Witam! Mam 16 lat, mam około 175 cm wzrostu i 105 kg wagi. Wiem, że jestem gruby. Również mam nadciśnienie i to mnie tak naprawdę martwi. Ostatnio sobie mierzyłem to miałem ciśnienie 185/133. Co mam zrobić, aby schudnąć? Dieta specjalna? Jedyne na co jestem uczulony to pyłki traw. Bardzo mi zależy na tym, aby zbić wagę i coś zrobić z ciśnieniem.

Witam! Mam refluks, muszę schudnąć 6 kg. Nie mogę być głodna. :) Mam 32 lata, wzrost 174cm, waga 72,5kg, praca w biurze, nie lubię się męczyć, więc nie uprawiam sportów. Jak ładna pogoda to chodzę na spacery (mieszkam w Irlandii, więc tu często pada deszcz). Nie znoszę brokułów, strączkowych, kaszy gryczanej, kukurydzy. Niskotłuszczowych nabiałów. Uwielbiam pieczywo, makarony, kaszki, nabiały, czerwone wino, herbatę z mlekiem (typu bawarka), truskawki, dżemy, miód, zupy, ziemniaki - szczególnie pure. Czy mogę prosić o tygodniowe menu? Dziękuję, Maja

Witam! Mam 16 lat, mam 184 centymetry wzrostu oraz ważę około 70-80 kilogramów. Nie jestem zadowolony z wyglądu mojego brzucha, jak i ud, tzn. moim zdaniem są za grube. Jak schudnąć z brzucha i z ud? Ile czasu to zajmie? Jakie są zalecane ćwiczenia i jaka dieta? Proszę o odpowiedź. Pozdrawiam!

Witam! Od stycznia tego roku jestem na diecie, początkowo był to Dukan (styczeń, luty), ale później stwierdziłam, że zacznę się po prostu zdrowo odżywiać, tak więc jem 4-5 posiłków dziennie, piję 2l i więcej wody dziennie, ograniczyłam węglowodany (ale jem ciemne pieczywo, brązowy ryż, makaron pełnoziarnisty), jem sporo warzyw i owoców i dużo się ruszam. Mój przykładowy jadłospis: Śniadanie: owsianka z jabłkiem i garścią rodzynek. 2 śniadanie: serek wiejski (z Piątnicy lekki 3% tłuszczu) i 2 kromki ciemnego pieczywa. Obiad: grillowana ryba, pół woreczka brązowego ryżu, brokuły Podwieczorek: nie zawsze udaje mi się go zjeść, ale może to być jakiś owoc, jogurt naturalny itp. Kolacja: pół kostki twarogu półtłustego do tego szczypiorek i pomidor. W między czasie zdarza mi się zjeść garść migdałów lub orzechów bądź żurawiny. I muszę się przyznać, że w czasie ostatnich upałów kilka razy się złamałam i zjadłam lody. Mam też sporo ruchu jak dotąd 2 razy w tyg. miałam intensywne 3-godzinne treningi taneczne, w pozostałe dni chodziłam na fitness. Od początku lipca nie mam już treningów, ale staram się codziennie chodzić na fitness, zaczęłam też biegać i ćwiczyć z ciężarkami, dodatkowo pracuję w miejscu, gdzie cały czas się ruszam. Jak dotąd udało mi się schudnąć 10kg, ważę 60kg przy wzroście 165cm, wiem, że moje BMI jest prawidłowe, ale dążę do 55kg, które też mieszczą się w skali prawidłowej wagi, jednak od czerwca moja waga się zatrzymała i nie chce spadać dalej... Co mogę zrobić żeby to zmienić, może jakieś zmiany w diecie lub inne ćwiczenia? Będę wdzięczna za każdą radę. Ania

