Witam, jestem 20-letnią kobietą. Od roku leczę się na depresję, rozpoznaną jako przewlekłe zaburzenia adaptacyjne z wyraźnymi cechami osobowości bierno-zależnej. Przyjmowałam początkowo lek z grupy SSRI, ponieważ pojawiły się bóle jelit nie mogłam go brać, aktualnie jestem (od roku) na leku z grupy SNRI - 1 tabl na dobę. Od około 14 dni odczuwam nudności, zdarzają się wymioty, ból oczu, głowy, poczucie ogromnego osłabienia. Czy może to być kwestia zbyt długiego przyjmowania leków? Nie mogę się dostać do lekarza, dlatego próbuję zasięgnąć jakiejkolwiek opinii tutaj. Przez moje złe samopoczucie ciągle jestem zmęczona, nie jestem w stanie wydajnie pracować, a w zasadzie normalnie funkcjonować, nie mogę jeść, ponieważ cokolwiek zjem jest mi niedobrze. Wspomagam się jakimiś probiotykami, pije rumianek i ciućkam Lokomotiv. Nigdy wcześniej nie miałam takiego epizodu, proszę o jakąś wskazówkę co to może być, bo czuję się jak balon, z którego uchodzi powietrze. Pozdrawiam i dziękuję.

Cześć, mam 15 lat, chodzę do ostatniej klasy gimnazjum, jakieś pół roku temu zauważyłam u siebie znaczne pogorszenie nastroju. Od jakiś 3 lat jestem dość melancholijna i apatyczna, zaś przed 3 laty byłam pełna życia i energii. Nie wiem czemu to się tak nagle zmieniło.

Jakieś 3 lata temu pierwszy raz planowałam samobójstwo. Napisałam sobie na kartce wszystkie znane mi metody popełniania samobójstwa, podzieliłam je na bolesne i mniej bolesne, a spośród wszystkich wybrałam najbardziej mi odpowiadającą. Jak gdyby nigdy nic poszłam do szkoły. Pech chciał, że podczas mojego pobytu w szkole mama znalazła ową kartkę i miałam nie lada ochrzan po powrocie ze szkoły. Mama się strasznie o mnie zamartwiała. Była strasznie zapłakana nie chciałam jej dawać kolejnych powodów do zmartwień, więc odłożyłam swoje plany w strefę marzeń. Mniej więcej od tamtego czasu miałam często ponury nastrój.

Pół roku temu coś się zmieniło. Mój nastrój i stan psychiczny bardzo się pogorszył. Mam nastrój depresyjny przez większość dnia. Zdarza się, że również są to całe dnie, aczkolwiek czasami, lecz to bardzo rzadko zdarzają mi się chwile euforii, ale to tylko chwile. Jestem całkowicie niezdolna by podjąć jakąkolwiek decyzję. Strasznie zaniedbuję szkołę, nie odrabiam prac domowych, nie uczę się itd., bo kompletnie nie jestem w stanie się skupić na przeczytanym zdaniu. Nie mogę się skoncentrować nawet gdy wokół mnie jest cisza i spokój. Jestem zagrożona z 2 przedmiotów i nie mam za grosz woli walki ani chęci, by wszystko pozaliczać i wybronić się chociażby na 2, bo myślę sobie, że i tak niedługo popełnię samobójstwo, więc po co mi to? I tak bym nic w życiu nie osiągnęła.

Nic mnie już nie cieszy, nawet to, co kiedyś sprawiało mi ogromną satysfakcję. Stale jestem senna i najchętniej wym w ogóle nie wstawała z łóżka - po co mam psuć innym dzień? Ciągle się objadam, a zawsze dużo jem, gdy się denerwuję. 2 miesiące temu próbowałam popełnić samobójstwo. wzięłam 15 Ibupromów Maxów i 1 Panadol Extra. Myślałam, że to wystarczy. Okazało się, że Ibupromem nie da się zabić, tylko zepsuje się sobie żołądek. Tak było i ze mną. 4 miesiące temu kupiłam tabletki Deprim Forte. Nie czułam poprawy. Stwierdziłam, że kolejne opakowanie będzie mi zbędne, rozważałam pójście do psychiatry albo kogoś takiego, żeby mógł albo potwierdzić albo wykluczyć depresję, lecz niestety te wizyty nie są tanie, a kieszonkowe też nie jest spore.

