Ważę 60 kg przy wzroście 165 cm , 17lat i chciałabym do maja ważyć 54 czy jest to możliwe? Stosowałam różne diety kopenhaską, przy której schudłam 3 kg oraz po poradę poszłam też do dietetyka, ale schudłam jedynie 2 kg. Od kilku dni jadam regularnie, ale boję się, że to nic nie pomoże. Ćwiczę raz w tygodniu na siłowni po 90 min i 2 razy w tygodniu mam zajęcia taneczne. Desperacko proszę o pomoc.

Jestem dziewczyną 22-letnią. W 6 klasie podstawówki dostałam pierwszą miesiączkę. Następnie zaczęłam drastyczne odchudzanie. Odstawiłam praktycznie wszystko, słodycze, słodkie napoje. Jadłam ponad 3 miesiące same pomidory oraz 3 sucharki dziennie. Schudłam około 20 kilo w ciągu tych miesięcy. W końcu przeraziłam się swojego wygładu i postanowiłam skończyć z dietami i wrócić do swojej dawnej figury.

W tej chwili po ok. 6 latach mam bardzo poważne problemy ze zdrowiem i nie wiem od czego zacząć. Mam 156 cm wzrostu i ważę 49 kg. Czym więcej jem, tym bardziej tracę na wadze, oraz ok. 4 do 5 razy korzystam z toalety. Od pierwszej miesiączki po diecie zaczęłam zauważać, że po prostu dostaję ją raz na rok, po kilku miesiącach, albo 2 razy w miesiącu. Byłam u kilku ginekologów. Zatrzymałam się na jednym i brałam 2 lata tabletki hormonalne, niestety nie uregulowały mojej miesiączki.

Moje samopoczucie jest fatalne. Jestem bardzo słaba, śpiąca i rozdrażniona. Przez 4 lata miałam bardzo silny stres oraz dużo pracowałam. Od pół roku boli mnie serce, a od 3 miesięcy spontanicznie wieczorami oraz przy zdenerwowaniu. Nie chciałabym zmarnować swojego zdrowia i myślę, że mogę sobie jeszcze pomóc, tylko nie wiem od czego ogólnie zacząć. Nie robiłam w tym kierunku jeszcze żadnych badań. Bardzo proszę o pomoc. Dziękuję.

Witam! Chciałabym prosić o radę, a mianowicie o stwierdzenie, czy jest ze mną coś nie tak. Pół temu schudłam ok. 15 kg. Za namową najbliższych przestałam się odchudzać, gdyż twierdzili oni, że wyglądam za chudo. Przez te pół roku udaje mi się utrzymać stałą wagę. Ważę 53 kg i mierzę 165 cm, 24 lata. Niby wszystko w normie (chociaż mama twierdzi, że mam ciężkie kości i to dla mnie za mało). Problem polega jednak na tym, że mam straszy lęk przed przytyciem. Problem urósł do rangi obsesji. Codziennie (nawet kilka razy) się ważę, przeliczam kalorie. Z dużym wyprzedzeniem planuję posiłki. Wszystko po to, żeby nie przytyć. Staram się jeść wszystko, ale panicznie boję się słodyczy i tłuszczu. Unikam tego jak mogę. Wręcz testuję dane posiłki i jem tylko to, co daje mi pewność nieprzytycia!!!

Każdy dodatkowy gram na wadze wpędza mnie w zły humor, co powoduje kłótnie z najbliższymi i przygnębienie. Kiedy owe gramy znikną, czuję się wspaniale. Najgorsze jest to, że momentami boję się jeść (prawie nigdy nie przekraczam wyznaczonej sobie dawki). Jeżeli złamię jakieś swoje zasady, czuję straszne wyrzuty sumienia i popadam w przygnębienie. Często też rezygnuje wówczas z jakiegoś posiłku. Dobija mnie uczucie sytości i wzdętego brzucha. Taki stan potrafi zepsuć mi dzień a nawet doprowadza do kłótni z najbliższymi. Uczucie pustki w brzuchu daje mi pewność siebie. Właściwie obecnej czuję się dobrze ze swoim ciałem. Uważam nawet, że jestem chuda, ale nie przeszkadza mi to. Nie sprawiają mi także przykrości uwagi, że brzydko wyglądam, bo jestem za chuda. Schlebia mi to. Jednak mam momenty, że jeżeli za dużo zjem, to czuję się nieatrakcyjna.

Jeszcze jedna rzecz bardzo mnie w tym wszystkim męczy. Obsesyjne myślenie o jedzenie. Te posiłki, które zjadam, są bardzo smaczne. Doszłam do perfekcji w jedzeniu mało, ale smacznie. Ostatnio mam wrażenie, że sens mojego dnia polega na czekaniu od posiłku do posiłku. Wszystko, co robię pomiędzy, ma tylko zagłuszyć ten czas oczekiwania. Niestety po posiłku często pojawiają się myśli "czy nie za dużo zjadłam?", "przecież mam na tyle silną wolę, żeby się powstrzymać". Nawet najbliżsi zauważyli, że coraz częściej mówię tylko o jedzeniu. Niestety moje zainteresowanie tym tematem również wzbudza moje wyrzuty sumienia!!! Skutkiem ubocznym tego wszystkiego jest zanik miesiączki. Tabletki przepisane przez ginekologów pomagają tylko jednorazowo, a stała miesiączka nadal nie wraca. Czuję, że nie radzę sobie już z tym wszystkim, najgorsze są stany depresyjne oraz napady nerwowe. Byłabym wdzięczna za jakąkolwiek radę.

Witam,

moja waga to 60 kg. Mam 28 lat i 154 cm wzrostu. Bardzo chciałabym schudnąć, ale nie wiem, jak to zrobić. Myślę, że mam nadwagę - czy to prawda?

Czy ćwiczenia to dobry pomysł? Może polecacie Państwo jakąś dietę? Nie znam szczegółowych zasad zdrowego odżywiania, więc w tym zakresie również prosiłabym o pomoc.

Pozdrawiam

Witam! W tym roku skończę 12 lat. Mam 148 cm i ważę 30,9 kg. Wydaje mi się, że mam anoreksję. Nie odchudzam i nie odchudzałam się, nie mam apetytu. Przy większym wciągnięciu brzucha wygląda on jak u anorektyczki. W rodzinie nikt nie chorował na anoreksję. Mój starszy brat, gdy kiedyś był w moim wieku, również nie miał apetytu. Jaka powinna być moja dieta? Powinnam jeść sporo fast foodów? Proszę o odpowiedź, bo kompletnie nie wiem, co robić :(