Mam 12 lat. Mam około 148-150 cm wzrostu i ważę 53 kg. Chciałabym bardzo schudnąć, ponieważ moje koleżanki z klasy są ode mnie wiele szczuplejsze. Nie potrafię znieść jak moi koledzy z klasy naśmiewają się z mojej dużej pupy albo grubych ud. Jak mogłabym schudnąć co najmniej parę kilogramów, aby ważyć 40-45? Gdy pytają się o moją wagę, zazwyczaj nic nie odpowiadam.

Jak mogę skuteczna schudnąć w biodrach i udach? Mam 15 lat, 175 cm wzrostu i 61kg wagi. Może i jestem szczupła, wiem, i nie chcę się odchudzać i być anorektyczką, tylko chciałabym zgubić jakieś 6 kg. Ale powtarzam, nie po to, abym była chuda, tylko w konkretnym celu. Otóż ogólnie jak wiadomo jestem szczupła, ale za to moje biodra i nogi nadrabiają. Mam szerokie biodra i co za tym idzie masywne uda i łydki. I te 6 kg, które chciałabym zgubić, to właśnie z bioder i nóg. Wiem doskonale, że w pełni nie da się schudnąć w konkretnych partiach ciała i jestem tego świadoma. Ale bardzo chciałabym mieć ładne nogi. Brzuch mam płaski, ale to wynik ćwiczeń. ;) Nie wiem jak to zrobić z nogami, aby były zgrabne, ale nie umięśnione. Więc bardzo błagam o pomoc! :) Pozdrawiam serdecznie!

Witam, mam 15 lat. Mój problem polega na napadach obżarstwa. Nigdy nie byłam szczupła, już jako dziecko byłam tęższa od innych. Postanowiłam to zmienić i rok temu zaczęłam się odchudzać. Udało mi się schudnąć 15 kilo. Moje BMI jest prawidłowe, ważę 63 kilo przy wzroście 176. Pomimo tego, że nie mam okresu czuję się dobrze, ponieważ moja dieta była dość niezdrowa można nawet powiedzieć, że była ona podobna do głodówki. Niestety od 3 dni jem bardzo dużo. Nawet gdy czuję, że jestem już syta, ciągle coś jem. Oczywiście później mam straszne bóle brzucha i jest mi niedobrze. Ale najgorsze jest to, że po ok. 15 min. po jedzeniu mogę znowu iść coś zjeść, i to wcale nie chodzi o to, że jestem głodna wręcz przeciwnie. Jestem bardzo najedzona, ale wciąż mam na coś ochotę. Nie mogę tego zrozumieć, przez rok jadłam bardzo mało i nie miałam ochoty na więcej, a teraz jak coś zjem to nie mogę się powstrzymać. Bardzo się boję, że przytyję i wiem, że jeśli nic z tym nie zrobię to na pewno to sie stanie. Jak mogę sobie z tym sama poradzić? Kontakt z psychologiem niestety nie jest możliwy. Proszę o dokładną odpowiedź.

