Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 7 3 6

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Co znaczy ten lęk przed wymiotowaniem?

witam, Od ponad 10 lat borykam się z emetofobią- panicznym lękiem przed wymiotowaniem, biorę aktualnie leki. Dziś mam być przekłuwana(piercing) nosa. Panicznie boje się jednak ze mogę zwymiotować albo mieć mdlosci. Bardzo chciałabym się uspkoic i nie pozwolić żeby fobia... witam, Od ponad 10 lat borykam się z emetofobią- panicznym lękiem przed wymiotowaniem, biorę aktualnie leki. Dziś mam być przekłuwana(piercing) nosa. Panicznie boje się jednak ze mogę zwymiotować albo mieć mdlosci. Bardzo chciałabym się uspkoic i nie pozwolić żeby fobia wygrała, jednak lęk jest wciąż z tylu glowy. Czy to możliwe? I czy mogę wziąć xanax na uspokojenie przed?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Nudności Wymioty Lęk napadowy Fobie Psychologia

Jakie są przyczyny nagłych urojeń?

jakie są przyczyny nagłych urojeń ? Zaczęło się od nadmiernego wypadania włosów, następnie sztywność karku, ogólne złe samopoczucie, bóle żołądka, zawroty głowy i urojenia, leki. Co to może być ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Neurologia Lęk Zawroty głowy Wypadanie włosów Zespoły urojeniowe i otępienie Psychiatria Psychologia Włosy Żołądek

Skąd się może brać taka obojętność i blokada emocjonalna?

Dzień dobry Mam 20 lat. Nurtuje mnie problem braku uczuć wobec własnych rodziców. Pojawił się on po raz pierwszy gdy miałam 9 lat. Wcześniej często bałam ze że zostanę przez rodziców porzucona abo ze stanie im się coś złego. W... Dzień dobry Mam 20 lat. Nurtuje mnie problem braku uczuć wobec własnych rodziców. Pojawił się on po raz pierwszy gdy miałam 9 lat. Wcześniej często bałam ze że zostanę przez rodziców porzucona abo ze stanie im się coś złego. W wieku dojrzewania często bałam się ich krytyki, gniewu. Nie potrafilam nigdy się z nimi pokłócić ani skonfrontować bo za bardzo bałam się ich odrzucenia lub braku zrozumienia. Moje relacje z rodzicami wcześniej i teraz są przepełnione dystansem głównie z mojej strony. Nie potrafię z rodzicami rozmawiać o sobie, swoich planach, życiu, uczuciach. Czuje wówczas skrępowanie. Choć wiem ze rodzice mnie kochają i chcą mojego dobra to jednak moje uczucia wobec nich jakby wygasły już dawno temu. Co ten brak uczuć może oznaczać? Czy to źle ze nic nie czuję? Dodam że obecnie trudno jest mi poczuć cokolwiek głębszego do innych osób. Nie potrafię wejść w bardziej uczuciowe relacje. Skąd się może brać taka obojętność i blokada emcojonalna?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Relacje z rodzicami i teściami

Jak poradzić sobie z tym życiowym zagubieniem?

Dzień Dobry. Jestem 19 letnią dziewczyną, która jest zagubiona w życiu. Studia zaczęłam od października i z każdym dniem budzę się aby je rzucić, czuję, że po nic nich nie osiągnę. Dużo wymagam od życia i również od siebie. Najgorsze... Dzień Dobry. Jestem 19 letnią dziewczyną, która jest zagubiona w życiu. Studia zaczęłam od października i z każdym dniem budzę się aby je rzucić, czuję, że po nic nich nie osiągnę. Dużo wymagam od życia i również od siebie. Najgorsze jest to, że nie wiem gdybym rzuciła studia jaki wybrać drugi kierunek. Interesuję się wszystkim po trochu. Jestem bardzo osoba dynamiczną żywiołową lecz te studia to we mnie zabiły. Nie czuję się szczęśliwa. Czuję, że w tej sytuacji został mi tylko sznurek na szyję. Nienawidzę siebie tym co zrobiłam sama sobie wybierając takie studia i taką uczelnię.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia

Jak sobie poradzić z takimi objawami przy zaburzeniach lękowych?

