Twój przewodnik po zdrowiu

Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
Rozpocznij
7 6 7 , 2 0 1

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Czy da się uratować osobę chorującą na anoreksję?

Czy da się uratować osobę 13 lat chorujacą na anoreksję?Siostra (27) od 13 choruje,mimo,że jej waga nie jest krytyczna od kilkunastu lat utrzymuje BMI 16,ale z roku na rok dzieją się z nią niedobre rzeczy.Do tego doszły ataki paniki... Czy da się uratować osobę 13 lat chorujacą na anoreksję?Siostra (27) od 13 choruje,mimo,że jej waga nie jest krytyczna od kilkunastu lat utrzymuje BMI 16,ale z roku na rok dzieją się z nią niedobre rzeczy.Do tego doszły ataki paniki,zaburzenia lękowe,spędzanie czasu w samotności,przewlekła bezsenność i nadwrażliwość na dzwięki,w domu nawet tv nie można oglądać,bo siostrze z pokoju obok przeszkadza,podobnie jak jest wyczulona na inne dzwięki kapanie,szumy itp.Zupelnie jej nie poznaję,czy to wszystko od anoreksji?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Gdzie szukać pomocy w moim stanie psychicznym?

Witam. Mam problem lecze się 3 lata psychiatrycznie mam obsesję na zakupy poped w góre pobudzenie nie idzie mi uwagi zwrócić czuje się jakbym była kimś obniżony nastrój myśli samobójcze wpadam pod auta biegam 5 razy dziennie biorę kwetiapine 800... Witam. Mam problem lecze się 3 lata psychiatrycznie mam obsesję na zakupy poped w góre pobudzenie nie idzie mi uwagi zwrócić czuje się jakbym była kimś obniżony nastrój myśli samobójcze wpadam pod auta biegam 5 razy dziennie biorę kwetiapine 800 i neurotop 800 i nic po 400 kwetiapine nie mogłam spać i mam jeszcze 2 dni takie że czuję się lepiej ze czuje się pobudzona ale jest przyjemne uczucie świetnie się czuję i są takie dni gdzie objawy minęły. Byłam 6 razy w psychiatryku nigdzie mi nie pomogli na dodatek karetka mnie zgarnela silny lek dostałam duszności drżenie rąk nog dretwienie zaczęłam się przewracac o auta i rzucac się po ziemi jestem w Klinice w Poznaniu ale i tak nie jest dobrze jestem pobudzona myśli i tak dalej a w poniedziałek wychodzę do domu nie wiem co robić. Niby to nie dwubiegunówka a jadam nocami silne rozdrażnienie mam. Mój psychiatra stwierdził dwubiegunowa leki pomagają ale na przymus chodzenia i na pobudzenie które po jakimś czasie i tak robi się silniejsze i jestem nerwowa bardzo proszę o i pojawia się przymus. Nie wiem gdzie pomocy szukac czuje nienawiść bez powodu uczucie obserwowania widzę nie raz dziwne rzeczy
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej

Czy leki zostały dobrane prawidłowo?

Czy leki są dobrze dobrane do mojej choroby? Stwierdzono u mnie F,41 i F, 60 i mam skłonności do depresji. Lekarz psychiatra przepisał mi asertin , teraz biorę 150 mg na dobę. Psychiatra powiedziała mi że to lek pomocniczy... Czy leki są dobrze dobrane do mojej choroby? Stwierdzono u mnie F,41 i F, 60 i mam skłonności do depresji. Lekarz psychiatra przepisał mi asertin , teraz biorę 150 mg na dobę. Psychiatra powiedziała mi że to lek pomocniczy w psychoterapii, na którą mnie wysłała. Byłem u pana psychologa sześć razy i najważniejszą rzecz jaką usłyszałem, to że mam sie cieszyć ładną pogodą. Nadal czyje sie podle. Czytałem też że niski poziom serotoiny nie ma nic wspólnego z depresją. Czy naprawdę nie ma lepszych leków na poprawieniu mojego samopoczucia. O kolejnych psychoterapii nie ma mowy, to już wole włączyć tv, taki sam efekt. moich nie da się rozwiązać, mogę sie tylko pogodzić albo zapomnieć.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Justyna Piątkowska
Mgr Justyna Piątkowska

Czy możliwe, że mam anoreksję?

