Witam! Mam dość poważny problem. Rok temu ważyłem nieco ponad 70 kg, ale dużo paliłem, więc postanowiłem rzucić nałóg. Po 10 latach palenia jakoś mi się udało uwolnić od papierosów i czułem się o wiele lepiej. Niestety nie zauważyłem, jak powoli obwód mojego brzucha zaczyna się powiększać i przekładać na wzrost wagi i spadek wydolności mojego organizmu. Było to wszystko spowodowane nadmiernym apetytem, przez co pochłaniałem ogromne ilości jedzenia niezbyt zdrowego w postaci kebabu, pizzy, frytek, coli, etc. Po roku ważę 103 kg przy 180 cm wzrostu i mam I stopień otyłości. Chcę wrócić do dawnej sylwetki ze szczupłym brzuchem i poprawić swoją wydolność, przede wszystkim z racji mojej astmy, która daje mi się teraz szczególnie we znaki przy mojej wadze.

Od 3 tygodni nie piję już coli tylko wodę mineralną. Odstawiłem praktycznie wszystkie dania typu fast food i dość często zajadam się płatkami owsianymi z naturalnym miodem, do tego kasza jaglana, gotowany kurczak, ananas, dużo owoców. Brakuje mi tylko odpowiednich ćwiczeń, tak aby przyspieszyć spalanie tkanki tłuszczowej i poprawę mojej wydolności. Próbowałem biegać, ale po 2 minutach nogi bardzo mocno mnie bolą. Więc ciężko z bieganiem, chociaż jestem w stanie się poświęcać, ale z rozsądkiem. Jeszcze jedna rzecz - 3 dni w tygodniu spędzam poza domem, w podróży do Niemiec na 1 dzień, a potem znowu do domu. Więc też ćwiczyć mogę tak 3 dni w tygodniu. Proszę o pomoc. Z góry dziękuję i pozdrawiam.

Mam 18 lat, 164 cm wzrostu i 59 kg. Chciałabym schudnąć 9 kg. Pod koniec stycznia mam studniówkę, więc jak do tego czasu udałoby mi się większość zrzucić, to byłoby cudownie. Mam problem z dolnymi partiami ciała (brzuch, uda, pośladki). U mnie w rodzinie nie ma otyłości. Jestem w stanie powstrzymać się od jedzenia słodyczy, o ile mam pewne pojęcie jak mam jeść. Uwielbiam chleb razowy albo chrupki, więc z tym nie mam problemu. Nie jem masła. Nie mam nic przeciwko niektórym warzywom, ale nie wiem jak wprowadzić je do diety. Kocham pomidory, ogórki, rzodkiewki, paprykę. Od dwóch miesięcy chodzę na aerobik TBC, nie zauważyłam jak na razie, by mi to coś pomagało, ale może to wymaga czasu. Od tygodnia biegam wieczorami po schodach na mojej klatce, z parteru na 4 piętro. Zajmuje mi to jakieś 6 minut. Czy takie ćwiczenia pomagają na nogi? Czy to strata czasu i energii? Jakie jeszcze inne ćwiczenia mogłabym wykonywać? Zazwyczaj jem 4 posiłki dziennie, ale nie stosuję tej taktyki, że 4-5 posiłków co 2-3 godz., ale muszę się zebrać w sobie, by zacząć to stosować. Co mogłabym jeszcze robić i jak jeść?