Witam! Mam 17 lat, od około 5 miesięcy biegam codziennie po 1,5h i spożywam około 1500kcal. Odżywiam się w miarę zdrowo (3 posiłki dziennie, nie potrafię jeść 5). Na śniadanie zawsze pełnoziarniste pieczywo z różnymi warzywnymi lub białkowymi dodatkami, sery, twarogi, chude wędliny, do tego owoce. Obiad również zawiera dużo warzyw i owoców, do tego brązowy ryż, kasze, ryby, mięso drobiowe, jajka itp. Kolacja składa się głównie z białka jogurty, kefiry, zupy mleczne, owsianki, twarogi itp + owoce lub trochę warzyw. Jako że śniadanie jest najważniejszym posiłkiem w ciągu dnia staram się by było ono jak najbardziej urozmaicone i mieściło się w granicach 500-600kcal. Między posiłkami piję wodę, nie spożywam słodyczy i tłustego jedzenia, 1-2 razy na tydzień jem produkty mączne typu pierogi, kopytka, makarony, pyzy, naleśniki. Od dłuższego czasu jestem osłabiona :( nie umiem jeść więcej niż 1500-1800kcal z tygodnia na tydzień jest coraz gorzej, ciągle tracę na wadze, chciałabym aby w końcu stanęła. Mam niedowagę 160cm wzrostu, waga 43kg! Proszę pomóżcie mi, od tygodnia latam z mamą po lekarzach i robię różne badania by znaleźć przyczynę spadku wagi, boję się że jak spalę cały tłuszcz zawarty w organizmie zaczną spalać się mięśnie o ile już nie zaczęły. Wszystkie badania wychodzą prawidłowo, wszystko mam w normie, tarczyce itd... Sądzę, że chodzenie po lekarzach nie ma sensu, ale moja mama upiera się, że coś mi jest. Prawdopodobnie mój problem leży w tym, że jem zbyt mało w stosunku do wysiłku fizycznego. W ciągu dnia poza tym porannym bieganiem nie jestem aż tak bardzo aktywna. Dlatego chciałabym poradzić się specjalisty co mam robić? Ograniczyć wysiłek fizyczny (czas biegania)? Jeśli tak to do ilu minut i czy nagłe zmniejszenie go nie przyczyni się do efektu jojo?

Rok temu mój wynik cholesterolu wynosił 212mg/dl, lekarz określił go jako książkowy, nic nie zapisał. Teraz miewam nieraz bardzo ostre skurcze w nodze, przeważnie nad ranem, a w dzień takie jakieś jakby mrowienie w nogach, obecny wynik magnezu 2,33, reszta chemii w normie, potas tuż przy dolnej granicy. Czy powinien mnie niepokoić ubiegłoroczny wynik cholesterolu, czy może on mieć wpływ na te skurcze?

Dzień dobry, moje pytanie dotyczy żywności ekologicznej i konwencjonalnej. Czytałam, że żywność konwencjonalna jest szkodliwa dla zdrowia. Czemu więc jest dopuszczona do sprzedaży? Czy żywność ekologiczna jest całkowicie zdrowa? Pytam się, ponieważ czytałam, że taka żywność zawiera chemię, w małej ilości, ale ją zawiera. Jaka ilości chemii może być dodana do takiej żywności i czy taka żywność nie może być produkowana zupełnie bez szkodliwej chemii? Z góry dziękuję za odpowiedź. Pozdrawiam

