Witam serdecznie, mój partner (39 lat) od miesiąca ma problemy ze wzwodem. Praktycznie nie jest możliwa penetracja z powodu niedostatecznej "twardości" penisa (proszę wybaczyć mało fachową terminologię, słabo się na tym znam). Mój partner zdaje się mieć ochotę na współżycie i bywa bardzo zawiedziony, kiedy ciało odmawia mu posłuszeństwa. Może być to spowodowane stresem związanym z kryzysową sytuacją w pracy czy też jakimiś dolegliwościami prostaty - wydaje mi się, że ma też jakiś problem z oddawaniem moczu (przerywany strumień, częste bieganie do łazienki). Tak, czy inaczej, musi on odwiedzić lekarza, co do tego nie mam wątpliwości. Problem, z którym się do Państwa zwracam jest nieco innej natury - nie bardzo wiem, w jaki sposób z nim o tym porozmawiać. Kłopoty z erekcją muszą być dla każdego mężczyzny bardzo wstydliwą sprawą, a mój partner jest człowiekiem dość wrażliwym (w przeciwieństwie, niestety, do mnie). Nie należymy do związków z długim stażem, znamy się około roku, żaden z moich poprzednich partnerów nie miał takiego kłopotu. Domyślam się, że usłyszenie od młodszej kobiety, że "jest problem z seksem" może wywołać negatywne reakcje nie związane z clue sprawy, czyli po prostu pójściem do lekarza. Martwię się o niego i chciałabym w trudnej kwestii zachować się we właściwy sposób. Pozdrawiam Państwa serdecznie

Witam serdecznie! Mam następujący problem. Mam 29 lat, w związku małżeńskim od 3 lat. Sprawy łóżkowe mają się różnie, z początku bardzo rzadko to robiliśmy, teraz chcemy mieć dziecko i staramy się współżyć, kiedy tylko można. Niestety rzadko mam na to ochotę i nie mogę się zmusić. Jeśli już odczuwam silne podniecenie (kiedy mam 3-4 dni bez seksu), to bywa, że wszystko jest ok, czasami, a nawet coraz częściej zdarza mi się, że podczas pieszczot jest wzwód, ale zaraz po tym opada tuż przed stosunkiem, niekiedy odpada mi, kiedy jestem już w środku. Podczas stosunku zazwyczaj szybko kończę i kolejny raz mogę dopiero za 2-3 dni. Ostatnio zażyłem V*** i nawet po tym nic się nie zmieniło. Czasami mam wzwód z rana, rzadziej wieczorem. Nie wiem, jaka jest przyczyna. Kiedyś się masturbowałem raz na kilka dni, teraz już tego nie robię. Ogólnie moje życie seksualne zacząłem dość późno, w wieku 25 lat. Dodam, że ogólnie jestem nerwowy i mam 20 kg nadwagi, praktycznie zero sportu. Zażywam P*** od kilku tygodni, ale na razie nic. Zauważyłem, że nie mam takich problemów, jak jestem wstawiony, tzn. wracamy z jakiejś imprezy i wtedy chyba bardzo rozluźniony - kochamy się jak nigdy. Proszę o jakąś podpowiedź, co robić i gdzie leży problem.

Więc tak mam 19 lat. Jestem dziewicą nadal. Z moim chłopakiem postanowiliśmy to zmienić i pierwszy raz się kochać. To było 25 kwietnia. Raz tylko we mnie wszedł i sądzę, że raczej nie do końca, bo doszłam do wniosku, że to zły pomysł i nie chcę się kochać. Sądzę, że nie przebił mi błony dziewiczej. Bo nawet nie było jeszcze jak. I teraz się martwię. Dostałam okres następnego dnia, tzn. 26 kwietnia. Od jakiegoś 3 maja mam bóle brzucha i dosyć źle się czuję. Z mojego punktu widzenia sądzę, że nie powinnam być w ciąży, bo przecież miałam dni niepłodne, tak? I w dodatku dziewica. A teraz wydzielina z mojej pochwy jest żółta a nawet czasami takiego koloru wyblakłego brązu. Może mam jakiś stan zapalny? I chociaż nie użyliśmy prezerwatywy, bo nie miał wytrysku. Ale jakoś kroją mi się obawy. Czy mogę być w ciąży? A może brzuch mnie boli z powodu wyrostka albo może się zatrułam? Proszę o odpowiedź.

Witam, mam 21 lat i od mniej więcej 6 lat pewien problem. Kiedy byłem nastolatkiem czasem się masturbowałem, ale chciałem koniecznie przestać, ponieważ masturbację postrzegałem jako coś złego. Pewnego razu gdy się masturbowałem i zbliżał się już powoli wytrysk przegiąłem członka. Od tamtej pory masturbowałem się już rzadziej, np. raz na dwa miesięce, jednak już nigdy więcej nie miałem orgazmu, nie czułem „wędrówki'' nasienia, w zasadzie nic nie czułem po wytrysku, a sam płyn wydzielany podczas wytrysku stał się mniej gęsty i o innym zapachu. Dodam, że jeśli dobrze pamiętam jeszcze przed wymienionym przeze mnie zdarzeniem przestałem czuć obecność moczu w pęcherzu, mam wrażenie, że mocz zamiast gromadzić się w pęcherzu moczowym zatrzymuje w cewce moczowej; możliwe jednak, że stało się to zaraz po tym zdarzeniu, nie pamiętam dokładnie. Poza tym od tego zdarzenia bez przerwy mam spocone dłonie, szybciej się męczę. Robiłem badania krwi i moczu, i wszystko było w porządku, nigdy nie miałem dziewczyny. Chciałbym wiedzieć co może być przyczyną wymienionych przeze mnie problemów, czy mogą one być ze sobą powiązane i czy istnieje możliwość ich wyleczenia?