Witam. Jestem kobietą, mam 20 lat, 170 cm wzrostu, ważę 90 kg, zaczynam treningi na siłowni 3 razy w tygodniu. Uprawiałam wyczynowo sport, złapałam kontuzję, która nie obyła się bez operacji kolana. Przez brak ruchu oraz złe odżywianie w ciągu 2 lat przytyłam 25 kg, które teraz chcę zrzucić. Stosowałam dietę Dukana, ale nie wytrzymałam na niej. W mojej rodzinie są 2 osoby bardzo otyłe (mama ojca oraz jego siostra). Nie jestem chora. Moje jedzenie jest bardzo nierównomierne, tłuste i na szybko. Chciałabym dowiedzieć się jaka dieta pomogłaby mi przy treningach zrzucić tyle kilogramów oraz przywrócić masę mięśniową, aby wrócić do wyczynowego sportu?

Witam, mam 19 lat ważę 109 kg i mam 193 cm wzrostu. Jestem gruby i chciałbym schudnąć szybko i najlepiej tanio, bo pieniędzy za bardzo nie mam (jeszcze się uczę), tylko pytanie jak? Czytałem dużo o tym, ale nic nie wywnioskowałem. Bardzo dużo przytyłem i tyję od około dwóch lat. Od zeszłych wakacji praktycznie nic nie robię, siedzę przy komputerze, jedynie wyjdę na piwo od czasu do czasu lub do sklepu na zakupy, no i do szkoly, do której od 2 miesięcy dojeżdżam samochodem.

Moje odżywianie wygląda następująco: gdy wstaję rano nic nie jem, 3 - 4 kanapki w szkole, czasami dokupię bułkę, obiad przeważnie o 16 - 17, po obiedzie zdarza mi się podjadać kanapkę lub jogurt, raz dziennie batona. Kolacji raczej nie jadam, czasami się zdarzy, ale przed snem często jem. Sportów również już nie uprawiam od około 2 lat odkąd złamałem nogę i rok temu również, ale drugą. Mam więc słabe nogi, a dokładniej to kostki i ich okolice).  Bardzo bym prosił o pomoc i porady, zależy mi na tym. Z góry dziękuję i pozdrawiam.

Witam. Mam następujący problem. Mam 15 lat i pół roku temu chorowałam na anoreksję. Kiedyś byłam bardzo otyła i ważyłam ok. 85 kg. W czasie pół roku schudłam do 40 kg przy wzroście 164 cm. Trafiłam do szpitala. Po wyjściu, bardzo przytyłam. W przeciągu 3 miesięcy. Wiem jaka jest tego przyczyna, ponieważ podjadałam i pozwalałam sobie na dużo. Ważyłam w grudniu już prawie 63 kg. Znowu zaczęłam się odchudzać i schudłam do 55 kg. Teraz pomimo diety 1000-1200 kcal przytyłam znowu 3 kg. Dlaczego tak się dzieje? Czy to przez jedzenie, czy przez hormony, czy to po prostu woda zebrana w organizmie? Przy diecie regularnie ćwiczę, przez 5 dni w tygodniu przez ok. 50 min.

Witam. Mam 19 lat i potrzebuję jakiejś diety, żeby schudnąć 6 kg w 2 tygodnie, ponieważ zamierzam występować w zawodach i chciałbym być w trochę niższej kategorii. Przede wszystkim nie chciałbym stracić siły. Jeśli chodzi o wysiłek fizyczny, to prawie codziennie ćwiczę po 1-3 h. Bardzo mi trudno wagę stracić, bo bardzo dużo jem i nie mogę wręcz przestać, bo co zjem to za 5 min dalej jestem głodny. Ważę 70 kg przy 186 cm wzrostu. Nie chciałbym mieć po tej diecie efektu jo-jo, ani, żeby tłuszcz mi się odkładał, bo mam problemy z nim zwłaszcza na udach i brzuchu. Z góry dziękuję za odpowiedź.

Mam 15 lat. Jestem osobą wysoką, bo mam ok. 172 cm. Dodam jeszcze, że mam trochę wystający brzuch i nie wiem czy powinnam stracić na wadze, czy tylko zacząć ćwiczyć w celu pozbycia się brzucha. Co do moich nóg to są długie, jednak jak dla mnie, uda są zbyt szerokie. Moja mama twierdzi, że są w sam raz. Oprócz tego chciałabym się zapytać, jakie ćwiczenia zacząć, aby pozbyć się brzucha? Chcę się dowiedzieć, ile powinnam ważyć w tym wieku i przy takim wzroście. A co do powyższych pytań to: mój jadłospis jest w sumie żaden, bo jadam kiedy jestem głodna, a do lekarzy też nie chodziłam. Na nic też nie choruję.