Problem z przełykaniem śliny i oddychaniem zaburzenia lękowe jak sobie poradzić?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Laryngologia Nerwica Zaburzenia oddychania Psychiatria Psychologia Psychoterapia Problemy z przełykaniem

Dlaczego niespełna roczne dziecko nie może zasnąć?

Witam, Moja 10 miesięczna córeczka ma duży problem z zasypianiem (głównie chodzi o drzemki w ciągu dnia) - można powiedzieć, że praktycznie od urodzenia. Jednak od tygodnia problem snu wkroczył na nowy poziom – tj. córka w ciągu dnia na... Witam, Moja 10 miesięczna córeczka ma duży problem z zasypianiem (głównie chodzi o drzemki w ciągu dnia) - można powiedzieć, że praktycznie od urodzenia. Jednak od tygodnia problem snu wkroczył na nowy poziom – tj. córka w ciągu dnia na I drzemkę (między godziną 9 a 10) zasypia ok.30-60 min, śpi 30-40 min a próby ponownego zaspania kończą się fiaskiem. Na II drzemkę (między 13 a 14) nie udaje się jej zaspać nawet po 1-1.5godzinnych próbach. Z nocnym zasypianiem (między 18:30 a 19:30) nie ma na szczęście większych problemów (podejrzewam, że jest już tak wymęczona, że „pada”) niestety pojawił się problem ze snem – tj. córka budzi się co 1-2h i uspokaja się wyłącznie przy piersi. Podanie smoczka i wzięcie na ręce nie pomagają ponieważ po odłożeniu jej do łóżka ponownie płacze (chociaż bardziej brzmi to jak krzyk). Córka „chodzi” po łóżku, wspina się na mnie lub męża czy też szczyt dlatego próbowaliśmy podjąć próbę zasypiania w łóżeczku, które ogranicza jej pole do ruchu a także przytulenia mając nadzieję, że to przyspieszy proces wyciszenia jednak ani pierwsza metoda ani druga nie przyniosła oczekiwanego rezultatu, co więcej mam wrażenie, że wpłynął na negatywne skojarzenie snu z pewnego rodzaju ograniczeniem (podczas przytulania/ w łóżeczku córka płakała czy wręcz krzyczała). Wiem, że dla dzieci ważne są rytuały, jakiś harmonogram i wyciszenie. Wieczorem rytuał jest stały – tj. kąpiel, po kąpieli kolacja (mleko z piersi), mycie ząbków, odbijanie po posiłku połączone z przytulaniem na kolanach i śpiewaniem piosenki a później położenie się do łóżka z jednym z rodziców, zgaszenie światła i śpiewanie/ mruczenie/ udawanie snu połączenie z chrapaniem. W ciągu dnia przed drzemkami staram się wyciszyć zabawę – najczęściej biorę córkę na kolana i czytam jej bajkę/ masuję stópki/ pokazuję obrazki/ śpiewam a córka zajmuje się gryzakiem. Potem przebieramy pampersa i przechodzimy do sypialni i ścielimy łóżko (w przypadku I drzemki; córka jest wtedy w łożeczku i bawi się swoją lalą), zasuwamy roletę i zasłony a potem układamy się w łóżku i standardowo karmienie i śpiewanie/ mruczenie itd. Ale w ostatnim czasie niestety te rytuały nie działają. Próbowałam również skrócić/ wydłużyć czas czuwania pomiędzy drzemkami ale i to nie przyniosło żadnego efektu. Co możemy z mężem zrobić żeby ułatwić jej zasypianie, sprawić, że będzie atrakcyjne i nie będzie wiązało się z negatywnymi emocjami?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska
Dotyczy: Odbijanie Chrapanie Zaburzenia snu Psychologia Dziecko Mleko Akcesoria do karmienia Emocje

Co jeszcze mogę zrobić, aby pozbyć się tych objawów nerwicy?

