Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 6 9 0

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Relacje z rodzicami i teściami: Pytania do specjalistów

Jak radzić sobie z nadopiekuńczą matką?

Mam 20 lat i mieszkam z rodzicami. Moja mama ciągle mnie kontroluje i nie rozumie tego że chciałabym odrobinę prywatności. Gdy rozmawiam z chłopakiem przez słuchawki to wręcz wyrywa mi jedną z ucha by podsłuchać o czym rozmawiamy. Gdy jemu... Mam 20 lat i mieszkam z rodzicami. Moja mama ciągle mnie kontroluje i nie rozumie tego że chciałabym odrobinę prywatności. Gdy rozmawiam z chłopakiem przez słuchawki to wręcz wyrywa mi jedną z ucha by podsłuchać o czym rozmawiamy. Gdy jemu się to nie spodobało i powiedział jej" czy mogłaby nas pani zostawić" to obraziła się na mnie i przez kilka dni się nie odzywała. Gdy mówię jej że chciałabym gdzieś pojechać z koleżanką to już jest problem i mówi" najlepiej nic byś nie robiła". Ciągle straszy mnie mówiąc" nie wiem jak wy sobie poradzisz gdy ja już zamknę oczy". Mama za każdym razem gdy tylko usiądę wchodzi do pokoju i mówi mi co jest jeszcze nie zrobione. Chciałam iść do pracy by zarobić na siebie to powiedziała mi" po co? Przecież i tak nic nie umiesz. Po godzinie już nie dasz rady". Ojczym też bardzo często tak mówi. Czuję że nie mam w nich żadnego wsparcia i nie mogę sobie z tym poradzić.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Psychologia Relacje z rodzicami i teściami

Dlaczego mam tak skomplikowane relacje z rodziną?

Witam. Mam 21 lat i strasznie skomplikowane relacje z rodziną. Najbardziej z rodzicami. Nie mam z nimi dobrych relacji , ponieważ nie ma nawet rozmowy , wsparcia ani co najważniejsze chęci do czegokolwiek z ich strony. Co robić ? Na... Witam. Mam 21 lat i strasznie skomplikowane relacje z rodziną. Najbardziej z rodzicami. Nie mam z nimi dobrych relacji , ponieważ nie ma nawet rozmowy , wsparcia ani co najważniejsze chęci do czegokolwiek z ich strony. Co robić ? Na prawde nie mam już sił na to wszystko a wyprowadzić się na razie nie moge jeszcze bo studiuję.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Agata Pacia (Katulska)
Mgr Agata Pacia (Katulska)
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Terapia rodzinna Problemy w komunikacji między partnerami Psychologia Relacje z rodzicami i teściami

Jak stworzyć udany związek i poprawić relacje z rodziną?

Mam 19 lat i 4 lata starszego brata. Od kiedy skończył technikum siedzi w domu i nigdzie nie pracuje. Zachowuje się. sposób bardzo agresywny , rodzice podają mu wszystko jak na tacy. Nie musi nic robić. Gdy nie chcę czegoś... Mam 19 lat i 4 lata starszego brata. Od kiedy skończył technikum siedzi w domu i nigdzie nie pracuje. Zachowuje się. sposób bardzo agresywny , rodzice podają mu wszystko jak na tacy. Nie musi nic robić. Gdy nie chcę czegoś za niego zrobić np.uprać jego rzeczy , rodzice mówią że ma prawo 'obić mi mordę' bo jestem niewdzięczna. Nie osiągnął w życiu nic. Wyzywa rodziców , krzyczy do nich ,traktuje z pogardą. Ja chcąc się z tego wyrwać dostałam się na dobre studia , kilkaset km od domu. Zdążyłam już trochę popracować , staram się żeby rodzice nie fundowali mi wszystkiego. Robię wszystko co mogę , jednak zawsze słyszę że jestem najgorsza , żebym wspierała brata i że jestem nic nie warta. W moim domu nigdy nie było okazywania uczuć , chyba że tych złych , wsparcia , rozmów czy zrozumienia dla dziecka. Dużo osób mówi mi że jestem atrakcyjną dziewczyną , dlatego rodzice wpoili mi że urodziwa dziewczyna nie znajdzie miłości tylko same 'przygody' . Nie umiem nikomu zaufać i mam problem z nerwami. Od paru miesięcy mam na prawdę dobrego chłopaka , ale cały czas mam opory co do niego. Jest mi ciężko stworzyć normalne relacje z ludźmi przez to co miałam w domu. Rodzice nienawidzą wszystkich wokół , nawet za sam wygląd. Chciałabym być inna , spokojnie żyć w społeczeństwie i mieć udany związek. Nie wiem co robić.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Relacje z partnerem Relacje z rodzicami i teściami

Jak sobie poradzić z miłością do osoby z innego kraju?