W okresie gimnazjum i liceum często się trochę głodziłam. Raczej nie jadłam śniadań, w szkole praktycznie nic (czasem zdarzało mi się jeść normalnie), a w domu zwyczajny obiad. Kolacje pomijałam. Było mi z tym dobrze. Czułam się świetnie. I... W okresie gimnazjum i liceum często się trochę głodziłam. Raczej nie jadłam śniadań, w szkole praktycznie nic (czasem zdarzało mi się jeść normalnie), a w domu zwyczajny obiad. Kolacje pomijałam. Było mi z tym dobrze. Czułam się świetnie. I pomimo kompleksów wiedziałam, że zrzucenie upragnionycg kg (z około 52 do 49, 160 cm wzrostu) mi w tym nie pomoże. Dlatego też nie czułam ciśnienia by schudnąć i nie wyrzucałam sobie jeżeli jadłam. Choć wolałam nie jeść. Teraz często mam niesamowite bóle brzucha, takie jakbym była jednocześnie pusta i pełna. Bóle potrafią trwać po kilka godzin i nie ustępują. Nie zdążę zjeść - ból, często bóle są i pomimo zjedzenia. Mimo wszystko ostatnie bóle miałam około dwa tygodnie temu. Rozmawiając z znajomymi (jedna chora na m.in. ED, a druga z licznymi chorobami ustrojowymi) zasugerowały mi, że mogę cierpieć na anoreksję i zapalenie żołądka. Chciałabym zapytać o tą anoreksję... Czy jest to możliwe? Zawsze trzymałam się mojej stałej wagi, podjadałam, ale śniadań raczej nie jem, a kolacje pomijam. Znów powoli wracam do starych nawyków, wczoraj przez zły stan psychiczny znów chciałam się głodzić. Czy mimo normalnej sylwetki i braku paranoicznego parcia na spadek masy mogę cierpieć na to zaburzenie? Jeśli nie, to czy na coś innego?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej

Czy jest szansa na zbudowanie pozytywnych relacji w związku i odcięcie się od negatywów z przeszłości?

Witam, brak komunikacji w małżeństwie z20 letnim stażem, wzajemne obwinianie się i wytykanie tego co było nieprzyjemne. Czy jest szansa na zbudowanie pozytywnych relacji w związku i odcięcie się od negatywów z przeszłości?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej

Czy w moim wieku i od nerwicy mogę dostać zawału serca lub wylewu?

Witam ! Mam 18 lat. Czy w moim wieku i od nerwicy mogę dostać zawału serca, wylewu? Drętwieje mi prawa noga , czy przestane ja czuć na zawsze? Strasznie się boje o swoje zdrowie, ciagle myśle o tym czy... Witam ! Mam 18 lat. Czy w moim wieku i od nerwicy mogę dostać zawału serca, wylewu? Drętwieje mi prawa noga , czy przestane ja czuć na zawsze? Strasznie się boje o swoje zdrowie, ciagle myśle o tym czy coś mi jest a gdy już mnie coś zaboli , myśle ze umrę albo stanie mi się wielka krzywda! :( jak sobie z tym poradzić?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz

Jak mam poradzić sobie z ojcem alkoholikiem?

Pomocy szukam pomocy pilnie ponieważ mieszkam z mężem który nie pije alkoholu i z ojcem alkoholikiem który znęca się psychicznie i fizycznie nad nami i wyrzucił męża z domu bez powodu w rodzinie wsparcia nie mamy mieszkać teraz musimy w... Pomocy szukam pomocy pilnie ponieważ mieszkam z mężem który nie pije alkoholu i z ojcem alkoholikiem który znęca się psychicznie i fizycznie nad nami i wyrzucił męża z domu bez powodu w rodzinie wsparcia nie mamy mieszkać teraz musimy w samochód, ie ojciec przeoija cała emeryturę... Nie mam słów, sił i pomocy...
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Joanna Lida
Mgr Joanna Lida

Jak długo po porodzie u kobiet może pojawić się depresja poporodowa?

