oddechu nie było mowy. Teraz oddycham głębiej i częściej udaje mi się odetchnąć pełną piersią z tym, że to dalej nie jest normalne oddychanie. Jest lepiej, ale nie jest to swobodne normalne oddychanie. Powiedziałam o tym lekarzowi, który stwierdził, że po takiej ilości zapaleń płuc jakie miałam, to raczej lepiej już nie będzie. Nadmienię, że spirometria wykazała restrykcję, ale zarówno rtg, jak i TK oraz bronchoskopia, oprócz blizn po zapaleniach płuc nic nie wykazały. Astmę stwierdzono na podstawie objawów (duszności, piszczenia i charczenia przy oddychaniu oraz kaszlu, gdy czuję się gorzej). Czy już zawsze oddychanie będzie dla mnie takie trudne?

Zakupiłam dla dziecka pikflometr Piko6. Trzeba ustawić w nim wartości referencyjne FEV1 lub FEV6 lub FEV1\FEV6. Ich zakres wynosi od 0,15 - 9,99 litra (FEV1 i FEV6), ale nigdzie nie ma wartości, jakie mam wpisać dla dziecka: 11 lat, 152 cm wzrostu i 38 kg wagi. Dzwoniłam do lekarzy alergologów i również nie umieją podać mi tych danych. Czy mogłabym uzyskać od Państwa odpowiedź? Z góry dziękuję.

Mam 16 lat i od 4 lat uprawiam wyczynowo lekkoatletykę - bieganie. Podczas rozbiegania (40 minut szybkiego truchtu) pierwszego dnia na obozie w górach zaczęłam się dusić - przez 2 minuty nie mogłam złapać oddechu, po chwili wszystko się uspokoiło i pobiegłam dalej. Czy to może być astma? Do jakiego lekarza powinnam się zgłosić?

Na astmę leczę się od 4 lat, niestety jest to astma o ciężkim przebiegu, leki mało pomagają, a przy każdym zaostrzeniu (czyli dość często) jedyne co mnie ratuje to sterydy działające ogólnie i to też nie zawsze. Od pewnego czasu muszę brać je w coraz większych dawkach i o wiele dłużej niż na początku, żeby zadziałały. Chcąc uniknąć ciągłego zwiększania dawek, zaczęłam myśleć o innych możliwościach. Pamiętam, że podczas ostatniego pobytu w szpitalu, z powodu zaostrzenia astmy, dostawałam lek, który bardzo mi pomagał, chyba jedyny, po którym czułam jakiś efekt. Po podaniu dożylnym, w kroplówce, już po około 5 minutach czułam jak mi się oskrzela rozszerzają. Po tabletkach ten efekt był nieco mniej spektakularny, ale również czułam, że działają. Po wyjściu ze szpitala miałam je brać cały czas, jednak po tygodniu je odstawiłam z powodu skutków ubocznych - drżenie rąk i przyspieszone bicie serca (w granicach 130-150/min). Tydzień później miałam kolejne zaostrzenie, a z racji tego, że szybko działające leki rozszerzające oskrzela po raz kolejny zawiodły, postanowiłam spróbować jeszcze raz, zmniejszając dawkę o połowę, niestety znów zaczęłam odczuwać te same skutki uboczne. Niemniej jednak są to jedyne tabletki, po których czuję jakąkolwiek poprawę i naprawdę o wiele lepiej mi się oddycha, więc tu właśnie pojawia się moje pytanie. Czy samo przyspieszenie akcji serca do takiego poziomu (130-150/min) spowodowane jedynie lekami może być szkodliwe dla organizmu? Może jednak warto spróbować jeszcze raz? Znacznie bardziej od przyspieszonego tętna i drżenia rąk przeszkadzają mi ciągłe duszności. Lekarz twierdzi, że biorę już wszystkie możliwe leki, a wypróbowałam już wiele różnych (te, które biorę teraz są chyba najlepsze, ale do ideału dużo brakuje), więc na zmianę leków czy dołożenie czegoś nowego są marne szanse.

