Leczę się, natomiast na własną rekę zaczynam odstawiać tabletki, ale zauważyłam, że wtedy jest jeszcze gorzej… Choroba ta zaczęła się po rozstaniu z chłopakiem - choć minął już ponad rok czasem mam z nim kontakt i wciąż o nim myślę. Dzisiaj wydaje mi się, że choroba znowu powraca. Nie wiem czy odstawiać nadal leki czy brać takie dawki jakie przepisał mi lekarz, ale jeśli tak to boje się, że nigdy nie będę na tyle silna, aby je odstawić. Proszę o poradę. Z góry dziękuję.

Witam. Mój problem zaczął się od wzięcia przeze mnie dopalacza (zamiennik marihuany). Wziąłem to świństwo 2 raz w życiu i żałuję strasznie. Zaczęło mi się robić słabo, przez ciało przechodziło jakby promieniowanie, po chwili w klatce miałem uczucie, że coś mi tam rośnie, jakby rozrywa mi płuca, ale na szczęście przestało, następnie namacalne przeze mnie jakby bąble przechodzące przez brzuch. 4 takie ataki aż znalazłem się na pogotowiu, tam dostałem zastrzyk i kroplówkę. Po 3 godzinach wróciłem do domu. Czułem się słabo, ale po jakichś 4 dniach od tego wydarzenia nawet nieźle. W zasadzie jakby nic się nie wydarzyło.

Tydzień po tym wydarzeniu w chwili poczułem się słabo, uczucie, że zaraz zemdleje, myślałem coś mi się stanie. Spędziłem noc w szpitalu (skarżyłem się na ostry ból brzucha, ból głowy i ucisk przy lewej skroni i oku. Tam badania: morfologia, inne badania krwi, mocz, cukier, TSH, ekg, neurolog), ale niby wszystko wporządku. Od tego czasu zaczęły się objawy typowe dla nerwicy, tak stwierdzil neurolog, lekarz rodzinny. Zacząłem mieć wrażenie odrealnienia, zaburzenia równowagi, męty przed oczami, uciski głowy, silne bóle głowy, osłabienie, brak apetytu, szczypanie ciała, gula w gardle, nudności, bóle w okolicy serca, ucisk w klatce piersiowej, brak ochoty na cokolwiek, senność.

W ciągu tych 2 miesięcy miałem kilka ataków osłabienia i myśli, że zaraz umrę co kończyło się na pogotowiu, gdzie ekg, relanium i do domu. Lekarze patrząc na wyniki mówią, że to na 99% nerwica, a dopalacza to już dawno nie ma w organizmie i nic mi się przez niego nie stanie. Natomiast neurolog na moją sugestię, że może guz mózgu albo SM powiedział, że mogę zrobić rezonans, ale po co, jak tam nic nie wykryje. Od jakichś 3 tygodni cały czas mam wrażenie, że zaraz zemdleję, że umrę, nic mi się nie chce, że dopalacz i tak mnie zabije. Ciagły strach, ale tylko o swoje zdrowie. Ciągle mam ucisk od nosa w górę głowy i tył głowy. Mam pytanie: czy możę mi się coś stać po takim czasie od zażycia czyli, 2 miesiące temu? Jeśli tak, to gdzie się zgłosić? Czy może to bardziej moja głowa i nerwica?

