Mam 57 lat, od 17 lat biorę terapię zastępczą system conti, jednak nieregularnie. Obecnie od tygodnia jestem na Dominikanie, wracam do kraju dopiero za 2 miesiące. Wczoraj trochę się zdenerwowałam po pół godzinie, raptem poczułam ból w klatce piersiowej, po 5 minutach ustąpił. Jest to już drugi raz w ostatnim czasie. Oczywiście zrobię badania jak wrócę do kraju, nie wiem, czy powinnam pójść tu do lekarza, może tak krótkotrwały ból to nic poważnego, nie miałam żadnych dodatkowych dolegliwości ani kołatania serca, ani duszności. Myślę również, że nie podniosło mi się ciśnienie (nie mierzyłam), nie towarzyszyły też poty, po prostu tępy ból o niezbyt dużym natężeniu (żadne klucie, ani pieczenie).

Generalnie czuję się zdrowa, odżywiam rozsądnie, nie palę, nie piję, czasem niezdrowo się denerwuję. Czasem wydaje mi się, że trochę puchnę, możliwe, że nie odprowadzam odpowiedniej ilości wody, szczególnie po podróży. Ostatnio przy długim chodzeniu bolą mnie też mięśnie łydek, czego wcześniej nie zauważyłam. Jak Pan sądzi, czy może to poczekać do powrotu do Polski?

Witam! Mój problem wygląda następująco, mam 25 lat, a od jakiś 8 miesięcy mam problemy z sercem, przynajmniej tak mi się wydaje. Kłuje nagle czasami jak chce wstać, mocny przeszywający ból mnie paraliżuję. Dodam, że kiedyś w Polsce miałam robione EKG i wyszło, że mam zbyt duże skurcze, ale tak naprawdę nie wiem, co to miało znaczyć, miałam ok. 17 lat. Byłam u tutejszych lekarzy, bo obecnie mieszkam w UK. Badali mnie, robili EKG i dla nich serce bije jak powinno, niczym się nie przejmują, nawet jak mówię, że nic nie dzieje się bez przyczyny i mam jeszcze małe dziecko, które chce widzieć jak rośnie. Widzą to, co chcą widzieć, a żadnych badań więcej nie chcą wykonywać. Jak dla nich wszystko jest tak jak należy. Przez te kilka lat paliłam papierosy, ale jak na dzień dzisiejszy już nie palę. Proszę o jakąś podpowiedź, jakie badania powinnam wykonać? Będę bardzo wdzięczna. Czekam na odpowiedź. Z góry dziękuję.

Witam, jestem mamą 3-letniej dziewczynki (17 kg). Wykryto u niej szmer na sercu. Badanie echo serca: - wnioski: Ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej typu ASD z wiotką przegrodą międzyprzedsionkową. Echografia dziecka: Worek osierdziowy wolny. Wymiary i kurczliwość jam serca w normie. Zastawki morfologicznie bez zmian. W badaniu Dopplera przepływu przez zastawki prawidłowe. Nie widać VSD. Przegroda międzyprzedsionkowa wiotka, uwypukla się w stronę prawego przedsionka. Widoczny ubytek międzyprzedsionkowy na przestrzeni ok. 5-6 mm z przepływem z przedsionka lewego do prawego. Nie rejestruje się PDA. Łuk aorty prawidłowy. ICD 10. Q 21,1 - Ubytek przegrody międzyprzedsionkowej. Kontrolne badania za 6 miesięcy.

Czy w wyżej opisanym przypadku, istnieje możliwość, że ubytek się powiększy i czy często się to dzieje? Kiedy zalecany jest zabieg zamknięcia tego ubytku? Czy w ogóle ubytek tej wielkości jest poważny i ma wpływ na zdrowie i życie dziecka? Czy może już ubytek tej wielkości powinien być poddany zabiegowi? Proszę o podanie w mm, kiedy się go zamyka oraz wskazań do tego zabiegu. Dziękuję!