Hej. Jestem nowa na forum. Długo się zastanawiałam czy o tym napisać. W końcu uznałam, że muszę opowiedzieć o swojej nieszczęśliwej historii miłosnej. Można powiedzieć że byłam w,, związku" internetowym przez 10 miesięcy z pewnym chłopakiem. Wiem, że takie związki... Hej. Jestem nowa na forum. Długo się zastanawiałam czy o tym napisać. W końcu uznałam, że muszę opowiedzieć o swojej nieszczęśliwej historii miłosnej. Można powiedzieć że byłam w,, związku" internetowym przez 10 miesięcy z pewnym chłopakiem. Wiem, że takie związki nie mają sensu jeśli ludzie się nie spotkają, jednak umówiliśmy się, że on zarobi pieniądze i zamieszka na stałe w Polsce przy mnie. Jego rodzinnym krajem jest Honduras. Pisaliśmy ze sobą codziennie po kilka godzin, wysyłaliśmy miłosne wiersze, zdjęcia i filmy. Zauważyliśmy, że znamy te same piosenki i mamy identyczne zdanie odnośnie wielu spraw. Jedynym problemem była bariera językowa, ale obiecał że zacznie się uczyć polskiego. Wiedziałam, że on bardzo mnie kocha, bo poświęcał się dla mnie, raz wybaczył już kiedy chciałam zerwać. Niestety wczoraj musiałam powiedzieć mamie o tym, że mu się podobam. Mimo, że mam już skończone 18 lat, muszę jej słuchać w wielu kwestiach. Stwierdziła, że kiedy przyjedzie mogę się z nim tylko kolegować, bo pochodzi z kraju, w którym mężczyźni zabijają kobiety, a poza tym dzieli nas różnica kultur. Z ogromnym bólem napisałam mu, że nie będziemy razem, ale to nie moja decyzja. Odpisał tylko, że jego życie właśnie się skończyło i mnie zablokował. Jestem załamana całą tą sytuacją. Mimo, że to był tylko kontakt internetowy znalazłam w nim bratnią duszę i przyzwyczaiłam się jak do członka rodziny. Jest mi bardzo ciężko, bo wiem że cała nadzieja niezwykłego związku prysła i już nigdy do siebie nie napiszemy.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Psychologia Relacje z partnerem Nieszczęśliwa miłość Relacje z rodzicami i teściami

Jak poradzić sobie z lękiem przed samotnością i niską samooceną?

Witam, Mam 21 lat, problemy z rodzicami, którzy traktują mnie jak dziecko I kontrolują we wszystkim, czuję strach przed samotnością ale też nie umiem rozmawiać z ludźmi bo czuję, że nie mam o czym rozmawiać z nimi. Na dodatek mam... Witam, Mam 21 lat, problemy z rodzicami, którzy traktują mnie jak dziecko I kontrolują we wszystkim, czuję strach przed samotnością ale też nie umiem rozmawiać z ludźmi bo czuję, że nie mam o czym rozmawiać z nimi. Na dodatek mam niską samoocenę i złą opinie o sobie, ponieważ od dziecka mi to wpojono. Podejrzewam u siebie nullofobie, fobie społeczna, depresję oraz nerwice serca. Nie wiem co robić. Nawet przyjaciele odeszli przez "uzalanie się". Nie mam możliwości normalnie iść z tym do lekarza, ponieważ mam natretnych rodziców, którzy muszą wiedzieć co i kiedy robię. Czuję się zagubiona w świecie. Nie wiem już co robić.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Galas - Konsor
Mgr Agnieszka Galas - Konsor
Dotyczy: Niska samoocena Uczucie samotności Psychologia Psychoterapia Relacje z rodzicami i teściami

Dlaczego dziecko nie akceptuje nowej partnerki ojca?

