Mój syn skończył 10 miesięcy i odmawia jedzenia czegokolwiek łyżeczką. Dzieje się to od września 2010, lekarze mówią, że mały dobrze się  rozwija, nie ma anemii, że sam zacznie domagać się czegoś więcej... Jego głównym posiłkiem jest Bebilon Pepti. Przy próbach karmienia łyżeczką jest płacz, szczękościsk. Próbowałam go trochę przegłodzić (bo ktoś doradził, że dziecko wtedy otworzy buzię) ale nic z tego nie wyszło i musiałam mu dać mleko. Dostaje potrawy, które lubi, bo je zjada przez butelkę. Co jeszcze mogę zrobić?? Nie chcę, żeby posiłki kojarzyły mu się z terrorem jedzeniowym:-(

Do 6 miesiąca życia synek spał dobrze (2 -3 pobudki na karmienie). Teraz ma 7 miesięcy i w nocy budzi się co kilkanaście minut lub godzinę. Zdarza się, że do końca się nie wybudzi i z zamkniętymi oczkami podnosi się do raczkowania lub staje na nogi, podtrzymując się za ściankę łóżeczka, lub budzi się z koszmarnym krzykiem (ciężko jest go po takim wybudzeniu uspokoić). Od piersi odstawił się w zasadzie sam około miesiąc temu, karmiony jest kaszkami, zupkami, a na noc dostaje kaszkę przeznaczoną do snu, dodatkowo w nocy herbatkę lub wodę by zaspokoić pragnienie. Próby usypiania, kołysania nie zdają się na nic, maluszek na rękach zaczyna płakać (w momencie gdy jest układany do kołysania na pleckach), by go uspokoić trzeba kołysać sposobem - najpierw w pozycji siedzącej na rękach i stopniowo zmieniać pozycję do leżącej. Kładziony z nami w łóżku zasypia, ale budzi się po kilku minutach i "spaceruje" po całym łóżku (czasami od 1 do 4 nad ranem mamy takiego "spacerowicza" i nie ma sposobu by go ululać).

Brakuje nam już sił, mąż chodzi do pracy jak zombi, a ja nie daję rady od rana się malcem zajmować, bo ledwo stoję na nogach po takiej nocy z rozrywkami. Poszukujemy pomocy, jakiegoś sposobu, by maluszek spał troszkę lepiej w nocy. Zaznaczam, że zajęć w ciągu dnia mu nie brakuje, są zabawy, może swobodnie turlać się po kocu, raczkować, są nawet 2 - 3 drzemki w (średnio po 30 - 45 minut), a mimo to, iż widać, że wieczorem jest bardzo śpiący, zapewnia nam stale rozrywki w nocy.

Moja córeczka od urodzenia do około 3 miesiąca spała dobrze, oczywiście budziła się tylko na karmienie, ale od 4 miesiąca zaczęła mieć problemy ze spaniem. Obecnie ma 5 miesięcy. Jak wcześniej zasypiała ok. 20 budziła się o 12-1, a później co 2-3 godziny, tak teraz po zaśnięciu budzi się dość często, potrafi co pół godziny, a nawet i częściej. Nie otwiera oczu, tylko kręci się, grymasi i zaczyna płakać dopóki jej nie wezmę na ręce i nie dam piersi. Do tej pory karmiłam piersią w dzień i w nocy, ale gdy zaczęła tak sypiać, to zaczęłam jej robić buteleczkę na noc z mlekiem i dodaje kaszki, żeby jedzonko było bardziej syte, a później w nocy to juz podaję samą pierś. Nie wiem, co się stało, że tak jej się zmieniło, dodam że nie wprowadziłam jeszcze jej obiadków czy zupek, czasami jakiś soczek w ciągu dnia lub owoce ze słoiczka, problemów z wypróżnianiem też nie ma, więc nie wiem gdzie jest przyczyna. Czy to minie?