Moja bardzo dobra koleżanka ma anoreksję. Jeszcze niedawno sama na to chorowałam i wiem, co ona przechodzi. Tylko, że kiedy szczerze z nią o tym rozmawiam i jej mówię, jak to jest (pobyt w szpitalu, te ciągłe myśli „jestem za gruba”, stan przygnębienia itp.), ona mówi: „Ale ja jestem gruba i muszę schudnąć, nawet jeśli by mi to miało zaszkodzić”. I tak już jest najchudszą dziewczyną w klasie. Je bardzo mało, ćwiczy dużo. Nie można jej wytłumaczyć, że jest chuda i nie ma już z czego chudnąć. Wszystkie się o nią martwimy. Do tego jeszcze się przeczyszcza, bierze leki na odchudzanie (które z własnego doświadczenia wiem, że nie działają). Wg niej jest zupełnie zdrowa i to my mamy źle pomieszane w głowie. Nie chcę, żeby przechodziła to samo, co ja. Gdybym poszła do szkolnego psychologa lub do wychowawczyni, byłaby to jedna z gorszych rzeczy (moje koleżanki mi tak zrobiły i wiem, że po tym jeszcze bardziej się pogrążyłam w odchudzaniu). Proszę o radę, co mam robić. Dodam, że obie mamy po 15 lat.

Czy to początek bulimii? Od kilku miesięcy staram się odchudzać. Niestety, nieskutecznie. Mam 14 lat, 162 cm i ważę 61 kg. Były dni, kiedy naprawdę zdrowo się odżywiałam i trzymałam się diety, ale były też takie, kiedy nie dawałam rady i jadłam dosłownie wszystko. Dlatego odchudzanie nie dawało żadnego rezultatu. Teraz cały czas jestem na siebie zła z tego powodu. Cały czas liczę kalorie, mam wrażenie, że jestem okropnie gruba i zapisuję wszystko, co zjadłam. Po obiedzie i po kolacji często prowokuję wymioty. Wieczorem czasami zdarza mi się obżeranie się wszystkim, co mam pod ręką, po czym mam okropne wyrzuty sumienia. Mam wrażenie, że jestem do niczego. Czy to może być początek choroby?

Witam! Mam pytanie, chcę przejść na dietę zgodną z grupą krwi, a mam grupę A i do tego mam niedoczynność tarczycy (Hashimoto). Przy diecie z grupą A nie można jeść mięsa i trzeba je zastąpić soją, a przy tarczycy nie można jej jeść - czy to oznacza, że nie mogę przejść na taką dietę zgodną z grupą krwi?

Dzień dobry! Mam problem, który mnie niepokoi. Mam już 16 lat skończone, a dalej nie mam miesiączki. Mam 149 cm wzrostu, 36 kg wagi. Mam również problem z trądzikiem. Ostatnio na mojej twarzy pojawiło się więcej wyprysków. Również ostatnio na mojej bieliźnie pojawiło się coś białego, jasnobrązowego. Sądzę, że to śluz. W związku z tym mam pytanie: co mam robić? Czy udać się do lekarza? Czy można z tym problemem braku okresu poczekać? Bo na różnych forach dużo czytałam. Z góry dziękuję za radę.

Witam, mam 29 lat, mam 177 cm wzrostu i obecnie ważę 75 kg. Ogólnie jestem mocnej budowy, mam dużo mięśni po zawodowym trenowaniu akrobatyki w dzieciństwie (8-13 lat). W ciąży przytyłam 27 kg (max. 107 kg) i udało mi się zejść po ciąży do 86-87 kg. W tym roku (od stycznia do maja) schudłam 11 kg z 86 kg tylko za pomocą diety, niestety bez ćwiczeń fizycznych. Dieta niskotłuszczowa, dużo niskotłuszczowego białka (tzw. produkty 0%), warzywa, owoce, zero chleba, zero masła, tylko kurczak i indyk. Zero sera żółtego i słodyczy. Jak miałam ochotę na coś słodkiego, robiłam mleko odtłuszczone w proszku ze słodzikiem i mlekiem 1,5%. Po osiągnięciu wagi 75 kg zaprzestałam diety, ale nadal uważałam na to, co jem, choć zdarzała się pizza i frytki... Waga została w miejscu, co uważam za duży sukces. Od trzech tygodni wróciłam do tej samej diety, na której pół roku temu schudłam, dodałam do tego ćwiczenia aerobowe po 1,5 godz. trzy razy w tygodniu. Dziś rano waga pokazała 76 kg. Dodatkowo, przybrałam cm w talii i udach. Podejrzewam już siebie o obsesję, ale naprawdę zależy mi na zrzuceniu dodatkowych 5 kg. Proszę o odpowiedź, dlaczego tak się dzieje, czy popełniam jakiś błąd?