Witam, mam 20 lat. Ważę 48 kg i mam 168 cm wzrostu. Jestem teraz na 2 roku Elektroradiologii, a problemy z sercem zaczęły się jak byłam w 2 klasie liceum, czyli ponad 3 lata temu. Początkowo zaczęłam skarżyć się na wrażenie nierównego bicia serca, zaczęłam podejrzewać u siebie arytmię. Poszłam do pani kardiolog, ale tylko mnie osłuchała i stwierdziła, że to niemiarowość oddechowa i że od zawsze ją miałam, ale wcześniej jej nie odczuwałam. Powiedziała, że z wiekiem prawdopodobnie przejdzie, że to może być związane ze szczupłą sylwetką i przepisała sam magnez. Miałam wtedy ok. 16 lat. Wyszłam, wiedząc, że to nie to, bo jak to możliwe, bym wcześniej ignorowała to okropne uczucie zamierania. Dziwne uczucie kołatania serca pojawiało się także po tym, jak ćwiczyłam na WF i siadałam odpocząć. Objawy zawsze pojawiają się w momencie odpoczynku, nie w trakcie wysiłku. Powiedziałam o tym lekarzowi i poprosiłam o skierowanie na test wysiłkowy. Wyniki badań prawidłowe. Test ujemny. Przez jakiś czas myślałam, że może to niedobór żelaza, bo raz mi wyszedł w badaniu. Zrobiłam morfologię krwi i hemoglobinę miałam na skraju, bo 12,5, ale żelazo było prawidłowe.

Ogólnie jestem osobą bardzo nerwową i pedantyczną. Arytmia się nasiliła w 3 klasie liceum przed maturą. Tak się cały rok denerwowałam, że budziłam się z obolałą szczęką, bo przez całą noc miałam ją zaciśniętą. W tym czasie bardzo często rano (wstaję o 6, a wieczorem zaśnięcie zajmuje mi 1,5 godziny) mając bardzo ciężką torbę na ramieniu, zmęczona, biegnę na pociąg przez maks. 2 min, ale jest to duży wysiłek. W momencie jak zajmuję miejsce, chwilę głęboko i szybko oddycham, a po chwili załącza mi się częstoskurcz. Trwa przez parę sekund. Wydawało mi się, że mogę panować nad nim za pomocą oddechu. Następnie serce znowu biło szybko, ale normalnie, a potem znowu załączał się częstoskurcz i tak parę razy, aż moje serce nie zwolniło i nie odpoczęłam. Sama zaczęłam podejrzewać, że to częstoskurcz jak czytałam swój podręcznik i była tabela porównująca Przyspieszony rytm zatokowy i Częstoskurcz napadowy. Wszystkie objawy się zgadzały. Moją uwagę szczególnie zwróciły objawy takie jak: - Napady prawdopodobnie pojawiły się w wieku kilkunastu lat lub we wczesnej dojrzałości (TAK); - Zazwyczaj bez okoliczności towarzyszących lub wyjątkowo powodowany przez wysiłek (Zazwyczaj po krótkim i nagłym biegu i czasem jak nagle się zapowietrzałam i wybuchałam śmiechem); - Częstość rytmu powyżej 160/min (TAK czułam to zdecydowanie); - Ból w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy, omdlenia (Nigdy nie czułam bólu, może dlatego, że te ataki trwają zaledwie parę sekund, nigdy też nie zdarzyło mi się zemdleć, przy częstoskurczach robi mi się słabo, czuję wiotkość kończyn i robi się bardzo jasno przed oczami). - Zatrzymanie oddechu, próba Valsalvy (To przede wszystkim wzbudziło moje podejrzenie, bo zauważyłam że mam nieco wpływu na ataki poprzez manipulowanie oddechem).

W końcu po 1 roku studiów z powodu zwykłej infekcji poszłam do lekarza i pani podczas osłuchiwania stwierdziła skurcze dodatkowe i zaleciła konsultację kardiologa. Na miejscu pani potwierdziła ekstrasytole i zaleciła Holtera 24h. Wyniki badania: Podsumowanie: Przez całą dobę dominuje rytm zatokowy : Maks.= 137 o godz. 13.30 (wysiłek). Min.=49 o godz. 4:22, Średni z doby = 79/min Bez pauz2 sek. Bez bloku przedsionkowo - komorowego. W rytmie zatokowym bez istotnych zaburzeń przewodzenia sródkomorowego. Bez napadów częstoskurczu. Bez napadów migotania/trzepotania przedsionków. W zapisach bez artefaktów nie stwierdzono istotnego obniżenia odcinka ST nad lewą komorą. Komentarz: Zarejestrowano 36 (0,03% QRS z doby) pojedynczych pobudzeń przedwczesnych komorowych jednokształtnych o morfologii bloku lewej odnogi pęczka Hisa z czasem sprzężenia z zatoką 400ms-480ms. Arytmia komorowa nie występowała we fragmentach ekg z maksymalną tachykardią zatokową. Bez par i salw arytmii komorowej.

