Witam, jestem mężczyzną, 20-latkiem. Od jakiegoś czasu spotykam się z dziewczyną, z którą 2 tygodnie temu rozpocząłem życie seksualne. Rozpoczęliśmy i zdążyliśmy skończyć. Pojawiły się komplikacje. Pierwszy raz nasz był udany, wszystko działało bez problemu. Niestety, później (w międzyczasie wystąpił jeszcze seks oralny) mój penis odmówił posłuszeństwa. I to był początek dramatu. Od tamtej chwili moje libido jakby opadło, wszystko wydaje mi sie aseksualne. Mam zaburzenia erekcji - znacznie trudniej osiągnąć mi erekcje, a i wydaje mi się wtedy niepełna (twardość), nie mówiąc już o problemach z jej utrzymaniem (szybko tracę koncentrację i penis opada). Jeszcze podczas pieszczot zdarza mi się stanąć na wysokości zadania, ale jak tylko ma dojść do penetracji, momentalnie następuje zwiotczenie. Występują poranne wzwody i nocne, mniej więcej z taką częstotliwością jak kiedyś. Udało mi się również przeprowadzić masturbację, ale pod wpływem bardzo ostrych filmów dopiero członek dostał krew, a i to mam wrażenie, że erekcja (twardość) zarówno przy porannych/nocnych wzwodach, jak i przy masturbacji, była niepełna. Całe życie miałem nadciśnienie, ale problemów z erekcją, nawet najmniejszych. nigdy nie miałem, mimo prowadzenia niezdrowego trybu życia (niezdrowa dieta, duże ilości papierosów i alkoholu ). Faktem jest, że jestem bardzo zestresowanym człowiekiem (problemy z nauką na prestiżowej uczelni, problemy osobiste), mało sypiam i czuję się niepewnie w związku (duży dystans sprawia, że spędzamy tylko 2-4 dni w tygodniu) z różnych powodów. Faktem jest jednak także to, że całe życie prowadzę niezdrowy tryb i mało sypiam, więc dlaczego teraz mnie to spotyka? Co do masturbacji, mastrubuję się od 13 roku życia, zdarzało się bardzo często (nawet ponad 5 razy dziennie w okresie 16-18 lat), jednak od kilku miesięcy (jeszcze przed poznaniem aktualnej partnerki) zacząłem znacznie ograniczać te czynności. Szczera rozmowa z partnerką również nie przyniosła zbawiennych rezultatów (zatrzymało się na "z pewnością minie, to nic takiego, poczekamy po prostu"). Podejrzewam więc czynniki chorobowe, jednak zastanawia mnie czemu cał problem i wszelkie objawy zaczęły się dosłownie z dnia na dzień. Nie miałem nigdy obniżonego libido w tym okresie. Dodam może jednak, że jest to pierwsza partnerka seksualna, z którą mam więź emocjonalną i głębsze odczucia, wcześniej zdarzały mi się raczej przypadkowe sytuacje tylko. Zmierzając do końca, czy jest jakiś sposób bym odzyskał sprawność szybko? Bardzo mi zależy na tym, by w tym okresie właśnie świąteczno-noworocznym być sprawnym. Czy powinienem sięgnąć po odpowiednie środki na receptę (czy urolog mi takie wypisze, jeśli nie mam problemów natury fizycznej?)? Całą sytuacją jestem już mocno sfrustrowany i nie pomaga fakt, że moja partnerka uważa, iż problem leży w tym, że mnie nie podnieca, a nie w mojej psychice. Napisałem chyba wszystko co mogłem, bardzo proszę o wszelkie formy pomocy i z góry dziękuję. Pozdrawiam.

Witam, mój problem zaczął się niecałe 2 lata temu (miałem niecałe 18lat). Wziąłem dość mocny cykl sterydowy. Podczas niego całkiem utraciłem zdolność do wzwodu. Oczywiście odblokowałem się jak należy, ale dalej nic nie wracało do normy. Czekałem dni i miesiące, mając ciągle stałą partnerke, z którą jestem do dzisiaj. Po jakimś czasie zdarzały się dni, kiedy osiągałem satysfakcjonujące wzwody, jednak takie dobre okresy były kilka razy na miesiąc lubi rzadziej. Nie ma reguły. Udałem się do lekarza endokrynologa, aby sprawdzić poziom hormonów. Testosteron na początku był bardzo zaniżony. Lekarka kazała zgłosić się na badania za parę miesięcy. Wtedy już testosteron wyszedł w normie, ale fsh było za niskie lub za wysokie, już nie pamiętam. Skierowano mnie na usg jąder ,na którym urolog stwierdził, że z jądrami jest wszystko wporządku. Do dzisiaj nie mam żadnych porannych erekecji, a wzwody czasami są słabe, czasami średnie, a czasami wspaniałe. Nie wiem od czego to zależy, ale czasami zdarzał się tydzien lub okres iluś tam dni, kiedy miałem mocne poranne erekcje. Oczywiście wtedy wszystko układało się dużo lepiej. Ale nagle znów znikały i nie wracały długo. Urolog na kolejnej wizycie zawiódł mnie, bo nie bardzo słucha mojego problemu i przepisał mi tabletki na depresję i jakieś zaburzenia emocjonalne. Wątpie, żeby trafił, bo skoro są zaburzenia emocjonalne, to dlaczego zdarza się, że po prostu jest dobrze przez jakiś czas. Proszę o jakieś fachowe porady, a nawet o zaproponowanie dobrego lekarza w mojej okolicy. Ten problem męczy mnie już dość długo.

Od roku mam osłabioną erekcję i na wizytach lekarskich u: geriatry, urologa i dermatologa odmówiono mi wymijająco pomocy. Do jakiego mam udać się lekarza? A może lekarz konsultujący zaleci stosowanie jakiegoś suplementu wspomagającego? Pragnę zaznaczyć, że pomimo 70 lat jestem nadzwyczaj sprawny fizycznie i zdrowy. Uprawiam turystykę i sport amatorski jak rower, łyżwy, narty, biegi. Nie wiem, czy badanie ubytków testosteronu jest wskazane i jaki lekarz może skierować? Czy stosowanie viagry może być korzystne?