Kobieta, wiek: 19 lat, wzrost: 172 cm, waga: 70,5 kg, BMI: 23,7, grupa krwi: A, stan zdrowia: bez zastrzeżeń, skłonności do tycia, brak chorób temu sprzyjających. Końcem sierpnia zaczęłam się odchudzać jedząc ok. 600 kcal dziennie, z czasem doszło do 300 kcal. Schudłam w czasie 1,5 miesiąca 10 kg (z wagi początkowej 86 kg). Później przy jadłospisie wahającym się między 200-600 kcal dziennie do połowy grudnia ważyłam 72 kg. Właściwie to już początkiem grudnia zaczęłam normalnie jadać, nie ograniczając się. Do 16 stycznia ważyłam już 75,5 kg. I wtedy wróciłam do swojego rygoru. Jadałam od 200 do 300 kcal, czasem zdarzało się jeszcze mniej. Nie czułam się źle fizycznie (jest mi czasem zimno, zawroty głowy przy wstawaniu, ogólnie jestem osłabiona, ale nic poza tym).

Od dnia 24.01 do dzisiaj nie jadłam nic. Piłam tylko nieco wody i tylko gdy byłam spragniona. Dzisiaj jednak stwierdziłam, że psychicznie nie daję rady i zjadłam te swoje 300 kcal, w dodatku w jednym posiłku. Podczas głodówki nie ćwiczyłam, w czasie przerwy grudniowo-styczniowej ćwiczyłam 3 razy w tygodniu. Przytyłam 2,5 kg w tym czasie jak pisałam wyżej. Teraz będę się starała ćwiczyć codziennie. Moje normalne treningi składały się z 500 podskoków na skakance (czasem dochodziło do 1500), 300 brzuszków na ABC Rocket z najwyższym obciążeniem, 300 nożyc i 300 unoszeń bioder z podłoża.

Chodzi o to, że obawiam się, że moje odchudzanie zaszło za daleko. Nie jeśli chodzi o kg. W dalszym ciągu bardzo chcę osiągnąć wagę 62 kg. Chodzi o to, że to co robię, zakrawa na obsesję i jestem tego świadoma: strach przed przytyciem, wyrzuty sumienia po jedzeniu, mała ilość kcal, głodowanie, napady... Chcę to zmienić, tylko że nie potrafię. Chciałabym przejść na mądrą dietę, ale boję się efektu jojo przy zwiększaniu spożytych kalorii. Jak to zmienić? Jak przejść na skuteczną, zdrową dietę i przy przechodzeniu na nią nie przytyć? Bardzo proszę o pomoc ekspertów...

Witam;] mam 1,69 wzrostu i ważę 65kg.. jak mogę schudnąć z brzuszka? bo to on właśnie mi się nie podoba... wszyscy mówią że jestem w sam raz [nie za gruba nie za chuda] ale ja sobie nie podobam... chcę zrzucić ok 10 kg. Jak mam to zrobić? Ćwiczenie na wf nie za bardzo pomaga..  dużo biegałam i też słabo w tym było.. wiec przestałam.. łatwo się poddaję :( proszę o pomoc

Mam 30 lat, przy wzroście 165 cm ważę 39-40 kg. Od kiedy pamiętam zawsze byłam uczulona na swoją wagę i chciałam ważyć mniej. W sumie zawsze jadłam mało, obecnie jogurt 500 g 0% starcza mi na cały dzień, odzwyczaiłam się od stałego jedzenia i nie czuję potrzeby, a jak jem, to zwraca mi się, tak jakby jedzenie nie przynależało do mnie i było czymś złym. Jem musy bez cukru i jogurty, czasami sobie pozwolę na jedzenie, ale nie za dużo wiedząc, że to zwymiotuję. Ostatnio doszło do tego, że wymiotuję już po kilka razy dziennie, próbuję coś tam zjeść, bo boję się, że nie będę miała siły, bo gdzieś tam chcę żyć, a jednocześnie nie chcę przytyć, ale osiągnąć gdzieś tam wymarzoną wagę.