Mama pewnie nie dostrzega, że dzieje się ze mną coś niedobrego. Przy niej staram się zachowywać normalnie. Nie wiem czy to ma jakiś związek z ewentualną depresją, ale zauważyłam, że średnio co 3 dni mam bóle brzucha i praktycznie codziennie boli mnie głowa. Mam też takie różne lęki i fobie, że np. ktoś mnie chwyci od tył za gardło i zacznie mnie dusić itd., albo coraz częściej mam różne omamy, że kątem oka widzę, jak ktoś przebiega przez pokój, w którym właśnie się znajduję. Dużo czytam o śmierci i o tym co jest dalej - jestem przekonana, że tam mi będzie o wiele lepiej niż tutaj. Ciągle mam myśli samobójcze. Następną „akcję” planuję na połowę grudnia. Mam nadzieję, że tym razem coś z tego wyjdzie ;(.

Moje dwie najlepsze „przyjaciółki” (na które i tak nie mogę liczyć w każdym momencie) wiedzą o mojej próbie samobójczej, ale uważają, że ja przesadzam, że jestem głupia, że takie coś zrobiłam, ale pewnie i tak mi nie wierzą - uważają, że nie jestem do tego zdolna. Przepraszam za chaotyczną wypowiedź, ale nie mogę pozbierać myśli, z góry dziękuję za odpowiedź. ;-*