Witam. Moje córeczka ma 16 m-cy. Od kiedy zaczęłam jej dawać stałe pokarmy (ok. 6-go m-ca życia), mam wrażenie, że pojawił się problem. Nie ukrywam, że bardzo się tym przejmuję. Jest mi ciężko, patrząc jak się zachowuje. Żeby nieco naświetlić sytuację, napiszę jej przykładowy jadłospis, a obok to, co faktycznie zjada: 7.30 mleko 230 ml (wypija prawie zawsze całość); 8.30 ja mam swoje śniadanie, kanapki, mała podjada (dosłownie 2-3 kęsy i koniec); 11.00 dostaje jogurt owocowy, jabłko(zjada 1/3); 11.30 drzemka-przez ok 1.5-2h; 14.00 obiad przeważnie zupa gęsta warzywna z mięsem (zjada ok. 150ml), jeśli zaś na obiad jest np. mielony, kasza /ziemniaki i surówka, to zjada jeszcze mniej; 16.30 podwieczorek - zazwyczaj jabłko, czasem kisiel, musli; 18.30 kolacja (robię kanapki, jajecznicę itd.) zjada bardzo mało - ok 1/4 kromki chleba i nic więcej - wiem, że jest głodna, więc po kąpieli, ale przed myciem zębów dostaje 210ml mleka z kaszką; ok 19.30 zasypia.

Jak je posiłki? Wygląda to okropnie. Ma swoje krzesełko, siedzi w nim, zakładam jej śliniaczek. Można powiedzieć, że siedzimy razem przy stole. Ja mam swój talerz, a ona swój. Karmię ją np. zupą. Początkowo chętnie otwiera buzie, jednak po czasie próbuje wyciągnąć wszystko z miski, stara się sięgnąć do mojej. Już na różne sposoby ją karmiłam i nic. Wyciąga na końcu jedzenie z buzi, rozmazuje, cała się brudzi. Wyrzuca wszystko. Po jej każdym posiłku muszę czyścić dywan z resztek. Zaczynam mieć tego dość. Układanie jej jadłospisów zabiera mi sporo czasu, a mimo to nie widzę żadnych rezultatów. Najchętniej zjadanymi przez nią daniami są: mleko, kaszka, jogurt, jabłko. Mogłaby nic innego nie jeść. Zauważyłam, że chętniej zjada to, czego nie musi gryźć. Dodam, że córka waży 10 kg (16 m-cy), więc chyba w normie. Niestety jej oczy są podkrążone, wiele osób mi to mówi. Zrobiłam jej badania krwi - wszystko wyszło w normie. Nie mogę uwierzyć, że inne dzieci dostają kromkę chleba z przysłowiowym pasztetem i zjadają wszystko aż im się uszy trzęsą. Jest mi przykro, że ona nie chce jeść. Bardzo proszę o pomoc. Jeśli coś źle robię, to zrobię wszystko, żeby to zmienić. Tylko nie wiem, gdzie popełniłam błąd. Nie mam możliwości udać się do lekarza rodzinnego czy pediatry, nie mieszkam w Polsce. Dziękuję i pozdrawiam serdecznie.

Witam. Jestem mamą 7-miesięcznego synka i postanowiłam powoli odzwyczajać od karmienia piersią oraz spania ze mną w łóżku. Faktem jest, iż z własnego lenistwa nie byłam konsekwentna i po karmieniu nie odkładałam synka do łóżeczka. Bardzo proszę o podpowiedź, jaką kolejność mam zastosować. Czy najpierw zacząć od nauki samodzielnego spania czy zacząć powoli to odstawiać od piersi. Jeżeli chodzi o łóżeczko, to dla małego nie będzie to zupełnie nowe miejsce, gdyż często w ciągu dnia kładę dziecko do łóżeczka, a gdy był mniejszy w miarę możliwości po karmieniu go odkładałam (łóżeczko stoi przy naszym łóżku). Aktualnie synek śpi ze mną. Jak wyżej wspomniałam, w nocy nie chciało mi się po prostu go odkładać i teraz wiadomym jest, że jest przyzwyczajony do spania z mamą.