Witam, Mam 34 lata i od 15. roku życia wiem, że jestem uczulony (rośliny, roztocza, sierść etc), od tamtego czasu zarówno byłem odczulany jak i brałem sporo różnych leków (głównie w razie ataku astmy). Objawowo astma zawęża się tylko do duszności powysiłkowych oraz przy zmianie temperatury (czasami przy nakręceniu się). Obecnie stosuje lek 2 x dziennie i tyle. Ponadto jestem znerwicowany, od roku odczuwam (przechodzące) zaleganie w prawym płucu (kanale oskrzelowym może), które podciągane było, w zależności od towarzyszących objawów, pod grypy, anginy czy po prostu astmę. Przy okazji tego zalegania odkrztuszam przeźroczystą, bardzo gęstą i kleistą plwocinę (takie kleiste kulki białe lub bezbarwne). Problem jest taki, że cały czas mam odczucie, że to może coś poważnego (rak?), zrobiłem 2 razy RTG (ostatnie jakieś 8 miesięcy temu) wszystko ok, na własny koszt zrobiłem TK (bez kontrastu) - czysto (opinie lekarza onkologa z centrum w Kielcach). Dość często pocę się w nocy (od dawna), czasami wieczorami mam stany podgorączkowe (36,9 - 37,1). Wszystko można podciągnąć pod nerwicę, ale czy nie jest to zbyt optymistyczne założenie? Co robić dalej?

Normal 0 21 witam państwa. kiedyś już pisałam do was i dostałam odpowiedź z podpowiedzią wizyty u alergologa. chodziło o świsty, które słyszałam najczęściej rano, i które do dziś nie ustały, choć są cichsze, może to nawet nie świst, a brzmi to jak oddychanie przy zatkanym nosie. pani alergolog jak i pulmonolog zrobiła mi testy, które nie wykazały alergii na nic, a świst, który mam już od 3 miesięcy przypisała na śćiekający śluz z zatok, który powoduje ten delikatny dźwięk, a na ciągle zatkany nos przepisała mi b*** do nosa i poradziła, abym po urodzeniu dziecka poszła do laryngologa i zasięgnęła opinii na temat mojej przegrody nosowej, która jest krzywa. mam tak od urodzenia. kiedyś pani laryngolog, u której byłam, też powiedziała, że ten śluz powoduje kaszel, ale wtedy jeszcze nie było świstów. przepiała mi wtedy krople, które zozrzedzają śluz i syrop, po którym przeszła ta dolegliwość, ale to było kilka lat temu, właśnie przy pierwszym epizodzie z astmą, której nie było. dodam, że moje świsty zaczęły się 3 miesiące temu, a po paru tygodnich, dokładnie w grudniu, dowiedziałam się, że zostane mamą po 10 latach starania się o drugie dziecko. pani doktor nadmnieniła też, że może to być spowodowane zmianami hormonalnymi lub tym, że mam nadwagę. po antybiotyku d*** 1 mg mój kaszel jest słabszy, śluzu też coraz mniej, ale po antybiotyku minęło już około 6 tygodni, a delikatny świst został. teraz, od tygodnia, stosuję b*** i jest lepiej. nos się odtyka, a kaszlę tylko rano. śluzu jest więcej, czasem mniej, ale jest on czysty, biały lub przezroczysty. mój mąż mówi, że ja już tą astmą żyję i że chyba naprawdę chcę ją mieć. dodam, że ta sama pani doktor 4 lata temu stwierdziła u mnie astmę. leczyła mnie parę miesiecy, dopiero na moją prośbę zrobiono mi spirometrię i wynik był znakomity - 96% wydolności. zmieniła diagnozę stwierdzając, że to nie astma. okazało się, że świst i duszność powodowały betablokery, które zażywałam na nadćisnienie. dziś biorę i*** 240, bo mam wysokie tętno, do tego d*** 250 mg, który zaleciła mi pani doktor jako bezpieczny lek w czasie ciąży. chciałam napisać o jeszcze jednej rzeczy. parę miesięcy temu, po zażyciu aspryny, dostałam duszności, bardzo męczącego kaszlu i trwało to do rana, moje tętno szalało i było słychać bardzo wyraźnie świst, który męczył mnie do rana. wtedy też zaczęły się moje problemy z nosem, a aspiryna miała pomóc w przeziębieniu. teraz już wiem, że to pewnie uczulenie na tego typu lekarstwa, więc unikam ich jak ognia. mój lekarz rodzinny wie o tym epizodzie, nie przepisuje salicylanów i betablokreów, przyznam się, że od lipca zeszłego roku brałam krople do nosa aż do grudnia, gdy zaczęły się świsty. był to otrivin, który brałam kilka razy dziennie, dawał ulgę, ale czy nie zaszkodził? czy te świsty, zatkany nos, kaszel, który nie męczy mnie w nocy, tylko czasem rano, to na pewno nie jest astma? proszę was jeszcze raz o pomoc i cenną poradę. może to wszystko minie. bardzo bym chciała. lęk przed astmą jest dla mnie najgorszy. napisze jeszcze diagnozę z przed tygodnia od pani alergolog: rhinitis protacta okresowo. nie mam pojęcia co to znaczy. proszę o pomoc. z góry dziękuję i pozdrawiam

