Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 7 3 6

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Czy takie nieustanne odczuwanie potrzeby jedzenia może świadczyć o jakimś zaburzeniu?

Czy jeżeli nieustannie odczuwam potrzebę jedzenia, ale nie jest to fizyczny głód, a taka psychiczna chęć, mogłabym niemalże nieustannie jeść, niekiedy jest to nie do pohamowania, to czy oznacza to jakieś zaburzenie, jeśli tak jakie? Czy może mieć to związek... Czy jeżeli nieustannie odczuwam potrzebę jedzenia, ale nie jest to fizyczny głód, a taka psychiczna chęć, mogłabym niemalże nieustannie jeść, niekiedy jest to nie do pohamowania, to czy oznacza to jakieś zaburzenie, jeśli tak jakie? Czy może mieć to związek z hormonami? (nie wymiotuję po jedzeniu, nie cierpię też na a otyłość)
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz

Czy takie wmawianie sobie chorób wymaga wizyty u psychologa?

Witam, mam zapalenie pęcherza, sama sobie to stwierdziłam, wszytskie objawy się zgadzają, czyli pieczenie ból w podbrzuszu czasem stan podgorączkowy czyli 37 stopnii, jednak zaczęłam strasznie przez to panikować, stało się to przez (najprawdopodniej) stosunek z chłopakiem i pomimo ze... Witam, mam zapalenie pęcherza, sama sobie to stwierdziłam, wszytskie objawy się zgadzają, czyli pieczenie ból w podbrzuszu czasem stan podgorączkowy czyli 37 stopnii, jednak zaczęłam strasznie przez to panikować, stało się to przez (najprawdopodniej) stosunek z chłopakiem i pomimo ze nic się nie stało z prezrwatywa bo zawsze dokładnie sprawdzamy to panikuje ze ciąża:/ Co powinnam zrobić? Jest to problem z którym powinnam się wybrac do psychologa czy bardziej takie problemy idą w stronę niewiedzy seksualnej ( chciałabym dodać ze bardzo często mi się zdarza panikować)
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz

Czy te leki bez problemu można połączyć?

Mam 42 lata, depresję i nerwicę lękową, problemy ze snem. Psychiatra zapisał mi lek Alventa 37,5 mg raz dziennie rano i Pramolan 50 mg przed snem. Czy te leki można łączyć? Jeden to inhibitor serotoniny, drugi trójpierścieniowy na depresję. Z ulotek wynika, że nie ale może to zależy od dawki?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz

Co może znaczyć odczuwanie lęku i swędzenie klatki piersiowej?

Dlaczego swędzi mnie w środku klatki piersiowej i odczuwam silny lęk
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz

Czy mogę jeszcze jakoś pomóc mojej partnerce?

Witam chciałbym zadać pytanie w sprawie mojej partnerki oraz jak mam pomóc jej i wspierać ją w jej codziennym życiu. Obydwoje mamy 18 lat traktuje ją jako dojrzały i naprawdę solidny związek pomimo iż nie jesteśmy długo ze sobą ciągle... Witam chciałbym zadać pytanie w sprawie mojej partnerki oraz jak mam pomóc jej i wspierać ją w jej codziennym życiu. Obydwoje mamy 18 lat traktuje ją jako dojrzały i naprawdę solidny związek pomimo iż nie jesteśmy długo ze sobą ciągle staram się ją wspierać, ma zaburzenia lękowe, zmaga się z depresją oraz często po kłótni zapomina dlaczego tak naprawdę ją zrobiła , miała bardzo trudne dzieciństwo oraz jest pod opieką psychoterapeuty. Niestety codzienne sytuacje typu skrajne pisanie do siebie oraz raz na 3-4 dni kłótnie które po wszystkim czuję się winna ciągle wmawiając sobie że jest beznadziejna, straciła także związek z chłopakiem z którym była i ciężko jest jej zaufać ponieważ została zostawiona przez niego a związek trwały dość długo. Staram się zapewnić jej stała opiekę oraz wspieram ja często rozmawiam oraz zbliżam się do niej by czuła się bezpiecznie i tłumacze jej wiele rzeczy by mogła poprawnie j bez stresu zrozumieć moje słowa. Chce by mogła iść dalej i rozwijać się nie tylko w miłości ale i zawodowo czy mogę coś jeszcze zrobić w takiej sytuacji aby jej pomóc ? Osobiście jestem bardzo odporny psychicznej i nie jest trudnością dla mnie by być przy niej, lecz czasami potrafi bardzo błędnie ocenić moje zdanie przez co w jej głowie czuję się zraniona po czym kiedy już naprawdę będzie chciała zakończyć to wszystko, to nie pamięta ani trochę kłótni i przeprasza że robi mi to, mówi mi że nie zasługuje na taką jak ona, że zniszczy mi życie ale ja chcę jej pomóc i być przy niej ile tylko mogę. Jak powinienem zachować się i czy dobrze postępuje próbując jej pomagać ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman

Co znaczy takie częste wyobrażanie sobie czegoś?

Witam co to znaczy jak bardzo często nieświadomie coś wyobrażam sobie, dam przykład, siedzę na treningu syna i strzela gola wyobrażam sobie za chwilę że rodzic pyta się hal u syna że dobrze gra i talię dialogi w głowie, mam... Witam co to znaczy jak bardzo często nieświadomie coś wyobrażam sobie, dam przykład, siedzę na treningu syna i strzela gola wyobrażam sobie za chwilę że rodzic pyta się hal u syna że dobrze gra i talię dialogi w głowie, mam wiele lat nerwicę lękowa ale ten objaw zauważyłem od 3 tygodni częste w obrażanie sobie czegoś, przeróżne historię, miejsca zdarzenia i jak się złapie na tym to wiem ale tak potrafię się ciągle zamyslac
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman

Czy użycie telefonu przed zaśnięciem wpływa na jakość snu?

Czy jeżeli używam telefonu przed snem wpływa to na jego jakość?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Marta Kalinowska
Mgr Marta Kalinowska

Ile czasu może trwać ten stan?

Witam. Mam pytanie. Od roku mam stwierdzone zaburzenia osobowości typu Borderline i uzależnienie krzyżowe. Wyszłam ze szpitala w listopadzie. Mam stały kontakt z lekarzem, który mnie prowadził. Powiedział, że mam hipomanę i że z chęcią przyjąłby mnie na oddział na... Witam. Mam pytanie. Od roku mam stwierdzone zaburzenia osobowości typu Borderline i uzależnienie krzyżowe. Wyszłam ze szpitala w listopadzie. Mam stały kontakt z lekarzem, który mnie prowadził. Powiedział, że mam hipomanę i że z chęcią przyjąłby mnie na oddział na obserwację. Jestem po 4 hospitalizacjach i po terapii uzależnień. Czytałam o hipomanii i faktycznie część rzeczy się zgadza. Pobudzenie, brak snu, rozgadanie, natłok myśli, problemy z koncentracją, dodatkowo często mam deja vu. Ludzie z mojego otoczenia, bliscy znajomi, psychologowie mówią, że o niepokojące tym bardziej, że jestem po ciężkim stanie depresyjnym, miałam ostry zespół odstawienny i abstynencyjny. Aktualnie jestem w stanie przenosić góry. Mój psychiatra również się zaniepokoił, ale nic z tym nie zrobił, więc nie wiem co mam o tym myśleć i komu wierzyć. Zastanawiam się również nad tym co się stanie jeśli nie będę "leczyć" Owen hipomanii, która być może mam, ale nie jestem w stanie się do tego przekonać. Jakie istnieje ryzyko? Ile czasu może trwać ten stan? Komu wierzyć?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka

Jak mam zaakceptować przeszłość mojej partnerki?