Witam! Mam na imię Mariusz i mam 21 lat. Z nerwicą zmagałem się w wieku 18 lat, gdy szkolne pielęgniarki wmawiały mi, że serce za szybko i za mocno mi bije. Tak czułem się dobrze, ale po tych ciągłych uwagach zacząłem się zastanawiać nad swoim zdrowiem. To spowodowało ciągłe złe samopoczucie (bóle w klatce piersiowej, tętno powyżej 100 uderzeń na minutę). Poszedłem z tym do lekarza rodzinnego na badania. Zrobiono mi EKG oraz podstawowe badania (morfologia, mocz, magnez, potas itp.). Badania wyszły w sumie dobrze. Dostałem beta-bloker, który brałem przez dwa tygodnie. Później lek odstawiłem. Po pewnym czasie w sumie wszystkie te objawy znikły. Czułem się dobrze. Może dlatego, że nie myślałem o tym i nie mierzyłem ciągle tętna. Na początku tego roku (2010) nerwica wróciła, podczas gdy położyłem się spać, przysnąłem i po godzinie obudziłem się z ogromnym lękiem. Cały się trząsłem, telepałem. Było mi masakrycznie zimno, no i oczywiście wysokie tętno. Od razu pobiegłem do siostry, która jeszcze nie spała (nocny Marek :P). Posiedziałem z nią, przykryłem się kołdrą, ale to nie ustało. Poza tym już się bardzo tym wszystkim denerwowałem. Poszedłem sobie zaparzyć melisę. Wypiłem ją i poczułem poprawę. Poszedłem spać. Rano w pamięci miałem ten nocny incydent. Na samą myśl dolegliwości powracały do mnie jak bumerang. Od razu melisa. A do tego musiałem iść do pracy, ponieważ był mój "dyżur", że tak napiszę. I to w dodatku musiałem być sam! Co potęgowało strach i lęk. Bałem się zostać sam. Mimo wszystko jakoś te 8 godzin minęło. Ale było ciężko. Kolejne dni również były bardzo złe (zawroty głowy, uczucie zimna, później gorąca, dreszcze, uczucie gorąca w głowie, bóle w klatce piersiowej, sztywny kark, uczucie lęku na klatce piersiowej). Ciągle bałem się, że może to zawał. Jestem takim hipochondrykiem. Boję się chorób no i ciągle sobie jakieś wmawiam. Poszedłem z tym ponownie do lekarza rodzinnego. Lekarz podał mi Persen na noc oraz magnez z wit. B6, który miałem brać przez miesiąc. Myślę, że trochę mi pomogło, bo czułem się lepiej. Ale któregoś dnia (była paskudna pogoda), czułem się słabo, serce mi waliło mocno i szybko no i ten lęk przed śmiercią, zawałem. Pojechałem na izbę przyjęć. Zrobiono mi EKG, osłuchano oraz podano ten sam lek pod język. Objawy po woli mijały. Powiedzieli mi, że jestem trochę za chudy (55kg, nie mogę przytyć, chociaż bardzo dużo jem - dobra przemiana materii) oraz to, że nic mi takiego nie jest. Lekarz wypełnij świstek opisujący co mi podał itp. Na następny dzień poszedłem do lekarza rodzinnego jak kazała pani doktor ze szpitala. Lekarz rodzinny po przeczytaniu notatki, wypytania mnie jak się czułem zmierzył mi ciśnienie i zlecił podstawowe badania. Gdy już je miałem na następny dzień poszedłem ponownie do rodzinnego. Sprawdziła wyniki i powiedziała, że wyniki są świetne - "jesteś zdrowy jak młody bóg"- powiedziała. Dodała jeszcze, że jestem bardzo emocjonalny i poleciła mi picie melisy (kupiłem melisę w syropie). Tak więc zrobiłem. Mimo tych badań dalej czułem, że może coś podczas tych badań wyszło źle i stąd te dobre wyniki. Powiedziałem sobie: "Koniec! Ciągle sobie coś wmawiam. Trzeba żyć dalej!". Próbowałem przytyć - nic. Zmieniłem dietę. Odżywiam się teraz bardziej zdrowo - nie piję alkoholu, jem mało słodyczy, mało słodzę, jem więcej warzyw i owoców. Pomogło. Czuję się dużo lepiej. Mogę normalnie funkcjonować. A dodam, że po tym jak byłem u lekarza tylko tydzień piłem melisę i tylko ze dwa razy wziąłem lek i tylko po pół tabletki. Śpię normalnie. Nie ma z tym problemów, więc się wysypiam. Zacząłem myśleć o jakichś treningach. Wybrałem Tai Chi Chuan. Ale niestety sam trenuję w domu, ponieważ mieszkam w małej mieścinie i nie ma tutaj jakichś klubów itp. Niestety lęk, choć w dużo mniejszym stopniu pozostał. Jest dużo lepiej, ale jak pomyślę o tym, że jednak mogę mieć ten zawał to od razu tętno przyśpiesza. Serce przyśpiesza również, gdy jestem na jakimś ważnym spotkaniu w pracy, bądź rozmawiam z dyrektorem o jakichś ważnych sprawach, albo jak mnie wzywa do siebie i nie wiem o co chodzi to od razu denerwuję się, że może chodzić o coś złego. I się nakręcam... Wtedy znowu boję się, że od tego stresu dostanę zawału. Tak samo emocjonuję się każdym filmem, programem telewizyjnym, gdy komuś kibicuję, albo gdy się z kimś kłócę itp. Może to jest jednak normalne a ja sobie wmawiam, że to ze mną coś jest nie tak? Tętno, tętno, tętno... Przestałem je ciągle sprawdzać i kontrolować, ale to nie jest takie łatwe. Jak czuję przy zdenerwowaniu wysokie tętno to od razu jest mi słabo, duszę się i mam czarne myśli... Mimo tych ostatnich spostrzeżeń czuję się dużo lepiej, cieszę się z życia, walczę z tymi wszystkimi niedoskonałościami, słucham muzyki relaksacyjnej, mówię sobie ok jak ktoś mnie ochrzani o coś to nieważne. Nie mogę się tym przejmować. Niech mnie nawet zwolni (jeśli chodzi o szefów w pracy :) ). Stresuję się czasami niektórymi wyjściami: wesele, kościół. Czasami jak się stresuję muszę iść do toalety i to mnie też przeraża, że jak będę musiał iść to nie będę miał gdzie. Będę musiał wytrzymać, a jak nie wytrzymam z tych nerwów... Boję się tego również, że w takich miejscach coś mi się stanie... Boję się również wielu innych rzeczy - że będę całe życie sam, że nikt mnie nie pokocha, nie będę miał żony, dzieci itp. Wiem, że to jest straszne... Co mi Pani radzi. Jak sobie z tymi myślami radzić? Opisałem to wszystko tak w miarę szczegółowo. Czekam na odpowiedź i pozdrawiam!