Kończę w tym roku 19 lat i jestem mężczyzną. Mam pytanie odnośnie mojej dawno, w dzieciństwie, zdiagnozowanej astmy: czy jest możliwe, że po kilku latach od rozpoznania, choroba może się wyciszyć i nie dawać żadnych objawów? Z relacji z kolega, który ma astmę i jest sportowcem, wiem, że w jego wypadku jest tak, że musi ciągle brać lekarstwo w aerozolu na rozluźnienie oskrzeli, gdzie ja brałem tylko przez kilka lat. Czy możliwe jest, że źle zdiagnozowano mnie i mogłem przebyć zapalenie oskrzeli? Powiem jeszcze, że mam szewską klatkę, tzw. lejkowatą - mam ją od urodzenia (i nikt je nie zdiagnozował, tylko teraz się uwydatniła i jest możliwość operacji wady), czy może być przyczyną duszności z dzieciństwa? Na dzień dzisiejszy dobrze się czuję, uprawiam kulturystykę, jeżdżę wyczynowo na rowerze i śpiewam.

Problem zaczął sie ponad dwa lata temu. Napady nocnej duszności, wizyty na SOR w szpitalu, jakieś leki uspokojające, kroplówki na wzmocnienie, zwalanie winy na zmęczenie, ''przepicie'' i infekcje, w badaniach niski potas i coś jeszcze, ale nie pamiętam. Duszności nie ustępują, wręcz się nasilają i występują coraz częściej. Normal 0 21 Dodam, że pracowałem przez pół roku (dwa lata z rzędu) przy opryskiwaniu roślin na plantacji, średnio co drugą noc. Nie stosowałem żadnych masek na twarz, a opary w nocy utrzymywały się na wysokości pracy, ciągle je wdychałem. Dodam, że nie były to pestycydy. Opryskiwałem nawozami mineralnymi oraz w końcowym czasie ''glikolem dietylenowym'' czy coś w tym stylu. Na początku kiedy zaczynały się duszności odkaszliwałem krwią; prześwietlenie płuc nic nie wykazało; spirometria w normie z umiarkowaną krzywą obturacyjną. Leki na rozkurczenie oskrzeli nic nie pomagały, dalej uczucie braku powietrza, zaczerpnięcie pełnego oddechu przynosi ulgę, ''infekcja i antybiotyk'' i tak co trzy tygodnie nowy antybiotyk przez pół roku i lek wziewny N*****, uczulenie na roztocza. Przez dwa lata byłem jeszcze u KARDIOLOGA (w normie), u PSYCHIARTY (siedem miesięcy s******* - troszkę się uspokoiłem i lepiej znoszę te duszności), u GASTROLOGA (luźny wpust - ale mówią, że to nie jest powód aż takich duszności co opisuję - leki N****** 40 mg 2*1 stosuję do dziś), u NEUROLOGA (w normie). Czekam jeszcze na usg nadnerczy, bo półtora roku temu na usg wyszło "POLE ODBIĆ TKANKOWYCH W RZUCIE NERKI LEWEJ". Dzisiaj badania: na pasożyty - ujemny, borelioza - ujemny, mocz i morfologia w normie, rtg płuc - skolioza piersiowa prawostronna, usg jamy brzusznej (trzy miesiące do tyłu) - norma, wymaz z gardła - gronkowiec złocisty, ciągle infekcja gardła. Mojemu laryngologowi chyba skończyły się pomysły, jak mnie leczyć. Schudłem z 97 kg do 70 kg przy 192 cm wzrostu. Idę za tydzień do pulmunologa. Moje pytanie: czy te duszności mogą być spowodowane tymi opryskami? Może jakieś pomysły co do dalszego mojego leczenia? Z góry dziękuję. Radek.