Witam Wszystkich. Mam od dłuższego czasu problem z zaakceptowaniem przeszłości mojej obecnej kobiety. Jesteśmy ze sobą 2,5roku, obie jesteśmy bardzo szczęśliwe i nie mogę tak naprawdę powiedzieć niczego złego o swojej kobiecie, jest dla mnie wyjątkowa i czuje ze z... Witam Wszystkich. Mam od dłuższego czasu problem z zaakceptowaniem przeszłości mojej obecnej kobiety. Jesteśmy ze sobą 2,5roku, obie jesteśmy bardzo szczęśliwe i nie mogę tak naprawdę powiedzieć niczego złego o swojej kobiecie, jest dla mnie wyjątkowa i czuje ze z nią chce być do końca swojego życia. Rok temu się zaręczylysmy, jestem jej pewna. Moja kobieta była od samego początku ze mną szczera i wiedziałam o tym ze miała kiedyś swój związek z chłopakiem z tego co wiem to trwał niecały rok. Zrezygnowała z niego bo czuła ze to nie jest to i spotykała się z dziewczynami. Nie mam problemu z tym ze była kiedyś w związku z dziewczyna nie wytykam jej tego, ale już większy problem jest z tym ze była z nim. Nie potrafię tego znieść, myśle ciagle o tym jak to wszystko wyglądało( zbliżenia intymne)... Katuje się tym już ok roku, myśli się nasilają i są co raz gorsze. Nie chce jej ranić ani jej tego wypominać bo nie mam wpływu na jej przeszłość, ona o tym nie wspomina i nie chce tego pamiętać a ja mimo to ciagle do tego wracam. Czytałam już o tym i wiem ze tu chodzi o „zazdrość wsteczna”, jesteśmy teraz obie za granica, nie mam tez możliwości żeby pójść o pomoc do jakiegoś psychologa. Wracamy za pol roku, stoję w miejscu bo nie wiem co z tym zrobić, ona to wszystko wytrzymuje i trwa cały czas przy mnie, nie chce z tego rezygnować chce dać mi szanse na przejście tego. Proszę, powiedzcie czy spotkało was kiedyś coś takiego... Z góry dziękuje za pomoc :(
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka

Do jakiego lekarza się udać przy problemach z pamięcią?

Kobieta 19lat. Od jakiegoś czasu mam problemy z pamięcią - nie przypomnę sobie minionych wydarzeń, rozmów, słów polskich jak i pochodzacych z obcych języków. Oczywiście dochodzą do tego problemy z nauką, bo mimo starań trudno mi zapamiętać przerobiony materiał. Morfologia... Kobieta 19lat. Od jakiegoś czasu mam problemy z pamięcią - nie przypomnę sobie minionych wydarzeń, rozmów, słów polskich jak i pochodzacych z obcych języków. Oczywiście dochodzą do tego problemy z nauką, bo mimo starań trudno mi zapamiętać przerobiony materiał. Morfologia w normie. Z wszelkimi uzywkami już nie mam kontaktu. Co mogę zrobić? Z jakim lekarzem ewentualnie się skontaktować?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz

Jak postępować z dzieckiem mitomanem?

Jak postępować z dzieckiem mitomanem
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer
Dotyczy: Psychologia

Jak pogodzić się ze śmiercią mamy?

Mam pytanie gdyż minęło 4 lata od kad moja mama nie żyje. I niby wszystko jest w pozodku ale gdzieś tam jeszcze się z tym nie pogodzilam od tego czasu mam powracające bole brzucha. Robiłam wszelkie badania gastroskopie kolonoskopie usg... Mam pytanie gdyż minęło 4 lata od kad moja mama nie żyje. I niby wszystko jest w pozodku ale gdzieś tam jeszcze się z tym nie pogodzilam od tego czasu mam powracające bole brzucha. Robiłam wszelkie badania gastroskopie kolonoskopie usg i wszystko jest ok. Badania krwi również. lekarza rodzinny skierował mnie do poradni leczenia zdrowia psychicznego. Nawet umówiłam się na wizytę. Tylko nie miało to sensu bo pszez ten czas nic nie powiedziałam. Nie potrafię rozmawiać o swoich problemach z obcymi ludzi. Nawet w domu z rodzinną rzadko kiedy rozmawiam. Minęło 4 lata od śmierci mojej mamy a ja nadal nie potrafię o tym mówić. Unikam tego tematu. Proszę o poradę co mogę w tej sytuacji zrobić?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz

Czy moje objawy wymagają konsultacji specjalisty?