Witam! Mam 13 lat, ważę 62 kg :( i mam 159 cm wzrostu. Parę razy już próbowałam się odchudzać, ale zawsze zbędne kilogramy powracały. Tłuszcz odkłada mi się szczególnie na brzuchu oraz nogach. Nie wiem co robić. Proszę pomóżcie! Mam zastosować jakąś dietę? Zazwyczaj codziennie dużo ćwiczę, więc z tym nie mam problemu.

Liczę bacznie kalorie. Staram się jeść maksymalnie 800 kcal. Czy mogę jeść wszystko, ale liczyć kalorie, czy muszę uważać ? Jadam 3 razy w tygodniu 30 g płatków typu: nesquik, cheerios, corn flakes + 125-250ml mleka 0,5%. Raz w tygodniu mogę zjeść coś słodkiego do 150 kcal oraz 120g lodów. Czy mogę tak jadać?

Witam. Mierzę ok. 170 cm i ważę ponad 70 :( to zdecydowanie za dużo. Do sierpnia chcę schudnąć - jak to zrobić? Bardzo lubię słodycze, nie potrafię z nich zrezygnować :( Proszę bardzo o pomoc, może jakąś dietę. I mam jeszcze jedno pytanie: mam w domu herbatki "LA KARNITA" i chciałabym wiedzieć, czy mi się przydadzą, czy często powinnam je pić i w ogóle wszystko. Bardzo proszę o odpowiedź i z góry dziękuję!

Mam 10 lat i ważę 45 kilogramów, mam 150 centymetrów wzrostu i wyglądam jak beczka z kilogramem kartofli. Bardzo chciałabym schudnąć bez żadnych leków, bez efektu jo-jo i bez kosztów. W szkole czuję się jak beczka z cegłami, a szczególnie dlatego, że u mnie w szkole wszystkie dziewczyny są bardzo chude i ważą około 25 kilogramów. Ja zbyt dużo nie jem na śniadanie: dwie kromki chleba (prawie zawsze z pasztetem pomidorowym), na obiad: w szkole nakładają ziemniaków jedną garstkę i nie można chodzić po dokładki (tym lepiej dla mnie, poniważ mnie bardzo kusi jedzenie), na kolację: też dwie kromki chleba (prawie zawsze z miodem lub pasztetem). Bardzo lubię słodycze, ale mogę się im oprzeć i je odrzucić z własnego życia (codziennie jem 1 cukierka lub kilka paluszków solonych).

Bardzo chcę schudnąć 15 lub 20 kilogramów, wtedy nie będą się ze mnie wyśmiewali, bo teraz cały czas słyszę: "Cześć, grubasie, żaden chłopak cię nie chce". Najlepiej, jakbym mogła to zrzucić w ciągu miesiąca, ale jeśli nie da się tego w tak krótkim czasie zrobić, to mogę trochę poczekać, tylko nie za długo, bo w czerwcu na koniec roku chcę być w sukience. Jest bardzo ładna, ale w nią nie wejdę, a jest taka piękna. Bardzo proszę o poradę, bo nie wiem, co mam robić!!!

W styczniu 2010 r. rozeszłam się z mężem, w ciągu roku z wagi 58-60 kg przytyłam do 77 kg (stan na 24 lutego 2011 r.) Mam 28 lat i 166 cm wzrostu. Przyznam, że w kwestii diet jestem zupełnym laikiem. Nigdy nie stosowałam żadnych diet. W mojej rodzinie występuje otyłość od strony rodziny mamy, jednak moje rodzeństwo i ojciec są szczupli, ja też nie miałam problemów z wagą, a tak drastyczny wzrost wagi tłumaczę stresem i nowo powstałą niekorzystną sytuacją dla mnie (mijający rok). Choruję na astmę, jednak pojawia się ona i znika, zauważyłam, że pojawia się w sytuacjach nerwowych, stresowych, natomiast uprawiam sport, lubię się solidnie zmęczyć i wówczas nie czuję, że mam astmę. Dodam, że sport uprawiam dość nieregularnie.

Moją słabością są słodycze i pieczywo. Nie wiem, jak walczyć ze słodkim. Gdy pomijam je w codziennym menu, czuję, że cała dygotam, tak jakby kręciło mi się w głowie, robię się apatyczna (cukrzycy nie mam - zrobiłam odpowiednie badania w tym zakresie). Mój dzień jest dość szalony. Wychodzę z domu ok 6 rano, wracam o 18-19, śniadanie zjem w drodze do pracy, na szybkiego, przed rozpoczęciem pracy, ewentualnie o 11 bądź 13, w porze lunchu - stołuję się w firmowej stołówce - muszę przyznać, że dietetycznego jedzenia tam nie znajdę.

