Witam! Niebawem mam wizytę kontrolną u lekarza psychiatry, której się bardzo boję. Na samą myśl mam ochotę zapaść się pod ziemię, a najlepiej tam nie iść. Boję się, że tym razem tak łatwo mi nie pójdzie, schudłam (znów) do 47/48 przy 1,72 m. Zdarza mi się wymiotować, chociaż staram się to ograniczać ze względu na coraz częstsze wymioty krwią. Sińce robią mi się od byle bzdet, nawet od mocniejszego uchwycenia dłoni. Za nic w świecie nie chcę i nie mogę pozwolić sobie przytyć. Nie chcę z powrotem miesiączki. Nie chcę być gruba. Fizycznie chcę być szkieletem.

Lekarz przepisał mi leki antydepresyjne, które również mają doskonały wpływ na poprawę długości i jakości snu, ale skutkiem ich zażywania jest zwiększenie apetytu i masy ciała. Nie chcę brać tych leków i on o tym doskonale wie. Jednak antydepresanty bardzo by mi się przydały. Rozważałam również psychoterapię, ale boję się wyrazić na cokolwiek zgodę. Jak pisałam ostatnio - chce on mnie umieścić na oddziale psychiatrycznym z opieką medyczną, natomiast ja nie mogę sobie na to pozwolić. Mam dużo zajęć, dużo nauki, przygotowania maturalne. Wszystko jest w porządku, kiedy mam wszystko pod kontrolą i nie wymiotuję i nie przeczyszczam się (i bardzo to ograniczam ostatnimi czasy). Zauważyłam również, że to co jem, ma zbawienny wpływ na moje jelita (10 liści sałaty, 2 marchewki, 2 plastry ananasa, witaminy w tabletkach i 200 ml soku pomidorowego), naprawdę nie spodziewałam się, że po ponad roku stosowania codziennie środków przeczyszczających jelita jeszcze mogą pracować. Natomiast, gdy zjem więcej niż mam to w jadłospisie, wymiotuję i ćwiczę.

Nawet nie mam ochoty jeść więcej, bo ból jaki towarzyszy tej czynności, jest bardzo uciążliwy. Bardzo boli mnie żołądek i jelita. Boję się śmierci, choć oswajam się z nią każdego dnia. Boję się, że któregoś dnia organizm naprawdę zacznie się buntować, przecież teraz jest wszystko dobrze, nawet jeśli w oczach ludzi z boku, wyglądać to może źle, ale mi naprawdę jest dobrze. I chciałabym schudnąć jeszcze 16 kg, wtedy będę naprawdę szczęśliwa. Chociaż może to za duże słowo. Będę bardzo usatysfakcjonowana...

Hej! Zastanawiam się, czy mam problem. Mam 16 lat i 167 cm wzrostu, natomiast moja waga wynosi niecałe 45 kg. Do tego mam zaburzenia nastrojów. Nadal wydaje mi się jednak, że jestem za gruba. Ważę się regularnie, jednak każdy spadający kilogram już mnie nie cieszy, tylko nadal wydaje mi się, że to jest za dużo i dążę do jeszcze mniejszej wagi. Nigdy tak naprawdę nie ważyłam dużo i dlatego wydaje mi się, że to głodzenie się i uprawianie sportu ma podłoże psychiczne. Mam okropne zmiany nastrojów i wszystko co cieszyło mnie wcześniej, teraz już mnie nie obchodzi. Jem naprawdę mało i nie lubię tego robić przy kimś z rodziny. Rodzice mówią, że wyglądam okropnie i że powinnam jeść, a nawet mnie zmuszają. Jednak to nie pomaga, ponieważ nie mogę się uwolnić od myśli, że jestem gruba i jak będę jadła, to będę jeszcze grubsza. Proszę o poradę, bo sama już nie wiem.

WITAM :) MAM 36 LAT I DWÓJKĘ DZIECI, JESTEM KOBIETĄ. MÓJ PROBLEM POLEGA NA TYM, ŻE PRZEZ 2 LATA PRZYBRAŁAM NA WADZE 5 KG :( CHCIAŁABYM SIĘ POZBYĆ TYCH ZBĘDNYCH KILOGRAMÓW, ALE NIE BARDZO WIEM JAK SIĘ DO TEGO ZABRAĆ :( JESZCZE 2 LATA TEMU WAŻYLAM 54 KG, A W TEJ CHWILI WAŻĘ 60 KG!! BARDZO ŹLE SIĘ Z TYM CZUJĘ. NADMIENIĘ ROWNIEŻ, ŻE MAM 160 CM WZROSTU I Z TEGO CO WIEM, TO MAM ODPOWIEDNIĄ WAGĘ DO WZROSTU - LECZ MIMO TEGO CZUJĘ SIĘ ŹLE. MAM DUŻY BRZUCH (OPONA), POMARAŃCZOWĄ SKÓRKĘ NA UDACH I TŁUSZCZ NA BIODRACH. PROSZĘ O POMOC :) POZDRAWIAM I Z GÓRY DZIEKUJĘ ZA ODPOWIEDŹ :)

Hej. Mam 15 lat, 165 cm i ważę 55 kg. Czy to, aby nie za dużo, jak na mój wiek? Stosowałam wiele diet, ale jestem już po prostu tym zmęczona. Wiele osób mi powtarza, że jestem szczupła itd., ale ja im nie wierzę. Mam w domu lusterko i przeglądam się w nim, niestety codziennie. Chciałabym zapytać - czy ja dużo ważę jak na swój wiek?

Witam!! Mam 27 lat 163cm wzrostu od paru lat mam niedowagę mianowicie ważyłam tak 48 - 49 kg (jem normalnie i mam apetyt). Jakiś tydzień temu weszłam na wagę i się przestraszyłam 46 kg obecnie moja waga to 45 kg robiłam usg tarczycy i jest ok moja mama mówi ze może to być cukrzyca proszę o poradę w poniedziałek zamierzam odwiedzić lekarza rodzinnego o jakie badania mogę poprosić i do jakiej poradni powinnam się zgłosić.