Byłam u lekarza, ale stwierdził, że to co się dzieje, jest niepokojące, ale bym się obserwowała i jak będzie gorzej, przyszła, to zrobimy badania. Nie wiem, co myśleć, bo ja do końca nie wiem, czy chcę przytyć, nie mam zgody na jedzenie. Dodam, że jestem z UK. Ciągle jestem depresyjna i ostatnio nękają mnie myśli samobójcze, mam dość wiszenia nad kiblem nawet po herbacie, czasami stosuję też środki moczopędne i inne. Sama już nie wiem, czy to anoreksja, czy bulimia przez takie zachowania. Nie wiem, w którym kierunku zmierzać, a tu lekarz wcale mi nie pomógł.

Mam 24 lata. Przy wzroście 168 cm ważę 46 kg. Bardzo chciałabym przytyć, tylko najgorsze jest to, że ja nie odczuwam uczucia głodu, zmuszam się do jedzenia, próbuję jeść na siłę. Jestem bardzo chuda, wszyscy mi o tym mówią. Wcześniej się odchudzałam, bo byłam troszeczkę przy kości, zrzuciłam te kilogramy, które chciałam, ale teraz chcę jeść normalnie i wyglądać normalnie. Nie jem w ogóle śniadań, bo nie jestem rano głodna, próbuję się zmuszać, ale nie mogę, a powinnam, bo pracuję. W ciągu dnia jak odczuwam głód, staram się jeść normalnie, tyle że zjem troszeczkę i więcej już nie mogę. Mój żołądek musiał się strasznie skurczyć przez moje wcześniejsze odchudzanie. Chciałabym jeść normalnie. Proszę o pomoc, jak można rozszerzyć żołądek? Nie jem w ogóle słodyczy, kiedyś je uwielbiałam, a teraz po prostu nie mam na nie ochoty. Włosy mi koszmarnie wypadają. Co robić? Może są jakieś metody, o których nie wiem. Nie chcę doprowadzić się do anoreksji.

Witam. Mam 17 lat, 171 cm wzrostu i ważę 72,5 kg. Gdy zaczęłam dojrzewać, około 13 roku życia, zaczęłam strasznie tyć, a w dzieciństwie byłam prawdę mówiąc szkieletorem. Choć odżywiałam się dobrze i tak w szkole czy na ulicy ludzie pytali czy rodzice mnie nie głodzą? Jem regularnie co 4 godziny, staram się ćwiczyć godzinę dziennie, a waga i tak nie spada. Męczę się już tak od 2 lat. Byłam już u dietetyka i tylko wydałam fortunę, po to żeby nic nie schudnąć. Badałam krew i tarczycę - wszystko w normie.

Piję dużo wody, nie słodzę napojów, oprócz ryb nie jem mięsa, jem dużo warzyw, nabiału (poza mlekiem, którego mój żołądek nie przyjmuje), jem chleb ciemny 1 lub 2 kromeczki dziennie, staram się jeść dużo owoców. Oczywiście zdarzy się coś słodkiego, ale w małych ilościach. Rodzice mówią mi, że jak przestanę dojrzewać, to wtedy schudnę, ale mam już tego dość. Zanim skończę, boję się, że będę ważyć 80 kg, bo już blisko mi do tej wagi. Gdy staje na wadze chce mi się płakać z tej bezsilności. Czy jest jakaś szansa, że kiedykolwiek schudnę? Jeżeli dotyczy to hormonów, to kiedy się tego spodziewać? Proszę o pomoc. Dziękuję i pozdrawiam.

Witam. Mam co prawda 14 lat i każdy mi napisze, że w moim wieku nie można się odchudzać, ale moja sprawa jest taka, że mam 159 cm wzrostu i ważę 67 kg!! Powoduje to lekkie kompleksy. Chciałbym zrzucić brzuszek do wakacji, bo wtedy na plażę itd. Moja sprawność fizyczna jest taka: w szkole codziennie WF, w piątki 2h siłowni i 1h biegania itd., w domu porobię parę pompek, podciągnę się kilka razy na drążku i jeżdżę na rowerze. PROSZĘ O POMOC, BO NIE CHCĘ POSIADAĆ TAKIEGO BRZUCHA NA PLAŻY!