Nasuwają się pytania: 1. Jakie jest optymalne tempo schudnięcia (ustaliłam za cel 1 kg w 10 dni)? Czy taki spadek nie zagrozi jo-jo? 2. Jakimi zasadami kierować się w diecie? 3. Czy jest możliwe schudnąć 18 kg w 6 miesięcy bez większych obciążeń - słowem, głodówek? 4. Jakie zapotrzebowanie na kcal jest w moim przypadku, biorąc pod uwagę, że jestem aktywna w ciągu dnia (mam pracę, w której w ciągu 8 godzin usiądę na maksymalnie 40 min, czyli jestem aktywna)? 5. Jak powiedzieć goodbye słodyczom i skąd te zawroty, jeśli czegoś słodkiego nie zjem? Proszę o odpowiedź.

Witam serdecznie.  Mam 13 lat zauważyłam że mam problemy z odżywianiem się. Mianowicie zaczęło się od minionych wakacji. W tym okresie zaczęłam dojrzewać i przybierać na wadzę i związku z tym zaczęły mi się rozrastać biodra i niestety, co gorsza, pojawiły mi się rozstępy. Bardzo mi się to nie spodobało, ponieważ od zawsze miałam niedowagę i nie rozumiałam, dlaczego to mi się przytrafiło. Zaczęło to się stawać moją obsesją, przeglądałam wszystko na ten temat i najbardziej się bałam tego, że przez to nie znajdę żadnego chłopaka i nie będę mogła się pokazać na plaży, ponieważ chłopakom to się nie podoba. Zaczęłam uważać, że jestem za gruba, mam za grube nogi i brzuch... Zaczęłam popadać w depresję doszło aż do tego, że zaczęłam mieć zawroty głowy, podwyższoną temperaturę ciała i było mi często niedobrze.

Wakacje się skończyły i nadszedł czas na I klasę gimnazjum. I wtedy zaczęły się problemy z odżywianiem, straciłam apetyt, postanowiłam wybrać się do lekarza otrzymałam skierowanie na morfologię oraz poziom hormonów i ob. Gdy otrzymałam wyniki, nic nie było niepokojącego, jedynie pani doktór powiedziała mi, że mam infekcję i gdy będę miała podwyższoną temperaturę mam przyjść i dostanę skierowanie do poradni immunologiczne. Po tej wizycie nie miałam już problemów z podwyższoną temperaturą, lecz z jej obniżeniem... Zapragnęłam schudnąć z moich znienawidzonych części ciała, czyli łydek ud oraz brzucha. Zaczęłam intensywnie ćwiczyć brzuszki. Od tego czasu minęło kilka tygodni.

Obecnie dalej stosuję głodówkę, nie potrafię już bez niej żyć. Zjadam 2 bułki w ciągu dnia, a reszta to tylko napoje. Nie piję napojów wysoko kalorycznych. Wczoraj <23.02.11> Napadło coś na mnie, aby zjeść bardzo dużo czekolady. Rzuciłam się na nią jak nigdy, po czym miałam wyrzuty sumienia i chciałam koniecznie to zwymiotować. Niestety nie udawało mi się tego wywołać i miałam z tego bardzo duże wyrzuty sumienia, że przytyję przez to. Od pewnego czasu zaczęłam liczyć kalorie, kiedyś nie zwracałam uwagi na to co jem, a teraz staram się ograniczyć do 500 kalorii chociaż i tak zjadam mniej od tej ilości, ale z tego powodu, że kontroluję co jem i stosuję głodówkę, odczuwam z tego satysfakcję, że coś mi się w końcu udaję zrobić, nie tak jak zawsze.

Teraz dotyka mnie wyczerpanie mojego organizmu, od miesiąca odczuwam braki, o które mój organizm się domaga, ale nie potrafię mu tego dać. Zaczęłam również zauważać, że jestem strasznie zmęczona zawsze. Mam również problemy z żołądkiem i lekarz zakazał mi jeść rzeczy smażone. I tak bym ich nie tknęła, niedobrze mi się robi na sam widok jedzenia ociekającego tłuszczem. Niestety o tych problemach nie mogę porozmawiać z rodzicami, ponieważ nie mam dobrego kontaktu z nimi.

Obecnie mam 168 cm wzrostu, a wagę ok. 45 kg, niestety nie mogę podać dokładnej, ponieważ nie mam wagi domu. Moi rodzice się boją, że jak dostanę wagę, to popadnę w jeszcze większą depresję... Znalazłam również na tej stronie pytania, po których można określić czy ma się zaburzenia odżywiania. Miałam tylko jedną negatywną odpowiedz... Nie wiem, co mam dalej robić, nie potrafię zacząć jeść normalnie. Próbowałam, ale od razu dotykało mnie sumienie z tego powodu. Nie mam pojęcia dlaczego tak zapragnęłam schudnąć. W szkole wszyscy mnie lubią i uważają, że jestem ładna i chuda, chociaż ja tak siebie nie postrzegam, widzę brzydką dziewczynę, w dodatku z odstającym brzuchem i grubymi udami.