Witam.
5 dni temu uprawiałam pierwszy raz seks, niestety po tylu dniach wciąż wycieka mi krew, a pochwa jest spuchnięta. Podczas stosunku bardzo mnie bolalo. Do okresu mam jeszcze dość dużo czasu, więc to nie od tego raczej.
Po przerwanym stosunku poszłam od razu do toalety i przy oddawaniu moczu leciało mi strasznie dużo krwi i to dość długo. Myślę, że jak na błonę dziewiczą to za dużo, zwłaszcza, że po 5 dniach wciąż mam krwawienia, słabsze, ale ciągle są. Od czego to może być?

Witam, jestem z partnerką - do tej pory miałem już ich kilka i nigdy nie było żadnego problemu. Penis był w stanie erekcji nawet kilka (!) godzin - mogłem uprawiać sex całą noc, nawet jeśli nie dochodziło do penetracji penis był cały czas w zwodzie, bardzo twardy i stan ten utrzymywał się długo. Nie miałem również problemu z przejściem do stanu wzwodu - czasem było to wręcz krępujące, bo drobny kontakt partnerki powodował wzwód. Ostatnio jednak, będąc z nową partnerką, spotkał mnie problem. Na początku tylko się całowaliśmy i dotykaliśmy - penis był w wzwodzie cały czas. Kiedy jednak spontanicznie doszło do penetracji (po założeniu prezerwatywy) penis nagle stał się miękki i kompletnie się skurczył, zupełnie jakbym nie był podniecony. Za drugim razem po kilku minutach uprawiania sexu stało się to samo. Podczas pieszczot penis zachowuje się jednak znacznie lepiej. Próbowałem się masturbować - niestety tutaj też zaszła zmiana. O ile kiedyś również penis był twardy długo i nie wariował - to ostatnio jest tylko średnio twardy, wzwód nie jest pełny, a masturbacja nie sprawia w ogóle przyjemności. Mam ostatnio sporo stresów i mało śpię, jednak zdarzały się już takie okresy (może nie aż tak, ale jednak) i problemów nie było. Nie miałem też większych problemów z prezerwatywami, bo obawiałem się, że to przez nie. Mam 27 lat.

Witam, mam 40 lat, ostatnio mam problemy z osiągnięciem prawidłowej erekcji, po wejściu zaczyna opadać, choć czuję podniecenie, zakupiłem i biorę Vitasteron, ale myślałem o trochę silniejszych lekach, typu C*** lub podobne. Pytanie: czy biorąc ten pierwszy lek Vitasteron, mogę sporadycznie przed aktywnością zażyć C***, czy przemienne stosowanie jest możliwe? Pozdrawiam i dziękuję!

Witam. Mam 18 lat ostatnio miałem swój pierwszy raz z dziewczyną. Ciężko było mi uzyskać erekcje i ta erekcja nie była zbyt zadowalająca... i mam pytanie czy mógłbym wspomóc się np. jakimiś tabletkami bez recepty na potencję? np. Tabletkami "Viapro", podobno są bardzo skuteczne. Chciałbym wiedzieć czy mogę te tabletki brać? Czy wiek ma tu coś do rzeczy? Bo chciałbym, żeby seks sprawiał mi przyjemność, a nie się przejmować czy bedzie twardy czy dam radę, czy nie... stąd właśnie ten pomysł, żeby kupić te tabletki. Jeszcze też zastanawiałem się nad urządzeniem - BLAKOE RING. Czy to raczej nie wskazane stoosować w tak młodym wieku tego typu 'gadżetów' ? Prosiłbym, żeby ktoś mi odpowiedział na te dwa pytania. Bo chciałbym coś z tym zrobić. Dodam, że żadnych problemów zdrowotnych nie mam. Uprawiam dużo sportu / kulturystykę. Pozdrawiam

