Witam. Mam 33 lata, a małżonką jestem od 13. Cnotę straciłam w wieku lat 18 z moim obecnym mężem. Mam pytanie - czy to normalne, że do tej pory nie przeżyłam orgazmu??? Mam wrażenie, że jeszcze przed ślubem - prawdopodobnie - byłam blisko, ale nie jestem pewna. Ale podejrzewam, że każda kobieta po 8 numerkach, by szczytowała. Ja mam takie wrażenie. Na dzień dzisiejszy mogę stwierdzić, że seks mnie tylko rozluźnia, sprawia, że się rozluźniam. Punkty, które u kobiet są wrażliwe, czyli np. łechtaczka czy sutki, nie są tak czułe na pieszczoty jakbym chciała. Jeszcze jak "popracuję" nad łechtaczką, to troszkę wilgotnieję, tak pieszczoty piersi wręcz na mnie nie działają. Nie wiem, czy wpływa na mą "imnotę" może mieć to, iż mój mąż przez 9 lat małżeństwa miał inną kobietę. Tłumaczył się tym, iż było małe dziecko. Wszystko się rozpoczęło, gdy urodziłam 2 dziecko, że chciał sprawdzić, czy to on jest tak złym kochankiem, że ja nie "szczytuję". Ale nie - ona szczytowała i to nie raz. Więc sama nie wie. Ja sama nie wiem, czy z tym iść do kogoś - a jak tak, to do kogo. Mieszkam w małej miejscowości i tutejszy psycholog (chodziłam w związku ze zdradą męża) wydaje mi się zgyt mało wiarygodny. A psychiatra - nie wiem, czy się na tym zna. Bieda z nędzą. Zastanawiam się, czy mogę się uważać za prawdziwą kobietę.

Witam :) Jestem nastolatką i uczęszczam do drugiej klasy gimnazjum. Od miesiąca jestem zakochana w chłopaku z trzeciej klasy i od paru tygodni się znamy — poznaliśmy się przez mojego kolegę i zaczęliśmy pisać ze sobą przez gadu-gadu. Często, gdy mówił do mnie w szkole "cześć", nie odpowiadałam i nie potrafię wyjaśnić dlaczego, również nie rozmawiałam z nim w realu, bo bałam się, że pomyśli, że mu się narzucam, ponieważ przyznałam się mu, że go kocham. Nie dał mi nawet cienia nadziei, że coś między nami będzie, ponieważ pokłóciłam się z dziewczyną z klasy, która była moją przyjaciółką, właśnie o niego — ona mówi, że on się jej podoba, a ona mu, i oni rozmawiają ze sobą w realu. Ale piszę tu po to, bo nie wiem, co mam robić. Mianowicie tydzień temu się z nim pokłóciłam, jest na mnie zły za to, że mu nie odpowiadałam 'cześć' i z nim nie rozmawiałam. Od paru dni piszemy przez gadu-gadu i ja mu mówię, jaki był powód, i proszę go o drugą szansę, ale on mówi, że już za dużo mi ich dawał, no i... postawił mi pewien warunek, który ponoć wszystko by zmienił, dałby mi tę szansę i byśmy ze sobą rozmawiali i się przyjaźnili. Nie mogę się zgodzić na jego warunek, ponieważ on chcę ze mną odbyć pierwszy raz i nie zmienia zdania już od tygodnia, upiera się tylko przy tym i koniec. Nie chce mi powiedzieć czemu, ale na pewno nie dla lansu. Mówił, żebym się zgodziła, a on nikomu nie powie... ja mu ufam, natomiast uważam, że wymaga ode mnie zbyt wiele za to, bym mogła mówić do niego 'cześć'. Nie mam pojęcia jaką mam podjąć decyzję, co sekundę mam inne myśli, bardzo go kocham i zależy mi chociaż na tej przyjaźni. Proszę bardzo o poradę w miarę szybko.

Witam. Mam 40 lat. Jestem żonaty od lat 20 i nigdy nie miałem żadnych problemów z erekcją, wręcz przeciwnie. Trzy miesiące temu poznałem kobietę. Dla niej rzuciłem papierosy, a paliłem bardzo długo. Nie palę już trzy miesiące. Problem pojawił się po próbie pierwszego zbliżenia. Niestety. Po kilku nieudanych próbach zdecydowałem się na wizytę u urologa. Lekarz przeprowadził ze mną wywiad zdrowotny i przepisał leki. Zażywam preparat W**** 1 tabl./dziennie i dodatkowo przed stosunkiem M**** 50 mg. Mam też receptę na 100 mg. Raz zażyłem M*** i, powiem szczerze, efekt nie był zadowalający. 10 lat temu miałem podobną sytuację, nowa kobieta i nici z seksu. Proszę mi pomóc. Być może problem jest w mojej podświadomości, a nie we mnie. Gdzie mam szukać porady? Czy jestem jeszcze w stanie normalnie cieszyć się z seksu?

Witam. Mam problem tego typu, że odkąd zaprzestałem masturbacji, mam dość niepewne ręce i w stresowych sytuacjach strasznie mi się trzęsą. Nawet w niestresowych sytuacjach odczuwam lęk. Mój oddech jest nierównomierny, czuję napięcie w okolicy przepony, ciśnienie jest lekko podwyższone, nie pozwala mi to normalnie i swobodnie funkcjonować. Słabe leki uspokajające jak persen, melisa itd. nie pomagają, ja ciągle czuję lęk i trzęsą mi się ręce. Sytuację załagodzić potrafi tylko ostry wysiłek fizyczny i alkohol, jednak nie są to rozwiązania praktyczne. Bardzo proszę o pomoc.