Witam, Mam 26 lat Od 3 i pół roku zmagam się z nerwicą. Wczensiej tego nie wiedziałem. Wszystko zaczęło się w październiku 2016 roku kiedy po gwałtownym wstaniu z gorącej wody w wannie w łazience zrobiło mi się słabo.... Witam, Mam 26 lat Od 3 i pół roku zmagam się z nerwicą. Wczensiej tego nie wiedziałem. Wszystko zaczęło się w październiku 2016 roku kiedy po gwałtownym wstaniu z gorącej wody w wannie w łazience zrobiło mi się słabo. Serce bardzo przyspieszyło, pojawiły się mroczki przed oczami i zemdlałem. Zbagatelizowałem sprawę i sytuacja powtórzyła się po tygodniu jednak w czasie jazdy samochodem. Nie zemdlałem wtedy ale zacząłem robić badania. Wszędzie wychodziło wszystko w normie. Jedynie obniżony poziom czerwonych krwinek ale to mzoe być dziedziczne po matce. Przez prawie 1.5 żyłem w leku że badania jednak nie są wiarygodne. Robiłem holtera ekg i ciśnieniowego, echo ekg itd. Wszystko wychodziło w normie. Tylko tachykafdia czasami w nocy. Puls 35-45. Kiedyś dużo biegałem i schudlem. Pół kilo w pół roku i w latach 2014 do 2016 biegałem 3 razy w tygosniu od 15 do 25 km. W kwietniu 2019 roku dostałem ataku paniki i wsyztsko się posypalo Mimo tego że robię badania nadal mam w głowie utkwione że coś mi jest i mogę w każdej chwili umrzeć lub zemdlec. Na jesieni 2019 robiłem próbę wysilkową oraz jeszcze raz echo serca. Wszystko w należymy porządku. Od maja uczęszczam do psychologa Co jeszcze mogę zrobić?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer
Dotyczy: Badanie elektrokardiograficzne Echokardiografia Holter EKG Próba wysiłkowa Tachykardia Nerwica Ataki paniki Holter RR Utrata przytomności Psychiatria Psychologia Serce

Co zrobić, żeby uratować nasz związek?

Witam. Po 6latach małżeństwa żona postanowiła mnie zostawić po tym jak dowiedziała się o moich długach zaciągniętymi za jej plecami... Oklamalem ja poraz kolejny wpo pierwszym razie powiedziała że jak się do wie o kolejnym moim kłamstwem stracę ja i... Witam. Po 6latach małżeństwa żona postanowiła mnie zostawić po tym jak dowiedziała się o moich długach zaciągniętymi za jej plecami... Oklamalem ja poraz kolejny wpo pierwszym razie powiedziała że jak się do wie o kolejnym moim kłamstwem stracę ja i dziecko... Jak się poznaliśmy wiedziała o moich wcześniejszych problemach finansowych które były spowodowane hazardem... Z hazardu się wyleczylem u specjalisty.. Posplacalem wszystkie długi z jej pomocą... Teraz nawet nie wie i nie potrafię wytłumaczyć jej po co brałem te pożyczki... Ona twierdzi że wydałem na dziwki... A ja naprawdę tego nie zrobiłem w hazard też nie popadlem sam nie wiem po co je brałem wiedząc że jak ona się dowie to ja stracę razem z dzieckiem... Teraz chce rozwodu i planuje już przyszłość.. Sprawa rozwodowa w toku... Zrozumiałem że je straciłem kocham je obie żonę i córkę ale ona mówi że się już nic nie da zrobić bo mi nie zaufa.. Nie chce jej stracić.... Co mam robić...
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Uzależnienie od hazardu Psychologia Psychoterapia Małżeństwo

Jak reagować w takiej sytuacji?

Jak reagować na ojca córki mojej kobiety. Żyje z kobietą która ma córkę jej ojciec jest o mnie zazdrosny. Ostatnio poprosił mnie o rozmowę w rozmowie prosił o to abym nie mówił do jego córki że ją kocham będąc i... Jak reagować na ojca córki mojej kobiety. Żyje z kobietą która ma córkę jej ojciec jest o mnie zazdrosny. Ostatnio poprosił mnie o rozmowę w rozmowie prosił o to abym nie mówił do jego córki że ją kocham będąc i żyjąc z jej mamą tworząc partnerski związek normalne jest że kocha się też córkę, chodzę z nią Na różne zajęcia odbieram ją ze szkoły, odrabiam z nią lekcje kiedy jej mama jest w pracy. Ojciec dziecka pracuje 400 km od miejsca zamieszkania przyjeżdża do siebie do domu na weekendy i wtedy odbierać dziecko od nas z domu. Dziecko samolubnie do mnie bawi się ze mną trzyma mnie za rękę a ojciec jest oto zazdrosny Jak reagować?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Relacje z dziećmi

Jak poradzić sobie z takim uczuciem samotności?

