Witam. Chciałabym się bardzo dowiedzieć, czy na pewno to, co się ze mną dzieje, jest normalnym efektem odchudzania. W ciągu trzech miesięcy schudłam 9 kg, będąc na diecie od lekarza. Teraz ważę 61 kg przy wzroście 169. Zaznaczam, że zanim przytyłam ważyłam 54 kg i czułam się dobrze. Teraz jestem w fazie stabilizacji i mogę jeść 1600 kcal dziennie. Wszystko byłoby dobrze, gdybym tak źle się nie czuła psychicznie. Otóż od czasu schudnięcia nie mogę niczego z przyjemnością zjeść. Nawet jak wiem, że mogę sobie pozwolić na jakąś przyjemność (np. batonik, płatki czekoladowe, ciastko) więcej niż na diecie, to jak ją zjem, to mam okropne samopoczucie. Panicznie boję się, że właśnie mam ten batonik na brzuchu lub udach. Przez to przyjemność staje się udręczeniem. Wtedy albo mam zły nastrój i lęki albo natychmiast ćwiczę.

Panicznie boję się, że przytyję chociaż pół kilograma. Czy każdy, kto się odchudzał tak ma? Czasami, jak patrzę na siebie w lustrze widzę ładną dziewczynę, a czasami grube uda i brzuch....czy każdy tak ma? Ile to trwa? Codziennie liczę ile zjadłam kalorii, jeśli choć trochę przekroczę dławi mnie podskórne poczucie winy i mam ochotę pozbyć się tego. Tęsknię za normalnym jedzeniem... ta kontrola mnie zjada. Co mam robić? Cierpię, bo boję się przytycia i cierpię, bo boję się, że nigdy nie będę jadła normalnie. Dodam tylko, że od kilku lat leczę się na borderline. Tym bardziej się boję, że moja psychika wymyśliła nowy sposób, żeby mnie niszczyć... Pozdrawiam.

Mam 17 lat i od 3 lat cierpię na zaburzenia odżywiania. Jest to na przemian anoreksja i bulimia. Ale od jakiegoś czasu wpadłam w tzw. "dołka". Nie mogę się na niczym skupić, nie odrabiam lekcji, opuściłam się niesamowicie w nauce, ze średniej 5,25 na średnią 3,90. Na nic nie mam największej ochoty. Przytyłam co jest dla mnie ciosem w samo serce. Od czasu do czasu tnę się (chociaż kiedyś byłam od tego całkowicie uzależniona i dziś mam całą lewą rękę pocięta, którą nawet w wakacje musiałam zasłaniać pod jakimiś opaskami). Poza tym często mam myśli samobójcze. Za często. Kiedyś jeździłam do psychiatry z zaburzeniami odżywiania. Za każdym razem zostawałam skierowana do ośrodka na leczenie, jednak nigdy tam nie pojechałam. Dostawałam również antydepresanty - z nimi jakoś łatwiej mi się żyło, miałam chociaż siły wstać z łóżka. Obecnie nie przyjmuję żadnych leków. Namawiałam swoją mamę, żeby dokupiła mi te leki, ale nigdy nie wyrażała zgody. Ona, poprzez branie antydepresantów, uważała mnie za chorą i nie chciała się do mnie przyznawać. Proszę o pomoc. Nie wiem co mam robić Chciałabym wziąć się w garść, za naukę, ale nie potrafię.

Witam mam 15 lat, 185 wzrostu i 81 kg wagi. Piszę do was 3 raz. Chcę schudnąć do 75 kg, schudłem już 14 kg a więc jeszcze 6. Codziennie jeżdżę na rowerze treningowym 1 h w piątek, sobotę i niedziele po 1,30 h. Po rowerku robię 30 min ćwiczeń: -100 brzuszków -100 przysiadów -50 pompek -30 półprzysiadów -100 pajacyków - i bieg w miejscu 4 minuty. Robię tak już od 9 dni i zaczynam się irytować ponieważ moja waga nie spada;/ mogę coś poprawić? Nie stosuję diety, zresztą nigdy nie stosowałem i schudłem 14 kg - po prostu mniej jem i 0 słodyczy. Proszę o bardzo szybką odpowiedź!

Witam. Mam 19 lat i ważę 150kg… wiem że to bardzo dużo ale niestety doprowadziły mnie do tego moje babcie które mnie wychowywały od dziecka mnie tuczyły a teraz mam z tym problemy. Mam też co dowiedziałam się nie dawno PCOS… nie do końca jestem osoba aktywna fizycznie ale staram się jak mogę. Podejmowała próby diet 1000kcl i 1200kcl ale niestety one chyba były dla mnie zbyt rygorystyczne bo na nich strasznie byłam osłabiona i mdlałam. W mojej rodzinie występuje nadwaga. Żyję trochę w biegu i nie zawsze jem 5 posiłków i nie zawsze ostatni posiłek jest przed 18... Proszę o pomoc co powinnam robić? Może jakaś dieta?

Witam! Nazywam się Zosia, mam 13 lat. Przy wzroście 165 cm ważę 67,5 kg. Wiem że to o wiele za dużo i chcę schudnąć ! Mam dość dużą pupę, nawet ładną talię i spory brzuszek. Jego właśnie chciałabym się pozbyć. Robię 60 brzuszków dziennie + inne ćwiczenia na mięśnie brzucha i nie tylko. Zależy mi także na prawidłowej wadze ! Naprawdę proszę o pomoc, jestem załamana ! Proszę o w miarę możliwości szybką odpowiedź, Zosia PS. Unikam słodkich napoi. Jem mało słodyczy. Ruszam się ok. 1 h dziennie ... ! :)

Mam 21 lat, 164 cm wzrostu i ważę 69kg. Moim największym problemem jest cellulit który już jakiś czas temu pojawił się na nogach i strasznie grube łydki. Te dwie rzeczy stały się przyczyną moich kompleksów. do tego stopnia że w lato nie jestem w stanie założyć krótkich spodenek czy spódniczek. Proszę o pomoc bo katuję swój organizm najróżniejszymi dietami, jednak żadna nie pozwala mi osiągnąć oczekiwanych efektów