Witam! Cierpię na anoreksję i od niedawna próbuję się z niej wyleczyć. Jednak nie z pomocą lekarza - na wizytę jestem umówiona dopiero w przyszłym tygodniu. Po prostu uświadomiłam sobie jakie konsekwencje niesie ta choroba (wystraszyłam się) i zaczęłam jeść normalnie (wyłączając słodycze, fast foody oraz inne niezdrowe jedzenie). Z początku miałam problemy z towarzyszącymi wyrzutami sumienia po każdym zjedzonym posiłku, ale z czasem się przełamałam. Teraz nie mam już problemów z jedzeniem - co więcej wydaje mi się, że jem aż za dużo. Często mam napady głodu. Nie mogę przestać jeść. Jem aż czuję, że więcej w siebie nie zmieszczę i wtedy zazwyczaj boli mnie brzuch. Staram się panować nad sobą, ale nie jest to łatwe. Wiem, że przy mojej niedowadze mogę sobie pozwolić (a raczej muszę) na przytycie, ale martwię się, że kiedy już osiągnę wagę prawidłową to nie przestanę tyć i będę gruba. Może i fizycznie stan mojego zdrowia poprawia się, ale psychicznie nie jest ze mną dobrze. Czuję się gruba, nieatrakcyjna i nadal odczuwam lęk przed przytyciem. Czy te napady głodu w końcu ustaną? Co mam zrobić, aby zacząć jeść normalnie, spontanicznie, wraz z poczuciem głodu a nie obowiązku? Czy to z czasem ustanie? Napisałam wcześniej, że przełamałam się, ale tak naprawdę przestało mnie już wszystko obchodzić i często czuję się smutna. Myślałam, że jedzenie da mi szczęście, ale nie czuję tego przez myśli, że przytyję. Proszę o pomoc i pozdrawiam. Dodam jeszcze, że najbardziej ciągnie mnie do chleba i mięsa, bo to tego odmawiałam sobie w czasie choroby (potrafiłam nie jeść tego przez 1,5 miesiąca).

Witam serdecznie! Piszę, ponieważ przyświeca mi jeden cel - chcę schudnąć. Mam 160 cm wzrostu i ważę 56 kg. I co ważne - mam 24 lata (kobieta). Kilka lat temu przy tym wzroście ważyłam około 8, 7 kg mniej. Później zaczęłam brać tabletki antykoncepcyjne, które odstawiłam pół roku temu. W tym czasie, z roku na rok, moja waga szła w górę. Po odstawieniu tabletek oczywiście nic się w tej kwestii nie zmieniło. Od początku tego roku byłam na dwóch dietach - kapuścianej oraz kopenhaskiej. W przypadku jednej i drugiej efekt był mierny - schudłam raptem ok. 3 kg, przy czym tej ostatniej nie dokończyłam (stanęło na 10 dniach). Zaznaczę, że mam naprawdę spore uda i dość duży biust (noszę miseczkę D). Moja największa słabość to, niestety, alkohol. Jestem studentką dzienną, więc okazji do jego spożycia jest kilka w tygodniu, przy czym za bardzo się nie ograniczam (jestem w stanie wypić kilka butelek piwa jednego dnia). Rzadko jem gotowane obiady - nie mam czasu, aby ich przyrządzać, stąd na obiad zjadam np. kanapki. Piję dużo kawy, staram się jednak, aby była to czarna kawa lub ewentualnie z mlekiem, ale bez cukru. Moja słabość to przekąski w postaci chipsów i słodyczy, dania typu pizza, makarony z sosami, fast foody to też nie rzadkość. Nie trapią mnie żadne choroby ani dolegliwości. Jeśli chodzi o sport - codziennie biegam, przy czym z tego powodu zjadam zawsze kolację ok. godz. 20 (biegam jakieś 2 godziny później). Oprócz tego ćwiczę po kilkanaście minut dziennie na orbitreku eliptycznym. Dużo chodzę, codziennie kilka razy wchodzę po schodach do mieszkania na 5-tym piętrze. Czasem jeżdżę na rowerze. Najbardziej w diecie boję się efektu jojo, poza tym chciałabym pozbyć się nawyku obżerania się, a przyznam, że czasem mi się to zdarza. Za dwa tygodnie mam ważny wyjazd służbowy. Nie ukrywam, że do tego czasu chciałabym zrzucić chociaż 3, 4 kg. Ogólnie 8 kg to dla mnie marzenie. Nie boję się wyrzeczeń, choć oczywiście chciałabym, żeby nie były zabójcze. Przez jakiś czas mogę całkowicie wyeliminować alkohol - np. na te dwa nadchodzące tygodnie, ale nie chciałabym tak funkcjonować non stop. Co do reszty, jeśli chodzi o posiłki, sądzę że moja dieta nie może być skomplikowana - znam siebie i wiem, że nie mam cierpliwości do ich przygotowywania, jeśli jest bardzo czasochłonne, poza tym mogę coś zaprzepaścić przez swoją nieuwagę i źle dobrać składniki. Proszę o poradę i doradzenie diety, która wymaga, więc niewiele czasu i energii na przygotowanie posiłków, po drugiej takiej, na której za bardzo nie osłabnę (lubię wysiłek fizyczny i nie chcę się pozbywać jego możliwości) no i takiej, która w miarę szybko, przynajmniej w najbliższym czasie pozwoli mi stracić na wadze. A przede wszystkim diety dobrej dla mnie. Dziękuję z góry za odpowiedź i pozdrawiam. Elżbieta