Witam. Postaram się po krótce opisać swój problem, aby nie wchodzić w szczegóły, choć jest on dużo bardziej skomplikowany. Jestem 22-letnim mężczyzną, wysokie stanowisko, najlepszy na kierunku, do tego mam dwie wielkie pasje w swoim życiu. Przez dwa lata czułem... Witam. Postaram się po krótce opisać swój problem, aby nie wchodzić w szczegóły, choć jest on dużo bardziej skomplikowany. Jestem 22-letnim mężczyzną, wysokie stanowisko, najlepszy na kierunku, do tego mam dwie wielkie pasje w swoim życiu. Przez dwa lata czułem się całkiem dobrze, jednakże znowu powraca do mnie problem, z którym musiałem zmierzyć się już dwa lata temu, kiedy przez okres 4/5 miesięcy nie miałem ochoty dosłownie na nic - jedyne na co miałem ochotę to powrót do domu i przysłowiowe "gapienie się" w 4 ściany. Doskwiera mi ciągły lęk przed samotnością. Wielu moich znajomych jest już albo zaręczona albo właśnie planuje ślub, niektóre koleżanki są już nawet w ciąży. Po paru nieudanych relacjach, które nie trwały zbyt długo, mam już po prostu dość, zastanawiam się czy pisana jest mi samotność, bądź jak długo muszę jeszcze się z nią mierzyć, mimo iż doszedłem ciężką pracą tam, gdzie niektórzy chcieliby być przykładowo za kilka następnych lat. Jestem w stanie zaoferować bardzo wiele, od zawsze chciałem mieć jedną kobietę, z którą założę rodzinę i której niczego nie zabraknie - to było i jest w sumie jedno z moich największych marzeń. Chodzenie po imprezach i barach już od dawna mnie nie bawi, raczej zawodowo czy naukowo zadaję się z ludźmi starszymi ode mnie - z rówieśnikami ciężko mi się dogadać. Problem samotności zaczyna mi przeszkadzać w realizacji bieżących obowiązków, ponieważ zaczynam być ciągle zamyślony, nie mam ochoty dosłownie na nic - spotkanie ze znajomymi pomaga na chwilę - wracam do domu i czuję dosłownie to samo uczucie. Do tego głęboko w podświadomości ciągle wspominam mocną pierwszą miłość z czasów licealnych, która oczywiście mocno mnie zraniła i nie potrafię o tym bólu zapomnieć, choć minęło już około 5 lat... Czy ktoś jest w stanie mi pomóc/doradzić? Z góry będę bardzo wdzięczny za jakiekolwiek wskazówki. Pozdrawiam!
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Lęk Uczucie samotności Psychologia Psychoterapia Ślub

Jak walczyć z uzależnieniem męża od gier?

Mój mąż prócz pracy cały czas spędza na grach w tel,wydaje różne sumy na te gry,nasze małżeństwo po prawie 30 latach nie istnieje,gdzie szukać pomocy
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Karolina Gutkowska
Mgr Karolina Gutkowska
Dotyczy: Psychologia Małżeństwo

Jak pozbyć się tej niechęci do kontaktu z innymi?

Witam. Mam problem z byciem aspoleczny a raczej z podejściem do ludzi których unikam. Jestem po udarze, który wyłączył mi działanie niektórych organów. Mój brzuch przestał działać dobrze, przez co mam problem z oddechem co przekłada się na funkcjonowanie w... Witam. Mam problem z byciem aspoleczny a raczej z podejściem do ludzi których unikam. Jestem po udarze, który wyłączył mi działanie niektórych organów. Mój brzuch przestał działać dobrze, przez co mam problem z oddechem co przekłada się na funkcjonowanie w społeczeństwie. Widząc jak ludzie reagują na mój problem i na moją obecność w ich towarzystwie całkowicie odebrało mi chęci na kontakt z nimi... Przestałem wychodzić, spotykać się, a ostatnio nawet zacząłem się bać rozmawiać. Czuje, że ten problem ściąga mnie w dół i staje się coraz bardziej słabszy mentalnie i czasem nawet myślę o samobójstwie. Nie potrafię już żyć z tym i myślami zapedzam się gdzieś w mrok. Prosze o pomoc
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze

Jaki jest wpływ snu na rozwój człowieka?