Witam, mam na imię Agata i mam 14 lat oraz ważę 71-73 kg (waga ciągle się waha) przy wzroście 169 cm. Niedawno byłam z miesiąc w sanatorium odchudzającym i zeszłam z 78 kg, jednak to co ostatnio się ze mną dzieje zaniepokoiło mnie. Schudłam, bo miałam wszystko podane na talerzu (dosłownie i w przenośni), ale kiedy wróciłam do domu zaczęły się kłopoty. Na początku szło normalnie, 4-5 niewielkich posiłków bogatych w substancje odżywcze. Bardzo pilnowałam, aby nie pojawił się efekt jojo. Od paru tygodni jestem w domu i z dnia na dzień jest coraz gorzej. Mam jakąś obsesję, cały czas myślę o jedzeniu, żyję od posiłku do posiłku, a jak coś mi zasmakuje to nie mogę przestać jeść. Jem tutaj więcej, a przynajmniej tak mi się wydaję, zazwyczaj połowa dnia jest w porządku, zbilansowane posiłki i tak dalej, a koszmar zaczyna się pod koniec dnia lub na odwrót. To co najbardziej mnie zaniepokoiło zdarzyło się niedawno po powrocie ze szkoły. Miałam napad, mimo że jadłam śniadanie i drugie również, a ze szkoły wróciłam bardzo wcześnie. Planowałam zjeść zupę warzywną, a pochłonęłam tyle jedzenia, że bardzo rozbolał mnie brzuch. Jadłam szybko, byle co, nie mogłam przestać. Typowa kompulsja, nigdy wcześniej nic takiego mi się nie przytrafiło. Poszłam do łazienki, ale nie udało mi się sprowokować wymiotów. To brzmi jak bulimia, jednak nie wywołuje ich, ponieważ wymaga to ode mnie sporo wysiłku. Wymiotowałam kiedyś, dawno temu, ale tylko raz, w stanie depresyjnym. Również z powodu wagi. Dodam, że często mam takie huśtawki, po napadzie planuję, że dam z siebie wszystko, bo chcę być szczupła, jednak później to znowu wraca, znów jem za dużo, nie mogę się opanować... Mimo że ciągle liczę kalorie, jem zdrowe rzeczy to prędzej czy później i tak rzucę się na jedzenie (na szczęście nie słodycze i fast-foody tylko dietetyczne rzeczy, ale i tak jem tego niewyobrażalnie wielkie ilości) i to nie z powodu głodu... Mam obsesję nie tylko na punkcie jedzenia, ale również wyglądu. Nienawidzę swojego ciała, sylwetka przysłania mi cały świat, wieczna walka o wymarzoną wagę wpędza mnie w depresję i każdego dnia po zbyt dużej ilości jedzenia mam wyrzuty sumienia, czuję się o 100 kg cięższa. Mam tego dosyć. Chciałabym wiedzieć co mi dolega, bo na pewno nie jest to normalne zachowanie. Nie mam ani anoreksji, ani bulimii - bo nie prowokuję wymiotów, przydarzyło mi się to tylko dwa razy. Może to coś w stylu uzależnienia od jedzenia, kompulsywnego objadania się? Z góry przepraszam, że moje pytanie jest takie długie, ale chciałam, aby problem był dokładnie opisany i aby ktoś poświęcił mi chociaż odrobinę uwagi, bo do psychologa ani dietetyka boję się iść, bo o wszystkim dowiedzieliby się moi rodzice, którzy nie zrozumieli by tego... Proszę o wyczerpującą odpowiedź, mam nadzieję, że dowiem się co mi dolega.

Mam wielki problem i chciałabym żebyście mi pomogli, co w tej sytuacji zrobić. Chodzi o moje obżarstwo, czuję że nie panuję na tym. Najgorsze jest to, że czuję, że już jestem najedzona, ale dalej myślę co tu jeszcze zjeść. Non stop myślę o jedzeniu, nigdy wcześniej takiego czegoś nie miałam, nie zachowywałam się w taki sposób, zjadłam i miałam spokój. Nie to co teraz. Wiem, że moje jedzenie jest nieregularne, bo pracuję na 3 zmiany i nie jestem w stanie tego ogarnąć. Kiedyś ważyłam 54,55 kg, teraz ważę tak 60 do 63 wzrost 164, lat 23, moja waga raz maleje raz wzrasta, zależy ile zjem. Kiedyś umiałam sobie odmówić słodyczy, a teraz niestety nie, ponieważ jak pomyśle, że nie mogę to jeszcze bardziej mi się chce. Znam na pamięć piramidę żywienia, co mogę zjeść, a co nie i chciałabym zdrowo się odżywiać, a przede wszystkim zrezygnować z tych słodyczy, bo tłustych obiadów raczej nie jem, bo wolę sobie zrobić na parze. Chyba, że jadę do mamy na obiad, no to muszę zjeść tego schabowego, bo zawsze mi docinają, że się odchudzam. Wiem, że głodówka nie jest najlepszym pomysłem, ale niekiedy mam wstręt do tego jedzenia, wskutek tego obżarstwa i mam ochotę już nic nie jeść przez cały dzień, tylko być na kawach. Śniadań raczej nie jem, tylko jak jestem w pracy na 1 zmianę, obiady zdarza mi sie zjeść w ciągu tygodnia 2,3 razy, no ale za to na kolacji sobie nie odmawiam. Chciałabym znów tak ważyć z 55 kg. Staram sie dość często jeździć na rowerze do pracy, jeżeli pogoda mi na to pozwala. Proszę pomóżcie mi co mam zrobić, żeby się tak nie obżerać? Czuję, że jestem inną osobą niż kiedyś, bo nigdy nie miałam z jedzeniem żadnych problemów...