Mieszkam od kilku miesięcy ze swoim partnerem który ma 10letniego Syna. Jego rodzice rozstali sie jak miał rok. Od tego czasu mój partner dwa razy próbował stworzyć z nią rodzinę jeans się nie udało przez matkę dziecka. Partner widuje się... Mieszkam od kilku miesięcy ze swoim partnerem który ma 10letniego Syna. Jego rodzice rozstali sie jak miał rok. Od tego czasu mój partner dwa razy próbował stworzyć z nią rodzinę jeans się nie udało przez matkę dziecka. Partner widuje się się dzieckiem co 2 tyg ale dziecko traktuje mnie jak intruza który mieszka z jego tata. Niby po kilku godz razem jest już ok i zaczyna mnie akceptować a później wszystko zaczyna się od Nowa. Co prawda matka też traktuje mnie jako wroga choć nie ma ku temu powodu. Nie wiem co jest ze dziecko tak na mnie reaguje
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Rozstanie Dziecko Relacje z rodzicami i teściami

Jak dogadać się z rodzicami?

Witam, Mam problem może dość błahy, ale do mnie jest bardzo istotny. Mam 19 lat i chciałam nocować u chłopaka. Mama mi pozwoliła, lecz tata nie - zareagował bardzo nerwowo. Głównie dlatego że spać u mężczyzny mogę jeśli będę już... Witam, Mam problem może dość błahy, ale do mnie jest bardzo istotny. Mam 19 lat i chciałam nocować u chłopaka. Mama mi pozwoliła, lecz tata nie - zareagował bardzo nerwowo. Głównie dlatego że spać u mężczyzny mogę jeśli będę już na wydaniu i po studiach. Dodał również, że tak robiły osoby, które miały w głowie tylko seks i narkotyki. Co robić?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz
Dotyczy: Seksuologia Psychologia Relacje z rodzicami i teściami Seks Narkotyki

Jak uratować związek z ukochanym?

Dzień dobry, zwracam się z prośbą o pomoc w ratowaniu związku. Kocham mojego partnera, jednak nie radzę sobie z jego pewnymi zachowaniami. Dodam tylko na wstępie, że jest to mężczyzna po przejściach, który w dzieciństwie nie czuł się kochany przez... Dzień dobry, zwracam się z prośbą o pomoc w ratowaniu związku. Kocham mojego partnera, jednak nie radzę sobie z jego pewnymi zachowaniami. Dodam tylko na wstępie, że jest to mężczyzna po przejściach, który w dzieciństwie nie czuł się kochany przez rodziców i ciął się kiedyś z tego powodu. Obecnie jego relacje z rodzicami są po prostu poprawne, jak sam twierdzi raczej wyuczone. Sam natomiast przeszedł terapię, aby w przyszłości móc założyć rodzinę. Mimo krótkiego stażu, bardzo go kocham, jednak mam wrażenie że jego przeszłość cały czas utrudnia mu relacje. Sam dąży do perfekcji, jest do przesady ambitny, stawia na karierę, nie przewiduje że mógłby kiedyś mieć swoje dzieci, wziąć ślub. W dodatku wcześniej spotykał się z kilkoma dziewczynami i to jednocześnie, dopiero dla mnie z tego zrezygnował i zaczął uznawać mnie za oficjalną dziewczynę, o czym z innymi kobietami nie było nawet mowy. Często mówi, że mu na mnie zależy, ale że nie umie żyć w związku. Co najgorsze często mnie rani sugerując, że nie jestem tak doskonała jakby chciał, że nie zasługuje na niego zawodowo. W dodatku nigdy nie umie przyznać się do błędu, przeprosić. Zawsze to ja wyciągam do niego rękę, nawet po tym kiedy mnie obraża. Nie umiem mu wytłumaczyć, że mnie rani. Gdy tylko próbuje to zamiast ze mną o tym porozmawiać, po prostu się wycofuje i ze mnie rezygnuje. Woli stracić niż zawalczyć, wyjaśnić, zrozumieć, nawet jeśli mu zależy. Czasami to wygląda trochę tak, jakby bał się że może się związać na zawsze z niedoskonałą w jego oczach dziewczyną. Nie wiem co mam robić, jak z nim o tym rozmawiać, jak go przekonać, że nie jest skazany na samotność, że może mu się udać? Na każdym kroku staram się mu pokazywać i mówić, jak jest dla mnie ważny, jak go kocham, ale nie wiem jak długo będę wstanie walczyć za nas sama.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Uczucie samotności Psychologia Kariera Ślub Relacje z rodzicami i teściami

