Witam serdecznie. Mam 27 lat. Od 21 roku życia pracuję na budowie i prowadzę dość nerwowy tryb życia. Przy tym tempie moje ciśnienie i tętno zawsze było podwyższone i nie za bardzo się tym przejmowałem. Mając ciśnienie 150/90 i tętno około 100, uważałem, że jest ok. Dwa lub trzy miesiące temu moje samopoczucie było fatalne, ciśnienie mi skakało jak głupie, a tętno wariowało. Poszedłem do lekarza i porobiłem badania. Z badań wynikło, że mam nadczynność tarczycy. Otrzymałem od ogólnego lekarza leki i skierowanie do specjalisty. Niestety jest dość długa kolejka i jeszcze czekam, lecz biorę tabletki przepisane przez lekarza ogólnego. Moje ciśnienie spadło do 130-125/80-85, a tętno 75-85 uderzeń na minutę i powiem szczerze, że w tej chwili z takim ciśnieniem i tętnem boję się bardziej jak miałem znacznie wyższe, ponieważ mam cały czas lęki, że mi serce stanie, no i cały czas o tym myślę, a jak myślę to zaraz moje samopoczucie staje się dziwne. Moje pytanie brzmi następująco: czy ja jestem w tej chwili przewrażliwiony, czy muszę się do tego przyzwyczaić, czy przesadzam z tym, że się tak obawiam, czy takie ciśnienie i tętno jest prawidłowe? Proszę o udzielenie odpowiedzi. Pozdrawiam.

Witam, mam 22 lata i od kilku miesięcy niepokoi mnie częsty ból piersi, głównie jednej - lewej. Zrobiłam badanie usg, gdzie lekarz stwierdził: Piersi o budowie gruczołowej, w piersiach nie uwidoczniono podejrzanych zmian ogniskowych, doły pachowe wolne. Zrobiłam także morfologię krwi i wszystko w normie, badanie OB (5/15 mm/godz.). Niepokoi mnie jednak, że w lewej piersi od kilku miesięcy mam wciągnięty sutek, od jakiegoś czasu zauważyłam, że w prawej piersi delikatnie też pojawia się taka zmiana, która pod wpływem np. zimna zanika zarówno w prawej, jak i lewej (sutek nie jest wciągnięty). Lekarz stwierdził również, że mam zaburzoną gospodarkę hormonalną. Dodam jeszcze, że nie mam żadnego wycieku. Bardzo proszę o zweryfikowanie danych, czy ten wciągnięty sutek może być spowodowany zaburzeniami hormonalnymi, czy to coś poważnego? Dziękuję za odpowiedź!

Witam.

Dwadzieścia dni temu poddałem się zabiegowi usunięcia ginekomastii. Po ściągnięciu opatrunku wszystko wyglądało w miarę w porządku, ale od kilku dni mój sutek wygląda dziwnie (jest prawie tak samo duży, jak przed zabiegiem, jakby spuchnięty). Nie mam w nim czucia, a gdy go delikatnie wcisnę, czuję pod nim jakieś konkretne stwardnienie i rzadko, ale jest delikatny ból. Chciałbym wiedzieć, czy powyższe objawy sugerują jakieś poważne schorzenie, czy jest to zupełnie normalne w moim przypadku? Minie to samo, czy lepiej żebym udał się na wizytę do chirurga? Dodam jeszcze, że jestem szczupły i wysportowany (jedyny sport, jaki uprawiałem po zabiegu, to jazda na rowerze, a więc nie "używałem" za bardzo mięśni piersiowych).

Pozdrawiam i uprzejmie proszę o odpowiedź.

Witam. Mam 26 lat i jestem mężczyzną. Na przełomie lipca i sierpnia 2010 nagle poczułem się bardzo źle, zacząłem mieć duszności i ciężko mi było złapać powietrze. Stwierdzono u mnie niedoczynnośc tarczycy. Poniżej przedstawiam wyniki badań: EKG - prawidłowe (data badania: 28.07.2010) USG tarczycy (data badania: 11.08.2010): - gruczoł tarczowy dwupłatowy położony typowo prawidłowej echogeniczności, jednorodny, bez zmian ogniskowych - cieśń 2 mm - płat prawy 15x14x36 mm o obj. 3,5 ml - płat lewy 10x14x37 mm o obj. 2,5 ml - węzły chłonne szyjne niepowiększone Badanie krwi (data badania: 03.11.2010): - TSH 5,51 (norma 0,27-4,2). Zacząłem łykać Euthyrox N 25. Do tego brałem jeszcze Beto 50 na nadciśnienie i tabletki z żurawiną. Na nadciśnienie pomogło - zaczęło mi spadać, aż w końcu miałem prawidłowe i odstawiłem Beto i żurawinę. Jednak dalej nie czułem się najlepiej, chociaż zdecydowanie lepiej niż na początku. Kolejną wizytę u endokrynologa