Witam mam córkę 16-letnią, która ma bulimię, niestety jej stan psychiczny nie pozwala na leczenie, bo chora nie wyraża zgody. Martwię się jej stanem, ponieważ zaczęła być agresywna w stosunku do rodziny z chwilą, kiedy tylko zaczynamy rozmowę o leczeniu. Chciałbym wiedzieć, gdzie mogę zgłosić się z córką na leczenie. Czy są kliniki lub ośrodki terapii dla takich ludzi? Bardzo proszę o pomoc! Zatroskany tata Pozdrawiam

Mam 14 lat, pierwszy raz dostałam okresu 6 lipca 2011 roku. Następna miesiączka wystąpiła ponad miesiąc później, dokładnie 16 sierpnia. Nie miałam miesiączki we wrześniu i październiku, następnie pojawiała się 11 listopada, 11 grudnia, po czym w styczniu nie miałam okresu, pojawił się 17 lutego. Od tego czasu nie mam miesiączki, czyli od prawie 4 miesięcy. Dodam, że w lutym zaczęłam się odchudzać i w ciągu ostatnich 3 miesięcy straciłam 5 kg. Mój wzrost to 156cm a waga 43kg. Czy ze mną dzieje się coś niedobrego? Czy powinnam iść z tym do lekarza? Proszę o odpowiedź.

Witam,

mam 26 lat, 162 cm i ważę teraz 60kg. Wiem, że to nie jest jeszcze tragedia, bo wskaźnik BMI jest niby w normie. Jednak jakiś czas temu miałam w miarę stałą wagę 52-54 kg, jakieś półtora roku temu zaczęło kilogramów mi przybywać, chociaż nie zmieniłam nawyków żywieniowych, aktywność fizyczna też cały czas jest taka sama, nie zaczęłam przyjmować również żadnych leków ani nie urodziłam dziecka, jednym słowem nic się nie zmieniło, więc dlaczego nadal tyję?

Moje odżywianie wygląda mniej więcej tak: na śniadanie jem płatki na mleku bądź bułkę kajzerkę z masłem i wędliną albo dwie parówki z wody z kromką chleba, w pracy mam dwie przerwy, podczas pierwszej zjadam również kajzerkę z wędliną bądź serem i jogurt, a podczas drugiej np. sałatkę z tuńczyka i banan lub jabłko albo taką samą kanapkę jak wcześniej. Później około 16 jem obiad, zazwyczaj smażone mięso lub rybę z ziemniakami i gotowane warzywa np. brokuły lub surówka warzywna. Kolacji staram się nie jeść, a jeśli naprawdę doskwiera mi głód staram się jeść coś lekkiego np. 2 kromki chrupkiego pieczywa z masłem i wędliną lub jakiś owoc czy serek wiejski. Oczywiście zdarza się czasami, że zjem w ciągu dnia coś słodkiego np. jakiś baton czy kawałek ciasta, ale nie jem słodyczy na pewno w nadmiarze. Piję kawę, wodę i lubię słodkie napoje gazowane, alkohol sporadycznie. Pracuję fizycznie, usiąsć mogę tylko na dwóch piętnastominutowych przerwach, więc już w trakcie 8-godzinnej pracy mam ruch. Gdzie popełniam błąd, z jakich produktów z mojej diety powinnam zrezygnować a jakie wprowadzić, by stracić te około 6-7 kg, które ostatnio mi przybyło (bo wtedy czułam się o wiele lepiej, chociażby psychicznie) i co najważniejsze przestać tyć, bo aż boje się pomyśleć do jakiej wagi mogłabym dojść jak będzie tak dalej.

Bardzo proszę o pomoc. Monika, 26l.

Witam!

Mam na imię Katarzyna. Mam 24 lata, urodziłam dwoje dzieci, obecnie mam 163 cm wzrostu i ważę 95 kilo. Od trzech dni stosuję dietę kopenhaską, ale nie wiem czy dobrze robię, bo jest ze mną strasznie. Ogólnie chciałabym schudnąć 30 kg. Mogliby państwo mi doradzić, która dieta byłaby dla mnie najlepsza? Bardzo proszę o pomoc.

Witam!

Około 3 dni temu byłem na biwaku szkolnym. Strasznie zabalowaliśmy i nie dałem rady - zjadłem ogromną ilość słodyczy, chipsów i żelków. Nie chodzi tutaj o parę sztuk, było to 500g opakowanie ciasteczek z czekoladą, duża paczka chipsów marki Lays i dwa 300g opakowania kwaśnych żelków - wchłonąłem to wszystko na posiedzeniu, za jednym razem. Mój brzuch od tego czasu wygląda okropnie, jest wielki i wypukły, szczególnie w dolnej części. Największym problemem jest to, że jestem na diecie (unikam słodyczy, tłustego jedzenia - odżywiam się zdrowo) i przez ten wyskok moją dietę piorun strzelił. Zrzuciłem blisko 40kg - we wrześniu tego roku ważyłem 106kg, teraz ważę 65. Mam 16 lat i 185cm wzrostu. Mam ogromne wyrzuty sumienia, płakać mi się chce samemu do siebie, ponieważ przez głupotę chyba zaprzepaściłem wszystko na co tyle pracowałem. Mój brzuch wyglądał już ładnie - był plaski, nawet rzeźbił mi się kaloryfer - a teraz klapa. Nie mam pojęcia co robić. Moja waga się nie zmieniła, ale od tego momentu mój brzuch wygląda okropnie. Proszę o pomoc i radę co robić, aby wyglądać tak jak wcześniej.