Witam. Jestem z dziewczyną od prawie dwóch lat. W tej chwili ma 18 lat. Jestem jej pierwszym partnerem seksualnym. Byliśmy zadowoleni z naszego życia seksualnego, nie robiliśmy tego tak często jak byśmy chcieli, ale to z nie naszych powodów. Od początku był pewien mały problem, otóż moja partnerka nie mogła długo i po kilkunastu minutach stosunku odczuwała ból i również nie mogła robić tego we wszystkich pozycjach ze względu na to. Poważne problemy zaczęły w lutym, kiedy zaczęła brać tabletki antykoncepcyjne. Pojawił się brak ochoty na seks oraz wahania nastrojów i rażąca nerwowość. Brała je pół roku i odstawiła w lipcu ze względu na wymienione wyżej problemy. Wtedy zaczął się koszmar. Od tamtej pory chyba ani razu nie miała ochoty na seks, kochaliśmy się średnio raz w miesiącu po 5 minut i w jednej pozycji. Szybko wysychała i traciła podniecenie. Unikała pocałunków, strasznie się denerwowała na mnie gdy miałem ochotę na seks i gdy próbowałem cokolwiek z nią robić. Seks stał się głównym powodem do kłótni i nie muszę dodawać, że jestem na skraju załamania nerwowego. Wiele razy jej powtarzałem, żebyśmy poszli razem do lekarza, ale ona uważa, że seks nie jest jej potrzebny i nie musi nigdzie iść. Dodam, że jej okres jest bardzo nieregularny oraz odczuwa silne bóle brzucha podczas miesiączki. Do jakiego lekarza się udać?

Witam! Mam 16 lat. W ubiegłe wakacje poznałam w internecie pewną dziewczynę. Było to na czacie dla lesbijek, ponieważ mam inną orientację. Poznana przeze mnie dziewczyna jest obecnie moją miłością. Ona jest starsza ode mnie o 10 lat. Pomimo różnicy wieku bardzo dobrze się dogadujemy, mamy wiele wspólnych zainteresowań. Moja mama wiedziała, że mam nową koleżankę. Pewnego razu przeczytała SMS-y, w których napisane było, że coś do siebie czujemy. Mama po tym zabroniła mi kontaktować się z tą dziewczyną, twierdząc, że nikt nie będzie uświadamiał mi mojej orientacji. Ja mimo jej zakazu dalej utrzymywałam z moją dziewczyną kontakt. Po pół roku znajomości powiedziałam o wszystkim mamie. Miałam nadzieje, że mnie zrozumie. Jednak stało się inaczej. Pomimo tego, że mówiłam mamie, że jestem szczęśliwa taka jaka jestem, to mama poczuła się urażona i zabroniła mi dosłownie wszystkiego min. kontaktu z moją miłością. Teraz czuję, że traktuje mnie inaczej, niż wcześniej. Z jej zachowania wynika, że moją orientację traktuje jak coś złego. Nawet kazała mi chodzić do kościoła. Mama jest zagorzałą katoliczką. Ja wiem, że źle zrobiłam oszukując mamę, ale nie chcę by ona decydowała z kim mam się spotykać i kogo kochać. To nie moja wina, że kocham inaczej. Przecież każdy ma prawo do miłości, każdy chce kogoś kochać, każdy chce czuć się potrzebny nie tylko rodzicom. Ja naprawdę jestem szczęśliwa z moją dziewczyną, czuję się kochana, potrzebna, czuję, że mam dla kogo żyć. Mama chce odebrać mi to szczęście. Kontroluje mnie, pyta z kim rozmawiam przez telefon, co robię na komputerze. Po tym wszystkim nie dziwię jej się, ale tak nie można. Ja też mam prawo do bycia szczęśliwą, do kochania kogo chcę a nie kogo chce mama, do odrobiny prywatności. Pomimo tego, że mam 16 lat cały czas mówi co mam robić. Dobrze się uczę mimo to ciągle każe mi się uczyć, a ja doskonale o tym wiem. Uważam się za osobę rozsądną i wiem co jest dobre dla mnie a co nie. Wiele moich znajomych chodzi po dyskotekach, a ja wolę siedzieć przy książkach, bo mam świadomość, że to jest lepsze dla mnie. Że tym mogę coś w życiu osiągnąć. Proszę o pomoc i jakieś rady jak mam postępować z mamą, by jej nie urazić i by zrozumiała, że pomimo tego, że kocham inaczej jestem takim samym człowiekiem jak inni. Dodam, że gdy tylko mama potrzebuje mojej pomocy, pomagam jej. Czuję się jak w więzieniu. Nic mi nie wolno. A ja z każdym rokiem mam inne potrzeby, niestety mama uważa, że jestem młoda i tylko nauka powinna mi być w głowie, a przecież uczuć nie da się wyłączyć. Zrozumiałabym jej zachowanie, gdybym pod wpływem mojej kobiety opuściła się w nauce lub zachowywała się nieodpowiednio. Jednak ja zawsze stawiam naukę na pierwszym miejscu, często nawet uczę się z moją dziewczyną i wiem, że ona też chce dla mnie jak najlepiej i mnie rozumie. Proszę o pomoc.   Z góry dziękuję