Po tym badaniu Pani przepisała mi Nebilet (5 mg) który brałam przez miesiąc, następnie 2,5 mg przez następny, a następnie miałam go odstawić jak już nauczę się zwalniać sama tętno. Podczas brania leków czułam się wspaniale i nie czułam aż tak ,,huczącej w żyłach adrenaliny. Po odstawieniu leków brałam już tylko codziennie magnez + wit. B6. Przez pół roku nie miałam żadnego częstoskurczu. W wakacje miałam całkowity spokój. Byłam taka szczęśliwa. Gdy zaczął się kolejny rok, napady wróciły i zawsze w tym samym momencie. Rano po biegu na pociąg. Na zajęciach z EKG chętni mogli sobie założyć Holtera, więc postanowiłam je zarejestrować. Podczas gdy miałam na sobie Holtera byłam podziębiona i miałam zajęte zatoki, więc czułam się bardzo kiepsko. Czułam, że moje serce jest wyjątkowo przemęczone i było bardziej skore do równych arytmii.

Wyniki tego Holtera: Skurczów dodatkowych komorowych zarejestrowano: 51 Rytm zatokowy z tendencją do tachykardii - o śr. dobowej częstości 91/min (najwolniejszy 62/min; najszybszy 181/min) Prawidłowa zmienność rytmu zatokowego (SDNN 136 ms). Bez epizodów bloku przedsionkowo-komorowego II i III stopnia. Arytmia komorowa: nieobecna. Arytmia nadkomorowa: pojedyncze pobudzenia nadkomorowe, 2 pary, 6 epizodów częstoskurczu przedsionkowego - wszystkie ok. godz. 07:44 rano (2 najdłuższe trwają ok. 4 sek, złożone z 16 i 18 pobudzeń, o max. częstości 254/min). Z tymi wynikami byłam u kardiologa. Zalecono mi Bisocard 2,5 mg i magnez. Brałam go 2 miesiące. Przez ten czas nie miałam ani jednego napadu częstoskurczu, a skurcze dodatkowe, które bardzo silnie odczuwam, zmniejszyły się do ok. 20 i pojawiały się tylko wieczorem i głównie po położeniu się do łóżka. Potem byłam znowu umówiona na wizytę, ale lek zaczął mi się kończyć, a wiedziałam, że nie można go nagle odstawić i by wystarczył, brałam po połowie tabletki. Okazało się, że po połowie czuję się o wiele lepiej. Nie miałam takich skutków ubocznych jak po całej. Nie marzły mi tak kończyny (zwykle ciśnienie mam niskie ok.110/60, a po leku miałam 90/50), przez cały czas nie chciało mi się już spać, i nie czułam się już gorzej na wieczór. Od kiedy biorę 1,25 mg Bisocardu, nie miałam ani częstoskurczu, ani skurczów dodatkowych! Już od 3 tygodni! Tylko dzisiaj po biegu do pociągu pojawiło się parę ekstrasystoli, ale to było tylko to. Próbowałam wtedy stosować próbę Valsalvy i wypiłam butelkę zimnego napoju.

Chciałam jeszcze dodać, że w międzyczasie miałam sprawdzane hormony tarczycy (wszystko w normie), morfologia w porządku, wapno, sód, potas i magnez też dobrze. (Tylko niedobór wit. D3). W echu serca wyszło: LV-40mm, La 29mm, Ao 24mm, IVS 9mm, PW10mm, EF 70% Lewa komora niepowiększona. Kurczliwość lewej komory prawidłowa. Zastawki lewego serca morfologicznie w normie. Cechy niewielkiego wypadania przedniego płatka zastawki mitralnej, fala zwrotna mitralna śladowa, przepływ przez pozostałe zastawki prawego i lewego wsierdzia w normie. Prawe serce w normie. osierdzie bez zmian. Wypadanie płatka zastawki okazało się również, że ma mój tata, bo kazałam mu sprawdzić. Siostra mojego taty również. Moja ciocia oprócz tego także od czasu do czasu ma częstoskurcze, ale to bardzo rzadko jej się zdarzyły jak była na dyżurze. Ma 50 lat i dwójkę dzieci. Jeden kardiolog powiedział, że nie podejrzewa WPW, a drugi, że nie ma zapisanej fali delta, ale to nie znaczy, że nie można go wykluczyć. W rodzinie nikt nie wie nic, by miał. Wszyscy kardiolodzy wspominali mi już o ablacji. Ale moja główna pani kardiolog powiedziała, że na razie leki pomagają, a ablacja jest zabiegiem inwazyjnym i na razie nie ma potrzeby. Druga pani powiedziała że na razie raczej nie brać leków, ale że ablacje przed ciążą chyba trzeba będzie zrobić.