Jak rozmawiać z matką i wytłumaczyć jej, że już nie jestem dzieckiem?

mam 19 lat jestem dziewczyną moja mama mi od zawsze na nic nie pozwala musze wręcz błagać ją żeby pozwoliła na to aby mój chłopak do mnie przyjechał na kilka godzin a o jakichkolwiek wyjściach nie ma mowy nie pozwalała... mam 19 lat jestem dziewczyną moja mama mi od zawsze na nic nie pozwala musze wręcz błagać ją żeby pozwoliła na to aby mój chłopak do mnie przyjechał na kilka godzin a o jakichkolwiek wyjściach nie ma mowy nie pozwalała mi nawet chodzić na 18 do znajomych wszyscy sie ze mnie śmieją bo oni mając 15 lat wychodzili z domu nie mówiąc rodzicą nawet gdzie idą a ja mając 19 musze sie prosić żeby gdziekolwiek mnie puściła co mam zrobić? nie wchodzi w gre żadne buntowanie sie bo powiedziala ze jestem na jej utrzymaniu i ze jak zrobie cos nie tak jak ona chce to wyrzuci mnie z domu co mam zrobić? jak jej wytłumaczyć że nie jestem już małym dzieckiem i że mam prawo spotykać sie ze znajomymi
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Agata Pacia (Katulska)
Mgr Agata Pacia (Katulska)
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Relacje z rodzicami i teściami

Czy rodzice są toksyczni?

Witam. Jestem zmęczona. Zmęczona relacjami z moimi rodzicami. Ojciec despota alkohol. Matka maluje trawę na zielono. Jestem matka 2 synów i szczęśliwa żona. Matka dzwoni do mnie 5 razy dziennie codziennie. Jeżeli nie mam ochoty rozmawiać kwituje : cóż nie... Witam. Jestem zmęczona. Zmęczona relacjami z moimi rodzicami. Ojciec despota alkohol. Matka maluje trawę na zielono. Jestem matka 2 synów i szczęśliwa żona. Matka dzwoni do mnie 5 razy dziennie codziennie. Jeżeli nie mam ochoty rozmawiać kwituje : cóż nie masz ochoty na rozmowę, tak trudno z matka porozmawiać, cóż takiego robię , pojechalabym z wami na wakacje, mamę swoją zawsze brałam wszędzie...itd. Czy to jest toksyczność ?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Psychologia Dziecko Turystyka Relacje z rodzicami i teściami

Jak radzić sobie z wyrzutami sumienia w młodym wieku?

W listopadzie skoncze 18lat. Od pewnego czasu mam problem. Poprostu nie nawodze siebie. Nie potrafie spohzec w lustro czy wyjsc z domu bez makijazu . ostatnio bardzo duzo przytylam. Nie moge juz na sb patrzec. Jem duzo i mam z... W listopadzie skoncze 18lat. Od pewnego czasu mam problem. Poprostu nie nawodze siebie. Nie potrafie spohzec w lustro czy wyjsc z domu bez makijazu . ostatnio bardzo duzo przytylam. Nie moge juz na sb patrzec. Jem duzo i mam z tego powodu ogromne wyrzuty sumienia. Zaczelam kilka dni temu sie glodzic ale gorzej sie czuje i nwm ile jeszcze wytrzumam. Nie mam zbyt dobrych relacji z rodzicami wiec nic im nie powiem. Co moge zrobic zeby szybko schudnsc i sie lepiej poczuc?
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Agata Pacia (Katulska)
Mgr Agata Pacia (Katulska)
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Psychologia Makijaż Ząb Relacje z rodzicami i teściami

Jak przekonać rodzinę do partnera?