Wraz z partnerem zaczęliśmy niedawno współżycie, były to jego początki. Gdy kochamy się, on musi leżeć na plecach, ponieważ w każdej innej pozycji opada mu, nawet w trakcie, gdy chcieliśmy zmienić pozycję. Gdy siedzę na nim, czuję podczas pieszczot, że staje, a po chwili opada, jeśli nie zaczniemy się kochać. Podczas stosunku nie ma problemów, jeśli jestem na górze, bez problemu szczytuje. Nie ma również problemu z ochotą na seks, mogę powiedzieć, że ma bardzo dużą. Jaka może być przyczyna? Partner ma 20 lat.

Witam, mam 27 lat i już doświadczam problemów ze wzwodem. Problem pojawia się podczas próby zbliżenia z dziewczyną. Od dłuższego czasu zaniknął poranny wzwód, naprawdę rzadko, kiedy on jest. Jestem zdruzgotany. Ona bardzo się stara, natomiast ze mną jest totalna klapa. Zakupiłem Vitasteron na poprawę naszego życia intymnego, niestety nie miałem okazji nawet tego wypróbować (zużyłem jedną tabletkę, ale i niepotrzebnie). Proszę o pomoc. Pozdrawiam, annomous

Jestem z dziewczyną, do której mam duże uczucie i bardzo nam zależy na nas. Zdrowo się odżywiam, ze mną wszystko jest i było ok. Z innymi partnerkami także, wzwód był prawidłowy. Bardzo mi się ona podoba. Wcześniej parę razy masturbowałem się do jej zdjęć. Kłóciliśmy się 3 razy, lecz bardzo chcemy być ze sobą. Mam 22 lata i zawsze było ze mną ok, a teraz robi się prawie wzwód albo pełny na chwilę i kiedy wkładam to opada - a jest niedoświadczona i nie chce seksu oralnego. Dlaczego tak jest? Czy to na tle psychicznym i jak się tego pozbyć? Czy tabletki permen lub arginina pomogą?

Ostatni okres miałam 09.02.2011r. Miesiączki mam w miarę regularne co 28-29 dni. Dnia 06.03.2011 r. kochałam się z chłopakiem, pierwszy raz. Wychodzi na to, że był to jeden z dni niepłodnych, prawda? Używaliśmy prezerwatywy i do wytrysku nie doszło. Gdy ze mnie wychodził prezerwatywa się osunęła i częściowo została we mnie. Czy mogłam zajść w ciążę? Proszę o szybką odpowiedź, strasznie się boję.

Witam. Mam problem. Parę dni temu uprawiałam swój pierwszy raz z chłopakiem i się nie zabezpieczyliśmy. Sperma się nie dostała do środka, bo mój chłopak wyjął swojego czlonka ze mnie zanim miał wytrysk. Jest tego pewien na 100 procent. Nie wiem co mam robić, bo się troszkę obawiał, że mogłam zajść w ciążę. Okres zazwyczaj mam pod koniec miesiąca. Ostatnią miesiączkę miałam 22 lutego, więc teraz, żeby dowiedzieć się, czy mam okres, muszę poczekać aż do końca miesiąca. Boję się bardzo. Nie wiem co mam robić. Proszę o pomoc. Mam czekać do końca miesiąca, czy mogę coś na to poradzić, żeby dowiedzieć się, czy zaszłam w ciążę? Nie chcę iść do ginekologa, bo boję się, że rodzice się dowiedzą. Czy po prostu mam cierpliwie czekać, aż do końca miesiąca i zobaczyć, czy dostanę miesiączkę? Proszę o pomoc.