Witam, 1,5 tygodnia temu zdecydowałam się zrobić 2 dni I fazy dukana - dałam porwać się modzie, nie zapoznawszy się do końca z tematem ;/ - po 2 dniach weszłam w fazę II już niestety nie standardową, bo tylko przez 6 dni udało mi się utrzymać rytm 1/1. kolejne trzy dni byłam na proteinach+warzywach, jeden dzień białkowy i teraz jestem pierwszy dzień na warzywach z białkiem. Waga - 3,5 kg (planowałam zrzucić 5 - mam boczki, brzuszek, bioderka). Szczerze mówiąc, zaczęłam bać się o zdrowie z racji nadwyrężania nerek i przeraża mnie stosowanie nawet jednego dnia proteinowego w tygodniu i chcę z tej diety się wycofać, przejść na inną zdrowszą, bo wychodzi na to, że to zbyt ryzykowne. Nie chcę jednak stracić spadku tych 3,5 kg, tym bardziej, że bycie w rytmie proteinowo-warzywnym mi odpowiada. Nie chcę jednak nadwyrężać organizmu samym białkiem. Planuję teraz ją zakończyć, pozostając przy nawykach z niej - tych dobrych - np. śniadanie nabiałowe (łosoś wędzony z serkiem, bułeczki z otrębów owsianych z wędliną i sałatą, placek otrębowy z łososiem, chleb wieloziarnisty z wędliną), obiad drób/ryba z warzywami (kalafior, brokuł) albo surówka. Kolacja też nabiałowa albo warzywna.

Czy jeśli utrzymam się z dala od tłuszczu/smażenia, makaronów, mąki, węglowodanów (raz na jakiś czas brązowy ryż, makaron do rosołu), bez cukru, słodyczy, ale pijąc dużo wody, herbatek owocowych (używając tylko słodzika), to czy taka modyfikacja własnej diety będzie zdrowa? Do tego owoce, np. pomarańcze, grapefruity. Czyli z dukana zatrzymałabym jakby III fazę (proteiny, warzywa, otręby owsiane, nabiał odtłuszczony, kurczak, czasem uczta) - czy takie odżywianie się byłoby ok? Chciałabym uniknąć jojo i uzyskać jeszcze spadek 1-3 kg z masy ciała. Dziękuję za odpowiedź.

Dzień dobry, mam problemy ze zgubieniem wagi. Mierzę 1,70, ważę 79 kg, mam 18 lat. Źle czuję się w swoim ciele, chciałabym zgubić kilka kg, ale bardzo ciężko mi to przychodzi, a kiedy zacznę już walkę i trzymam się ścisłej diety, to zamiast chudnąć, waga idzie mi znacznie w górę. Nie rozumiem dlaczego, jest to bardzo demotywujące. Próbowałam diety Dukana, ale ze względu na rosnącą wagę zaprzestałam jej. Mam też takie okresy, że kiedy nie jem słodyczy jest dobrze, ale kiedy zjem coś słodkiego, nawet w niewielkiej ilości, to mój organizm cały czas potrzebuje cukru, ciągle mam ochotę na słodycze, niekiedy czuję się jak w amoku, bo kiedy zacznę jeść, nie umiem przestać, potem boli mnie brzuch od nadmiernej ilości jedzenia. Dodatkowo uprawiam sport, staram się przynajmniej trzy razy w ciągu tygodnia przez godzinę ćwiczyć w domu, a prócz tego mam trzy razy w tygodniu lekcje WF-u. Co mam zrobić, aby skutecznie schudnąć i się nie męczyć, a waga zamiast iść w górę spadała na dół? Proszę o pomoc!