Jeżeli chodzi o karmienie, to mały w ciągu dnia je inne pokarmy-słoiczki, kaszki itp. Pozostaje kwestia karmienia przed snem i w ciągu nocy. Synek budzi się często w nocy i raczej zaspokaja potrzebę ssania niż najadania się. Mleko modyfikowane niestety ciągle nie należy do ulubionych potraw mojego dziecka. Do trzeciego miesiąca mu smakowało, ale później nie było mowy o butli z mlekiem sztucznym (stosowałam już wszystkie, z kaszką też mu nie smakuje). W związku z tym pytanie: czy w nocy można zastąpić mleczko modyfikowane innymi płynami i jak rozpoznać, czy dziecko płacze, bo jest głodne, czy po prostu potrzebuje przytulenia. Zdaję sobie sprawę, iż będzie to dla mnie i dziecka bardzo ciężki okres, ale kiedyś to musi w końcu nastąpić, a im później to myślę, że będzie gorzej odzwyczaić dziecko od tych nawyków. Bardzo proszę o podpowiedź, od czego tak właściwie mam zacząć, bo nie mam pojęcia jak się za to zabrać. Boję się, że nie będę konsekwentna i kiedy mały zacznie płakać, zacznę go przystawiać do piersi i razem z nim usypiać:(

Witam. Mój synek właśnie skończył 12 m-cy. W 9 m-cu poszedł do żłobka, lecz z powodu chorób miał 2-miesięczną przerwę. Teraz zaczął na nowo chodzić. Wcześniej zniósł adaptację bardzo dobrze, właściwie bezboleśnie. Teraz są problemy. Z dnia na dzień pojawiły się problemy z zasypianiem wieczorem (wcześniej był tzw. idealnym dzieckiem, spał sam w swoim pokoju) - teraz trzeba być z nim w pokoju. Mam wrażenie, że jest „obrażony” tzn. mniej się śmieje itd. Je normalnie. Budzi się w nocy i zazwyczaj chce mleko. Dodam, że do pracy wróciłam, gdy synek miał 6 m-cy, wiec rozstanie z mamą ma już za sobą. Mam 2 pytania – jakie objawy powinny skłonić mnie do niepokoju? Czy korzyści, jakie przynosi w rozwoju dziecka żłobek rekompensują „problemy”, które pojawiają się przy adaptacji? Tzn – czy niepokój, smutek i stres może wywołać jakieś trwale skutki, odbić się na rozwoju dziecka? Czy lepiej, aby dziecko po prostu zostało z babcią? Dziękuję i pozdrawiam.

Witam, jestem mama 6,5-miesięcznego chłopca. Od kilku miesięcy ma problemy ze snem w nocy. Budzi się co 2 godziny. Nie jest głodny, napije się herbatki lub obracam go na boczek i zasypia. Jednak od jakiegoś czasu ma problem z usypianiem... Nie można go uśpić. Ani w wózku, ani na rączkach - przy tym w ogóle nie chce jeść mleka. Jest to strasznie męczące, bo je mleko tylko na śpiąco... inne dania je bez problemu. Nie mam siły już wstawać do niego co chwilę w nocy, i usypiać go przez godzinę. Ma stały rytm dnia, co wieczór o tej samej porze go kąpiemy, wiec powinien się już przyzwyczaić. Ząbków jeszcze nie ma, ale nie zapowiada się, żeby miały wyjść. Proszę o jakaś podpowiedź, co robić. Dodam, że przez dzień, aby go uśpić również jest problem... widać, że jest zmęczony, trze oczy, a nie chce iść spać. Pozdrawiam