Nasza sytuacja wygląda tak, że jesteśmy ze sobą od trzech lat. Od około dwóch lat mój chłopak mieszka u mnie (ja mieszkam tylko z mamą), w czteropokojowym mieszkaniu, więc miejsca mamy sporo. Nasze życie seksualne na początku było bardzo udane, kochaliśmy się nawet kilka razy dziennie, a najmniej 3-4 razy w tygodniu. Po ok. 1-1,5 roku mój chłopak zaczął się zachowywać inaczej w niektórych sytuacjach, np. zawsze zasypialiśmy odwróceni w drugą stronę, bo on nigdy nie umiał spać przy mnie, a po zmianie potrafił spać przytulony do mnie nawet całą noc - było to dla mnie bardzo dziwne. Wydawało mi się, jakby było w nim więcej czułości, bo nawet wśród innych ludzi dawał mi bardzo często buzi w policzek - czego ja tak naprawdę nie lubię. Nawet jeśli mieliśmy iść gdzieś ze znajomymi, a ja nie miałam ochoty, to mówił, że jak nie pójdę, to on beze mnie też nigdzie nie idzie! Do tej pory się tak zachowuje, a ja nie wiem czemu on się tak (wtedy) zmienił (i bardzo mnie to nurtuje, bo nie wydaje mi się, żeby to było z mojego powodu). Wraz z tą zmianą zmienił się też seks. Już nie potrzebował się ze mną kochać tyle, co wcześniej. Kochaliśmy się raz na tydzień, dwa. Doszło do tego, że teraz robimy to raz w miesiącu albo rzadziej. Próbowałam z nim nieraz o tym rozmawiać, ale się zawsze wykręcał, jego wymówki były m.in takie: nie mam siły, jestem zmęczony, odmówiłaś mi kiedyś to mi się teraz nie chce (chociaż w rzeczywistości to on wiecej razy odmawiał), urywał też rozmowy i mówił, że coś sobie wymyślam. Doszło nawet do tego, że w pewnym momencie stało mi się wszystko obojętne i powiedziałam mu, że jeśli kogoś ma to niech mi o tym powie i się rozstaniemy bez żadnych problemów, ale oczywiście potraktował to lekceważąco. Innym razem spytałam go, czy mam sobie znaleść kogoś innego, jeśli on nie chce zaspokajać moich potrzeb. On odpowiedział mi: "i co, będziesz robić to z kimś innym na moich oczach". Byłam w szoku, a on powiedział, że to ja gadam głupoty. Myślę, że jeśliby miał okazję do zdrady, to by to zrobił. Nie ufam mu, bo wiele razy mnie okłamał, wiem, że lubi się oglądać za dziewczynami, robi to jak mnie nie ma (wiem od znajomych) i przy mnie też (co czasem mnie denerwuje, gdy robi to bardzo bezczelnie). Wydaje mi się, że próbowałam już wszystkiego. Ostatnio udało mi się raz namówić go na seks, kiedy zaczęłam oglądać i pokazywać mu różne stroje erotyczne na różnych modelkach. I na tym się skończyło. Mówiłam mu nawet, żebyśmy może poszli do jakiegoś lekarza, psychologa, ale on powiedział, że nigdzie nie pójdzie. A jak powiedziałam, że pójdę sama, to mnie wyśmiał. Wydawało mi się, że nasz związek jest normalny, bo czasem jest dobrze, a czasem się kłócimy, ale od pewnego czasu myślę, że na 100% kogoś ma lub miał. Nie wiem, co mam już robić? Nie wiem, czy takie bycie razem w ogóle ma sens, bo wg mnie seks także jest potrzebny? A takie bycie z kimś i odczuwanie obojętności jest chyba bez sensu? tylko, że ja już się za bardzo przyzwyczaiłam, że on zawsze jest blisko! Mam jeszcze jedno pytanie - czy to jest naprawdę możliwe, że mężczyzna nie potrzebuje seksu czy jakiejkolwiek innej metody, by sobie "ulżyć"? bo wydaje mi się, że jest to nieprawdopodobne. Proszę o pomoc.