Witam Mam 22 lata i w przyszłym roku będę bronić Magistra. Mój problem polega na strachu zaszczepionym przez babcię do tego, że środowisko będzie patrzeć na mnie źle oraz będzie uważać mnie za głupią osobę tylko przez to, że wybrałam... Witam Mam 22 lata i w przyszłym roku będę bronić Magistra. Mój problem polega na strachu zaszczepionym przez babcię do tego, że środowisko będzie patrzeć na mnie źle oraz będzie uważać mnie za głupią osobę tylko przez to, że wybrałam partnera, który ma wykształcenie średnie. Osobiście nie widzę w tym problemu, ponieważ dobrze się rozumiemy, patrzymy w podobnym kierunku względem przyszłości i naprawdę traktuje mnie dobrze. Fakt mam pewne obawy co do przyszłości ale po tym co dowiedziałam się o nim oraz o jego przeszłości oraz usłyszałam zdanie osób, które znają go nie tyle co na wylot ale kilkanaście lat to wierzę, że uda nam się utrzymać to wszystko w całości co jest między nami. On codziennie drobnymi gestami czy słowami pokazuje mi jak bardzo mnie kocha. Jest zaradny, umie więcej niż inni w jego wieku. Według mnie mądrość to nie tylko tytuł z uczelni ale też doświadczenie z życia. Jak sobie poradzić z tym, że inni mogą się "krzywo" patrzeć na to iż ja będę miała magistra a on nie? Jak poradzić sobie z rodziną gdy przyjdzie do poważniejszych planów pomiędzy nami? Jak nie przejmować się opinią innych na temat różnicy w wykształceniu?
odpowiada 1 ekspert:
Agnieszka Szczygieł
Agnieszka Szczygieł
Dotyczy: Psychologia Relacje z partnerem Relacje z rodzicami i teściami Konflikty w rodzinie

Jak sobie poradzić z brakiem rodzinnego ciepła?

Witam mam 23 lata , nigdy jakoś życie mnie nie rozpieszczalo od około 10 roku życia wiedziałem że jestem adoptowanym dzieckiem przyjąłem to spokojnie ale potem na każdym kroku każdy wykorzystywał ten fakt a ja wstydzilem sie tego bardzo.Mój ojciec... Witam mam 23 lata , nigdy jakoś życie mnie nie rozpieszczalo od około 10 roku życia wiedziałem że jestem adoptowanym dzieckiem przyjąłem to spokojnie ale potem na każdym kroku każdy wykorzystywał ten fakt a ja wstydzilem sie tego bardzo.Mój ojciec byl alkoholikiem czesto mnie wzywał i wciąż oskarżyła o rozpad małżeństwa z mamą. W 2016 roku wzięli rozwód z ojcem, nie mam kontaktu chyba sam nie chce nwm próbowałem do niego dziwonic ale nie odbiera tagrze dałem sb spokój . Aktualnie matka ma drugiego męża niby jest ok ale to dla mnie obcy człowiek ,izoluje mamę odemnie a ja z nią jestem bardzo związany . Mieszkam w nowym mieście znajomości stare sie rozpadły nie mam nawet skim nawet porozmawiać spokojnie . Nie mam praktycznie żadnej rodziny tylko mame i babcie choć czuje że babcia nie traktuje mnie w pełni jak członka rodziny :/ Przez moje przeżycia w życiu nie umiem zaufać ludziom. Wciąż w życiu mi czegoś brak . Mam ładny dom i wszystko o czym inni by mogli marzyć jednak brak mi tego rodzinnego ciepła
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Uczucie samotności Psychologia Samotność Relacje Relacje z rodzicami i teściami

Jak poradzić sobie z tęsknotą za domem rodzinnym?