Witam, jak długo po porodzie u kobiet moze pojawić się depresja poporodowa? Moje dziecko ma 10miesięcy a ja czuję że sobie nie radzę. Nie mam wsparcia u rodziców ani teściów, sami z mężem jesteśmy skazani na siebie jednak mąż duzo... Witam, jak długo po porodzie u kobiet moze pojawić się depresja poporodowa? Moje dziecko ma 10miesięcy a ja czuję że sobie nie radzę. Nie mam wsparcia u rodziców ani teściów, sami z mężem jesteśmy skazani na siebie jednak mąż duzo pracuje i glownie ja sama zostaję z dzieckiem. Nie mam na nic siły, jest mi zle, nie cieszy mnie macierzyństwo. Jak mam sobie radzić?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka

Co może oznaczać lęk przed seksem w moim wieku?

Witam, niedawno skończyłam 18 lat i odczuwam ogromny strach przed seksem. Od około 2 lat, w wieku kiedy zainteresowanie seksem zaczyna (przynajmniej według tego co wiem) być naturalne odczuwam ogromny strach przed seksem a czasami nawet płcią przeciwną. Na samą... Witam, niedawno skończyłam 18 lat i odczuwam ogromny strach przed seksem. Od około 2 lat, w wieku kiedy zainteresowanie seksem zaczyna (przynajmniej według tego co wiem) być naturalne odczuwam ogromny strach przed seksem a czasami nawet płcią przeciwną. Na samą myśl zaczynają mi się trząść dłonie i jestem bliska płaczu. Nie kojarze seksu z niczym złym, oraz nie miałam w swoim życiu żadnego przykrego zdarzenia przez które bałabym się seksu. Na początku uważałam to za zwykłą powściągliwość, ponieważ jestem osobą dość nieśmiałą ale ten strach zaczyna być ekstremalny. Nie uważam, że bycie w moim wieku dziewicą jest powodem do wstydu jednak mój narastający strach na pewno nie jest normalny. Zauważyłam również iż przez ostatnie kilka miesięcy unikam jakiegokolwiek kontaktu fizycznego z mężczyznami, a gdy do tego już dojdzie czuje się dość niekomfortowo (mówię tu nawet o zwykłym uściśnieciu dłoni). Odczuwam również popęd seksualny (proszę mnie poprawić jeżeli źle to uchwyciłam) więc również nie w tym leży problem.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Maciej Rutkowski
Mgr Maciej Rutkowski

Jakie są najlepsze sposoby na walkę z depresją?

Witam. Od 13 roku życia walczę z depresją. Chodziłam do psychologa, psychiatry i parę razy sama probowalam z tym walczyć. Mam 21 lat. Od ostatniego czasu czuję się gorzej. Albo czuję się strasznie zobojętnieniała, albo stresuje się niczym, albo... Witam. Od 13 roku życia walczę z depresją. Chodziłam do psychologa, psychiatry i parę razy sama probowalam z tym walczyć. Mam 21 lat. Od ostatniego czasu czuję się gorzej. Albo czuję się strasznie zobojętnieniała, albo stresuje się niczym, albo szukam kłótni z rodzicami i chłopakiem na siłę. Mało mi uczuć, ciągle chce ich więcej i więcej, bo wcześniej nie miałam ich, a jak ktoś mi teraz okazał ich trochę to mam niedosyt. Nie ufam nikomu, nie wychodzę praktycznie z domu, raz na tydzień do sklepu. Nie mam pasji, zajęć, nie mogę znaleźć pracy, nie nawidze ludzi, stresuje się wszystkim nawet myśleniem co będzie za 40 lat i we wszystkim jestem beznadziejna. Jestem strasznie osłabiona już przez to wszystko. Czasem mam ochotę się poddać ze wszystkim i uciec gdzieś daleko, gdzie nikogo nie dotknie moja obojętność, ciągle podejrzewanie o coś i wymuszanie aż na siłę wszystkiego. Codziennie siedzę w domu, biorę tabletki na moje choroby, wychodzę parę razy na papierosa i myślę jak bardzo już nie daje sobie rady. Często mam huśtawki nastroju które zmieniają się bardzo szybko. Proszę o pomoc :(
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Justyna Piątkowska
Mgr Justyna Piątkowska

Jak poradzić sobie z myślami i próbami samobójczymi?