miałem dopiero w grudniu. Badanie krwi (data badania: 10.12.2010): - TSH 2,55 (norma 0,27-4,2). Lekarka stwierdziła, że TSH mieści się w normie, ale ja powiedziałem, że nie czuję się jeszcze dobrze, więc mi zwiększyła minimalnie dawkę i teraz biorę na zmianę Euthyrox N 25 i Euthyrox N 50. Mój organizm chyba nie najlepiej znosi zmianę dawki, bo niedługo po jej zmianie zacząłem się źle czuć. Potem mi się poprawiło, w lutym nawet prawie cały miesiąc czułem się dobrze, ale ostatnio znowu jest źle. W dodatku znów mam podwyższone ciśnienie, ale już nie tak wysokie, jak na początku (mam gdzieś w granicach 140/80, puls ok. 80). Oto objawy mojego złego samopoczucia: - brak chęci do czegokolwiek (jedyne, co mi się chce, to leżeć, kiedyś lubiłem czasami spotkać się ze znajomymi, a teraz ciągle tylko apatia) - zadyszka (kiedyś potrafiłem przejść całe miasto pieszo, a obecnie zdarza się, że wyjdę na godzinę z domu i wracam wypompowany, a czasem jak mi zabraknie tchu, to nieraz nawet trudno mi się napić, kiedyś mogłem wypić z gwinta pół butelki wody, a teraz muszę małymi łyczkami, a ponadto czasem ciężko jest mi czytać na głos) - prawie codziennie budzę się z obolałymi gnatami - ciągła senność (obecnie mógłbym spać nawet 10 godzin, a mimo to wstaję zmęczony i w dodatku obolały, a kiedyś jak byłem zdrowy, miałem więcej chęci, więcej sił, lubiłem zajmować się ulubionymi zajęciami i codziennie mogłem wstawać o 6 rano, nawet w wolne dni, bo mi szkoda dnia było, a teraz ciężko mi wstać z łóżka i najchętniej bym nie wychodził) - jak jest zimno, to szybko marzną mi ręce (ale to miałem zawsze, nawet jak byłem zdrowy) - źle znoszę upały (to też miałem zawsze, ale kiedyś, jak się źle poczułem, to z powodu upałów, a teraz pierwszy raz mi się zdarzyło, żebym się źle czuł np. zimą) - zmniejszony apetyt (zawsze lubiłem dobrze zjeść i ważyłem 90 kilo, ale odkąd zachorowałem, to nie mam już siły dużo jeść, z kolacji zrezygnowałem już w ogóle; wyczytałem, że przy niedoczynności się tyje, a ze mną jest zupełnie odwrotnie, odkąd przestałem jeść kolacje, schudłem 10 kilo i ważę już tylko 80 kilo (mam 184 cm wzrostu), ubrania, w których kiedyś ledwo się mieściłem, teraz są dla mnie za luźne; i chciałbym dodać, że nadal bardzo lubię jeść i czuję wszystkie smaki, ale po prostu nie mam siły na jedzenie, zwłaszcza wieczorami) Najgorsze ze wszystkiego jest to, że często następują nawroty, tzn. przez jakiś czas czuję się względnie dobrze, a potem jakiś czas czuję się źle, mając objawy jak wyżej, i tak w kółko. Jak już pisałem, w lutym już dość długo czułem się dobrze i nawet już zaczynałem myśleć, że wreszcie się to skończyło, ale okazuje się, że bardzo się myliłem. Przepraszam, że się tak rozpisałem, ale chciałbym wiedzieć, co mam zrobić, żeby mi wreszcie było lepiej i żeby się już tak nie męczyć. Zastanawiam się jeszcze, dlaczego do tej pory miałem badane tylko TSH, a nie miałem badań na FT4 i FT3 i na żelazo. Miałem jeszcze badany wapń i potas, ale to mam w normie. Chciałbym jeszcze dodać, że nie mam żadnej nerwicy ani depresji i nie żyłem w stresie. Następną wizytę u endokrynologa mam dopiero w lipcu. Z góry dziękuję za odpowiedź. Paweł z Iławy