Mam 20 lat, od roku męża i 11-miesieczne dziecko. Mieszkam z mężem i teściami ( teść z nami na parterze a teściowa na 1 piętrze). Nie dogaduje się z teściową, zaczyna się nad mną znęcać. Chodzę do psychologa żeby sobie... Mam 20 lat, od roku męża i 11-miesieczne dziecko. Mieszkam z mężem i teściami ( teść z nami na parterze a teściowa na 1 piętrze). Nie dogaduje się z teściową, zaczyna się nad mną znęcać. Chodzę do psychologa żeby sobie jakoś z tym poradzić. Ostatnio byłam u babci ( mieszkałam tam z mamą gdy byłam mała). Po powrocie do domu męża zaczęłam tesknic za domem rodzinnym.nie miałam nigdy tak. Dwa dni później znowu pojechałam bo to tylko 40km i na następny dzień znowu pojawiła się taka tęsknota. chodzę i płacze nie mogę się odnaleźć. Mam wrażenie że mój dzień to rutyna tzn gotowanie sprzątanie pranie opiekowanie się dzieckiem. Jak mogę sobie poradzić z tą tęsknota?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz
Dotyczy: Pediatria Psychologia Relacje z rodzicami i teściami

Jak podnieść samoocenę mamy?

Dzień dobry. Zwracam się do Państwa z bardzo ważnym dla mnie pytaniem. Mianowicie. Jak podnieść samoocenę mojej matki? Może od początku. Moja mama nie miała łatwego życia, była półsierotą wychowywaną przez zaborczą matkę. Kiedy związała się z moim ojcem (z... Dzień dobry. Zwracam się do Państwa z bardzo ważnym dla mnie pytaniem. Mianowicie. Jak podnieść samoocenę mojej matki? Może od początku. Moja mama nie miała łatwego życia, była półsierotą wychowywaną przez zaborczą matkę. Kiedy związała się z moim ojcem (z tego co wiem) życie wreszcie się do niej uśmiechnęło. Wszystko zmieniło się jakiś czas po ślubie, ojciec stał się wybuchowy, nie panował nad sobą. Za mojego dzieciństwa i czasu bycia młodą nastolatką często zdarzało się, że ojciec bardzo mocno pobił nie tylko nas-dzieci, ale i ją (za to, że się sprzeciwiła). W raz z każdym napadem agresji taty w mojej matce pojawiła się ogromna chęć zaniechania następnym. Stała się bardzo uległa, niespokojna, zdarzały się napady histerii. W pewnym momencie to ona zajmowała się każdą pracą domową. Stała się osobą, której jedynym celem w życiu była ochrona dzieci. Wszystko to zaowocowało fizycznymi objawami jak ogromne bóle głowy, bóle w piersi, bezsenność czy łysienie. Choć tata się zmienił w mojej mamie dalej pozostał ogromny strach, uległość i poczucie bezsensu życia. Chciałabym aby moja mama wróciła, chciałabym aby potrafiła rozmawiać ze swoim mężem na równi, nie jak podwładna. Staram się jej pomóc dobrą radą, uśmiechem czy zwykłą pomocą w domu. Boje się, że ją stracę.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Łysienie Histeria Ból głowy Bezsenność Agresja Psychologia Psychoterapia Ból piersi Samoocena Ślub Relacje z rodzicami i teściami

Jak poprawić relacje ze swoimi rodzicami?

Witam, mam 19 lat i mieszkam z rodzicami. Zawsze miałam bardzo dobre oceny, pomagałam w domu, a teraz gdy jestem już po maturze i znalazłam pracę nie mam pozwolenia na wychodzenie na żadne imprezy całonocne, spanie u koleżanki czy chłopaka.... Witam, mam 19 lat i mieszkam z rodzicami. Zawsze miałam bardzo dobre oceny, pomagałam w domu, a teraz gdy jestem już po maturze i znalazłam pracę nie mam pozwolenia na wychodzenie na żadne imprezy całonocne, spanie u koleżanki czy chłopaka. Po przyjściu do domu jestem badana alkomatem. Dlaczego rodzice nie potrafią zrozumieć tego, że jestem odpowiedzialną osobą i nie powinni mnie tak krótko trzymać? Staram się rozmawiać, ale cały czas uważają mnie za dzieciaka i w taki sposób mnie traktują, mogą mi powiedzieć wszystko co chcą, a ja nie mam prawa do niczego. Od tygodnia nie mam kontaktu z tatą, a mama rozmawia ze mną bo rozmawia.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kapral
Mgr Katarzyna Kapral
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Relacje z rodzicami i teściami