Witam! W roku 2008 przeszłam kurację retinoidami doustnymi - dokładnie izotekiem. Przed kuracją mój trądzik był grudkowo-krostkowy z dużą ilością stanów zapalnych i zaskórników. Kuracja dała znakomite efekty, niestety 1,5 roku od zakończenia leczenia trądzik powrócił. Przyjęłam zalecaną dawkę 120 mg izotretynoiny/kg masy ciała. Przed kuracją wszelkie antybiotyki podawane doustnie czy też zewnętrznie nie dawały długotrwałych skutków. Trądzik lekko ustępował podczas leczenia, a po odstawieniu specyfików stale powracał. Stosowałam również retinoidy zewnętrzne przed kuracją, ale one również pomagały tylko w stopniu średnim. Mam 18 lat, a trądzik pojawił się w 12 roku życia. Obecnie moja skóra wygląda lepiej niż przed kuracją, zmiany są mniejsze niż kiedyś, ale w ostatnim czasie pojawiło się mnóstwo drobnych wykwitów na niemal całej powierzchni twarzy. Myję skórę delikatnymi żelami aptecznymi. To wszystko, nie stosuję żadnych maści. Skóra nie wydziela również tyle łoju co kiedyś, choć nieco świeci się w strefie T. Nie mam już pomysłu co dalej robić. Na pewno trzeba udać się do dermatologa, ale czy kuracja inna niż retinoidy doustne ma sens, skoro wcześniej żadne inne leki nie dawały długotrwałych efektów? Czy może od razu zdecydować się na kurację izotekiem? Czy przy drugiej kuracji prawdopodobieństwo nawrotu jest niższe? Z góry dziękuję za odpowiedź!

Witam, Jestem chłopakiem, mam 15 lat. Odczuwam mocne bóle (skurcze, kucie, uciski itp.) po lewej stronie klatki piersiowej i pod lewą łopatką. Odczuwam też bóle w brzóchu, uciski itp. mam też bóle w okolicy mostka, kłucia. Odczuwam też pulsacje żył czy tętnice na cały ciele w różnych okolicach, są to takie nagłe zrywy. Mam pocenie się rąk i stóp, odczuwam mrowienie. Ręce i stopy są zimne. Mam sporadyczne bóle głowy. Czasami te bóle trwają krótka a czasami cały dzień, a przeważnie to drugie. Byłem pięć miesięcy temu w szpitalu na badaniach zrobili mi EKG, echo serca, holtera, zbadali krew i mocz, prześwietlenie klatki piersiowej, ciśnienie, EKG jelit, żołądka. Powiedzieli mi tyle, że coś tam, dokładnie nie wiem mam z sercem, ale powiedzieli, że to jest nie groźnie i że można z tym żyć. Ogólnikowo to wszystko na badaniach wyszło dobrze. W rozpoznaniu napisali, że mam nerwicę wegetatywną. Przepisali mi tylko jakieś leki ziołowe, które nic nie dawały. Minęło te pięć miesięcy i się nic nie zmieniło, tylko pogorszyło - mocniejsze bóle i w różnych miejscach. Byłem u neurologa i powiedziano mi, że od strony nerwowej nic mi nie jest, ale to też nic nie dało. Byłem u psychologa już dwa razy - nic tam wielkiego mi nie pomógł ani nie powiedział tylko, że mam zażywać magnez i persen forte (ziołowe ,mocniejsze). I teraz nie wiem czy mam w sobie jaką chorobę od strony organizmu czy są to zaburzenia psychosomatyczne. Jest tylko coraz gorzej już nie mogę tego znieść i się obawiam czy coś czasem w szpitalu nie przeoczyli. Albo żeby od tych bóli nic się mi nie stało. Czy nie mam jakieś choroby serca albo coś innego!? Proszę o pomoc ja chcę się już z tego wyleczyć!

