Witam. Jestem dość ambitna osobą i nigdy nie myślałem, że będę kiedykolwiek miał takie problemy. No ale przejdźmy do rzeczy. Mam 25 lat i do tej pory nie współżyłem z żadną kobietą. Teraz poznałem wspaniałą kobietę. Doświadczoną i starszą od siebie. Jesteśmy razem rok, a od pół roku mieszkamy ze sobą i niestety mamy problem z seksem. Do momentu jej poznania masturbowałem się dość często - 2-3 razy w tygodniu. Nigdy nie miałem problemu z erekcją. Po 2 miesiącach znajomości, kiedy wiedziałem, że najwyższy czas spróbować seksu, a nie chciałem jej powiedzieć, że jestem prawiczkiem, więc postanowilem pójść do domu publicznego, żeby "potrenować", żeby nie wyjść na kompletnie zielonego. Tam doszło do stosunku. Oczywiście krótkiego, ale skończyłem w środku. Kiedy spróbowaliśmy to zrobić, moja partnerka od razu skroiła się, że jest coś nie tak (nie do końca wiedziałem, jak się za to zabrać) i kiedy przyznałem się, że tego nie robiłem była trochę zażenowana, ale stwierdziła, że sobie poradzimy. I tak impas trwa już ponad poł roku. Podczas pieszczot mi stoi, ale kiedy zdejmę spodenki i już wiem, że zaraz dojdzie do stosunku, to opada mi. Proszę o pomoc, podejrzewam, że to stres, ale zupełnie nie wiem, jak go rozładować. Dodam, iż próbowałem już wielu rzeczy. Seksuolog - przepisal mi tabletki antydepresyjne twierdząc, że mają utrwalić we mnie męskie zachowania. Viagra - stał jak armata, ale i tak miękł przy/po wlożeniu. Badania testosteronu i tego drugiego wyszły ok. Oczywiście przez ten czas zbliżyliśmy się do siebie. Nasze ciała nie są nam obce. Bardzo lubi, kiedy robię jej dobrze i z jej strony widzę starania, w postaci seksu oralnego. Widze jednak jej zażenowanie i rezygnację,kiedy mi opada przy próbie normalnego stosunku. I wcale się jej nie dziwię. Mój problem się pogłębia, bo ciągle o tym myślę. Nasze kontakty seksualne są dość rzadkie 2-3 w miesiącu - ona boi się, że znów mi opadnie, a ja nie chcę naciskać, żeby znów jej nie dołować. Problem był chyba od samego początku, bo ona uważała mnie za gościa doświadczonego, chyba nawet bardziej niż ona sama, a tu taki zawód. Podejrzewam, że przez te nieudane próby skutecznie obniżyłem swoje libido. Czy są jakieś tabletki, ćwiczenia na poprawę tego stanu?

Leukocyty 14,270 K/ul, Granulocyty 14,4%, Limfocyty 66,8 % Monocyty12,7% Hemoglobina 13,4 g/dl Średnia masa Hgb 32,6 pg Płytki krwi 576 K/ul Płytkokryt 0,48% wskaźnik anizocytozy płytek 8,7%, wskaźnik dużych płytek 13,2%. Pozostałe wartości mieszczą się w normie. Ponadto u córki tydzień wcześniej w badaniu moczu wykryto bakterie 10^4cfu/ml - pseudomonas aeruginosa - pediatra poinformowała, że wynik nie jest jeszcze niepokojący, zwłaszcza, że w badaniu ogólnym moczu bakterii nie wykryto. Wiktoria urodziła się z wagą 4700 i już w pierwszej dobie była leczona - CRP 106,5 mg/l, bakteriemia gronkowcowa, wrodzone zapalenie płuc, PFo, ponadto w posiewie krwi i wymazie z nosa i gardła stwierdzono bakterie - przez dwa tygodnie podawane miała antybiotyki. Ze szpitala wyszła z wszystkimi wynikami prawidłowymi, lecz znów wykryto o u niej bakterie (inne niż te, które stwierdzono w szpitalu). Obecnie córka ma mniejszy apetyt (zjadała 100 ml mleka modyfikowanego, obecnie zjada ok. 70 ml) i ma wysypkę na twarzy - najprawdopodobniej ma skazę białkową (podobnie jak moja mama i ja w dzieciństwie). Podaję jej mleko bebilon HA1. Wyniki krwi są niepokojące i obawiam się, czy znów się coś złego nie dzieje. Proszę o interpretację w/w wyników i jakieś wskazówki przed rozmową z pediatrą - na co zwrócić uwagę i o co się ewentualnie dopytać. Dziękuję