Co może oznaczać dziwne zachowanie mojej matki?

hej, dzisiaj miała miejsce bardzo dziwna sytuacja, mianowicie moja mam kończy prace o godzinie 16, natomiat dziś stwierdziła, że jedzie jeszcze do Pani A. i wróci za za około godzine, nie było jej do 19, w między 16 a 19... hej, dzisiaj miała miejsce bardzo dziwna sytuacja, mianowicie moja mam kończy prace o godzinie 16, natomiat dziś stwierdziła, że jedzie jeszcze do Pani A. i wróci za za około godzine, nie było jej do 19, w między 16 a 19 dzwoniłam do niej 3 razy i była bardzo rozbawiona czymś. Wróciła po 19, pierwsza rzecz, gdy otworzyłam jej drzwi to taka, że nie odpowiedziała na moje „Hej”, a zawsze sama pierwsza sie witała, później znowu powiedziałam jej „Hej” tylko troche głośniej i nadal nie odpowiadała, spokojnie rozpakowywała dwa razy większe niż zazwyczaj zakupy. Zrobiła sobie kanapki po czym poszła do salonu. Patrzyłam się na nią perfidnie prosto na twarz, a ona cały czas mnie ignorowała. Próbowałam z nią w jakikolwiek sposób rozmawiać ale mnie ignorowała. W końcu zapytałam się, czy mogę laptopa, na co odpowiedziała „idź się umyj”, więc poszłam i umyta wróciłam z tym samym pytaniem, spojrzała się na mnie pustym wzrokiem po czym stwierdziła znowu „idź się umyj”, więc zadałam jej pytanie: „mamo, jestem umyta nie widzisz?”, na co ona coś tam mruknęła żebym szła tam się.. I tyle, zezłoszczona poszłam do swojego pokoju zadzwonić do taty, bo poprostu myślałam, że moja matka jest pijana lub naćpana (nic nie było od niej czuć) na co mój tata zadzwonił do niej. Podczas jej rozmowy z tatą zawołała mnie, przyszłam, patrzyła się na mnie ale nic nie mówiła, pózniej przestała, więc poszłam do pokoju. Leżałam na łóżku i usłyszałam znowu „idź się umyj!” na co krzyknęłam w efekcie złości i bezradności: „czy ty jesteś chora psychicznie?!” na co ona: „no tak”. Poszła sama sie myć, dzisiaj z rana znalazłam z tatą połamaną główkę od szczoteczki elektrycznej, więc ją wyrzuciliśmy, kiedy chciała umyć zęby zaczęła na mnie krzyczeć, że mam jej dać jej dać szczoteczkę, wytłumaczyłam co znaleźliśmy dzisiaj rano, na co ona odparła, że mam jej przynieść nową, powiedziałam, że nie wiem gdzie jest, na co ona: „pożałujesz”, po czym poszła spać. Co to miało być? pierwszy raz bałam się własnej matki, a jeszcze wczoraj chodziłyśmy po sklepach i wszystko było dobrze.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka
Dotyczy: Psychologia Relacje z rodzicami i teściami

Jak reagować na zachowanie mamy?

Witam. Mam 23 lata, jestem studentką. Od dziecka mieszkam z chorą mamą, która posiada status znaczny niepełnosprawności i wymaga ode mnie opieki, które według niej powinna być 24 h na dobę. Wspomnę, że choruje na serce, cukrzycę, padaczkę,... Witam. Mam 23 lata, jestem studentką. Od dziecka mieszkam z chorą mamą, która posiada status znaczny niepełnosprawności i wymaga ode mnie opieki, które według niej powinna być 24 h na dobę. Wspomnę, że choruje na serce, cukrzycę, padaczkę, jest po udarach, jednakże chodzi i potrafi zrobić sobie kanapki. Ode mnie oczekuję robienia wszystkiego, bo jej się należy. Zamieszkuję z nami mój chłopak i o to też są wieczne awantury. Teraz dowiedziałam się, że nie mogę iść dalej na studia, bo mama się nie zgadza. Jak sobie z tym radzić? Jak reagować na jej ataki? Proszę o pomoc.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz
Dotyczy: Psychologia Relacje z rodzicami i teściami

Czy powinnam dzieciom pozwolić na spotkania z dziadkami?