Witam! Mam 17 lat i dwa lata temu w tygodniowym odstępie czasu umarły dwie bardzo mi bliskie osoby. Od tamtego czasu leczę się na depresję. Psychiatra stwierdził depresję umiarkowano-ciężką. Biorę lek z grupy NDRI i słaby neuroleptyk, gdyż mam problemy se snem. Jeśli nie wezmę leku przeciwdepresyjnego jeden dzień to czuję się bardzo źle, płaczę z byle powodu i jestem agresywna. Czy te objawy kiedyś ustąpią? Miewam również myśli samobójcze, raz próbowałam popełnić samobójstwo przyjmując dużo tabletek psychotropowych i nasennych, jednak po przespaniu kilkunastu godzin nic się nie stało. Kiedy mogę liczyć na to, że w końcu wyzdrowieję? W końcu to już 2 lata… Z góry dziękuję.

Witam. Niedawno zaczęłam stosować tabletki antykoncepcyjne. Aktualnie jestem na 15 tabletce, a to moje pierwsze opakowanie. Wszystko było w porządku, do soboty. Po stosunku zaczęłam plamić. Były to brązowe plamy. W niedzielę nad ranem plamienie ustało. Ale po kolejnym stosunku znów się pokazało i trwa do chwili obecnej. Wiem że plamienia występują gdy tabletkę przyjmie się nawet o godzinę za późno. Jednak ja przyjmuję tabletki o stałej porze i jeszcze ani razu nie zdarzyło mi się zapomnieć o przyjęciu jej, a pierwszą tabletkę wzięłam w pierwszym dniu cyklu. Wyczytałam gdzieś że wynikiem takich plamień może być witamina C. Ponieważ przez swoje oddziaływania na wątrobę powoduje szybsze rozkładanie tabletki i zwiększa stężenie hormonów. A ja jakieś kilka dni temu brałam właśnie witaminę C, ale była to tylko jedna tabletka. Czy może to mieć wpływ na skuteczność antykoncepcji? I czy jest to powodem plamień? Bardzo proszę o szybką odpowiedź.

Witam. Za kilka dni mój synek skończy 10 miesięcy. Jest prawdopodobnie alergikiem (2 córki są), karmionym mlekiem bebilon pepti 2. Miał kłopoty z brzuszkiem jako niemowlę, nie przybierał na wadze i tak zdecydował pediatra, że ma jeść to mleko. Czy było po nim lepiej? Może odrobinę. Synek dużo ulewał (nawet teraz to mu się zdarzy, jak więcej płynnych pokarmów dostanie), ale przybierał już ładnie na wadze. Teraz waży 9,60 kg. Od lipca, czyli kiedy miał 5 pół miesiąca zaczął budzić się w nocy. Najpierw nie umiał zasypiać w dzień. Strasznie płakał i trzeba go było długo lulać, a potem to minęło i zaczęły się nocne pobudki. Pierwsze nocne wstawanie zdarzyło się dnia w którym "wystukałam " mu pierwszy ząbek. Od tamtej pory, każdej nocy wstaje co 2 , co 1 jak jest lepsza noc to co 3 godziny. W tej chwili ma już 6 ząbków (ostatni właśnie wyszedł) i dalej płacze w nocy.