Proszę o pomoc, bo sama nie wiem, co mam już robić. Moje dziecko nie miało większych problemów ze snem, w dzień jest kochanym i radosnym łobuziakiem, rozwija się prawidłowo. Ale od kiedy skończył jakieś 7 mies. zaczęły się te dziwne ataki płaczu, do tej pory miał ich 5. Zawsze przebiegają w ten sam sposób: budzi się w nocy po ok. 2-3 godz snu z tak przeraźliwym płaczem, że aż ciarki mnie przechodzą. Najgorsze jest to, że w czasie tego płaczu brak jest u niego jakichkolwiek reakcji, nie reaguje ani na dotyk, ani na głos, nie ma reakcji nawet na mycie buzi zimną wodą, na dmuchanie do noska, na dźwięk lejącej się wody z prysznica (próbowaliśmy z mężem chyba wszystkiego, aby go tylko obudzić - bezskutecznie). Jego ciałko robi się wtedy chłodne, na twarzy widać ściągnięte brwi. Płacze tak jakby go coś bardzo bolało, trochę tak jakby ze strachem i bezsilnością. Oczek nie otwiera, ma je zaciśnięte, nie można go w ogóle obudzić. Takie ataki płaczu trwają różnie - od kilku do kilkunastu minut. Najgorsze dla mnie jest to, że nie mogę mu pomóc i ten dziwny płacz. Bardzo proszę o pomoc.

Witam mam 23 lata i jestem mama dwuletniego Dominika, który pije z butelki w dzień i w nocy. W dzień pije soki, mleko i tych butelek jest bardzo dużo - jakieś 15. Synek nie chce nawet spojrzeć na kubeczek. Mało je pełnowartościowe posiłki, właściwie tylko wtedy, kiedy zaraz po jedzeniu obiecam butelkę. Widzę, że traktuje ją do uspokojenia siebie - jest wtedy cicho i ogląda bajki. Natomiast w nocy pije tylko przegotowana wodę i również sporo przez noc wypije, jak nie podaję synkowi butelki to krzyczy, histeryzuje i nie chce spać, a dodam, że codziennie pracuję i rano wstaję. Dominik chodzi do żłobka, tam pije tylko z kubeczka i nawet do popołudniowej drzemki nie dają mu butelki, a on nie protestuje. Moje pytanie brzmi: Czy ja powinnam oduczyć go od butelki czy lepiej poczekać na odpowiedni czas i sam nie będzie chciał jej chociaż w nocy? Bardzo proszę o odpowiedź! Nie wiem, co mam robić. Wydaje mi się, że syn jest na tyle duży, aby przespać noc bez pobudki. Pozdrawiam

Moja córcia ma 4 latka od 2 lat choruje niemalże co miesiąc. Ma gęsty katar, który trwa nawet po kilka miesięcy, później dochodzi do tego kaszel. Wtedy już dostaje antybiotyk. Ma cztery latka a tych antybiotyków miała już z 20 a nawet więcej. Ma stwierdzony trzeci migdał i w czerwcu idziemy na jego usuniecie. Mam nadzieję, że to pomoże bo nie wiem co robić i czym ją leczyć. Byłyśmy u alergologa ale stwierdził, że nie jest alergiczką, gdzie rok wcześniej inny alergolog tylko spojrzał na nią i powiedział, że widać że jest alergiczką. Nasz lekarz pediatra rozkłada ręce i przepisuje tylko antybiotyki choć tylko po nich jej się poprawia.

Moja córka zawsze spała w nocy bez problemu, teraz od jakiegoś miesiąca budzi się  regularnie o 11-12 w nocy. Raz popłakuje, a raz wpada w histerię. Nie wiem, dlaczego tak się dzieje. Czy mam udać się z tym do lekarza, czy coś mogę zrobić sama? Jak podaję jej mleko, to nie chce, więc głód jest wykluczony, zębów nie ma.

Moja córeczka ma 13 miesięcy. Karmię cały czas piersią, nie ssie butelki ani innych kubeczków, je tylko wybrane zupki i to nie zawsze. Ogólnie jest na piersi, rozwija się prawidłowo. Najgorzej jest w nocy, ponieważ budzi się z płaczem i z piersi zrobiła sobie smoczek. Jestem wykończona psychicznie i nerwowo. Nigdzie nie mogę się ruszyć, a chciałabym wrócić do pracy. Proszę o poradę, co mogę zrobić, żeby zaczęła choć pić z butelki? Różnymi metodami próbowałam, ale zawsze kończy się histerią.