Chciałabym zapytać jak poradzić sobie z problemem uczucia pustki w umyśle.Dotychczasowe zajęcia nie sprawiają mi już przyjemność,wręcz są mi obojętne.Utrudnia mi to normalne funkcjonowanie, mam wrażenie że nie dociera do mnie to co ktoś mówi i muszę mieć czas by... Chciałabym zapytać jak poradzić sobie z problemem uczucia pustki w umyśle.Dotychczasowe zajęcia nie sprawiają mi już przyjemność,wręcz są mi obojętne.Utrudnia mi to normalne funkcjonowanie, mam wrażenie że nie dociera do mnie to co ktoś mówi i muszę mieć czas by to przetworzyć,od jakiegoś czasu mam wrażenie jakbym starała się mówić innym językiem(który słabo mi wychodzi) i do tego niewyraźnie, przez co często wychodzę na osobę mało elokwentną.Często choruję na infekcję górnych dróg oddechowych.A w dzieciństwa miałam podejrzeń padaczki na która nawet byłam leczona i brałam nawet leki(dopiero jako wczesna nastolatka okazało się nieprawdą)wielu lekarzy podtrzymywało tą opinię aż znalazłam kogoś kto zaprzeczył,zawsze wmawiałam sobie że moje problemy z pamięcią są efektem ubocznym stosowania w przyszłości tych leków. Poza tym czuję jakbym straciła swoją wiedzę i inteligencję co utrudnia mi naukę(mam iloraz inteligencji górna granice średniej). Przez te zaburzenia pamięci, koncentracji, wyobraźni i spowolnione myślenie, stresują mnie zwykłe codzienne czynności jak jazda autobusem na uczelnie.Czuję się jakbym nie w pełni wykorzystywała możliwości swojego mózgu, czuję taką blokadę jasności umysłu,co sprawią że czuję się gorsza i bezwartościowa co do tej pory nigdy się nie pojawiało. Ponadto ciągle czuję że to wszystko nie ma sensu,parę razy wydawało mi się że słyszę szepty mimo nikt nic nie powiedział,wydawało mi się że palą mi się włosy nawet je gasiłam wodą,często mam wrażenie że wiedzę jak po ścianach chodzą robaki.Mam wrażenie jakby każde nawet małe problemy są dla mnie nie do przejścia i często mam ochotę płakać,ale nie płacze(takie dziwne uczucie w sercu) Bardzo martwią mnie te objawy, nie potrafię odczuwać przyjemności oraz stałam się bardziej wrażliwa??(zawszę byłam raczej typem egoisty-narcyza,psychopaty),nigdy nie przeszkadzała mi samotność,poza tym nigdy nie lubiła towarzystwa ludzi innych od moich najbliższy, byli dla mnie tylko czymś nie trwałym jak patyki na ścieżce, coś co zaraz przemianie(jako dziecko/nastolatek miało zawsze własny świat),straciłam zainteresowanie, stałam się bardziej agresywna i bojaźliwie.Zaczęłam mieć również myśli samobójcze oraz mordercze,np. Ostatnio miałam chęć zabić moje ukochane zwierzęta by nie cierpiały podczas wojny atomowej,albo wziąć nóż i zacząć podrzynać gardła ludzi...Dodam że to trwa mniej więcej od 2,5 roku.Bardzo proszę o poradę...
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka

Cz łącząc Xetanor z alkoholem nasila się agresja?

Dzien Dobry.Czy biorac lek xetanor z polaczeniem alkoholu nasila sie agresja?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska

Co może znaczyć taka zazdrość u partnera?

Witam od jakies czasu mój mąż zaczął być zazdrosny sprawdza mi telefon kontroluje na każdym kroku,jest zazdrosny nie tylko z kim pracuje ale tez o moje siostry i moja rodzine.Robi mi awantury ze dzwonie do rodziny i się skarże do nich. Nie wiem co robic.Straszy mnie ze sie zabije.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman

Czy możliwe, że mam fobię szkolną?

Witam, od września mam z rana i wieczorem bóle brzucha, czasami głowy, czuję 'gule w gardle' i podskakuje mi tętno. W listopadzie przeżyłam swój pierwszy atak paniki a od połowy grudnia mój stan się pogorszył. Zaczęłam się jeszcze bardziej stresować,... Witam, od września mam z rana i wieczorem bóle brzucha, czasami głowy, czuję 'gule w gardle' i podskakuje mi tętno. W listopadzie przeżyłam swój pierwszy atak paniki a od połowy grudnia mój stan się pogorszył. Zaczęłam się jeszcze bardziej stresować, próbuje wymigiwać się od siedzenia przy książkach a tym bardziej od pójścia do szkoły. Zaczęłam się bać chodzić do szkoły od kiedy po nowym roku zaczęłam codziennie mieć ataki paniki w środku lekcji. Od nowego roku też płaczę codziennie. Czy to może być fobia szkolna? Przez ostatnie parę lat bardzo się zaczęłam przykładać do nauki, chcę mieć dobre stopnie a teraz nie mam już na to siły. Powiedziałam o tym mamie niestety ona myśli, że każde złe samopoczucie można od tak zmienić i nie potrzebny mi psycholog a ja już naprawdę nie daje sobie rady.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka

Jak szybko pozbierać się po rozstaniu?

Witam, Piszę do Państwa, ponieważ już nie wiem co mam robić. Jestem załamana i rozbita emocjonalnie. Szukałam pomocy u psychologa, ale niestety nic to mi nie pomogło. 8 miesięcy temu rozstałam się z chłopakiem z którym byłam prawie dwa lata... Witam, Piszę do Państwa, ponieważ już nie wiem co mam robić. Jestem załamana i rozbita emocjonalnie. Szukałam pomocy u psychologa, ale niestety nic to mi nie pomogło. 8 miesięcy temu rozstałam się z chłopakiem z którym byłam prawie dwa lata (to była moja pierwsza miłość) - to ja go zostawiłam po prawie dwóch latach, ponieważ w związku miałam wątpliwości związane z tym chłopakiem, zaczął mi się nudzić, uczucie wypalało się. Jednak po trzech miesiącach od rozstania jak ochłonęłam to chciałam do niego wrócić, chciałam, żeby mi przebaczył i ponownie zaufał, bo zrozumiałam, że jednak go kocham. Walczyłam o niego pół roku, ale on nie chciał mi dać drugiej szansy i ponownie mi zaufać. Ja z kolei zrozumiałam, że nie potrafię bez niego żyć, że to jego kocham a nie kogoś innego, że to z nim chcę spędzić resztę życia. Ale moje przemyślenia i to, że o tym wszystkim mu mówiłam co czułam i czuję nic nie dało. On mnie definitywnie skreślił i szybko z tego wszystkiego się wyleczył, żyje, cieszy się z życia. Przypomniał sobie o moich wadach i podobno to pomogło mu stanąć na nogi. Ale przecież każdy człowiek ma wady i zalety i popełnia błędy, czyż nie? A ja nie potrafię się pozbierać, mam nerwicę i depresję. Nie potrafię żyć, ciągle się obwiniam, że to ja zawiniłam, że to moja wina itp. że straciłam najlepszego mojego przyjaciela, chłopaka, bratnią duszę przez głupi błąd. Bardzo proszę mi wytłumaczyć, gdzie ta jego wielka miłość, którą tak bardzo pokazywał przez prawie dwa lata, czy jest możliwe, żeby uczucie znikło tak szybko? On ani razu do mnie nie napisał od rozstania, nie interesowało go co u mnie słychać, jak się czuję itp. Po prostu wyrzucił mnie raz na zawsze ze swojego życia i głowy. Co z jego uczuciem, z miłością? Jak ja mam się pozbierać po rozstaniu? Ponoszę ciągle konsekwencje swojej decyzji, której żałuję i moje staranie, naprawianie, walczenie o niego nic nie dało. A ja tylko cierpię.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka

Co może oznaczać zachowanie starszego syna?

Witam. Mój starszy syn ma 9 lat,z nauką nie ma problemów, jest bardzo dobry z matematyki,z polskim też sobie radzi,ma dobrą pamięć. To co mnie niepokoi to jego zachowanie,potrafi zacząć płakać z byle powodu,ma problem z nawiązaniem znajomości w swoim... Witam. Mój starszy syn ma 9 lat,z nauką nie ma problemów, jest bardzo dobry z matematyki,z polskim też sobie radzi,ma dobrą pamięć. To co mnie niepokoi to jego zachowanie,potrafi zacząć płakać z byle powodu,ma problem z nawiązaniem znajomości w swoim wieku,woli bawić się z mlodszymi dziećmi. Drugi syn ma 1,5 roku i to jakby jeszcze pogłębia dziecinnosc starszego syna. Jak mu pomóc?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer
Dotyczy: Psychologia

Co mogą znaczyć takie objawy przy kontakcie z partnerką?