Chciałam się spytać o rokowanie. Jak wygląda moja sytuacja? Czy jest to możliwe by te arytmie przeszły samoistnie? Czy może tu mieć wpływ nerwica wegetatywna? Czy mogę z tego wyrosnąć jak np. zmniejszy się wpływ nerwu błędnego? Jak będzie wyglądała w przyszłości sprawa z zajściem w ciąże? Czy rzeczywiście ablacja będzie kiedyś konieczna, czy jest to nieuniknione i kiedyś będę musiała ją mieć? Chciałam też nadmienić, że jestem dość silnym alergikiem i w razie wypadku zrobienie jakiegokolwiek badania z kontrastem np. angio TK, mnie niepokoi, nie mówiąc już o samej ablacji? Błagam o konkretną odpowiedz, bo dostałam ich już wiele i chciałabym wiedzieć, czy moj stan jest bardzo poważny. Czy będę mogła kiedyś w przyszłości normalnie urodzić? Czy są jakieś większe zagrożenia? Przez te arytmie ciągle odczuwam duży lęk i czuję dużą depresję. Bardzo proszę o pomoc i odpowiedź.

Witam, moje objawy zaczęły się jakieś 3 miesiące temu. Najpierw zaczęło się od ciągłego poczucia niepokoju i wrażliwości na ciepło, robiło mi się słabo w ogrzewanych pomieszczeniach. Ponieważ już wcześniej miałem problemy z żołądkiem mój lekarz rodzinny przepisał mi Pantoprazolum tak jak wcześniej gastrolog na moją chorobę refluksyjną, twierdząc, że może to być powodem odczuwania niepokoju. Po 2 tyg. leczenia na żołądek nie odczułem żadnej różnicy. Poszedłem więc do innego lekarza, który kazał zrobić badania krwi i moczu, z których wynikło, że mam niedobór potasu i wysoki poziom hemoglobiny, więc wypisał mi potas, który zażywam codziennie rano i Polocard (75 mg) na rozrzedzenie krwi. Skierował mnie również na badanie RTG klatki piersiowej, co jest podstawą do dalszych badań kardiologicznych.

Opis badania RTG: Kąty przeponowo-żebrowe wolne. Przepona po str. prawej o zatartych rysach. Wzmożony rys. naczyniowo-oskrzelowy z niewielkim zmniejszeniem przejrzystości w prawym kącie przep.-sercowym. Poza tym pola płucne bez zagęszczeń miąższowych. Wnęka lewa policykliczna-naczyniowa? Serce nieznacznie poszerzone w lewo. Na wizytę u kardiologa muszę czekać prawie do końca kwietnia, a ciągle źle się czuję. Od kilku dni nie zażywam Polocardu, ponieważ zauważyłem kołatanie serca, temperaturę ciała utrzymującą się na poziomie 36,8 - 37,4 ciągłe osłabienie, problemy z koncentracją, tak jakby rozmywa mi się obraz, gdy poruszam głową i w sytuacjach, gdy się stresuję, jakby brakuje mi tchu i uczucie, jakbym tracił przytomność i lekki ucisk w klatce piersiowej. Od kilku dni, odkąd nie biorę Polocardu mam niższe ciśnienie na poziomie 105 na 75 puls: 55-60. Oprócz tego, nie wiem czy to może mieć jakikolwiek związek z moimi dolegliwościami, ale zacząłem łysieć, chociaż mam dopiero 23 lata. Nastąpiło to dość gwałtownie, dlatego mnie to martwi. Będę bardzo wdzięczny za wszystkie wskazówki, bardzo proszę o pomoc i z góry dziękuję.