Witam! Mam 16 lat i problemy z nadwagą. Ważę koło 83 kilo przy wzroście 154 cm i bardzo mi to przeszkadza. Wyczytałam, że przy moim wzroście powinnam ważyć 55-60 kilo. Bardzo chcę schudnąć, jednak jest jeden problem, bo mam niedoczynność tarczycy oraz zagrożenie cukrzycą. To bardzo przeszkadza w chudnięciu. Chciałabym by ktoś pomógł mi dostosować dla mnie jakąś dietę, która by nie szkodziła mojemu zdrowiu oraz pozwoliła mi schudnąć. Unikam już nawet słodyczy i różnych kalorycznych rzeczy... Bardzo proszę o pomoc.

Dzień dobry! Mam 55 lat, okres menopauzy, niedoczynność tarczycy. Moja waga 85 kg, wzrost 165. Wyniki mam w miarę dobre, biorę lek na niedoczynność i mam trochę za duży cholesterol 240, który systematycznie spada, miałam ponad 300. Zmniejszył się gdy zaczęłam brać lek na niedoczynność tarczycy Eutyrox 88. Jednak czuję się jak napompowana i nie mogę zrzucić ani kilograma, chociaż mało jem. Moje menu: śniadanie - jogurt z błonnikiem, później jakaś kanapka, banan, 2 szkl. wody, jabłka. Obiad: parę ziemniaków - suchych, surówka, mięsko chude ugotowane na parze, woda, jakiś owoc. Kolacja - coś lekkiego i znowu parę szklanek wody. Przytyłam przy tej tarczycy i menopauzie. Tarczyca się unormowała, waga nie. Proszę o pomoc, chciałabym schudnąć chociaż 10 kg do 10 września, czyli przez 2 miesiące. Proszę o poradę. Grażyna

Mam 23 lata, ważę 104 kg i mam 180 wzrostu. Jestem osobą, która cierpi na chorobę układu limfatycznego. Jestem dość dobrze zbudowany - chodzę na siłownię, lubię sport, ale także lubię też pić piwo. Moim problem jest opona brzuszna. Mam pytanie, jak się tego pozbyć? Lubie sport, ćwiczę - ale nie widzę efektów. ;/ Jak sie odżywiać i jak ćwiczyć? Czy szybkie tempo ćwiczeń i wzmacnianie mięśni brzucha da jakieś efekty? Proszę o pomoc.

Witam, mam 20 lat 174 cm wzrostu i ważę 75 kg. Stosowałam już wiele diet: kopenhaską, Dukana, plaż południa, 1000kcal. Zawsze pojawiał się efekt jojo. Nie jestem aktywna fizycznie. Obecnie stosuję dietę 1200kcal, trwa to 2 tygodnie, waga stoi w miejscu. Staram się jeść dużo białka, owoców i warzyw. Czy uda mi się na tej diecie schudnąć 10 kg? Bardzo proszę o radę co zrobić by schudnąć i na zawsze utrzymać wagę?