  Witam, mam pytanie do eksperta. Mam dziewczynę, która ma 18 lat i pojawiły się jej trudności w oddychaniu. Zaczęło się to jakiś rok temu, ale były to bardzo lekkie trudności, które szybko przechodziły. Niedawno się to nasiliło, podejrzewaliśmy astmę. Poszła na badania do pulmonologa i spirometria wykazała, że wszystko jest jak w największym porządku, lekarz powiedział, że nie ma co leczyć, bo wszystko jest ok. Myśleliśmy, że to jakieś uczulenie na coś, ale wykluczamy pyłki i inne takie, bo przecież jest zima. Ja też myślałem, że może to być uczulenie na kurz, ponieważ podczas zrywania tapet przy remoncie trudności oddychania się nasiliły. Ja już nie wiem co robić, lekarz pierwszego kontaktu nie chce wypisywać skierowań na badania, bo twierdzi, że moja dziewczyna jest zdrowa - szkoda gadać nawet. Może to tarczyca? Trudności się nasilają niekiedy po prostu tak same od siebie, w stanie spoczynku, ale podczas wysiłku fizycznego są one zawsze. Dziewczyna jest lekko "puszysta", ale nie bardzo. Podejrzewam też nerwicę, ale nie jestem lekarzem i pojęcia nie mam co to może być. Dzisiaj idziemy do lekarza, ale wątpię, że coś wymyśli. Co robić? Bardzo proszę o pomoc.

Mam 33 lata, we wrześniu zacząłem kaszleć, dostałem serię antybiotyków, kaszel miną, a raczej jest go mniej - zawsze z rana mam kaszel i odrywa mi się zielonkawa flegma. Lekarz od płuc stwierdził u mnie astmę, ale ja nie mam duszności nie boli mnie w klatce piersiowej tylko nieraz rwie w plecach na wysokości górnej płuc. Na dodatek mam na noc zapchany nos i z rana katar oraz nieraz z wydzieliną z noso-gardła drobinkę, jakby żyłki z krwią. Zdjęcie płuc OK, markery nowotworowe OK, OB i morfologia OK. Teraz jeszcze chrypka i uczucie kluski w gardle – wspomnę, że zażywam leki wziewne i to może od nich ta chrypa? Czuję się dobrze oprócz tych objawów. Co mi dolega?

Witam, mam 17 lat i od kilku lat (chyba 2) miewam bardzo ostre napady duszności. Początkowo zdarzały się rzadko, raz na pół roku, ale ostatnio pojawiają się coraz częściej. Nawet w tej chwili piszę do Państwa bo mnie dopadło i nie wiem co mam robić. Moje napady wyglądają tak, że na początku czuję charakterystyczny ból brzucha, jakby mi ktoś skręcał jelita. Potem mam coraz płytszy i świszczący oddech, czuję napływ krwi do twarzy, która jest lekko opuchnięta, nie mogę oddychać przez nos, ponieważ jest całkiem zatkany przez wodnistą wydzielinę, której prawie nie da się wydmuchnąć, następnie czuję ból w klatce piersiowej, jakby płuca się ściskały, coraz trudniej oddycha mi się przez usta, muszę odkasływać co chwilę ale to i tak niewiele daje, bólowi brzucha zaczyna towarzyszyć ostra biegunka, dodatkowo to wszystko powoduje stres i czuję się jeszcze gorzej. Ataki te trwają nawet kilka godzin tak że nieraz mam wrażenie że zaraz się uduszę. Dodam, że jestem alergikiem, mam też bardzo zaostrzone atopowe zapalenie skóry, ponad pół roku temu miałam robioną spirometrię (podobno wyszła prawidłowo) oraz testy skórne które wykazały, że jestem uczulona na grzyby i pleśnie, niestety po zrobieniu badań na kilka czynników pokarmowych pani alergolog odesłała mnie z kwitkiem, kazała przyjść na następny wolny termin czyli za jakieś 6-7 miesięcy i nie zaoferowała odczulania, więc prawdopodobnie nie są to jedyne alergeny, które mają na mnie złe działanie. Czy te duszności to astma? Czy jest jakiś domowy sposób żeby sobie pomóc tak, żeby jak najszybciej choć trochę złagodzić jej objawy? Czy wypada się jakoś upomnieć u alergologa o odczulanie? Z góry dziękuję za odpowiedź. Pozdrawiam, Iwonka

