Dzień dobry. Jestem dziewczyną i mam 14 lat. Ważę 49 kg przy wzroście 167 cm. Prawie rok temu zaczęłam się odchudzać i dużo ćwiczę oraz dużo chodzę. Odkąd zaczęłam się odchudzać, już nie mogę normalnie jeść, boję się tego, że przytyję. Jem mało. Nieraz mam napady głodu, ale potem jem strasznie mało. Od pół roku nie mam okresu, mam strasznie niskie ciśnienie i jest mi popołudniami zimno. Mam też anemię i zawroty głowy. Strasznie się boję, że przytyję. Ciągle o tym myślę, co zjem i ile kalorii, planuję też posiłki. Czy mam początki anoreksji? Proszę o pomoc. Z góry dziękuję.

Mam 21 lat. Mam 177 cm wzrostu i przed świętami ważyłam 48 kg. Z anoreksją i bulimią walczę od kilku miesięcy, jestem pod opieką psychologa i psychiatry. Kiedy zobaczyłam, że waga wskazuje tak mało, przeraziłam się i postanowiłam, że czas na drastyczną zmianę. Miałam już kilka takich podejść, ale tym razem powiedziałam sobie, że naprawdę to zrobię, przytyję do 60 kg w jak najkrótszym czasie. Pomyślałam, że święta Bożego Narodzenia będą świetna okazją nie tylko do tego, żeby jeść na co mam ochotę i nabrać wagi, ale też żeby wszystko było znowu "normalnie", żeby cała rodzina jadła wspólnie, nie zadawała zbędnych pytań i nie komentowała rzeczy, które spożywam. Tak przez 12 dni wręcz opychałam się, ale wydawało mi się, że to jedyny sposób, żeby się zmotywować.

Bardzo przytyłam w tak krótkim czasie (zauważyli to nawet znajomi), ale nie chcę się ważyć w tym momencie, bo wiem, że w niczym mi to nie pomoże, a tylko pogorszy mój stan psychiczny. Najgorzej, że wpadłam w ciąg objadania się i trudno jest mi powrócić do diety 1400 kcal, na której byłam przed świętami... Czuję się świetnie, gdy jem, po tym jak zjem, jest już fatalnie. Jedząc przez te 12 dni, ustało moje ciągłe uczucie chłodu, poprawił mi się nastrój, miałam więcej energii. Jednak po zjedzeniu, chciałabym się schować przed wszystkimi i wszystkim, ciągle myślę, co zjadłam, jak mi się takie ilości jedzenia w ogóle pomieściły w żołądku! Przedwczoraj minęło 66 dni bez wymiotowania i przeczyszczania się... Wczoraj już nie wytrzymałam. Później spędziłam wiele godzin sama w łazience, po ciemku, płacząc i wyrzucając sobie moje głupie obżeranie się i to, że już chyba nie jestem zdolna być na zdrowej diecie. Zdarza się to coraz częściej ostatnio. Jestem zmęczona takimi huśtawkami nastroju i już sama nie wiem, co z sobą zrobić. Nie potrafię się na niczym skoncentrować, ciągle myślę o jedzeniu... Nie wiem już, jak nad tym zapanować. Pomocy.

Mam 21 lat, 177 cm i ważę ok. 51 kg. Walczę z anoreksją i bulimią. Ostatnio przytyłam ok. 5 kg w bardzo krótkim czasie i pojawił się problem opuchniętych nóg. Od kilku dni odczuwam, że są bardzo ciężkie i opuchlizna pojawia się na całej ich długości, nie tylko na kostkach, ale też wyżej, aż do wysokości ud. Staram się trzymać nogi wyżej, leżeć i siedząc, ale nie pomaga to na dłuższą metę. Czy może być to powiązane z moją chorobą? Do jakiego lekarza powinnam się zgłosić?

Mam 18 lat. W czerwcu tamtego roku ważyłam 68 kg. Dzisiaj ważę 49 kg. Czuję się często senna, słaba. Jem dużo, a i tak chudnę. Miałam też tak, że coś zjadłam, a za jakieś 2 godz. wymiotowałam. Lekarz rodzinny powiedział, że nie widzi nic, co mogłoby wzbudzić niepokój (chociaż widać mi wszystkie kości). Mam czasami zawroty głowy i leci mi krew z nosa. Proszę o szybką odpowiedź.

Witam. Już raz pisałam w sprawie bulimii, teraz mam pytanie innego rodzaju. Mam 17 lat, 166 cm wzrostu i ważę 54 kg. Mam bulimię (pisałam już we wcześniejszym pytaniu, że sama sobie ją wydedukowałam). Nie leczę się - tzn. próbuję sama z różnym skutkiem. A moje pytanie brzmi, jak schudnąć bezpiecznie i ile jeszcze moge schudnąć? Jak to zrobić przy bulimii? Chciałabym zrzucić trochę tłuszczu z brzucha, nóg i rąk. Ćwiczę, staram się odżywiać zdrowo, ale nie zawsze się udaje i wtedy jem jak najęta i wiadomo, jak się to kończy, ale ja chcę - muszę schudnąć... Z góry dziękuję za odpowiedź!