Miałem dwie próby samobójcze nadal myślę o śmierci nie widzę sensu życ moje to porażka.

Czy są gdzieś w Krakowie oddziały dzienne psychiatryczne na NFZ gdzie są grupy zamknięte?

Dzień dobry. Czy są gdzieś w Krakowie oddziały dzienne psychiatryczne na NFZ gdzie są grupy zamknięte? Jakie są warte polecenia.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Tomasz Budlewski
Lek. Tomasz Budlewski

Czy powiedzieć psychologowi o swoim zakupoholizmie?

Witam Proszę o pomoc. Mam problem z wydawaniem pieniędzy, w ogóle nie myślę i nie zastanawiam czy coś mi jest potrzebne. Przehulałem już jedną wypłatę, ale zostałem nakryty przez domowników na kupowaniu nie potrzebnych rzeczy. Powoli do mnie dociera co... Witam Proszę o pomoc. Mam problem z wydawaniem pieniędzy, w ogóle nie myślę i nie zastanawiam czy coś mi jest potrzebne. Przehulałem już jedną wypłatę, ale zostałem nakryty przez domowników na kupowaniu nie potrzebnych rzeczy. Powoli do mnie dociera co wyprawiam , ale jak będzie okazja znowu wydam pieniądze. Co robić? Chodzę do psychologa . Czy mu o tym powiedzieć? Najlepsze rozwiązanie to wpłacić na konto żeby nie kusiło. Już jestem na skraju wyczerpania nerwowego.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Maciej Rutkowski
Mgr Maciej Rutkowski

Jak poradzić sobie z myślami samobójczymi oraz zakończyć samookaleczanie?

Witam. Nie wiem czy powinnam się zgłosić do specjalisty czy nie otóż, am pewien problem raczej długo terminowy. Mam 23 lata i od paru lat borykam się z problemem samookaleczenia i myśli samobójczych. Nigdy nic z tym nie robilam tj:... Witam. Nie wiem czy powinnam się zgłosić do specjalisty czy nie otóż, am pewien problem raczej długo terminowy. Mam 23 lata i od paru lat borykam się z problemem samookaleczenia i myśli samobójczych. Nigdy nic z tym nie robilam tj: nigdy nie bylam u psychologa. I nie nie wiem czy powinnam iść. Najlepiej od początku. Moje sklannosci do samookaleczenia pojawiły się kiedy miałam 14lat - po śmierci mojej mamy. Chorowała na nowotwór, a ja z siostrą byliśmy w samym centrum tego wszystkiego. Po trzech latach walki zmarła i wtedy pierwszy raz wylądowałam emocje na sobie. Niestety nie skończyło się to na jednym razie. Czasem wracalo czasem nie. Robilam to raczej pod wpływem chwili, cienkie szybko gojace się ranki. Kiedy miałam około 19/20 lat pojawiły się myśli samobójcze. Na początku były na zasadzie ukojenia, że zawsze mam wybór. Nie miały jednej formy ot takie samo pojęcie śmierci. Trzymały się tak około rok a potem jakby ewoluowaly. Pojawiały się częściej i potrafiłam godzinami rozważać najlepsza opcje. Kolejno wymyslałam i odrzucalam kolejne sposoby.. Nie wiem dokladnie w jakim momencie wybrałam sobie ten jeden jedyny sposób i tak samo nie wiem kiedy z poczucia komfortu z samej myśli stały się zamierzonym celem. Teraz jest tak że mam wszystko przemyślane od a do z. Z miejscem i sposobem włącznie rozważane wszystkie sytuację ktore mogą się zdarzyć itp. Straciłam zainteresowanie do tego co kiedyś sprawiało mi przyjemność i teraz tak jest ze nie mam najmniejszej ochoty zajmować się czymkolwiek. Samookaleczenia tak samo stały się bardziej zamierzone, bardziej brutalne i rozleglejsze. I częstsze. Dużo częstsze. Są moim sposobem resetowania się. Kiedy czyje już za duża pustkę. Kiedy mam wrażenie że nie jestem w stanie odczuwać już niczego wtedy to robię.mysl o skrzywdzeniu pojawia się nagle. jedna potem druga, aż w końcu nie moge o niczym innym myśleć niż tylko o tym. Musze to zrobić bo wiem że inaczej będzie jeszcze gorzej ze to sobie nie zniknie a nie moge sie wtedy skupić na niczym innym. Kiedy to już zrobię ogarnia mnie spokój. Cięcia są coraz głębsze i coraz ciężej mi powstrzymać się tylko na kiku. Zrobiło się tak że cięcia są głębokie i potrafię sobie pokryc nimi znaczna część ramienia. Blizny są już na całej ręce od miejsca złączenia szyi z barkiem aż do nadgarstka. Gęsta siatka blizna dosłownie blizna na bliźnie. Po zranienia się jestem zrelaksowana i jakby wszystko to co mnie przytłacza jest nieosiągalne. Potem pojawiają się wyrzuty sumienia. Jestem zła na siebie że znowu uległam, że po raz kolejny zawodze mojego partnera któremu przecież raz po raz obiecuję że tego nie zrobię. Zaczyna mnie to wszystko przytłacza w takim stopniu że coraz bardziej coraz częściej się czy nie jednak naprawdę nie jest lepiej jakbym po prostu to wszystko zakończyła. No cóż stąd ten post. Zastanawiam się czy zasięgnąć pomocy czy zostawić to tak jak jest.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz

Na co może wskazywać moje obniżone samopoczucie, osłabienie i niezadowolenie z siebie?

Witam. Mam 20 lat. Od bardzo długiego czasu choruje na niedoczynność tarczycy, nadciśnienie, depresję, oraz zapalenie błony śluzowej żołądka. Mój problem polega na tym, że ostatnio stałam się strasznie obojętna do wszystkiego, mało mnie cieszy, a jak... Witam. Mam 20 lat. Od bardzo długiego czasu choruje na niedoczynność tarczycy, nadciśnienie, depresję, oraz zapalenie błony śluzowej żołądka. Mój problem polega na tym, że ostatnio stałam się strasznie obojętna do wszystkiego, mało mnie cieszy, a jak już coś daje mi uśmiech to chce tego więcej i ciągle mialo, jak tego nie dostanę, to znów wracam do obojętności. Nie mam siły już brać tylu lekow. Codzienność u mnie polega na obojętności, denerwowaniu się na ciągłym braniu leków, osłabieniu, siedzeniu w 4 ścianach i myśleniu jak bardzo mam żałosne życie. W niczym nie jestem dobra, nici nie wychodzi, wiecznie na coś choruję (wyleczę 1 i nagle pojawiają się 2 inne choroby), nie mam motywacji itp. proszę o pomoc.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej

Jak duże jest ryzyko depresji poporodowej u kobiet które leczyły się przed zajściem w ciążę na depresję?

Dzień dobry, Jak duże jest ryzyko depresji poporodowej u kobiet które leczyly się przed zajściem w ciążę na depresję i przyjmowały antydepresanty oraz podczas ciazy przezywaly silne, częste stany l ekowe ? I depresyjne? Czy są bezpieczne antydepresanty podczas karmienia piersią ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej

Jak znów polepszyć relacje z partnerem?

Mam 28 lat jestem w związku od 9 lat. Czuje że mój partner się ode mnie odwraca. Mieszkamy razem a widuje go tylko jak kładzie się spać. Cała dnie spędza poza domem twierdząc że nie lubi siedzieć w domu. Często... Mam 28 lat jestem w związku od 9 lat. Czuje że mój partner się ode mnie odwraca. Mieszkamy razem a widuje go tylko jak kładzie się spać. Cała dnie spędza poza domem twierdząc że nie lubi siedzieć w domu. Często się kłócimy o to jak i o inne rzeczy. Dużo czasu spędza z kolegami a do mnie nawet nie potrafi zadzwonić. Czasami zdarza się że nie wróci na noc nie informując mnie o tym i wyłącza telefon wraca późnym popołudniem następnego dnia jak gdyby nic się nie stało a jak zadaje pytania to się denerwuje że to przysłuchuje. Kocham go bardzo i on twierdzi że mnie też ale często nie czuje tego. Nie potrafię go zostawić. Na sama myśl o tym chce mi się płakać i czuje się chodzby życie zemnie uchodzilo. Często miewam również myśl i samobójcze nie chce mi się żyć nie tylko przez niego ale również przez problemy rodzinne. Nie wiem co mam robić
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej

Jak wygrać walkę z bulimią i pokonać myśli samobójcze?