Witam, chciałam opisać przebieg mojego złego samopoczucia. W maju tego roku dopadły mnie duszności, które trwały okolo7 dni dni. Wieczorem, gdy kładłam się spać maiłam kołatanie serca, więc wybrałam się najpierw do alergologa, ponieważ myślałam, że to alergia - okazało się, że na nic nie jestem uczulona. Następna wizyta to pulmonolog - spirometria w porządku, zdjęcie płuc w porządku, więc pulmonolog zakwalifikowała te duszności do astmy na tle wysiłkowym - dostałam leki wziewniki, które kompletnie nie pomagały. Duszności nadal się pojawiały raz w miesiącu przez te 7 i więcej dni. Kolejna wizyta była wizytą u kardiologa - ekg, echo serca w porządku, ciśnienie 110/ 80, przyspieszone bicie serca przy zdenerwowaniu. By potwierdzić pozytywne wyniki badan skorzystałam z wizyty u 2 kardiologa i 3 i wyniki również były pozytywne, u kardiologa dostałam leki uspakajające, przy których się wyciszyłam, myślałam, że już będzie dobrze, po czym znowu duszności wróciły. Poszłam wówczas do psychiatry - według niego mój stan nie jest żadną chorobą psychiczną, tylko coś we mnie siedzi, spinają się mięśnie i nie umiem nad nimi panować, kazał mi nadal brać lek - jest lekka różnica, że się tak nie denerwuję z zewnątrz, a wewnątrz, mimo wszyto, mam jakiś niepokój i te duszności, krótki oddech, a jak się uda wziąć głęboki to niesamowita ulga, ale trwa to krótko niestety, przy tym bardzo boli mnie kręgosłup, cały kark, mięśnie spięte masaż rozluźnia i lepiej mi się oddycha i dziś zadaję pytanie: czy faktycznie to nerwica, czy szukać innych przyczyn? Dodam że jestem strasznie, nerwowa wszystko szastnie przeżywam i się przejmuję, a tak naprawdę kulminacja tych duszności zaczęła się w maju 2010, miałam robioną gastroskopię żołądka - w porządku, miałam 3 nadżerki na dwunastnicy, które dzięki lekom wyleczyłam i mogę spokojnie wszystko jeść. Foniatrę też odwiedziłam - wszystko w porządku. Jeśli to faktycznie nerwy, to co dalej?

Witam, Od pewnego czasu mam problem z chrypą. Zażywam sterydy wziewne w średnich dawkach, a przy zaostrzeniu choroby o jeden wdech więcej. Dodam, że "pracuję" głosem, więc dodatkowo jest to obciążenie dla moich strun głosowych. Zdarza się tak, że mój głos prawie zanika i szepczę, męczę się przy tym. Nie ma możliwości aby zmniejszyć dawkę sterydów ze względu na mój stan zdrowia, od lekarza laryngologa dostałam specjalną płukankę na bazie gliceryny i powiem, że świetna rzecz bardzo mi pomaga. Obawiam się jednak, że w momencie, gdy "złapię" infekcję będę musiała zwiększyć dawkę i tym samym stracę głos (bo tak już było). Po stosowaniu ok. 2 tyg większej dawki w połączeniu z 8h gadaniem w pracy tylko szeptałam. Zasadniczo co można zrobić w takiej sytuacji? Czy ten bezgłos jest niebezpieczny? Jak sobie z tym radzić? Zmiana sterydu nie wchodzi w grę, gdyż proszkowych leków mój organizm nie toleruje, pomimo płukania gardła jest fatalnie. Próbowałam już wiele i obecnie zażywam lek w aerozolu. Dziękuję za odpowiedź, Anna