Mam kilka pytań dotyczących snu, jeżeli jakiś specjalista w tej dziedzinie mógłby mi pomóc byłabym bardzo wdzięczna: Jaki jest wpływ snu na rozwój człowieka (wzrost, rozwój psychiczny, metabolizm, rozwój umysłu)? Jaki jest wpływ dzisiejszej technologii (w szczególności telefonów komórkowych)na sen?... Mam kilka pytań dotyczących snu, jeżeli jakiś specjalista w tej dziedzinie mógłby mi pomóc byłabym bardzo wdzięczna: Jaki jest wpływ snu na rozwój człowieka (wzrost, rozwój psychiczny, metabolizm, rozwój umysłu)? Jaki jest wpływ dzisiejszej technologii (w szczególności telefonów komórkowych)na sen? Od czego zależy jakość snu? Czym jest bezdech senny, co jest jego powodem?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer
Dotyczy: Neurologia Interna Psychologia

Co robić, gdy partner nie akceptuje mojego syna?

Witam, Tydzień temu roztalismy się z partnerem w bardzo buzliwy sposób.On pozabieral co swoje lodówka,pralka, naroznik zostawil mnie z niczym do spania. Nasze rozstanie było straszne. Byliśmy razem i mieszkalismy ponad 5 lat wraz z moim synem. Na początku wszystko... Witam, Tydzień temu roztalismy się z partnerem w bardzo buzliwy sposób.On pozabieral co swoje lodówka,pralka, naroznik zostawil mnie z niczym do spania. Nasze rozstanie było straszne. Byliśmy razem i mieszkalismy ponad 5 lat wraz z moim synem. Na początku wszystko dobrze ale moj partner przestał akceptować mi syna choć nie dokonca bo robili wspólnie też jakieś fajne rzeczy. Potrafił mi mówić na niego bardzie źle rzeczy, że jest głupi,pusty,że ho nie trawi i jeszcze gorsze rzeczy, Ja prosiłam żeby tak nie mówił bo to boli a on że mówi to co mysli. Wiele razy słyszałam źle rzeczy, moj syn nie jest idealem jest trochę nieogarniety leniwy lubi mieć bałagan w pokoju ale nigdy mu nie zrobił krzywdy. Owszem raz opiekował czy dwa ale to normalne chyba u nastolatkow bo syn ma 16 lat. Zwracałem uwagę oczywiście synowi i dostawał też kary jak trzeba bylo ale moj partner zawsze mowil że nie potrafię wychować bo robi co chce i jeszcze troche to mi jakaś głupotę odwali. Dużo musiałabym jeszcze opisywać tych złych rzeczy. Bronilam syna a wtedy robiły się gorsze awantury,tylko że ja zaczynałam bronić tylko wtedy jak mi wyzywal syna do mnie od najgorszych.serce mi pękło a żeby zaciskalam. Ale moj partner jest dobrym mężczyzną tylko nie eiem kiedy i jak stało się tak ze moj syn zaczol mu przeszkadzać bardzo mnie kochał i odchodząc odemnie powiedział że mnie kocha bardzo ale już nie chce ze mną byc i że już nie wróci. Oskarzal o nasze rozstanie mojego syna. Bardzo to kocham i tesknie i nie wiem co robić. Chciałabym żeby wrocil i żebyśmy mogli jakoś się dogadać może jeszcze by coś z tego bylo.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Rozstanie

Jak można zweryfikować taką diagnozę?