Mam 42 lata. Od ponad 20 lat leczę się na nadciśnienie. Obecnie dużym problemem (od 3 lat) są gwałtowne spadki ciśnienia, a także wzrost. Potrafi oscylować pomiędzy 90/49 a 145/96. Zażywam L*** 50 i I*** SR 120. Spadły wyniki morfologii, oscylują w dolnych granicach normy, leczę niedoczynność N*** 75 1/2 tabl. i E*** 25, wynik TSH obecnie 0,785, zażywam też B*** na hiperprolaktynemię. Myślałam, że to wszystko ma związek z tarczycą i B***. Ale wyniki są dobre i nadal mam te kłopoty. Odczuwam kłucia w klatce piersiowej, organizm zatrzymuje dużo wody, obrzęki ranne. Uczucie potykania serca, tachykardia, ciśnieniomierz coraz częściej wykazuje arytmię. Złe samopoczucie pogłębia się, uczucie wieczorami zapadania, boję się zasypiać. Mam podniesiony mocznik, kreatynina 1.3. Zmiany w obrazie USG piersi podobno hormonalne, nieustępujący mlekotok mimo leków, torbiele, powiększone węzły chłonne pod pachami i poszerzone przewody mlekowe do 2 mm. Co pół roku w badaniu pojawiają się nowe zmiany. W 2 miesiące schudłam 14 kg - co dawniej graniczyło z cudem, aby schudnąć. Nie wiem gdzie skierować swoje kroki, lekarz pierwszego kontaktu bagatelizuje, a endokrynolog twierdzi, że to nadnercza. Co mam robić?

Dziś otrzymałam wyniki usg tarczycy. Oto one: Prawy płat tarczycy o wymiarach 22x19x50 mm. Lewy płat tarczycy o wymiarach 20x16x48 mm. Cieśń szerokości 10 mm. Echostruktura miąższu tarczycy niejednorodna. W obu płatach ogniska o zwiększonej echogeniczności z cechami niewielkiej ilości płynu. W prawym płacie w środkowej części ok. 8mm, w dolnym biegunie zachodzące na cieśń ok. 10mm. W lewym płacie w górnym biegunie ok. 4mm, w środkowej części ok. 9mm, w dolnym biegunie ze zwapnieniami zachodzące na cieśń ok. 27x16 mm. Tchawica nieprzemieszczona. Czy mogę prosić o interpretacje tych wyników, czy jest to poważna sprawa, czy da się to leczyć, usunąć operacyjnie, czym grozi nieleczenie tego, czy są szanse na wyleczenie, normalne życie. Chciałabym uzyskać zrozumiałą, obfitą odpowiedź.

Witam i zapytuję, co jest powodem przybywania na wadze w tak krótkim czasie. Jestem kobietą i mam 55 lat. Nie mam okresu już od czerwca tego roku. W przeciągu 1,5 miesiąca przybyłam na wadze 6 kg. Nie jestem z tych, co jedzą dużo i dlatego też wydaje to się nienormalne. Nigdy nawet przez cały rok tyle nie przybyłam na wadze. Co może być tego powodem, czy to zmiana hormonów? Jeżeli, to co mam robić, żeby zgubić z powrotem te niepotrzebne kilogramy?

Mam wysokie tsh powyżej 100.0 uIU/ml, cholesterol 308 mg/dl, TG 199mg/dl, LDL CHOLESTEROL 210 mg/dl. Pracuję, choć źle się czuję. Sama opiekuję się 2 dzieci, które mają przewlekłe choroby (epilepsja, astma). Co robić? Czy przyczną jest stres? Wizyta u endokrynologa dopiero 30 maja. Czy mogę tak długo czekać? Co oznaczają te wyniki? Mam 48 lat. Czy mogę czekać spokojnie na wizytę u endykronologa 1 i 1/2 miesiąca mając wynik tsh powyżej 100.0 uLU/ml?

  Moje wyniki to FT3 4,6 norma 3,13-6,76 FT4 14,36 norma 12,0-22,0 TSH 1,56 norma 0,27-4,20, wyniki wydają się być w normie, ale nie rozumiem dlaczego mam tak wiele objawów, np. ciągle mi zimno, marznięcie stóp i rąk, chrypka, przybieranie na wadze, puchną mi ręce, jestem ciągle senna, mam zaparcia, wypadają mi włosy. Objawy te już trwają około roku, nie wiem co to może być. Czy powinnam udać się do jakiegoś lekarza, skoro wyniki są OK? Proszę o pomoc.

Witam, wykryto u mnie niedoczynność tarczycy, TSH 6,82. USG wykazał, że mam guzek wielkości 5,7 mm. Lekarz na razie nie zlecił biopsji, dlatego że guzek jest umiejscowiony na dnie tarczycy i podobno biopsja jest trudna. Przyjmuję leki od 2 miesięcy - Euthyrox 25/50 co drugi dzień. Nadal jednak czuję się źle, najgorsze jest uczucie ściśniętego gardła i duszności. Stałam się przez to bardzo nerwowa, jestem osłabiona i mam duszności. Lekarz zlecił mi badanie CA w surowicy, wyszło 7,82. Zalecił wapń w kapsułkach. Na ulotce jednak jest napisane, że nie powinny przyjmować go osoby z niedoczynnością tarczycy. Co robić w takiej sytuacji, kogo słuchać? Na pytanie o dusznościach lekarz nic nie odpowiedział, dlaczego tak się traktuje pacjentów. Bardzo proszę o poradę, jakie badania powinnam jeszcze wykonać i czy powinnam przyjmować ten wapń (z ostryg)?