Witam,

mam 15 lat mój problem polega na napadach obżarstwa... nigdy nie byłam szczupła, już jako dziecko byłam tęższa od innych. Postanowiłam to zmienić i rok temu zaczęłam się odchudzać. Udało mi się schudnąć 15 kilo. Moje BMI jest prawidłowe, ważę 63 kilo przy wzroście 176. Pomimo tego, że nie mam okresu czuję się dobrze, ponieważ moja dieta była dość niezdrowa można nawet powiedzieć, że była ona podobna do głodówki. Niestety od 3 dni jem bardzo dużo. Nawet gdy czuję, że jestem już syta, ciągle coś jem. Oczywiście później mam straszne bóle brzucha i jest mi niedobrze. Ale najgorsze jest to, że po ok. 15 min. po jedzeniu mogę znowu iść coś zjeść, i to wcale nie chodzi o to że jestem głodna wręcz przeciwnie. Jestem bardzo najedzona, ale wciąż mam na coś ochotę. Nie mogę tego zrozumieć przez rok jadłam bardzo mało i nie miałam ochoty na więcej, a teraz jak coś zjem to nie mogę się powstrzymać. Bardzo się boję, że przytyję i wiem, że jeśli nic z tym nie zrobię to na pewno to sie stanie. Jak mogę sobie z tym sama poradzić? Kontakt z psychologiem niestety nie jest możliwy. Proszę o dokładną odpowiedź.

Witam, mam 16 lat i około 176 cm wzrostu. Moja waga wynosi 60kg, jestem ektomorfikiem. Jem dużo i nic nie mogę przytyć. :/ Zastanawiałem się nad dietą dla ektomorfika (http://www.kfd.pl/ektomorfik-180cm-60kg-rozpisana-dieta-przez-planysuplenet-175244.html). Zamierzam chodzić na siłownię trzy razy w tygodniu. Najbardziej mnie zastanawia czy w moim przypadku będą potrzebne jakieś suplementy typu jakaś kreatyna, odżywki itp. Znajomy mi powiedział, że z samą dietą co najwyżej rzeźbę mogę zrobić. Chciałbym się dowiedzieć, czy odżywki itp. są konieczne, bo wolałbym ich nie stosować, a nie wiem czy trzymając się samej diety + siłownia uda mi się przytyć?

Jestem po operacji złamania otwartego podudzia. Mam nogę poskręcaną śrubami, ból jest ogromny a rana na skórze ma wymiary 23 na 10 cm. Jak mam się odżywiać, żeby wspomóc leczenie. Biorę zastrzyki przeciwzakrzepowe Claxane i 2 kapsułki dziennie Cyco3forte, rano piję 20 ml Alweo. Jestem po operacji 30 dni. Dziękuję za porady.

Mam 30 lat, 164 cm i ważę 85 kg. Mogę ćwiczyć, stosować dietę, robić wszystko co powinnam i cały dzień jest ok, ale przychodzi wieczór, a ja się zaczynam mega obżerać. Coś we mnie wstępuje, że nie potrafię się opanować. Nie działa na mnie żaden chrom, tabletki, które hamują apetyt. Pomóżcie mi proszę...

Orbitrek i domowe przepisy na zrzucenie zbędnych kg Witam! Mam 28 lat 179 cm wzrostu i ważę 84 kg. Chciałbym schudnąć, ponieważ nie czuję się komfortowo w takiej wadze jaką mam. Mam orbitreka i od kilku dni na nim jeżdżę po 40 min., spalam około 400 kcal i przebiegam około 15 kilometrów. Chcę jeździć na nim codziennie. Pytanie dotyczy głownie odżywiania metodą domową, a nie jakaś dieta dukana czy coś w tym stylu, ma być zdrowo i smacznie. ;) Pyt. 1. Mógłbym prosić o rozpiskę jednego dnia 5 posiłków, co należy jeść, a jakich produktów unikać? Czego nie łączyć Nie wiem czy ma być 1500 kcal czy 2000 kcal? Co zjeść po orbitreku? Pyt. 2. Czy istnieje jakiś "spalacz", który mógłbym zastosować przed jazdą na orbitreku? Czy on coś daje? Pyt. 3. Utrzymuję tempo 130-150 i jeżdżę na 3 obciążeniu z ośmiu. To dobrze? Dziękuję za odpowiedzi.