Witam serdecznie! Moje pytanie dotyczy orgazmu. Mam 25 lat i od 1,5 roku mam problem z odczuwaniem orgazmu tzn. mam wzwód, dochodzę do momentu wytrysku, osiągam wytrysk, lecz bez "orgazmu" w głowie, nie mam tych "anielskich odczuć" w głowie. Po prostu dochodzi do wyrzutu spermy i tyle, kompletnie nic w głowie. Podczas jednego ze stosunków, nagle uświadomiłem sobie, że brak mi orgazmu, walenia serca, napięcia mięśni - to wszystko się nie pojawiło, byl tylko wytrysk. Dzieje się tak podczas stosunku z partnerką (posiadam jedną - jesteśmy ze sobą od kilku lat), jest to moja pierwsza partnerka i jedyna. Dzieje się tak również podczas masturbacji oraz podczas nocnych erekcji. Każda z tych form jest pozbawiona odczuwania orgazmu. Nie masturbuję się (kilka razy zrobiłem to, aby sprawdzić czy osiągnę orgazm - nic). Z partnerką specjalnie się nie kłócę - dogadujemy się i wspieramy się nawzajem. Mam dużo na głowie, ale zawsze tak było. Poszedłem do seksuologa, który stwierdził, że to dziwne, że podczas nocnych wytrysków oraz masturbacji też nie przeżywam orgazmu i przepisał mi tabletki na zwiększenie przekazywanie impulsów nerwowych oraz suplement diety z witaminami. To też nic niepomogło. Poszedłem zbadać jądra (USG) - wszystko w największym porządku. Poszedłem na badanie krwi, cukier itp. i wszystko też w porządku. Zrobiłem badania testosteronu (3,680 ng/ml - mój wynik 2,490-8,360 - norma), zrobiłem prolaktynę (11,55 ng/ml - wynik, 4,04-15,20- norma) - wszystko OK. Miałem nadwagę, zacząłem więc jeździć na rowerze i przeszedłem na dietę - odstawiłem cukry, batony oraz pieczywo. Schudłem 12 kilogramów, czuję się świetnie, ale orgazmu nadal brak! Mam pytanie, dlaczego zanikł mi orgazm? Czy może być to spowodowane jakąś inną chorobą? Czy testosteron w niższej granicy może mieć z tym coś wspólnego - teoretycznie mieści się w granicach. Czy może mieć to związek z nerwami, nawałem obowiązków, stresem? Jak temu zaradzić? Dziękuje, pozdrawiam Pytacz:)

Zaznaczam, że problem ten jest u mnie od zawsze - chociaż kiedyś uznawałem, że to naturalne. Zacząłem to sobie uwiadamiając przy pierwszych kontaktach seksualnych. Objawiało się tym, że mój penis nigdy nie stał sztywno, przy próbie wejście w pochwę zazwyczaj kończyło się to fiaskiem, zawsze muszę pomagać - włożyć go dłonią. Przy zakładaniu prezerwatywy penis pod wpływem ucisku robi się miękki. Przy tym wzwodzie, który mam, napletek sam nie zsuwa się z żołędzia, lecz muszę sam to zrobić, dodatkowo, przy akcie seksualnym napletek nasuwa się na żołądź. Mój penis dość szybko się podnieca, ale wzwód nie jest pełny, tzn. penis jest dość sztywny, ale nie stoi. Gdy ja jestem w pozycji stojącej to penis jest skierowany do dołu (nie skrzywiony), natomiast gdy leżę to penis leży mi na brzuchu, jest nabrzmiały, ale nie stoi. Podłoże psychiczne odpada całkowicie, gdyż nigdy innego stanu podczas podniecenia nie udało mi się doświadczyć, nawet podczas masturbacji. Kolejnym przejawem tego problemu jest to, ze penis szybko traci 'wzwód', np. chwilowy brak dotyku (10-30 sec.) powoduje, że penis robi się mały. Wytryski spermy są bardzo słabe, ciśnienie jest małe i wygląda to jakby penis się "zaślinił". Dodam, że kilka lat temu, gdy próbowałem coś z tym zrobić, czytałem o ćwiczeniach na mięśnie kegla oraz rozciągających ciała jamiste. Trenowałem około miesiąca, wzwód się nie poprawił, lecz wytrysk był tymczasowo mocniejszy. Dodam również, że nie palę, nie piję nałogowo alkoholu, uprawiam sport od wielu lat. Nie będę opisywał moich odczuć z tego powodu, gdyż możecie się państwo domyślić tego. Liczę w każdym razie na fachową pomoc.