Witam serdecznie! Mam pytanie dotyczące żylaków przełyku, które pojawiły się u mojego taty. Kilka dni temu tata wymiotował krwią, do szpitala zabrała go karetka. Bo badaniach okazało się, że pękły mu żylaki przełyku i ma marskość wątroby, spowodowaną wieloletnim nadużywaniem alkoholu. Założono mu gumki na te żylaki, natomiast podczas pobytu w szpitalu dostał delirki (majaczenia drżennego) i obecnie jest czwarty dzień na detoksie. Do dziś dostawał kroplówki z elektrolitami, a także regularnie dostaje relanium. Jest bardzo słaby, ma problemy w poruszaniu się, czasami nawet ciężko mu mówić (przed wyżej opisanymi zdarzeniami funkcjonował normalnie). Lekarz twierdzi, że to jest być może spowodowane zbyt dużą dawką podawanego mu ralanium. Nie wiem czy to jest w jakikolwiek sposób powiązane z jego obecnym stanem, ale nadmienię iż od jakiegoś miesiąca tata miał bardzo spuchnięte nogi, głównie stopy i kostki, a opuchlizna sięgała aż do kolan. Gdy stawił się u lekarza (2 dni przed krwawieniem z żylaków), ów lekarz stwierdził, że opuchlizna jest wynikiem alergii, a dokładnie ukąszenia przez jakiegoś owada, tata dostał wówczas zastrzyk i opuchlizna miała zejść. Tak jednak się nie stało i obrzęk utrzymuje sie do dziś (obecnie dostaje tabletki moczopędne na usunięcie obrzęku). Proszę o kilka słów na temat choroby mojego taty, czy bardzo prawdopodobne są najczarniejsze scenariusze, które można poczytać w internecie? (podobno wiele ludzi nie przeżywa nawet pierwszych krwawień z żylaków przełyku, a następne krwawienie jest znacznie bardziej niebezpiecznie). Proszę również o radę jaką dietę tata powinien stosować? Czy w grę wchodzą tylko pokarmy płynne, np. zupy. Błagam o kilka rad. Nie spodziewałam się, że uzależnienie taty jest aż tak głęboko posunięte, mam jednak nadzieję i wiarę w to, że wyjdzie z tego. M.

Witam, Mam pewien problem. Po stosunku mój chłopak zawsze jest poobcierany przez krążek. Często musimy przez to unikać zbliżeń przez kolejnych parę dni. Nie wiem co zrobić, ponieważ jestem zadowolona z krążków i mam chorobę refluksową, więc nie chce podrażniać bardziej układu pokarmowego tabletkami. Myślę nad zrezygnowaniem całkowitym z antykoncepcji hormonalnej, ale raczej się na to nie zdecyduje, ponieważ moje nieregularne miesiączki powodują, że żyje w ciągłym stresie bez pewnego zabezpieczenia. Dlatego też mam pytanie: Czy jeżeli podczas każdego stosunku będę wyjmować nuvaring na okres do 3 godzin, to jej skuteczność się nie zmniejszy? Biorąc pod uwagę, że stosunki mogą się zdarzać parę razy dziennie lub codziennie. Czy to nie ma wpływu jeżeli podczas stosowania krążka jest tyle przerw? Czy są to godziny awaryjne i raczej odradzane? Czy w takim przypadku podczas przerwy 7-dniowej również byłabym zabezpieczona? Z góry dziękuję za odpowiedź