Witam, mam 14 lat i 176cm. Przez pół roku byłam na diecie i schudłam ok. 12 kg. Po tym czasie rzuciłam się na jedzenie i z wagi 63 przytyłam do 70 kg. Nie mogę na siebie patrzeć! Jestem potwornie gruba! Nie mogę zapanować nad tym co robię. Mogę zjeść wszystko co mi wpadnie w ręce. Nie chcę wyglądać tak jak wcześniej. Próbowałam już tabletek przeczyszczających i zmuszałam się do wymiotów (nie potrafiłam zwrócić jedzenia). Ja chcę jeść normalnie, ale nie umiem. Odechciewa mi się żyć. Chyba się zabiję, jak przytyję! Co Pan/Pani sądzi o mojej wadze? 70 kg przy 176cm? Ile powinnam schudnąć i jak mam przestać tyle jeść? Jakie wymiary powinna mieć dziewczyna w moim wieku (biodra, brzuch, uda, talia)? Proszę o pomoc!

Witam, mam 28 lat. Ważę 85kg, wzrostu mam 176cm. Chciałbym się dowiedzieć ile muszę zjadać kalorii dziennie, żeby zredukować swoja masę - chodzi mi o tłuszcz. Nie ukrywam, że mam brzuszek, który czasami najczęściej po posiłkach jest jak piłka. Chodzę na siłownię 4 x w tygodniu po 1,20 h. Bardzo mi zależy na tym brzuchu. Tam mam najwięcej tłuszczu.

Witam! Moja siostra ma nadwagę, ale jej problem jest głównie w głowie. To znaczy, że bardzo jej ciężko z tym jak wygląda, to sprawia, że jest bardzo nieszczęśliwa i przez to nie może normalnie funkcjonować. Uważa, że nie umiem jej pomóc, nikt nie umie, to do niej samej musi przyjść siła na odchudzanie. Sytuacje pogarsza fakt, że już raz udało jej się schudnąć, ale przez efekt jojo teraz waży jeszcze więcej niż wcześniej. Do tego nie potrafi ograniczyć spożywanego pokarmu, cały czas jest rozdrażniona. Nie chce słyszeć o wizycie u dietetyka ani u psychologa. Jak mogę jej pomóc, skoro uważa, że moje rozmowy i wszelkie inne próby reagowania jej nie pomagają, tylko przeszkadzają, a ja widzę, że sama ma obsesję na punkcie swojej wagi i to sprawia, że jest w wielkim dołku psychicznym?

Witam, ogromny problem, nie wiem nawet jak to nazwać, ale dopada mnie jakieś chore obżarstwo, nie potrafię sobie sama ze sobą poradzić. Od jakiegoś roku leczę się na przewlekły stan zapalny tarczycy (tzw. choroba Hashimoto spowodowana niedoczynnością) i od tego też mniej więcej czasu, ciągle jem, mimo że nie jestem głodna. Nie potrafię nad sobą zapanować, sama siebie nie poznaję, od zeszłego roku przytyłam ok. 6 kg i jest mi z tym bardzo źle, jestem załamana wręcz zrozpaczona. Zawsze ważyłam ok. 50-52 kg przy wzroście 168 cm i bardzo dobrze się z tym czułam, dzisiaj ważę 58-59 kg i martwię się, bo jeżeli dalej będę się tak zachowywać to będzie tylko gorzej. Wiem, że to nie jest katastrofalna waga, ale ja jestem z niej niezadowolona, źle się z tym czuję. Dr endokrynolog, który mnie prowadzi ostrzega mnie przed tyciem co się zdarza przy niedoczynności, ale ja nie jestem w stanie nic z tym zrobić - nie potrafię. Poza tarczycą od wielu lat leczę depresję lękową. Od 2004 roku biorę Velafax i na początku chudłam po tych lekach niestety z biegiem czasu wszystko się zmieniło. Od miesiąca mam odstawiony lek na okres letni, ale nie czuję różnicy - ciągle jem tak samo. Jestem tak wściekła sama na siebie, że mam ochotę iść do toalety i zwymiotować, tylko chyba nie mam tyle odwagi. Bardzo proszę o pomoc! Pozdrawiam, Beata