Witam! Po badaniach echa serca stwierdzono u mnie: (...) Wiotkie płatki zastawki mitralnej na pograniczu niewielkiego prolaps b- śladowa niedomykalność. Wiotka uwypuklona przegroda międzyprzedsionkowa na pograniczu niewielkiego tętniaka bez cech przecieku (...). Badania takie zrobiłam w 2003 roku. Wtedy usłyszałam, że będę żyła 120 lat i mam brać magnez. Mam nadzieję, że tak będzie, jednak chciałabym otrzymać bardziej fachowe wytłumaczenie wyniku badań. 3 lata temu byłam w ciąży i przez cały okres jej trwania miałam duszności i płytki oddech. Myślałam, że miną one po ciąży, jednak nie minęły. Teraz duszności i płytki oddech zdarza mi się rzadziej, ale jest to bardzo uciążliwe. Często mam tak po wysiłku fizycznym lub po prostu podczas szybszego chodu, lub nawet po zjedzeniu czegoś tłustego. (Dodam, że mam 28 lat, 172 cm wzrostu i ważę ok. 58 kg.). Chciałabym się dowiedzieć, czy może mieć to związek z moją wadą serca. Poproszę o wyjaśnienie, co mam robić w tej sprawie, czy muszę kontrolować swoje serce itp. Bardzo proszę o porządną radę. Pozdrawiam i z góry dziękuję za odpowiedź.

Od miesiąca rozpoczęłam farmakologiczną walkę z nadciśnieniem, nagłe napadowe skoki ciśnienia (150-200/ 90-110) puls 90-100. Atakom towarzyszy uczucie gorąca, silne sensacje ze strony układu pokarmowego (odbijanie, po którym następuje ulga) drżenie ciała, niepokój. Badania ekg, usg serca, jamy brzusznej, morfologia bez zmian. Cholesterol - całkowity 292 HDL 80. Trójglicerydy 94. Badanie przepływowe tętnicy szyjnej - nieznaczne zmiany miażdżycowe, blaszka grubości 1,5 mm. Zalecone przez kardiologa leczenie: Plus Micardis 12,5 x 1 dziennie; Ebivol 1/2 x 2 dziennie; Lexotan 1/2 x 1 dziennie; emanera 1 x dziennie; zahron 1 x dziennie.

Niepokoi mnie fakt, ze każdorazowo po zażyciu leku na obniżenie ciśnienia po ok. 30 min. organizm reaguje nagłą zwyżką ciśnienia i przyspieszonym tętnem (przed zażyciem leku 110-120/60-70 zwyżka na 140-160/80-95, tętno z 54-70 na 80-95). Po ok. godzinie sytuacja wraca do normy, wartości ciśnienia wracają do normy, nawet z tendencją do bardzo niskiego, puls 50 -70. Dzieje się tak nawet po zmniejszeniu dawki, a nawet odstawieniu Ebivolu. Sytuacja powtarza się z Plus Micardisem. Czy to normalne? Dziś nie odważyłam się zażyć eku, dość mam koszmaru, jaki przeżywałam w ostatnich dniach, z każdym dniem reakcja jest gwałtowniejsza. Lekarza poinformowałam o fakcie, twierdzi, że będzie trzeba szukać nowego leku. Wg mnie należy chyba poszukać najpierw przyczyny, a potem szukać leku. W najbliższym czasie zamierzam wykonać gastroskopię. Jaki kierunek poszukiwań należałoby jeszcze podjąć? Jakie badania warto jeszcze wykonać?

Objawy są dość charakterystyczne i powtarzające się (najczęściej rano i wieczorem, po posiłku). Może to jednak układ hormonalny szwankuje? Mam 54 lata, prowadzę higieniczny tryb życia, bez nałogów, dieta i waga prawidłowe. Jestem osobą podatną na stresy, zmieniające się warunki meteorologiczne. Dotychczas prowadziłam aktywny tryb życia, od czasu leczenia zrezygnowałam z wszystkiego co mnie cieszyło - zajęcia fitness, zabiegi spa, masaże. Czuję się osłabiona, zmęczona, mam zawroty głowy, straciłam również na wadze. Dodatkowo zaostrzyła się trwająca od jakiego czasu nietolerancja na zapachy chemiczne. Tracę zaufanie do lekarza i nadzieję na poprawę stanu zdrowia... Kilkanaście lat temu świetnie poradziłam sobie z chorobą nowotworową (mastektomia) i ciężkim leczeniem. Teraz czuję się bezsilna, walka z chorobą jest, jak na razie, nierówna. Jak pogodzić dietę dla osób z problemami gastrycznymi (nadkwaśność, refluks) z dietą dla osób z nadciśnieniem tętniczym i wysokim cholesterolem? Odwiedziłam również gabinet psychiatry, licząc na to że dostanę wskazówki, jak uspokoić emocje, tak aby nie wpływały na skoki ciśnienia i przestać myśleć o chorobie. Zamiast rady dostałam receptę na lek przeciwdepresyjny Paxtin 1/2 x 1 dziennie i leki na sen. Zdroworozsądkowo nawet nie wykupiłam recepty. Będę wdzięczna za wskazówki co do dalszego działania.

Mój mąż jest po bajpasach i po balonikowaniu. Ostatnia koronarografia wykazała: zastawka mitralna, morfologicznie niewielka niedomykalność, ścian LV upośledzona funkcja rozkurczowa w badaniu dopplerowskim napływu mitralnego, kurczliwość ścian: głęboka hipokineza seg, podstawowego i środkowego LTW: GLTW - zmiany przyścienne, bez restentozy w miejscu impantowanego stentu; GPZ - bez cech restentozy w miejscu implantowanego stentu, dalej wąska, obwód wypełnia się dobrze do LIMA; GO - zmiany przyścienne; PTW: seg,1, w proksymalnym odcinku iplantowanego stentu zwężenie graniczne, dobrze wypełnia się pomost tętniczy (AR sin); Pomosty: LIMA- GPZ- drożna; RIMA od LIMA (Y-gaft)- bardzo wąska, wypełnia się słabo; AR sin - drożne, bez zwężeń.

Witam! Jestem 2,5 roku po ablacji z powodu WPW z częstoskurczem nadkomorowym. Od tamtej pory zaczął się mój koszmar. Czuję się źle, cały czas mam wrażenie, że serce mi bije szybko, jakby coś się tam w środku bujało, robi mi się słabo, mam napady lęków i coś mnie kłuje i boli w okolicy serca, i z tyłu na łopatce. Miałam robione badania, Holter, ekg, echo. Wychodzą pojedyncze częstoskurcze, samoistnie ustępujące. W echu wyszło - mała niedomykalność trójdzielna i powiększony lewy przedsionek w projekcji lax - nie wiem, o co chodzi... Wzmożone beleczkowanie w koniuszku lewej komory bez odcinkowych zaburzeń kurczliwości lewej komory. Do tego całego ambarasu mam jeszcze zapalenie tarczycy autoimmunologiczne. Nie poszło jeszcze w niedoczynność. Proszę mi powiedzieć, co może być przyczyną tak złego samopoczucia? Przed ablacją nigdy tak się nie czułam.

Obrazowo, 27 lat. Po bieganiu (biegam codziennie od ponad pol roku) poczułem zaburzenia bicia serca (bardziej jakby miało przestać bić...). Poszedłem na badania do szpitala - dostałem Atarax, Captopril. Ciśnienie było: 150/105. Wynik ekg - cytując: RZM 100/min, normogram, ujemne załamki Tw III aVF, na wypisie: pacjent wydolny krążeniowo, brzuch miękki, niebolesny. Z tym - zalecenia okresowego badania ciśnienia tętniczego. Problem odwieczny w tym kraju - dostanie się do lekarza. Zwłaszcza, że weekend, a czuję się mocno osłabiony, cały dzień (sytuacja miała miejsce w nocy) mrowi mnie w palcach - ogólnie cały dzień leżę. Proszę o poradę, co mogę robić, zanim uda mi się dostać na wizytę u kardiologa (może jest ktoś w stanie poradzić kardiologa w Katowicach, który przyjmuje w jakiś sensownych terminach na prywatne wizyty, bo na państwową to najmocniej 4 miesiące). Co mogę brać - robić do tej pory, by poczuć się lepiej i czego właściwie mogę się spodziewać? Co mi może potencjalnie być? Z góry dziękuję!

Witam! Proszę o pomoc, ponieważ myślę, że moja mama ma poważny problem ze swoim zdrowiem. Od dobrego tygodnia ma bardzo niski puls, choć całe życie charakteryzował ją zawsze puls wysoki. Wiele razy nawet musiała przyjmować leki na nadciśnienie. Oprócz tego czuje ból w klatce piersiowej, szczególnie po lewej stronie oraz pod pachą. Jej bicie serca jest nierównomierne. Często są to nagłe, silne uderzenia. Narzekała początkowo także na ból kręgosłupa, który niemalże uniemożliwił jej wykonywanie łatwych prac domowych oraz schylanie. Mama nigdy nie pracowała fizycznie. Zresztą nigdy nie chodziła do pracy. Dodam, że drętwieje jej lewa ręka. Jest ona od 2 dni również bardzo zimna.