Mam 20 lat, obecnie jestem w 8 miesiącu ciąży, mam problem z oddychaniem od lutego br. Zaczęło się niewinnie, ponad 3 tyg. suchego kaszlu i cały czas zatkany nos i lepka flegma w przełyku. Nie zwracałam uwagi na duszności, ponieważ myślałam, że są spowodowane zatkanym nosem. Kaszel i zatkany nos przeszedł, a duszności zaczęły się nasilać z miesiąca na miesiąc, raz są napadowe innym razem całymi dniami trwają. Duszności są zmienne, czyli zmieniają swoją postać, przeważnie mam problem z wdechem i żadnych innych objawów, raz są wdechowo-wydechowe, jakbym musiała robić oddech na siłę, raz robi mi się płytki oddech i strasznie ciężki. Czasami ciężko mi zrobić wdech, czasami nie czuję powietrza, tak, jakbym nie oddychała albo powietrze nie docierało do mnie. Mam uczucie balona pod klatką piersiową, tak, jakby ktoś pompował i za chwilę spuszczał powietrze. Czasami budzę się w nocy z dusznościami, przeważnie mam uczucie jakby pod koniec gardła tchawica mi się zwężała i tak mało powietrza przechodzi. Miałam robioną spirometrię chyba 3 razy i nic nie wyszło, tylko nie wiem, czy tylko od spirometrii da się wykluczyć astmę. Robiłam badania alergologiczne, ale to już w ciąży i wyszło, że mam uczulenie na pyłki, roztocza, ale gdy brałam wziewy, to nic mi nie pomagały. Zauważyłam, że duszności często pojawiają się po wysiłku lub dopiero na drugi dzień. Czy w astmie są tylko duszności wdechowe i czy mogą tak zmieniać swoją postać? Jeżeli tak, to jakie badania powinnam jeszcze zrobić, by się upewnić? Jeżeli nie, to prosiłabym o informację, jakie badania jeszcze powinnam zrobić i czy jest taka choroba? Dodam, że mam lekkie zaczerwienienie w górnych drogach oddechowych, migdałki do usunięcia, bo są brzydkie, a w morfologii wyszło mi, że mam infekcję dróg oddechowych. Mam Ventolin, ale nie pomaga. Czy to za mało, by sprawdzić? Problem raczej leży w górnych drogach, czy od dolnych też mogą być takie objawy? Gdy dłuższy czas leżę, to duszności ustępują. Gdy leżałam w szpitalu, to przeszły całkiem. Justyna

Mam 25 lat. Od dwóch lat przyjmowałam tabletki anty M***, teraz je odstawiłam, już minie miesiąc jak ich nie biorę. Od pół roku strasznie wypadają mi włosy, zwłaszcza podczas mycia mogę garściami wyciągać, robiłam badanie krwi i moczu ob wyszło 60, a tak to wszystko dobrze. Lekarz mi powiedział, że na włosy to tabletki ze skrzypem, a ob to pewnie ząb, chociaż mnie nie boli żaden. Proszę o rade bo nie wiem co robić. Włosy myje specjalnym szamponem dermena z apteki ale są coraz słabsze i suche.

Moja ciąża przebiegała bardzo ciężko. Prawie całą ciążę brałam N***, K*** oraz D*** na podtrzymanie. Przez pierwsze 5 tygodni również S*** (choruję na zespół Söjgrena). Dziecko urodziłam w 39 tyg. ciąży przez cięcie cesarskie. Dostał 5 pkt., 1 pkt przez obniżone napięcie mięśni. Po wyjęciu z brzucha był sino-bordowy. Na początku podejrzewano u niego problemy z serduszkiem, siniał podczas płaczu, oraz zaburzenia neurologiczne, zaczął siedzieć w wieku 8-9 miesięcy, stać jak skończył roczek. Obecnie nie chodzi i zaczął mieć inne objawy. Potrafi bawić się łańcuszkiem od smoczka przez 15 minut, nawet bujając nim i wpatruje się w niego, jak się buja. Może też siedzieć bez ruchu jak w otępieniu i patrzeć w jeden punkt. Kiedy robi te i podobne czynności, nie reaguje na to, jak się go woła, jest zajęty sobą. Wpatruje się też w telewizor jak zaczarowany.

Dodam, że mój synek Oktawianek jest bardzo radosnym dzieckiem na ogół. Dużo się uśmiecha, lubi się przytulać (do końca 10 miesiąca karmiłam go piersią i bez histerii przeszedł odstawienie od cyca). Lubi być całowany i sam próbuje dawać buzi, ale kiedy coś nie jest po jego myśli, to rzuca się na podłogę i bije głową w podłogę, może też bić o ścianę lub o meble. Rzuca się czasem do tyłu z całej siły lub w złości gryzie siebie lub mnie, jak go trzymam. Rzuca też przedmiotami, jak powiem, że czegoś mu nie wolno. Gdy jest szczęśliwy, to bardzo macha rączkami i nóżkami, jakby chciał pofrunąć. Oktawianek to moje pierwsze dziecko. 14 września ma mieć badanie EEG główki, już 5. termin (teraz mam mu podać przed badaniem relanium, bo 4 razy sobie nie dał zrobić badania, wpadał w histerię).

Dodam, że miał robione wcześniej badania na cytomegalię i wyszło, że był chory, ale już nie jest, bo nie ma bakterii, ale same przeciwciała w organizmie teraz. Od 10 miesięcy jest rehabilitowany (zdiagnozowaną miał asymetrię ciała i słabe napięcie mięśni w wieku 3 miesięcy). Proszę o pomoc, jakie badania mu zrobić, żeby potwierdzić lub wykluczyć autyzm. Nie układa zabawek w rządku, rozwala wszystkie jak każde dziecko, lubi przeszkody, po których raczkuje cały czas, nie lubi rzuć, woli zmielone jedzonko, mówi tylko „mama”, „tata”, „meme”, „bum” jak bawi się autkami i jeździ nimi, „buma” i „dida” mówi, jak chce smoczka, „am” jak jest głodny i chce jeść. Ma jedną bardzo ulubioną zabawkę - żabę, resztę też lubi, ale żaba jest ponad wszystkim. Proszę o pomoc.

Pozdrawiam

Mam 49 lat, ostatnią miesiączkę miałam dwa miesiące temu, a przedtem raz na rok - raz na dwa lata. Było to związane z silnym stresem. 8 marca robiłam wyniki LH i FSH. Nie wiem po prostu czy jestem płodna czy nie, jakie i czy w ogóle stosować jakieś środki antykoncepcyjne. Dodam, że żadna spirala nie wchodzi w grę ani hormonalne tabletki. Jak w tym wieku sie zabezpieczyć, a w moim przypadku - czy trzeba? Bardzo prosze o poradę.

Wyniki LH: faza folkikularna 2,8-11,3mlU/ml 20,67, środek cyklu 9,06-74,24 mlU/ml, faza lutealna 0,90-9,33 mlU/ml. Po menopauzie 10,39-64,57. Uwaga! zmiana normy! (nie wiem dlaczego jest tak napisane) FSH 14,16, faza folikularna 2,8-11,3, faza owulacyjna 5,8-21,0, faza lutealna 1,2- 9,0. Po menopauzie 21,7-153,0.

Mam 22 lata i właśnie skończyłam szkołę. Zawsze miałam problemy z zaśnięciem, ale przez ostatnie pół roku nie wiem, co ze sobą zrobić. Biegam, wychodzę na świeże powietrze, siedzę do późna, by wymęczyć organizm, oglądam telewizję i książki czytam. Chęć zaśnięcia pojawia się dopiero o godz. 2-3 nad ranem i śpię zaledwie 3, max. 4 godziny. Nie mogę już potem zasnąć. Koleżanka poleciła mi melatoninę. Działała, fakt, ale przez pierwszy tydzień, może dwa, a bałam się zwiększać dawkę, bo to może jeszcze wyjść na gorsze. W ciągu dnia męczy mnie wszystko, nie mam ochoty wstawać z łóżka.

Drugim i większym problemem jest to, że kiedy już zasnę, to mam koszmary. Jestem obecnie 6 lat w związku z chłopakiem. Zdradził mnie, ale wyjaśniliśmy sobie wszystko i układa się dobrze. Ale te sny... Śni mi się, że spotykam go w domu, w pracy, w sklepie, u koleżanki, gdziekolwiek, miejsce chyba nie jest ważne, są tam jedna lub dwie dziewczyny i mnie zdradza. Musi wybrać między mną a tamtymi i zawsze wybiera inne. To jest takie upokarzające. Budzę się zalana łzami i nie wiem nigdy, czy to był sen czy prawda. I czasem się zdarza, że dzwonię do niego o 5 rano, by dowiedzieć się tylko, czy to był sen. Żałosne :( Co to może oznaczać? Ja już naprawdę jestem na granicy wytrzymałości. Błagam, doradźcie coś. Jestem już zmęczona tym wszystkim.