Latem myślałam, że to upały, potem, że zęby (dawałam i dalej podaję nurofen syrop, tak np. 2 dni na noc i potem kilka dni przerwy). Robię to wtedy, kiedy już bardzo często wstaje w nocy i płacze. Czasem pomaga... a czasem nie. A teraz już sama nie wiem, czemu tak jest. Usypiany jest na kolankach lub noszony i zasypia bardzo szybko. W dzień jest najczęściej wesoły, ale ostatnio też zrobił się nerwowy. Jak coś mu nie wychodzi lub nie dostaje tego co chce, to krzyczy i płacze. Skąd ten nocy płacz? Co może być jego przyczyną? Proszę o odpowiedź. Pozdrawiam.

Witam, mam okropne bóle występujące w krzyżu po lewej stronie, dlatego też stosuję maść Ketonal przez kilka dni i ból nie przechodzi. Byłem u dwóch lekarzy, z których jeden stwierdził, że jest to naderwany mięsień i w ramach tego schorzenia zalecono mi powyższą maść. Natomiast drugi z lekarzy stwierdził, że to korzonki i przepisał tabletki, m.in.: M***, M*** i M***. Niestety ból nie przechodzi, z trudnością się poruszam, nie mogę się schylać, proszę o poradę.

Dzień dobry! Mam na imię Michał i mam 18 lat. Od prawie trzech lat choruję na cukrzycę. Moja cukrzyca jest raczej wyrównana i właściwie daję sobie radę. Jestem raczej szczupły, ale dla lepszej sylwetki chodzę od niedawna na siłownię. Mam pytanie: stosuję przed ćwiczeniami L-karnitynę, czy to jest bezpieczne dla cukrzyka, czy nie zrobię sobie krzywdy? Dziękuję za odpowiedź, Michał

Witam. Zaczęłam brać tabletki antykoncepcyjne w połowie cyklu, tak zaleciła mi lekarka gdyż miałam problemy z miesiączką (praktycznie w ogóle jej od dłuższego czasu nie miałam, a luteina nie pomogła). Wiem, że nie byłam wtedy zabezpieczona, ale w międzyczasie poznałam kogoś i rozpoczęłam współżycie. Oczywiście używaliśmy prezerwatywy. Chciałam być zabezpieczona od następnego opakowania, więc kolejne rozpoczęłam nie po 7- dniowej przerwie, ale w pierwszym dniu miesiączki. Czy w tym momencie jestem zabezpieczona?

Witam. Niedawno zaczęłam stosować tabletki antykoncepcyjne. Aktualnie jestem na 15. tabletce, a to moje pierwsze opakowanie. Wszystko było w porządku, do wczoraj. Po stosunku zaczęłam plamić. Były to brązowe plamy. Wiem, że plamienia występują, gdy tabletkę przyjmie się nawet o godzinę za późno. Jednak ja przyjmuję tabletki o stałej porze i jeszcze ani razu nie zdarzyło mi się zapomnieć o przyjęciu jej, a pierwszą tabletkę wzięłam w pierwszym dniu cyklu. Wyczytałam gdzieś, że wynikiem takich plamień może być witamina C. Ponieważ przez swoje oddziaływania na wątrobę powoduje szybsze rozkładanie tabletki. A ja jakieś kilka dni temu brałam właśnie witaminę C. Czy może to mieć wpływ na skuteczność antykoncepcji? I czy jest to powodem plamień? Bardzo proszę o szybką odpowiedź.

Witam, mam 17 lat. Powiem jakie mam dolegliwości zawroty głowy, problem z równowagą najbardziej w nocy, problem z koncentracją i pamięcią, drżenie rąk, problemy z czytaniem czasami niewyraźnie widzę i nie mogę utrzymać wzroku w jednej linijce, niechętni patrze na światło, często zapominam słów. Te dolegliwości już mam od ponad roku miałem robione badania krwi, moczu, Tomografia Komputerowa głowy, Neurolog, Laryngolog, Okulista wszystko ok. Tydzień temu znowu poszedłem do Neurologa kazał mi zamknąć oczy i ręce do przodu wystawić to nie utrzymałem się tak przepisał Betaserc i na Rezonans magnetyczny głowy wysłał żeby sprawdzić jak krew przepływa ale te badanie dopiero w Marcu mogę wykonać.