Mam pytanie. Nie zgadzam się z diagnozą ze szpitala psychiatrycznego która stwierdza schizofrenie paranoidalną, mam taką diagnozę mimo iż NIGDY nie słyszałem głosów, nie wierzę w jakieś wykradania myśli ani nie twierdzę, że rząd mnie kontroluje za pomocą jakichkolwiek... Mam pytanie. Nie zgadzam się z diagnozą ze szpitala psychiatrycznego która stwierdza schizofrenie paranoidalną, mam taką diagnozę mimo iż NIGDY nie słyszałem głosów, nie wierzę w jakieś wykradania myśli ani nie twierdzę, że rząd mnie kontroluje za pomocą jakichkolwiek fal jak schizofrenicy mają w zwyczaju. Żeby było śmieszniej, otrzymałem pogróżki na gadu-gadu, których kopie pokazałem personelowi szkoły, a w wypisie natomiast mam zapisane, iż "poinformowałem szkołę o urojeniach prześladowczych" ... Chodziłem w tej sprawie do wielu lekrzy, byłem wielokrotnie hospitalizowany jednak za każdym razem gdy sprzeciwiałem się diagnozię w odpowiedzi dostawłem opinię o "braku krytycyzmu względem choroby". Opróćz tego podczas pobytu za granicą biegł sądowy zdiagnozował u mnie Pograniczne Zaburzenie Osobowości (słynne borderline), jednak gdy mówiłem o tym lekarzom podczas hospitalizacji, zbywali mnie milczeniem a jeden lekarz nawet stwierdził, że "mydlę im oczy" zapewna diagnoza biegłego na potrzeby sądu jest moim wymysłem spowodowanym przez psychozę, znając tą specyficznie inteligentną logikę ? Byłem w polskich szpitalach kilkukrotnie, praktycznie za każdym kolejnym razem z powod awantur domowych z ojcem, gdzie stwierdzano silną psychozę - oczywiście normalni ludzie nigdy nie podnoszą głosu ani się nie kłócą, jedynie osoby chore w stanie silnej psychozy. Litości. Czy istnieje jakikolwiek sposób by zweryfikować tą diagnozę? Bo jestem bezsilny w starciu z rodzimym systemem psychiatrycznym.
odpowiada 1 ekspert:
Marek Kubiszewski
Marek Kubiszewski
Dotyczy: Zaburzenia osobowości Schizofrenia Psychoza Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Co może oznaczać taki brak emocji?

Dzień dobry Mój problem zaczął się 3 lata temu gdy po pewnym traumatycznym dla mnie wydarzeniu popadłam w zoobjętnienie emocjonalne. Od tamtej pory nie czuję za wiele. Nie potrafię nawiązać głębszych relacji z innymi ludźmi, sporo spraw stało mi się... Dzień dobry Mój problem zaczął się 3 lata temu gdy po pewnym traumatycznym dla mnie wydarzeniu popadłam w zoobjętnienie emocjonalne. Od tamtej pory nie czuję za wiele. Nie potrafię nawiązać głębszych relacji z innymi ludźmi, sporo spraw stało mi się obojętnych, obecnie przez ta obojętność odpuszczam wiele obowiązków. Nie myślę o konsekwencjach mojej obojętność tak jakby mi nie zależało. Stałam się bierna i pozbawiona motywacji do działania. Czy można w jakiś sposób wyjść z tego stanu?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Motywacja Emocje

Czy takie zaburzenie można leczyć?

Czy z transwestytyzmu można za pomocą terapii psychologicznej, seksuologicznej złagodzić zaburzenie, bądź wyeliminować?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Dotyczy: Pomoc psychologiczna Seksuologia Psychologia Psychoterapia

Czy nerwica może spowodować zablokowanie uczuć do partnera?

Dzień dobry, mam pytanie, czy nerwica może spowodować zablokowanie uczuć do partnera? Nagle partnerka zaczyna nas wszystkim irytować, jesteśmy wyczuleni na każde jej słowo oraz na jej ciało w którym zaczynamy dostrzegać mankamenty. Zastanawiam się, czy tak jak mi podpowiadało... Dzień dobry, mam pytanie, czy nerwica może spowodować zablokowanie uczuć do partnera? Nagle partnerka zaczyna nas wszystkim irytować, jesteśmy wyczuleni na każde jej słowo oraz na jej ciało w którym zaczynamy dostrzegać mankamenty. Zastanawiam się, czy tak jak mi podpowiadało ciało zostałem osaczony przez partnerkę, nazwijmy ją kobietą bluszcz, czy dostałem nerwicy która skupiła się właśnie na niej. Przyznam, że w związku odczuwałem często, że się duszę, ale mimo wszystko kochałem swoją była partnerką. Nagle zablokowałem się na nią, przestałem mówić, że ją kocham i miałem objawy jak wyżej. Teraz strasznie cierpię, tęsknie za nią bo nie wiem czy nie poddałem się chorobie która spowodowała rozpad mojego związku.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Nerwica Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Co zrobić z brakiem zaufania do partnera?