Mam 17 lat i moja skóra jest bardzo trudna w pielęgnacji. Na czole, brodzie, najbardziej w kącikach ust i na policzkach mam zaskórniki, nie ma ich aż tak dużo, ale zawsze coś. W tych miejscach, gdzie mam zaskórniki, skóra jest zwykle zaczerwieniona i ma widoczne popękane naczynka (najwięcej na nosie i pod oczami). Do tego moja skóra jest alergiczna, po umyciu zwykle wysuszona i napięta. Nawilżam kremem P***, myję żelem Z****, na zaskórniki stosuję b***, ale on więcej powoduje zaczerwienień niż usuwanie zaskórników. Stosuję tę maseczkę z glinki czerwonej i olej z pestek winogron, biorę rutinoscorbin, wiesiołek w kapsułkach, skrzyp. Myślę nad kremem I*** . Już nie mam sposobu, aby pogodzić skórę suchą, alergiczną, wrażliwą, z pękającymi naczynkami i do tego zaskórnikami, z których od czasu do czasu robi się pryszcz... Myślę, że to też na tle nerwowym, gdyż jestem osobą neurotyczną;//

Przy zdenerwowaniu drżą mi mięśnie i czuję się z tym bardzo źle. Dochodzi do tego lęk. Bardzo mnie to denerwuje, jak mam sobie poradzić z tymi drżeniami? Biorę lek przeciwdepresyjny choć powtarzam pani doktor, że jak biorę czuję za każdym razem drżenie mięśni i wciąż słyszę, że to normalne. Ale czy to normalne? Nie wiem co robić. Zrobiłam badania, może to cukrzyca, ale nie, pomyślałam, że to wątroba, ale nie. Proszę o radę.

Witam,  Chciałabym się poradzić odnośnie wpływu witaminy C i F*** na tabletki N***. Kiedyś brałam je regularnie przez kilka lat i nie było żadnych problemów. Obecnie biorę drugie opakowanie bez 7 dniowej przerwy, ze względu na urlop w kraju. Podczas którego dostałam zapalenia pęcherza, stąd te dodatkowe leki. Rozpoczęłam ich branie w 6 dniu przyjmowania drugiego opakowania tabletek do 10 dnia cyklu włącznie, po tym czasie F*** i witaminę C ( 3 tabletki dziennie) odstawiłam gdyż objawy z pęcherzem ustąpiły. Niestety od ok.11-12 dnia przyjmowania N*** wystąpiły plamienia. Czytałam, że witamina C wzmacnia działanie estrogenu podczas przyjmowania tabletek antykoncepcyjnych ale co się dziej po jej odstawieniu? Tabletki nie działają?Obecnie dalej biorę tabletki z tego opakowania(15 dzień) ostatni stosunek płciowy był w dniu 10 dniu cyklu, przebywam obecnie za granicą i nie mam możliwości skonsultowania się z ginekologiem.  Proszę o komentarz  

Witam, mam 17 lat. Zawsze miałam kompleksy co do swojego wyglądu. W styczniu ważyłam 68 kg. Od lutego do dnia dzisiejszego schudłam 15 kg. Nie głodziłam się, jadłam i jem po prostu inaczej. Wyeliminowałam z diety słodycze i fast foody. Nie łączę ziemniaków/chleba z mięsem smażonym. Spożywam 5 posiłków dziennie (ok. 1300 kcal): dużo owoców, warzyw, ale staram się również jeść wędliny, mięso itp. Na śniadanie płatki z jogurtem naturalnym, w szkole mam kanapkę. Nie piję napojów gazowanych i soków: tylko woda, herbata zielona i czerwona lub owocowa.

Od pewnego czasu zauważyłam, że nie potrafię zjeść czegokolwiek bez wcześniejeszego obliczenia kalorii, już mam obsesję. Rodzina mówi mi, że wyglądam za chudo i rodzice chcą, żebym przytyła trochę. Tylko, że ja uważam, że wyglądam OK, nareszcie mogę cieszyć się zgrabną sylwetką, nosić ubrania w rozmiarze 34 i czuć się atrakcyjnie (no może oprócz biustu, który bardzo zmalał). Ale to właściwie nic... Od lutego nie mam miesiączki. Byłam u ginekologa, zrobiłam potrzebne badania-okazało się, że wszystko jest OK.

Zostałam skierowana do endokrynologa - po badaniach wiem, że mam podwyższoną prolaktynę, leczę się od czerwca farmakologicznie, ale miesiączka nie występuje, podobno to musi trochę potrwać, musi się odblokować przysadka mózgowa, czy coś takiego... dodam, ze juz kilka miesięcy wczesniej miesiączka występowała nieregularnie albo była skąpa.Czy mam anoreksję? Bardzo się boję, bo czytałam o skutkach tej choroby. Czy mogę mieć w przyszłości problem z zajściem w ciążę? Proszę o odpowiedź. Pozdrawiam.

Dzień dobry. Od jakiegoś czasu staram się zajść w ciążę, w zeszłym tygodniu zlecono mi wykonanie badania krwi, ale niestety nic nie rozumiem z ich wyników, wizytę u ginekologa mam dopiero w październiku, ale już teraz chciałabym wiedzieć co oznaczają te badania: nazwa badania, wynik badania, zakres referencyjny: 17-OH-Progesteron 0,64 ng/ml, faza folikularna 0,3-1,0, faza lutealna 0,2-2,9, po stymulacji ACTH < 3,0, ciąża (3 tyrmestr) 1,8-20,0. Dziękuję za pomoc.

Witam, jestem 9 tygodni po porodzie. Poród rozpoczął się siłami natury, lecz w ostatniej fazie porodu synek cofnął się i owinął pępowiną, spadło tętno, więc konieczna była cesarka. Długo po porodzie krwawiłam, bo aż do 6. tyg. Na wizycie kontrolnej (w 6. tyg.) doktor trochę się zaniepokoiła, gdyż macica jeszcze się nie skurczyła (była jeszcze wielkości pięści), zrobiła USG i zaleciła przemywanie Tantum Rosa i zrobienie posiewu z pochwy. Wynik wyszedł ujemny, więc Pani Doktor stwierdziła, że jest wszystko okej. Skonsultowała jeszcze sprawę z położną, która była podczas porodu i stwierdziła, że macica może się kurczyć wolniej, gdyż goją się również szwy. Jest już 9 tyg. po porodzie, a u mnie cały czas występują brunatne upławy, jest ich dość sporo, a po stosunku dochodzi jeszcze ból i pieczenie. Bardzo proszę o pomoc, czy to jest coś groźnego? Moja Doktor jest na urlopie, więc wizytę mam dopiero za 3 tyg., a zaczynam się martwić, bo to za długo trwa.