Dzień dobry, mam 14 lat. Ostatnio miewam zawroty głowy, kiedy wstanę lub zmienię pozycję. Od rana zaczyna mnie boleć głowa i nie przestaje. Czasem wraz z bólem mam pulsowanie i nie do końca wiem wtedy, co się ze mną dzieje, gdzie się znajduję. Miewam nudności i nie chce mi się jeść, jest mi duszno, nawet kiedy mam otwarte okno. Ważę 48 kg, wzrost 164 cm - podaję, jeżeli to mogłoby pomóc.

Witam serdecznie, mam 26 lat, jestem mężem bulimiczki, która boryka się z tą przypadłością od około 7 lat. Nie chce się poddać psychoterapii z niewiadomych przyczyn lub jak mówi, dobrze jej z tym. Do prowokacji wymiotów potrafi włożyć całą rękę po sam nadgarstek, a niejednokrotnie wyciąga ją z krwią w okolicy paznokci. Oprócz tego wywołuje biegunki środkami na przeczyszczenie, w ilościach niestandardowych, tzn. cały syrop na przeczyszczenie 175 ml lub nawet 15-18 tabletek na przeczyszczenie. Coraz częściej zdarzają się omdlenia, krwotoki z nosa (ale nie takie zwykłe 5 minut i po sprawie... one trwają ponad godzinę). Ostatnio krew znalazła się nawet na papierze toaletowym wraz z resztkami wodnistego stolca. Jestem zrozpaczony, bo nie wiem jak mogę jej pomóc i nakłonić do leczenia. Na koniec dodam, że żona ma 25 lat, 165 cm wzrostu oraz 44-46 kg wagi.

Dzień dobry! Mam 16 lat. Jestem chora na serce. Mam 170 cm wzrostu i 103 kg, codziennie chodzę na przystanek 0,5 km, a później jeszcze 1 km. Szybko się męczę, większość czasu jestem w szkole i nie mam czasu na regularne posiłki. Mam bardzo wysoki poziom cholesterolu i nie mam silnej woli. Bardzo proszę, pomóżcie mi, bo chcę bardzo, ale to bardzo, schudnąć.

Moim problemem jest otyłość. Mam 18 lat, około 167 cm wzrostu i ważę około 85 kg. Moja nadwaga jest bardzo widoczna. Nie mam motywacji do odchudzania. Potrzebuję pomocy, ponieważ jest to dla mnie uciążliwe w życiu codziennym. Nie wiem, jaką dietę mogę zastosować w moim wieku oraz jakie ćwiczenia mogę wykonywać. Proszę o pomoc.

Witam! Otóż, jakiś czas temu zaczęłam się odchudzać. Zaczęło się normalnie, unikanie słodyczy i tłustych potraw. Jednak z czasem zaczęło się liczenie kalorii. Liczyłam każdą kalorię i zaczęłam je ograniczać, najpierw do 800, później do 300 dziennie. Gdy było trzeba - wyrzucałam jedzenie. Bałam się przytyć, nie podobałam się sobie, miałam wyrzuty sumienia, gdy zjadłam za dużo, wciąż byłam za gruba. Miałam zawroty głowy (choć nigdy nie zemdlałam), wypadały mi włosy... A gdy odczuwałam głód, byłam szczęśliwa. Czytałam w Internecie blogi dziewczyn pro-ana (tzw. motylków) i sama obecna byłam na forum pro-ana, gdzie razem z innymi dziewczynami się wspierałyśmy. Z czasem pojawiły się napady wilczego apetytu. Jadłam wszystko, na co tylko miałam ochotę. Przejadałam się aż do bólu. Próbowałam później wymuszać wymioty, ale za każdym razem nie mogłam, nie potrafiłam i nadal tego nie umiem. Na następny dzień po takim napadzie zazwyczaj była całkowita głodówka i potem znów ostra dieta. Aktualnie jem, wydaje mi się, że normalnie, tak jak każdy (choć wyrzuty sumienia mam nadal), ale gdy tylko coś zjem, czuję ból brzucha. Nie jest to mocny ból i mija po jakimś czasie. Moje pytanie brzmi - czy organizm może odzwyczaić się od jedzenia? Np. gdy jadłam wcześniej po 300 kalorii dziennie, a potem zaczęłam jeść normalnie?