Witam. Mam 33 lata, a małżonką jestem od 13. Cnotę straciłam w wieku lat 18 z moim obecnym mężem. Mam pytanie - czy to normalne, że do tej pory nie przeżyłam orgazmu??? Mam wrażenie, że jeszcze przed ślubem - prawdopodobnie - byłam blisko, ale nie jestem pewna. Ale podejrzewam, że każda kobieta po 8 numerkach, by szczytowała. Ja mam takie wrażenie. Na dzień dzisiejszy mogę stwierdzić, że seks mnie tylko rozluźnia, sprawia, że się rozluźniam. Punkty, które u kobiet są wrażliwe, czyli np. łechtaczka czy sutki, nie są tak czułe na pieszczoty jakbym chciała. Jeszcze jak "popracuję" nad łechtaczką, to troszkę wilgotnieję, tak pieszczoty piersi wręcz na mnie nie działają. Nie wiem, czy wpływa na mą "imnotę" może mieć to, iż mój mąż przez 9 lat małżeństwa miał inną kobietę. Tłumaczył się tym, iż było małe dziecko. Wszystko się rozpoczęło, gdy urodziłam 2 dziecko, że chciał sprawdzić, czy to on jest tak złym kochankiem, że ja nie "szczytuję". Ale nie - ona szczytowała i to nie raz. Więc sama nie wie. Ja sama nie wiem, czy z tym iść do kogoś - a jak tak, to do kogo. Mieszkam w małej miejscowości i tutejszy psycholog (chodziłam w związku ze zdradą męża) wydaje mi się zgyt mało wiarygodny. A psychiatra - nie wiem, czy się na tym zna. Bieda z nędzą. Zastanawiam się, czy mogę się uważać za prawdziwą kobietę.

Mam problem i niestety potrzebuję pomocy. Jestem 1,5 roku po ślubie i muszę stwierdzić, że mąż w ogóle nie chce ze mną się kochać :( teraz np. od 2 miesięcy nawet mnie nie dotknął. Przed ślubem potrafił kochać się ze mną 3 razy na dzień, a teraz zupełnie nic, jeśli już do czegoś dojdzie, to tylko dlatego, że mówię, że czas najwyższy na dziecko. Teraz albo jest zmęczony, albo go coś boli, albo mówi, że to ja go oduczyłam seksu (bo kiedyś przed ślubem jak nie było 1 dzień seksu, to robił mi awanturę). Już sama nie wiem, co myśleć... może jestem za gruba i nie może na mnie patrzeć? Chociaż nie jestem bardzo gruba, noszę rozmiar 40 :( Czasem myślę, że może jest gejem, bo nie potrafi żyć bez kolegów - jak upodoba sobie jakiegoś, to nie może wytrzymać 1 dnia bez niego - nawet zaczęłam się z tego śmiać, a on o dziwo nie reaguje... mówi tylko, że wymyślam... a może po prostu ma jakąś inną kobietę...?

Witam,
mój problem polega na tym, że podczas stosunku z partnerem, prawie za każdym razem pojawia się żywa krew, nie jest to na pewno krew miesiączkowa. Byłam u ginekologa, cytologia okazała się b. dobra, zwykłe badanie nic nie wykazało, nadżerka odpada, ścianki są czyste, również badanie usg nic nie wykazało. Torbiel został usunięty tabletkami antykoncepcyjnymi. Ginekolog nie potrafi mi odpowiedzieć skąd bierze się krew, ale problem pozostaje.
Proszę o wskazówkę. Pozdrawiam

Witam. Mam 24 lata i wydaje mi się, że nie jestem brzydką dziewczyna. Fakt - jestem trochę krągła, coś jak gruszka, tylko trochę większa. Teoretycznie jestem zdrowa, oprócz nawracających problemów z nerkami i co jakiś czas zapalenia przydatków. Od jakiegoś czasu, właściwie dość długo to trwa, nie mam ochoty kochać się ze swoim partnerem. Szczerze mówiąc to nie chodzi o to, że z nim, tylko w ogóle. Najgorsze jest to, że z tego tez powodu sypie się nasz związek. Prawda jest taka, że nie mam ochoty ani się kochać, ani przebierać w seksowne ciuszki, a dotykanie mnie tylko drażni zamiast rozluźnić. Mój partner się stara, ale nie zawsze mu to wychodzi. Jest zły, że nie daję mu się dotykąć, pieścić, że się z nim nie kocham. Rewanżuje sobie to masturbacją i masa pornograficznych zdjęć, filmów. Mnie to przeszkadza, boli, chociaż wiem, że każdy facet czasami sobie coś tam obejrzy, ale z drugiej jest mi przykro i napawa mnie to obrzydzeniem. Choć czasem zdarzyło i mi się coś takiego obejrzeć. Może to obrzydzenie wynika stąd, że odzwyczaiłam się od pewnych zachowań? Poza tym kobiety tam są ładniejsze i zgrabne, może nawet chude. Mojemu facetowi się takie podobają choć mówi, że ja jestem najpiękniejsza i seksowna. Ma pretensje, że nie kupuję środków antykoncepcyjnych (brak kasy, poza tym źle się po nich czuję), a jeśli już są - to korzystamy z nich od święta. Mam wrażenie, że panicznie boi się ciąży. Jeśli już uda nam się kochać tylko z pomocą prezerwatywy to z kolei narzeka, że ma ich dość, że ich nie lubi, a mnie to denerwuje i dodatkowo sprawia przykrość. Wydaje mi się, że za dużo naoglądał się pornosów, gdzie kobiety mogą się kochać bez żadnych zabezpieczeń. Ja z kolei mam fazy. Raz mam ochotę zjeść swojego Misiaka, a innym razem zachowuję się jak zakonnica. Nie bardzo, ba, w ogóle nie umiem nad tym zapanować. Ostatnio tak jest cały czas. Szczerze mówiąc ostatnimi czasy rzeczywiście trochę przestałam dbać o siebie. Zastanawiam się czy te moje problemy wynikają z problemów hormonalnych, czy jest to efekt mojego faceta? Czy może po prostu za wcześnie się starzeję? Może dlatego, że mam bardzo niska samoocenę? Może dlatego, że kiedy widzę młodsze dziewczyny (które bardzo się podobają mojemu facetowi) napawają mnie obrzydzeniem? Wtedy zaczynam odczuwać coś jak złość, nienawiść. Może to głupie, ale tak jest. Może ma ktoś jakiś pomysł co z tym zrobić? Jak funkcjonować jako kobieta? Jak przestać bać się panicznie ciąży (choć wiem co i jak i jestem odpowiedzialna)? Jak odzyskać kobiecą atrakcyjność i ochotę?