Dzień dobry. Chciałbym zaczerpnąć informacji dotyczących mojego zdrowia. Dotychczas miałem dwie partnerki. Jedna jak i druga po jakimś czasie bycia w związku ze mną zaczęły mieć kolegów i mnie zdradzać, przez co nasz związek się kończył. Obecnie jestem z inną... Dzień dobry. Chciałbym zaczerpnąć informacji dotyczących mojego zdrowia. Dotychczas miałem dwie partnerki. Jedna jak i druga po jakimś czasie bycia w związku ze mną zaczęły mieć kolegów i mnie zdradzać, przez co nasz związek się kończył. Obecnie jestem z inną dziewczyną i przez wcześniejsze sytuacje mam małe zaufanie do partnerki, gdy pomyślę, że też za moimi plecami mogłaby mnie zdradzać (mam pewne przypuszczenia), to zaczyna mi się robić zimno, a z zimna zaczynam się trząść, mam bardzo zimne ręce wtedy oraz mam większe parcie na mocz, niekiedy nawet większe parcie na stolec. Czasami, gdy próbuję się uspokoić przechodzi np. już po 30min, a czasami potrzebuje nawet ponad godzinę. Tak samo się dzieje z tymi objawami wyżej wymienionymi, gdy ze swoją partnerką zaczynam "grę wstępną", flirt itp. i dalej nie możemy przez to kontynuować. Co to może oznaczać?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Jak znów zacząć cieszyć się życiem?

Zmęczenie, senność, brak chęci wychodzenia z domu, unikanie spotkań towarzyskich, izolacja. Borykam się z wieloma problemami, które utrudniają mi życie. Są to przede wszystkim: zmęczenie, brak chęci do życia i wychodzenia z domu. Zmęczenie objawia się do tego stopnia, że... Zmęczenie, senność, brak chęci wychodzenia z domu, unikanie spotkań towarzyskich, izolacja. Borykam się z wieloma problemami, które utrudniają mi życie. Są to przede wszystkim: zmęczenie, brak chęci do życia i wychodzenia z domu. Zmęczenie objawia się do tego stopnia, że nawet po przebudzeniu odczuwam senność - prawie codziennie śpię za dnia. Zawalam wszystkie terminy przez to, że jestem zbyt zmęczona by cokolwiek zrobić. Mam lęk społeczny - nie lubię wychodzić z domu - czuje się wtedy obserwowana, i nie wiem czy wyobraźnia mi szwankuje czy rzeczywiście tak jest. Nie czuje się bezbieczna nawet we własnym domu. Zdarza mi się słyszeć jak ktoś np. uderza kamyczkami w okno czy pociąga za klamkę lub jak ktoś chodzi lub patrzy na mnie podczas snu. Czasem mam przerwy w tym, że ciągle odczuwam smutek i śmieje się ze wszystkiego po czym nagle zdarza mi sie płakać - zupełnie nie wiadomo dlaczego. Czuje się bardzo źle w swoim ciele i czasem mam ochotę to skończyć. Mam wiele napadów agresji z bardzo błahych przyczyn, a niekiedy po prostu nic nie jest w stanie mnie zainteresować. Nie wychodzę przeważnie do ludzi i nie rozmawiam z nikim czasem przez całe dnie. Potrafię nie wychodzić przez całe dnie lub tygodnie z domu. Czuje się bezradna i samotna w tym wszystkim, czuje, że nawet jeśli bym komuś powiedziała to ktoś stwierdzi, że przecież wymyślam lub, że w jakiś sposób chcę przyciągnąć uwagę, a tak nie jest. Jest mi po prostu ciężko z samą sobą i nie wiem co mam z tym zrobić, a jest to trudne gdyż gdziekolwiek wyjdę z kimkolwiek porozmawiam to czuje się jak kompletna idiotka... i że ludzie też mnie tak postrzegają. Mam zerową pewność siebie, a jesli chce ją podnieć np. ubierając się inaczej później żałuję i wracam do punktu wyjścia. Czy mógłby mi ktoś poradzić co ja mam ze sobą zrobić? Ja niszczę siebie i swoje życie.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Patronaty