Witam. Mam na imię Jarek, mam 28 lat, mój problem to impotencja, a właściwie to powód, dla którego ona występuje. W kroczu mężczyzny jest cewka moczowa, czyli mięsień Kenala, i to on powoduje moją niedyspozycję. Odbyłem już terapię indywidualną, około 30 spotkań, i nic nie pomogło z małymi pozytywnymi, chwilowymi poprawami. Mój terapeuta powiedział mi, że mój problem to mięsień Kenala, a za niego odpowiada psychika. Moje objawy: boję się ludzi, bardzo źle się czuję w towarzystwie kilku osób, duszę się, denerwuję, nie myślę. A właśnie: mój terapeuta powiedział mi, że nie ma u mnie połączenia emocji z umysłem, czyli gdy jestem w ogniu pytań, to nie wiem, ile jest 2 plus 2. Generalnie nie mam pewności siebie. Po tych spotkaniach doszedłem do wniosku, że częściowo moim problemem jest złość, a właściwie to tłumienie jej w sobie. Nigdy nie okazywałem złości, bałem się ją okazać. U mnie w domu nigdy nie było okazywania uczuć i emocji. Generalnie ojciec cały czas mnie wyśmiewał i obrażał. Teraz moje pytanie: jak z tego wyjść? Czy psychoterapia grupowa mi pomoże? Czy jest sens chodzić na warsztaty ze złości, a może jakieś inne? Co robić? Nadmieniam, iż ostatnio raz udało mi się wyrazić złość, co prawda pośrednio, poprzez wysłanie e-maila, i wtedy moja sytuacja uległa chwilowej poprawie, tzn. ten mięsień Kenala zaczął się odzywać. Będę wdzięczny za konstruktywną odpowiedź.

Witam. Jakie badania zrobić, żeby dwa razy nie chodzić (i nie płacić) przed wizytą u urologa u osoby z problemami z wzwodem w wieku 24 lat? Domyślam się, że badania laboratoryjne: stężenie glukozy w surowicy, morfologia, poziom mocznika, kreatyniny, testosteronu, prolaktyny, transaminaz, lipidogram, kortyzol, ogólne badania moczu. Czy coś jeszcze jest konieczne? Na przykład TSH, FS, LH? Pozdrawiam

Mam 25 lat, 8 miesięcy temu urodziłam bliżniaki. W tej chwili spóżnia mi się okres, a od kilku dni wyczuwam w pochwie zgrubienie, opuchniecie oczu, obrzęk, a po lewej stronie w górze pochwy jakby guzek. Boli mnie kregosłup, a kilka dni przed objawieniem się obrzęku, miałam silne bóle podbrzusza i w pachwinie oraz kręgosłupa. Proszę o pomoc.

Od roku mam osłabioną erekcję i na wizytach lekarskich u: geriatry, urologa i dermatologa odmówiono mi wymijająco pomocy. Do jakiego mam udać się lekarza? A może lekarz konsultujący zaleci stosowanie jakiegoś suplementu wspomagającego? Pragnę zaznaczyć, że pomimo 70 lat jestem nadzwyczaj sprawny fizycznie i zdrowy. Uprawiam turystykę i sport amatorski jak rower, łyżwy, narty, biegi. Nie wiem, czy badanie ubytków testosteronu jest wskazane i jaki lekarz może skierować? Czy stosowanie viagry może być korzystne?

Witam, jestem mężczyzną, 20-latkiem. Od jakiegoś czasu spotykam się z dziewczyną, z którą 2 tygodnie temu rozpocząłem życie seksualne. Rozpoczęliśmy i zdążyliśmy skończyć. Pojawiły się komplikacje. Pierwszy raz nasz był udany, wszystko działało bez problemu. Niestety, później (w międzyczasie wystąpił jeszcze seks oralny) mój penis odmówił posłuszeństwa. I to był początek dramatu. Od tamtej chwili moje libido jakby opadło, wszystko wydaje mi sie aseksualne. Mam zaburzenia erekcji - znacznie trudniej osiągnąć mi erekcje, a i wydaje mi się wtedy niepełna (twardość), nie mówiąc już o problemach z jej utrzymaniem (szybko tracę koncentrację i penis opada). Jeszcze podczas pieszczot zdarza mi się stanąć na wysokości zadania, ale jak tylko ma dojść do penetracji, momentalnie następuje zwiotczenie. Występują poranne wzwody i nocne, mniej więcej z taką częstotliwością jak kiedyś. Udało mi się również przeprowadzić masturbację, ale pod wpływem bardzo ostrych filmów dopiero członek dostał krew, a i to mam wrażenie, że erekcja (twardość) zarówno przy porannych/nocnych wzwodach, jak i przy masturbacji, była niepełna. Całe życie miałem nadciśnienie, ale problemów z erekcją, nawet najmniejszych. nigdy nie miałem, mimo prowadzenia niezdrowego trybu życia (niezdrowa dieta, duże ilości papierosów i alkoholu ). Faktem jest, że jestem bardzo zestresowanym człowiekiem (problemy z nauką na prestiżowej uczelni, problemy osobiste), mało sypiam i czuję się niepewnie w związku (duży dystans sprawia, że spędzamy tylko 2-4 dni w tygodniu) z różnych powodów. Faktem jest jednak także to, że całe życie prowadzę niezdrowy tryb i mało sypiam, więc dlaczego teraz mnie to spotyka? Co do masturbacji, mastrubuję się od 13 roku życia, zdarzało się bardzo często (nawet ponad 5 razy dziennie w okresie 16-18 lat), jednak od kilku miesięcy (jeszcze przed poznaniem aktualnej partnerki) zacząłem znacznie ograniczać te czynności. Szczera rozmowa z partnerką również nie przyniosła zbawiennych rezultatów (zatrzymało się na "z pewnością minie, to nic takiego, poczekamy po prostu"). Podejrzewam więc czynniki chorobowe, jednak zastanawia mnie czemu cał problem i wszelkie objawy zaczęły się dosłownie z dnia na dzień. Nie miałem nigdy obniżonego libido w tym okresie. Dodam może jednak, że jest to pierwsza partnerka seksualna, z którą mam więź emocjonalną i głębsze odczucia, wcześniej zdarzały mi się raczej przypadkowe sytuacje tylko. Zmierzając do końca, czy jest jakiś sposób bym odzyskał sprawność szybko? Bardzo mi zależy na tym, by w tym okresie właśnie świąteczno-noworocznym być sprawnym. Czy powinienem sięgnąć po odpowiednie środki na receptę (czy urolog mi takie wypisze, jeśli nie mam problemów natury fizycznej?)? Całą sytuacją jestem już mocno sfrustrowany i nie pomaga fakt, że moja partnerka uważa, iż problem leży w tym, że mnie nie podnieca, a nie w mojej psychice. Napisałem chyba wszystko co mogłem, bardzo proszę o wszelkie formy pomocy i z góry dziękuję. Pozdrawiam.