Moja mama jest osobą chorowitą, ale nigdy nie miała podobnych objawów. Łatwo wyprowadzić ją z równowagi i codziennie stwarza sobie problemy do zmartwień. Kiedyś taka nie była, dopóki w wieku 19 lat (teraz ma 38) nie zachorowała na ciężką astmę. Kiedy miałam 8 lat, ledwo uszła z życiem z powodu zatoru płucnego. Nie wiem, czy moja ocena jest słuszna, ale wydaje mi się, że to nie są zwykłe nerwobóle. W tym jest inna przyczyna, która bardzo martwi mnie i całą rodzinę. Ciężko mi patrzeć jak cierpi. Często mama się załamuje, ponieważ w tym roku moja siostra ma komunię i nie chce, aby było to coś poważnego. Podobnie jak z zatorem płucnym przed moją komunią, kiedy walczyła o życie na OIOM-ie. Proszę o pomoc i z góry dziękuję za odpowiedź.

Mam 60 lat i niedawno badanie dopplerowskie wskazało na wstępne rozpoznanie: stan po udarze. Tętnice szyjne obustronne drożne. Kompleks IM o grubości 1,0 mm. Nierównomierne uwapnione złogi zwężające odcinek bliższy ACI o ok. 70-80% po lewej (złogi nieuwapnione, na długości 10 mm, bez owrzodzeń, podział ACC ok. 35 mm poniżej kąta żuchwy) i 30 % po prawej (złogi o grubości 2,30 mm). Tętnice kręgowe obustronne drożne, przepływ w kierunku dogłowowym. Obustronnie kręty przebieg tętnic, przepływ z turbulencjami - bez następstw hemodynamicznych. Moje pytanie dotyczy metod leczenia, czy operacja w moim wypadku jest konieczna oraz czy może istnieją inne, alternatywne metody leczenia. Chciałbym również wiedzieć, jakie ryzyko niesie ze sobą operacja, w jaki sposób jest wykonywana, czy w znieczuleniu miejscowym, czy ogólnym?

Witam serdecznie! Od maja 2011 roku męczy mnie pewien problem. Mam arytmię serca. Prześledziłem to forum i z większości wątków wynika, że ludzie mają krótkotrwałe ataki i ilość dodatkowych uderzeń serca nie przekracza 80-100 na dobę. W moim przypadku jak mnie się zacznie ta arytmia, to potrafi trwać nawet do 4 godzin non stop i szybkość uderzeń serca wzrasta do 160-170 na minutę i tak zostaje na te bite 4 godziny. W tzw międzyczasie mam uczucie, że serce stara się spowolnić rytm - tzn. tak jakby ustaje całkowicie na sekundę, potem bije w normalnym rytmie parę sekund, czasem nawet minutę i następnie znowu przyspiesza. Moja rekordowa arytmia trwała 10 h non stop i wtedy właśnie postanowiłem zadzwonić po poradę lekarską (mieszkam w UK - służba zdrowia tu jest bardzo kiepska). Kazali mi iść do lekarza. Lekarz zrobił mi ekg, kazał dmuchać w strzykawkę i masować tętnicę, nic nie pomogło. Więc dali mi pieniądze na taksówkę i kazali jechać do szpitala. Tam zaczęli z grubej rury. Wstrzyknęli mi dożylnie taki środek (nie pamiętam nazwy), który zatrzymał mi bicie serca na ok. 20-30 sekund. Miało to na celu zresetowanie mojego serca, ale nic nie pomogło. Serducho przestało kołatać same tak ok. 23, kardiolog przepisał mi betablokery, które brałem do listopada. Dali mi Holter, zrobili echo i ekg i nie wyszło nic niepokojącego.