Witam! Mam 15 lat. Może ze dwa trzy razy spotkałem kolegę mojego kolegi jest on bardzo fajny. Ma ciekawą osobowość, i prawdopodobnie jest homoseksualistą, bo się do tego przyznał. Otóż spodobał mi się on bardzo. W jego zdjęcie mogę wpatrywać się godzinami. Ogólnie zawsze ciągnęło mnie do mężczyzn nigdy do dziewczyn. Proszę o pomoc! Bardzo on mi się podoba, co ja mam robić. Porozmawiać z nim, tylko jak? Powiedzieć rodzicom? Jak oni to zaakceptują? Moi rodzice są starsi, mama ma 50 lat a tata jeszcze starszy. Boję się co o mnie będą myśleć. Wstydzę się im to powiedzieć. Cierpiałem także na fobię szkolną, ale wyleczyłem się z niej, jednak ostatnio występują u mnie zaburzenia nerwicowe, osobowości i okresowa depresja. Gdzie szukać pomocy? Byłem u tylu psychologów, jednak żaden nie widzi rozwiązania. A o homoseksualności mówiłem tylko dwóm koleżankom.

Witam, tak jak w temacie mój problem albo szczęście polega na tym, że wobec mojej stałej partnerki jestem, wydaje mi hiperaktywny seksualnie (podnieca mnie, mam wzwód, nawet jak mówimy o seksie) a wobec innych jak ma dojść do seksu to nagle dostaje niemocy, czyli podniecenie opada i wzwód (o ile był) maleje. Dodam tylko, że zanim stała się moją partnerką też miałem takie problemy, ale jakoś udało się je przezwyciężyć z nią. Zanim ją spotkałem miałem kilka stosunków, ale takich średnich, bo na początku mój penis nie chciał stać, dopiero jak się chyba wyluzowałem to się udawało. Wiem, że brzmi to bardzo źle, co napisałem, że chcę ją zdradzać, ale boję się, że z nią jestem tylko dla seksu (chociaż wydaje mi się, że ją kocham nie tylko za to). Po prostu chciałbym być pewny, że z innymi kobietami też potrafię bez problemu stawać na wysokości zadania zawsze a nie tylko przez przypadek lub czasami jak się uda i taka świadomość mogłaby mi pomóc w życiowych wyborach w przyszłości. Dodam również, że często się masturbuję i przy masturbacji muszę sam doprowadzić do erekcji dłonią, bo inaczej jest ciężko. Czy tak ma być czy najpierw erekcja? Z innych informacji o mnie to jestem aktywny fizycznie, paliłem papierosy 6 lat, alkohol okazjonalnie. Ostatnio bardzo dużo o tym myślę i chyba wpadłem w depresje z tego powodu, proszę o odpowiedz co mi jest i co tym państwo myślą. Czy jest jakiś ratunek dla mnie i jak mam na to wszystko patrzeć, czy jestem chory, jak się leczyć?

Kiedyś dużo myślałem o seksie i nigdy tego nie robiłem i zaraz moje to coś było gotowe na wszystko... Od około pół roku zacząłem to robić i na początku nawet nie musiałem się wysilać, żeby był wzwód, bo robił się sam i nie kontrolowałem tego, bo wystarczyło dotknąć dziewczynę pomyśleć i było. Teraz ani nie myślę o seksie, ani nie ma wzwodów rano, ani nic. A jak już chcę to robić z dziewczyną, to musimy się trochę namęczyć, żeby coś się z nim zrobiło. Jest sprawny w 70% i szybko opada, po chwili jak przestaniemy działać na siebie, a po pierwszym stosunku nie chce wrócić nawet do 70%. Nie wiem co robić, proszę o pomoc.

  Witam, mam 21 lat i wydaje mi się, że jestem uzależniony od seksu, gdyż ciągle odczuwam taką potrzebę. Jestem z dziewczyną od 5 lat i z nią nie mam problemu z erekcją, ale w między czasie współżyję z innymi kobietami. Tu jest właśnie problem, bo za każdym razem, gdy próbuje to zrobić z inną partnerką to jest brak erekcji i nie wiem dlaczego. Czy to jest jakaś choroba? Z jedną z dziewczyn próbowałem już chyba z 10 razy i nic, mimo iż strasznie mnie pociąga i w ogóle wszystko jest OK do momentu, gdy przychodzi co do czego, wtedy mi opada i koniec. Kupiłem nawet A*** i nic mi nie pomaga, co mam zrobić? Powiem jeszcze, że pracuje często po 24 lub 48 godzin i mam stresująca pracę, bo mam ciągły kontakt z bronią i w ogóle jest wiele stresujących sytuacji. Nie wiem, co mam zrobić.

Witam Panią! Mam pytanie, jeszcze 2 lata temu mogłem kochać się ze swoją kobietą całą noc, mieliśmy po 5 stosunków, nawet mogłem 6 razy, ale już spuścić się nie mogłem, ale ciągle stał, a teraz tylko mogę raz i więcej razy już nie chce być sztywny. Prawda jest, że podczas stosunku ciągle myślę ile razy dam rade, jak mogę to zmienić by było jak wcześniej. Mam 31 lat.