Jestem chłopakiem, mam 20 lat, udało mi się przejść przez bulimię, (walczyłem z nią ponad 7 miesięcy) od maja br. jestem "czysty". Miałem bardzo ciężkie dzieciństwo, z przemocą w domu i w szkole, Prawdopodobnie mam depresję, bo mam... Jestem chłopakiem, mam 20 lat, udało mi się przejść przez bulimię, (walczyłem z nią ponad 7 miesięcy) od maja br. jestem "czysty". Miałem bardzo ciężkie dzieciństwo, z przemocą w domu i w szkole, Prawdopodobnie mam depresję, bo mam wszystkie objawy jej, moja rodzina jest w ciężkiej sytuacji materialnej, nie mam sił by uczyć się znów na kolejnym tj, drugim roku studiów, mam ciągle myśli samobójcze, czuję się bardzo samotny, opuszczony, nie potrafię sobie wybaczyć tej bulimii, nie potrafię po prostu, mam ogromną nienawiść do moich rodziców, dziś nawet spotkałem się z pewną osobą, porozmawiałem z nią, była to dziewczyna, zrozumiała mnie, ale gdy wróciłem znów do siebie, a Ona pojechała do swoje domu, to znów mam myśli samobójcze, chcę się mega zabić, odczuwam taką pustkę emocjonalną, brak mi może czegoś, nie wiem sam, leżę i chcę się zabić, nie potrafię dalej żyć, mam dość życia, każdy dzień jest (nadal) walką o to, bym się nie nażarł jak świnia z 10 tysięcy kalorii, chcę się zabić i już, boję się pójść do psychiatry, nie mam odwagi, by pójść do psychiatry, boję się, bo nie chciałbym być wysłany do szpitala, a nie chcę przytyć od psychotropów, bo mam manię, żeby tylko chudnąć. Co mam robić?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka
Lek. Tomasz Budlewski
Lek. Tomasz Budlewski

Czy powinnam zdecydować się na nowy związek?

Dzień dobry. Co mam zrobić kiedy pojawił się "lepszy" chłopak? Zaczęłam wątpić w swoje uczucia do mojego chłopaka, jesteśmy w związku od raptem 4 miesięcy, ale spędzaliśmy każdy dzień razem, całe wakacje również. Jest dla mnie bardzo ważny, ale boję się,... Dzień dobry. Co mam zrobić kiedy pojawił się "lepszy" chłopak? Zaczęłam wątpić w swoje uczucia do mojego chłopaka, jesteśmy w związku od raptem 4 miesięcy, ale spędzaliśmy każdy dzień razem, całe wakacje również. Jest dla mnie bardzo ważny, ale boję się, że to tylko przyzwyczajenie. Jest ode mnie młodszy, często jest krytyczny i ma w sobie mało empatii i często rani moje uczucia. Wiem, że w miłości trzeba akceptować całych siebie, wady i zalety. Lubiłam to życie, ale boję się, że poprostu nie znam innego. Chłopak, który mi się spodobał, z wzajemnością, jest miły, troskliwy, kochany i przystojny. Jest ode mnie troszkę starszy. Wydaje się, że mogę być przy nim bardzo szczęśliwa, ale przy poprzednim też byłam. I nie wiem co ja mam teraz robić. Nadszarpnęłam już zaufanie mojego chłopaka. Nie wiem czy decydować się na nowy, może lepszy związek, czy zostać przy prawie idealnym związku, mimo, że w niego zwątpiłam i jak zapomnę o tym drugim chlopaku to wszystko wróci do normy ? A może będę tego żałować? Pomocyyy  
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Tomasz Budlewski
Lek. Tomasz Budlewski
Patronaty