Witam Pani Doktor. Od 4 tygodni biorę lek z grupy SSRI, moje pierwsze pytanie dotyczy tego, czy to możliwe żebym nie odczuwała jeszcze znacznej poprawy? Jest trochę lepiej, ale wydaje mi się, że to działa moja świadomość. Nadal odczuwam lęk przed wyjściem z domu, mam myśli o chorobach i śmierci, odczuwam poczucie odrealnienia, bezsensu... Pytanie 2 dotyczy tego, że zapomniałam Pani doktor powiedzieć, że 3 mies temu na usg wyszło, że mam powiększoną wątrobę o cechach stłuszczenia i wątroba mnie teraz boli - czy powinnam w takim razie brać nadal te leki? Na wizytę jestem umówiona dopiero 24 września, nie wiem co robić, nie chce zniszczyć wątroby:(. Biorę dawkę 50 mg rano. I jeszcze jedno pytanie: jak długo powinno trwać leczenie? Chciałabym jeszcze mieć drugie dziecko. Z góry dziękuje i pozdrawiam. Iwona

Witam, mam 17 lat i 166 cm wzrostu. Zaczęłam się odchudzać w lutym i w tym momencie ważę niecałe 53 kg. Nie głodziłam się, jadłam rozsądnie. Podam mój przykładowy plan jedzenia (podczas diety): śniadanie - miseczka płatków fitness z jogurtem naturalnym, herbata zielona; II śniadanie - w szkole, jabłko, a jeśli więcej lekcji to dodatkowo np. banan lub 2 chrupki ryżowe; obiad - to, co było w domu, ale mniejsze porcje; podwieczorek - jeśli w ogóle był, bo często wracałam do domu ok. 16:00 to jakiś jogurt lub owoc; kolacja - 2 kromki ciemnego chleba (bez masła), na początku z samymi warzywami, później zaczęłam dokładać wędlinę lub biały chudy ser - to ostatni posiłek, jedzony zawsze najpóźniej o 18:00.

Teraz staram się jeść normalniej, ale mój żołądek się skurczył i nie jestem w stanie zjeść więcej niż potrzebuję, a mam problem, gdyż od lutego nie mam miesiączki. Byłam u ginekologa, zrobiłam badania na hormony kobiece i wszystko wyszło ok, dostałam skierowanie do endokrynologa i okazało się, że mam zawyżoną prolaktynę i muszę brać lek Pxxx, który zażywam od czerwca. Podobno przysadka mózgowa musi się odblokować i organizm musi się przyzwyczaić do nowego trybu życia. Ostatnio jednak zauważyłam, że ludzie mówią mi, że jestem zbyt chuda... Tylko, że BMI chyba mam w normie. Mama się denerwuje, bo wiadomo, martwi się, chce ze mną iść do psychologa, bo ja jak mam zjeść np. coś słodkiego, to aż mnie odrzuca. Boję się, że przytyję. Przed dietą byłam zakompleksiona, nie podobałam się sobie i nareszcie uzyskałam wymarzoną figurę. Teraz staram się jeść jakieś 1500 kcal dziennie, do szkoły biorę już kanapkę. Strasznie martwię się tą miesiączką i nie wiem, co mogę zrobić, żeby wróciła...

Jestem mamą 10 miesięcznego dziecka i po pierwszych przykrych doświadczeniach z chorobą chcemy z mężem zadbać o naszą odporność. Pediatra odradził nam dodatkowe suplementy w przypadku dziecka – powiedział, że mleko pepti, którym synek jest karmiony i witamina D w zupełności wystarczą. Jeżeli chodzi o nas, mam zamiar zadbać o dietę (cytrusy, czosnek, cebula, imbir, szpinak itp.) ale myślałam również o suplementach. Przeczytałam na waszej stronie, że Echinaceę należy stosować w przypadku infekcji, jednak na opakowaniu jest informacja, że przez 20 dni można stosować ją zapobiegawczo – kto ma rację? Czy suplementy typu Ecomer lub Iskial (olej z wątroby rekina) można stosować długoterminowo i czy nie ma tu jakiś ukrytych niebezpieczeństw?