Jestem w związku partnerskim od 11 lat mamy 8 letnia córkę mój partner mnie zdradził i kilka krotnie utrzymywał kontakty na różnych portalach z kobietami pisząc bardzo intymne komentarze jak również wielokrotnie padały słowa chęci spotkania się widm to bo... Jestem w związku partnerskim od 11 lat mamy 8 letnia córkę mój partner mnie zdradził i kilka krotnie utrzymywał kontakty na różnych portalach z kobietami pisząc bardzo intymne komentarze jak również wielokrotnie padały słowa chęci spotkania się widm to bo przypadkowo natknęłam się na takie wiadomości jak również jedna z kobiet napisała do mnie ja fb z wyjaśnieniem gdyż mój partner podawał się zawsze za osobę samotna Te sytuacje miały miejsce przed zdrada jak również po Zdradę mu wtedy wybaczyłam choć było mi bardzo ciężko Natomiast przeraża mnie jego zachowanie ze mimo naszych rozmów i wyjaśnień nie jestem w stanie mu zaufać Co ja mam zrobić jak postąpić , ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Zdrada w związku

Jak jeszcze mogę pomóc mojej córce?

Dziecko boi się wejść do szkoły to trwa już od początku października wszystko co złe kojarzy sobie ze szkołą i nauczycielami. Ucieka przed każdym nauczycielem bojąc się, że znowu ktoś ją wciągnie na siłę do klasy. Córka mówi za każdym... Dziecko boi się wejść do szkoły to trwa już od początku października wszystko co złe kojarzy sobie ze szkołą i nauczycielami. Ucieka przed każdym nauczycielem bojąc się, że znowu ktoś ją wciągnie na siłę do klasy. Córka mówi za każdym razem, że boi się Pani dyrektor i poprzedniej pani wychowawczyni. Dziecko chętnie przebywało na lekcji gdy ja byłam obecną w szkole przy niej potem stopniowo wychodziłam wcześniej informując dziecko o tym., że napewno po nią przyjdę i wszystko było w porządku do dnia kiedy Pani dyrektor wiedząc jaki dziecko ma problem wyszła i powiedziała, że wezwoe policję bo nie wolno przebywać w szkole i szkołę zamykają, dziecko słyszało każde słowo i przestraszył się uciekając do szatni i krzycząc że nie będzie chodzić do szkoły, i całe starania poszły na marne nie wiem do kogo się zwrócić o pomoc poradnia psychologiczne pedagogiczna każe współpracować i wprowadzać dziecko do szkoły gdy już dochodzi do całego przedsięwzięcia Pani dyrektor wychodzi do mnie i do pedagoga wiedząc, że dziecko boi się jej i pogarsza sprawę dziecko jest szarpane krzyczy ma objawy somatyczne jest narażone na drwiny i posmiechowisko ludzi stojących na schodach a Pani dyrektor wykrzykuje że to wina rodziców przy dziecku i reszcie zgromadzonych gapiów. Moja córka przez te wszystkie sytuację mające miejsce w szkole nie chce mnie nawet wypuścić po bułki do sklepu przy mnie czuje się najbezpieczniej i boję się, że niedługo nie zrobi sama nic a to mądra dziewczynka nie miła nigdy problemów z zachowaniem w domu jest spokojna i chętna do nauki. Poradnia psychologiczna wydaje 3 miesiące opinie to jest za długo nie ma współpracy i postępów nie mogę przenieść dziecka do innej szkoły bo nie ma opinii i decyzja co dalej robić jak pomóc mojej córce utknela w martwym punkcie boję się że córka dostanie depresji bardzo proszę o pomoc pisałam do kuratorium była inspekcja to ciągle mam odpowiedź że trzeba współpracować tylko z kim?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Pomoc psychologiczna Psychologia Psychoterapia Dziecko Pedagogika
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy