Witam.
Jestem w 10 tyg. ciąży. Od ponad 3 tygodni zmagam się z okropnym przeziębieniem. Nie mam gorączki, tylko ropny katar i kaszel z flegmą. Byłam u dwóch lekarzy, którzy zbadali mnie osłuchowo i stwierdzili, że nic nie ma. Dostałam s***, q*** do nosa, syrop prawoślazowy i L4. Do tego stosuje wszelkie domowe sposoby, jednak nie ma żadnej poprawy. Nie wiem co robić, boję się czy takie długie leczenie i mój stan nie zagraża dzidziusiowi?
Bardzo proszę o odpowiedź.

Witam serdecznie. Przez ostatnie 3 lata używałam NuvaRing, jednak odstawiłam go 2 miesiące temu (nie założyłam kolejnego po 7-dniowej przerwie), ponieważ partner wyjechał. Teraz chciałabym wrócić do tej metody antykoncepcji. Kiedy powinnam założyć nowy krążek i czy jego skuteczność od razu będzie bez zarzutów? Czy powinnam dodatkowo zastosować prezerwatywy? Z góry dziękuję za odpowiedź, pozdrawiam.

Witam, Mam 24 lata i dwa lata temu z przyczyn niewiadomych (nie było żadnego urazu) zacząłem cierpieć na ból barku, łokcia i brak sprawności lewej ręki. Pewnego dnia wstając z łóżka poczułem ból i drętwienie lewej kończyny. Był to okres kiedy intensywnie ćwiczyłem boks i dużo pracowałem, praca biurowa. Ból budził w nocy, ręka osłabiała się co uniemożliwiało już treningi i prowadziło do problemów z zaśnięciem. Po 4 miesiącach lekarz stwierdził ucisk nerwu w rowku łokciowym i obiecał powrót do treningów po maksymalnie 2 miesiącach. Operacja przebiegła pomyślnie, przynajmniej według niego. Przed operacją EMG pokazywało uszkodzenie nerwu łokciowego, RTG kręgosłupa w normie. Po operacji EMG pokazywało poprawę. Po 2 miesiącach powróciłem do lekarza skarżąc się na brak sprawności ręki, co prawda mrowienie w palcach V i IV trochę ustąpiło ale ucisk w barku nie. Lekarz zalecał mi rehabilitację co tylko powodowało większy ból. Chodziłem na nią 2 miesiące po czym uznałem, że nie ma to większego sensu, lekarz sam przyznał, że już nie jest w stanie mi pomóc i nie ma pomysłów, więc zacząłem szukać pomocy gdzie indziej Następny lekarz podawał mi blokady, gdyż było podejrzenie ucisku w klatce piersiowej. Brak żebra rzekomego oraz niewystarczająca poprawa po blokadach (delikatna ulga w spoczynku ale nie podczas ruchu). W końcu doszliśmy do wnioski, że nie wiemy co to jest. Następny lekarz zaproponował operację twierdząc, że ból może być spowodowany zabliźnieniem się nerwu po pierwszej operacji. Biorąc pod uwagę dobrą reputację tego lekarza oraz brak innych alternatyw zgodziłem się na zabieg, który został przeprowadzony niemalże dwa lata po pojawieniu się bólów. Nerw został odbliźniony. Lekarz powiedział, że na skutek ruszania ręką i zabliźnienia nerwu, nerw uległ znacznemu rozciągnięciu co powodowało bóle. W chwili obecnej wydaje mi się, że operacja nie przyniosła zamierzonego efektu. Od operacji minął już miesiąc, ból w barku znów jest bardzo silny, mam kłopoty z wykonywaniem codziennych obowiązków, skupieniem się na czymś innym niż ból, myślę o nim 12h na dobę. Problemy z zaśnięciem, mrowienie w palcach 4 i 5. Ból nasila się przy: -ruchach (zwłaszcza wyciąganiu ręki w przód, bok, górę) -gdy się denerwuje, stresuje -po alkoholu Żadne tabletki przeciw bólowe nie działają, przynoszą one tylko ulgę w spoczynku (ale niewielką), natomiast kiedy jestem zmuszony nią ruszać nie zauważam działania tabletki (z***, t***, ketonal - nic).

Witam! Jestem Patrycja, mam 18 lat. Piszę tutaj, ponieważ mam problem z urojeniami. Byłam u 2 psychiatrów. Pierwszy powiedział mi, że cierpię na urojenia paranoidalne, a drugi, że jest to zespół natręctw OCD. Szczerze mówiąc, mam większe zaufanie do drugiego lekarza, ponieważ jest to kobieta, która podczas pierwszej wizyty rozmawiała ze mną półtorej godziny, zrobiła mi nawet test i stwierdziła zespół natręctw. Przepisała mi ****** i pomaga . Poprzedni lekarz zapisał mi *****, który też mi pomaga. Chociaż lek, który mi zapisał prawie rok temu pomagał, to nie miałam do niego całkowitego zaufania, ponieważ rozmowa z nim trwała 15 min... Wyglądało to tak, jakby chciał tylko szybko zgarnąć kasę... W sumie sama nie wiem, co tak naprawdę mi jest... Wiem także, iż cierpię na nerwicę, którą wykryto u mnie w wieku 15 lat. Może teraz opowiem coś o moich objawach... Zaczęło się to pod koniec wakacji 2009 r . W nocy, gdy siedziałam przy komputerze, zaczęły nachodzić mnie niechciane myśli typu 'Wstań i zrób coś Kamili' (Kamila to moja siostra, z którą dzielę pokój). Ja oczywiście nie przejęłam się tym za bardzo, ponieważ uznałam, że to może ze zmęczenia, bo nie ukrywam - była to już późna godzina... Później zaczęły mnie nachodzić myśli takie jak 'Idź do pokoju mamy i zrób jej krzywdę'... Tym zaczęłam się już przejmować, ponieważ mama jest dla mnie osobą bardzo ważną i nie do pomyślenia było dla mnie coś takiego, no i oczywiście był to już drugi przypadek... Te myśli nasilały się, najgorzej było wieczorem, zaczynałam mieć lęki, kiedy zbliżał się wieczór, bałam się iść spać... Było tak codziennie, czasem troszkę silniejsze, a czasem troszkę słabsze. Przed oczami ukazywały mi się także różne okropne obrazy... Np. że robię jakąś krzywdę osobie bliskiej memu sercu... Mój stan pogarszał się, dusiłam to w sobie 5 miesięcy. Bałam się komukolwiek powiedzieć, ponieważ bałam się reakcji innych osób... W końcu nie wytrzymałam i pewnego dnia (luty 2010 r.) wybuchłam płaczem, stało się to w domu... Poszłam i wydusiłam to z siebie mamie... Mama oczywiście mnie wsparła, na następny dzień zabrała mnie do lekarza pierwszego kontaktu, aby poradził, co mamy robić... Zarejestrowałam się do psychiatry, byłam u niego na 4 wizytach, które odbywały się co 2 miesiące. Leczyłam się Ketrelem i przyznam się, że na czas wakacji stwierdziłam, że czuję się lepiej i odstawiłam tabletki, chociaż lekarz nie pozwolił mi na przerwanie leczenia przez co najmniej rok. Po wakacjach moje natrętne myśli wróciły, ale były to już myśli związane z seksualnością... To było dla mnie coś obrzydliwego, znów nie wiedziałam, co robić... Mama zadzwoniła do psychiatry, ale tym razem była to właśnie ta kobieta, która stwierdziła u mnie zespół natręctw. Z nią o wiele lepiej mi się rozmawiało i czułam, że mogę jej powiedzieć w sumie wszystko! Na razie byłam u niej na pierwszej wizycie (9 listopada, 2010 r). Obecnie leczę się ****** i ********. Zapomniałam jeszcze dodać, że to co mnie męczy to nie są tylko niechciane myśli... Czasem mam ochotę krzyknąć tak głośno, żeby dały mi spokój, bo naprawdę jest to męczące i nie życzę tego nikomu... W moim przypadku pojawiają się także myśli typu 'weź ten widelec, bo jak weźmiesz inny, to stanie się komuś krzywda' albo 'dotknij łóżko przed wstaniem 4 razy, bo coś się nie uda'. Nie mogę czegoś zrobić np. '6' razy, ponieważ boję się tej liczby, tak samo jak liczby '3'. Ja osobiście interesuję się psychiatrią i dużo czytam o chorobach psychicznyach, ale wiele z nich ma podobne objawy, dlatego ja sama nie potrafię sobie odpowiedzieć, co tak naprawdę mi jest... Mam nadzieję, że kiedyś opanuję to wszystko i uda mi się spełnić moje największe marzenie, czyli zostać lekarzem psychiatrii :) Proszę o odpowiedź i z góry dziękuję! :)

Mój synek ma 16 m-cy, waży 8100 kg i urodził się wrodzoną wadą serca HLHS. Po drugiej operacji serduszka doszło do niedotlenienia mózgu, na skutek czego pojawiła się padaczka (prawdopodobnie częściowa z płata potylicznego) oraz stracił wzrok. Niepokoją mnie następujące rzeczy. Pomimo brania dwóch leków Depakina (00-100-150) oraz Keppra (na razie 1,5 ml na dobę; docelowo 2 ml na dobę) napady padaczkowe się zwiększyły. Jednak od kilku dni wychodzą ząbki, wyszła już jedna czwórka, a teraz wychodzą górne jedynki). Ząbki idą nie po kolei i zaczęły wychodzić dość późno. Sporadycznie przy ząbkowaniu pojawia się temperatura, w zeszły piątek miał nawet 39,4 (po podaniu leków przeszło i już się nie pojawiła), dziś dostał 37,8 i też szybko spadła po nurofenie. Wiem, że gorączka wzmaga napady, ale czy to samo dzieje się przy ząbkowaniu. Po podaniu Keppry synek zaczął też kaszleć i prodykowaniu dużo wydzieliny, którą sobie odkasłuje. Czy w miarę upływu czasu ten czynnik uboczny brania leku minie? Dziękuję za pomoc.

Witam, Mam ibs objawiający się przewlekłymi zaparciami, o bólach brzucha, wzdęciach i zagazowaniach szkoda wspominać. Biorę leki rozkurczowe, trzymam dietę bogatoresztkową. Poprawa jest, albo jej nie ma - nie wiem od czego to zależy. Biorę leki przeciwdepresyjne zawierające lek czteropierścieniowy. Mam wrażenie, że ten lek spowalnia mi perystaltykę jelit - czy to możliwe?

Witam! Mam dość nietypowy problem. Dużo czytałam w Internecie, ale wolałabym, gdyby problem był rozwiązany raczej indywidualnie. Mam dwadzieścia lat, biorę tabletki (siódmy blister). Jutro wezmę ostatnią tabletkę z drugiego tygodnia. Problem wygląda następująco - od jakiegoś tygodnia (właściwie już dokładnie tydzień) występują u mnie plamienia. Nie wiem, co może być tego przyczyną. Myślałam, że to minie, ale niestety nie minęło.  Tym samym nie wiem, jakie powinno być moje dalsze postępowanie. Przy tym towarzyszą mi dziwne przykurcze podbrzusza. Dużo czasu spędzam siedząc. Im dłużej siedzę, tym przykurcze są mocniejsze. Nie wiem, co mam robić. Czy to jest normalne? Często się to zdarza. Jest to powszechny problem? Zgłosić się do ginekologa? Proszę o jak najszybszą odpowiedź. Yasmin11