Miałem potem wizytę w listopadzie u kardiologa, zrobił mi tylko echo i zapisał na następną wizytę w listopadzie 2012 roku. Wszystko było niby w porządku, aż tu nagle znowu się zaczęło w Wigilię. I znowu to samo, jak zaczyna walić to wali albo godzinę, albo i 4. 2 rzeczy warte do dodania: 1. Zauważyłem, że często się to dzieje przy dużych zmianach pogodowych. Dla przykładu jak wtedy wylądowałem w szpitalu, to na drugi dzień była wielka wichura z ulewami deszczu. 2. Od stycznia 2010 bardzo przybrałem na wadze. Waga skoczyła z 86 na 102 kg. Proszę mi powiedzieć jak bardzo groźna jest taka długotrwała arytmia i czy jest coś co mogę zrobić, żeby to się skończyło. Z góry dziękuję za pomoc.

Witam serdecznie! Mój problem polega na tym, że byłem palaczem jakieś 7 lat. Od 3 miesięcy nie palę. Zaczęło się od tego w pracy, że nie moglem złapać za bardzo oddechu, to znaczy oddychałem, lecz jakby ciężej i wtedy postanowiłem rzucić palenie. Raz w pracy zdążyło mi się nawet tak jakby zasłabnąć na dosłownie chwilę. Mówiłem sobie, że to może z przemęczenia - robiłem po 12 godzin (praca fizyczna). Do tego wszystkiego zaczęło dziwnie bić serce, na chwilę tak jakby staje i bije znowu, nie mam tego często, lecz co jakiś czas mi się zdarza. Czuję tak, jakbym odpływał i zaraz wracał. Dodam, że od paru lat oddaję regularnie krew. Nieraz odczuwam także osłabienie na dosłownie parę minut i wraca wszystko do normy, nieraz też jak np. leżę, serce bije swoim rytmem, tylko czuję jakby takie lekkie szarpanie, przeskakiwanie serca. Nie wiem, jak dokładnie to nazwać. Te objawy zaczęły się od tego momentu jak rzuciłem palenie, jak zacząłem gorzej oddychać. Co to może oznaczać? Jakie badania mam zrobić, do kogo uderzyć?

10-letnia dziewczynka, córka mojej znajomej ma zdiagnozowaną niedomykalność zastawki mitralnej 2-3 stopień, przerost lewej komory serca, wypadanie obu płatków zastawki. Matka jest osobą samotnie wychowującą dziecko. Do tej pory lekarze z lokalnych przychodni nie bardzo umieli wyjaśnić, skąd u dziecka takie schorzenie i jakie środki należałoby podjąć. Może osoba kompetentna potrafi w ludzki sposób wyjaśnić matce, jakiego rodzaju jest to schorzenie i co począć, żeby dziecko jak najszybciej mogło powrócić do normalnego dziecięcego, aktywnego życia.

Witam serdecznie! Mam 23 lata, jestem kobietą i mam 168 wzrostu. Mam pytanie dotyczące dostania się do wojska, tj. najpierw do NSR, a potem normalnie, jak się uda. Miałam w 2011 roku w lipcu ablację ze względu na bardzo częste ataki częstoskurczu nadkomorowego. Mdlałam, nie mogłam oddychać itp.itd. Co atak, to musiał ktoś wzywać karetkę, bo moją klatką aż rzucało. Zrobiono mi ablację, a po ablacji Holtera (wyszły tam małe wahania chwilami, gdy spałam.) Ale potem o dziwo nic... zero jakiegokolwiek ataku, zero jakiś nawet drgnięć mocniejszych. Fakt, w dokumentacji mam to wszystko ujęte. I moje pytanie brzmi, czy mam szanse przejść przez komisję lekarską do wojska? Czy to mnie dyskwalifikuje od razu? Czy mam jakąś szansę, jeśli mi nic nie jest już? Proszę o odpowiedź.

Witam! Właśnie wróciłam z badania serca u kardiologa, miałam robione USG z takim wynikiem: LA 2,9 Ao op.2,6 Ivsd 1,0 LVDD 4,5 RVDD 2,0 PWd 1,0 cm Zastawka mitralna: bz; czynnościowo: mała niedomykalność; Zastawka aortalna: bz; czynnościowo: sprawna; Zastawka trójdzielna: bz; czynnościowo: sprawna; Funkcja rozkurczowa LV: upośledzona; Kurczliwość LV: dobra. Na moje pytanie (mam 56 lat) jak z moim sercem, Pani Doktor powiedziała - w porządku. Niepokoi mnie jednak to upośledzenie (nie ma wysokiego ciśnienia). Czy mam się niepokoić?