Witam. Poroniłam 2 ciąże między 7-10 tygodniem. Szukając przyczyn, okazało się, że mam podwyższone TSH=4,93. Lekarz endokrynolog na podstawie badań i USG zdiagnozował niedoczynność i włączył leczenie, podając E... dawka 50. Kontrolę mam za 6 tygodni. Dotychczas nie miałam żadnych objawów niedoczynności, nie miałam problemów z zachodzeniem w ciążę oraz miałam regularne cykle jak w zegarku. Czy jest możliwe, że pod wpływem hormonów zmieni mi się długość oraz regularność cyklu i później będę miała problemy z zachodzeniem w ciążę? Czy możliwe jest, aby ten poziom TSH miał wpływ na wcześniejsze poronienia? Ile czasu zajmie wyrównanie poziomu hormonów i przy jakim TSH mogę zacząć starać się o kolejną ciążę? Z góry dziękuję za odpowiedź.

Mój 24-letni syn ma Zespół Downa. Do grudnia był pogodnym i słodkim dzieckiem. Obecnie schudł 8 kg (160 cm wzrostu a waży niecałe 51 kg). Choruje na zapalenie tarczycy, nie mogę utrafić z dawką E***, wahania hormonu tarczycy wynoszą od 40ul/ml do 0,0027. Obecnie doszły wymioty, ulewania po każdym posiłku, często 3-4 stolce dziennie oraz chudnięcie zarówno, gdy ma nadczynność jak i niedoczynność. Nasiliła się duża autoagresja. Zrobione ma wyniki, wszystkie parametry wątrobowe trzustki, moczu krwi w normie. USG jamy brzusznej w normie. Echo serca w normie. Jest na diecie lekkostrawnej, ale nie chce jeść i nie wiem jak go zachęcić. Odkąd dostaje H*** mniej ulewa, ale jeszcze mniej je. Byłam nawet u psychiatry, dostał Z*** 5mg, na razie nie ma poprawy w zachowaniu. Proszę o pomoc, bo nie wiem jak mu pomóc i sobie. Jestem umęczona tą sytuacją.

Witam! Jestem kobietą w wieku 25 lat. Od około pół roku staramy się z mężem o dziecko, ale jakoś nie wychodzi. 2 lata temu zostałam zdiagnozowana z Hashimoto (autoimmunologiczne zapalenie tarczycy) poziomy TSH były zbyt wysokie. Zbijając stopniowo, po zmianie dawek leku (sierpień) dobiłam do wyniku 1,15, a po kolejnej zmianie dawki (październik) w listopadzie 'wyzerowałam' wynik TSH - 0,56. Aktualnie lekarka jest z tego stanu rzeczy zadowolona i powiedziała, że pora zacząć się starać - jako że mogę mieć obniżoną rezerwę jajnikową. Tylko nie wiem, czemu mimo już dobrych wyników tarczycowych dalej nie udaje nam się nic zdziałać?? Na własną rękę zrobiłam sobie badania hormonalne, ale jako że mieszkam za granicą, nie mogę zobaczyć się z lekarzem - dlatego piszę tutaj.

Badania wykonałam w 8 dniu cyklu (cykl trwa ok. 31 dni: owulacja ok. 17 dnia). Oto wyniki: Prolaktyna: 23 (norma: 1,90-25,00) FSH: 4,27 (normy: f. folikularna 3,03-8,08) środek cyklu: 2,55 - 16,69 f. lutealna: 1,38 - 5,47] Estradiol/Estrogen: 22,00 [normy: f. folikularna 21-251 środek cyklu: 38-649 f. lutealna: 21-312 Robiłam testy owulacyjne, których wynik jest pozytywny co miesiąc, więc owulacja występuje. Informacje o tarczycy podałam dodatkowo - w ramach uzupełnienia info o moim stanie zdrowia - chodzi mi głównie o interpretację moich wyników badań - sama próbowałam coś poczytać na internecie, ale mimo ogromu informacji często jest mi trudno je połączyć i jednoznacznie odczytać. Chciałabym jeszcze spytać, czy wystąpienie piku LH jednoznacznie oznacza, że wszystko idzie dobrze i komórka jest zdolna do zapłodnienia? Czy komórka została uwolniona, ale mogą być jakieś inne przeszkody? Proszę o szybką odpowiedź.