Witam, mój problem polega na tym, że moja 14-miesięczna córka budzi się  codziennie w nocy o godz 2.00 a potem o 5.00 z przeraźliwym płaczem. Od 2 tygodni nie karmię już córki piersią! Problem ze snem jest u niej od urodzenia. Już nie dajemy z mężem rady, ponieważ córka nie daje się uspokoić. Zwróciłam się z tym do pediatry, ale odpowiedz była taka, że dzieci są różne i jedne przesypiają całą noc, a drugie mają z tym problem i że z czasem z tego wyrośnie. Córka zasypia tak między godziną 21-22, dostaje mleczko z kleikiem ryżowym na noc i tak dosypia do godziny 1-2 w nocy. Potem w nocy daję jej herbatkę lub wodę, ale z tego, co podaję niewiele wypija, więc głodna za bardzo to ona nie jest.

Dodam tylko, że podczas ciąży byłam baaaaardzo nerwowa. Generalnie należę do bardzo nerwowych ludzi i córka do najspokojniejszych też nie należy, wręcz lubi bardzo taka donośną, żywą muzykę. Jest przyzwyczajona do głośnych hałasów w domu. Pytanie, czy to, że w ciąży byłam taka nerwowa i jest tak do teraz może mieć wpływ na jej sen? Proszę o pomoc... Pozdrawiam.

Jestem mamą 6-miesięcznego chłopca. Mały urodził się w 41 tyg.- poród wywołany, jednak jak na przenoszone dziecko był mały, ważył 2630. Nikt nie jest w stanie powiedzieć, dlaczego tak się stało. Nie wiem do końca czy jest to związane z jego zachowaniem, ale od samego początku mamy problemy z zasypianiem i spaniem. W 3 miesiącu zdiagnozowano u niego napięcie mięśniowe i asymetrię - zalecono rehabilitację, jednak do tej pory nie możemy jej wykonywać, gdyż są przeciwwskazania ze strony okulistycznej - badania w kierunku retinopatii wykazały rozległe krwotoki, a anemia opóźniała ich wchłanianie. Mały od narodzin bardzo mało sypia, tak w dzień jak i w nocy. W ciągu dnia są ok. 4 drzemki po 10-15 min, a w nocy nie przesypia więcej niż 1,5 - 2 h pod rząd. Usypiany jest na rękach, bo od samego początku jakiekolwiek inne sposoby usypiania kończyły się płaczem graniczącym z histerią - tak jest do dziś. Nie ma mowy o samodzielnym zasypaniu, ani zasypianiu przy mnie.

Dodatkowo mały śpi w dziwnej pozycji - musi mieć nogi w górze, więc o przykryciu go czymkolwiek nie ma mowy - kołderka służy za 'kopiec" na nóżki. Dodatkowo po zaśnięciu budzi się bardzo często z olbrzymim płaczem, czemu towarzyszy drżenie rączek... czasami muszę go wybudzić, bo nie chce się uspokoić, ale zazwyczaj pomaga podniesienie i ukołysanie. Do tego jestem potrzebna tylko ja - nikt inny nie jest w stanie go uspokoić. Ostatnio zaczęło mnie również niepokoić jego dziwne zachowanie - na śpiąco lub w półśnie bije się po główce pięściami. Dodam, że kolki zostały wykluczone. Karmiony jest Bebilonem pepti, z powodu alergii na białko mleka krowiego. Jego zachowanie nie jest związane z ząbkowaniem, przechodzi je dość bezboleśnie. Czy ktoś może mi pomóc zrozumieć moje dziecko? Bo czasami opadam z sił po kolejnej nocy spędzonej na wędrówkach między łóżkiem a łóżeczkiem...

Mam 2-miesięcznego synka i od jakiegoś miesiąca zauważyłam, że prawie za każdym razem, gdy ktoś mnie odwiedzi bądź gdy ja do kogoś się wybiorę w odwiedziny, wieczorem synek zaczyna strasznie płakać. Trwa to przeważnie 3-4 h, czasem dłużej i w żaden sposob nie można go uspokoić. Wyczerpuje go to strasznie, a mimo to nie może zasnąć, aż w którymś momencie po prostu pada i po 1-2 h się budzi na karmienie. Czy to możliwe, że jest aż tak wrażliwy, że przeszkadzają mu w tym wieku obcy ludzie, mimo iż ja jestem zawsze obok niego?

Witam. Jestem mamą 10-miesięcznego chłopca, który jest karmiony piersią. Jak miał 9 miesięcy zaczął sam wstawać i raczkować, od tego czasu zaczął się horror nocny. Zawsze kładłam do łóżeczka i zasypiał, teraz non stop awantura. Zaczęłam od kilku dni podawać mleko modyfikowane z nadzieją, że będzie lepiej spał, a tu nic. O godzinie 20 idzie spać, między 20 a 24 potrafi się obudzić ze 32-3 razy na pierś. Chwilę possa i zasypia. Potem między 1 a 3 to samo, pobudka ze 2 razy i od 3 do 6 rano w ogóle nie chce zasnąć, co odkładam do łóżeczka ryk. I od 6 śpi do 7. Na pewno z jednej strony to moja wina, bo jak zaczyna marudzić, to od razu go biorę, aby córki nie obudził. Dodam, iż mały nie używa smoczka i zastanawiam się nad odstawieniem go od piersi. A w nocy to nie pije mleka, tylko smoczka zrobił z niej. Proszę o cenne wskazówki. Dziękuję.

Witam, niedawno mój synek skończył 2 lata. Od ponad 2 miesięcy śpi bardzo niespokojnie. Bardzo często się budzi, nawet do 5 - 6 razy w nocy, strasznie się wierci i płacze. Problemem jest także jego niejedzenie. Potrafi nie zjeść ani śniadania, ani obiadu i kolacji. Próbowałam już wszelkich możliwych sposobów takich jak samolocik leci, dawanie mu ulubionych rzeczy, a i tak nie chce jeść, aczkolwiek mleko modyfikowane je chętnie. Nie mam już siły i proszę o pomoc. Boję się, że niedobór snu oraz odpowiedniego jedzenia może doprowadzić do jakiejś choroby. Dodam jeszcze, iż myślałam, że może mieć on jakieś pasożyty i kupiłam mu na nie lekarstwo, ale to także nie pomogło. Pozdrawiam serdecznie i czekam na odpowiedź.

Witam! Mam problem. Moja dwuletnia córka już od roku nie potrafi przespać całej nocy w spokoju. Zasypia koło 20-21 po kolacji i kąpieli. Koło 24 zaczynają się problemy. Zaczyna krzyczeć i wołać "mama mama". Niekiedy budzi się tak co pół godziny. Nie wiem, czy tak krzyczy w śnie, czy nie. Rano się budzi wyspana i wesoła. Byłam u lekarza, ale mi powiedział, że niektóre dzieci przeżywają wydarzenia z dnia i to minie. Jednak, gdy jesteśmy z mężem z nią sami przez cały dzień i nie przeżywa nic mocnego, to jest tak samo. U nas trwa już to ponad rok i nie ma żadnej poprawy. Często także chce piciu i mleko. Juz nie wiem co zrobić, aby ona i ja mogłyśmy przespać spokojnie cała noc. Dodam, że staram się ją rzadko brać do siebie do łóżka, aby ją nie przyzwyczajać do tego. I czy może mieć to związek z tym, że chodzę na studia i mała dwie noce w tygodniu śpi u babci? Choć jak jest np. okres wakacyjny i jest ciągle z nami w domu to jest tak samo. Proszę o radę.