Zerwanie kontaktu z rodzicami, a wnuki. Moi rodzice stosowali wobec mnie przemoc zarówno psychiczną, jak i fizyczną, odkąd pamiętam. Robili i robią to nadal, nawet jak już jestem "na swoim". Dziś jestem już dorosłą osobą, z własną rodziną. Mam trójkę... Zerwanie kontaktu z rodzicami, a wnuki. Moi rodzice stosowali wobec mnie przemoc zarówno psychiczną, jak i fizyczną, odkąd pamiętam. Robili i robią to nadal, nawet jak już jestem "na swoim". Dziś jestem już dorosłą osobą, z własną rodziną. Mam trójkę dzieci i to o nie mi się rozchodzi. Moi rodzice upokarzają mnie przy moich dzieciach (8, 6, 2 lata), podważają mój i męża autorytet, łamią nasze zasady. Dochodziło to takich sytuacji, gdzie mój ojciec przy dzieciach potrafił powiedzieć "Spadaj matka, tu rządzi/decyduje dziadek", albo "Uczysz się karate, to będziesz mogła skopać rodziców, jak zrobią coś co ci się nie spodoba". Obgadują mojego męża i ojca dzieci, wyzywają mnie, złorzeczą. Matka moja potrafiła powiedzieć do mnie, że życzy mi najgorszych nieszczęść w życiu, lub, że jestem dla niej warta mniej niż psie gówno. Oczywiście wszystko w obecności dzieci. A to i tak wierzchołek góry lodowej. Żadne rozmowy, próby rozwiązania sytuacji, tłumaczenia, stawianie granic- nie pomogło. Doszłam do wniosku, że powinnam zerwać z nimi, tę toksyczną, dla mnie relacje. Ale co z moimi dziećmi? Czy powinnam im pozwolić na spotkania z dziadkami? Dodam, że wobec dzieci nie stosują fizycznej przemocy, choć moja matka lubi wywoływać w nich poczucie winy, w stylu "jak czegoś nie zrobisz, to babcia pojedzie do domu" lub jak któreś z dzieci nie chce się akurat w danym momencie przytulić, to udając, że płacze "babcia już sobie jedzie, skoro jej nie kochasz", a mój ojciec z kolei bije słownie mojego syna, nazywając go beksą, maminsynkiem, itd
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Przemoc psychiczna Poczucie winy Relacje z rodzicami i teściami

Jak poprawić relacje z trudnym ojcem?

Witam, od pewnego czasu moje relacje z ojcem nie są najlepsze, gdy podczas kłótni z nim powiedziałam mu wszystko to co tkwiło gdzieś we mnie przez lata, to że pił, bił itd. przestał się do mnie odzywać. Nie odzywa się,... Witam, od pewnego czasu moje relacje z ojcem nie są najlepsze, gdy podczas kłótni z nim powiedziałam mu wszystko to co tkwiło gdzieś we mnie przez lata, to że pił, bił itd. przestał się do mnie odzywać. Nie odzywa się, ignoruje mnie i moją rodzinę (mojego męża oraz 9 letniego syna, do tego stopnia, ze powiedział, iż nie weźmie udziału w komunii syna), a w złości podczas jednej z wizyt rzucił do mnie, że mnie przeklina.... minęło kilka miesięcy, ja nie odzywałam się do niego, nie mogę mu pozwalać na takie traktowanie, gdy mam prawie 40 lat, zresztą chodzi także o moją rodzinę. Teraz trafił do szpitala, będzie miał operację, która niesie za sobą pewne ryzyko, mama nalega żebym do niego zadzwoniła, bo przecież to mój ojciec.... tak naprawdę trzyma jego stronę, w całym naszym życiu nie stawała zbytnio w obronie mnie i siostry, nie widzi w tym nic złego, że on ubliża mnie i mojej rodzinie...... mam mieszane uczucia, nie jest przecież tak, ze jako ojciec jest mi obojętny, ale muszę kiedyś to przerwać.....
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Agnieszka Jabłonowska
Mgr Agnieszka Jabłonowska
Dotyczy: Psychologia Relacje z rodzicami i teściami
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy