Witam, mam na imię Angelika, mam 14 lat, mój wzrost wynosi prawdopodobnie 158 cm i ważę między 41-43 kg :( Ja nie jem zbyt dużo, prawie żadnych zup nie jadam, a jak jem, to od czasu do czasu, najbardziej lubię słodycze, pepsi i napoje gazowane, nie lubię zbyt bardzo wód mineralnych. BARDZO BYM CHCIAŁA SCHUDNĄĆ PARĘ KG, tylko nie wiem jak, dla tego napisałam do Pani/Pana, żeby otrzymać jakąś radę.

Witam.

Mam 20 lat. Zawsze lubiłam jeść i zajadać swoje smutki i stresy, teraz już nie chcę tak żyć, ale nic mi nie wychodzi. Ciągle chce mi się jeść, nawet jeśli mi się nie chce, to jem z nudów. 3 lata temu schudłam 20 kg (miałam 70 kg, a po schudnięciu 50), ale to mi wróciło i teraz nie umiem się za to zabrać. Boję się, że będę się męczyć, a pózniej to wróci i wszystko na marne. Jak zjem wieczorną kolację o godzinie np.19.00, a o 22.00 pójdę spać, to budzę się w nocy lub nad ranem i okropnie boli mnie wątroba. Wtedy biegnę do babci, obok mojego pokoju, i biorę tabletkę o nazwie ***, pomaga mi. Ale ileż tak można?

Chcę zmienić swoje nawyki żywieniowe. Do szkoły wstaję o godzinie 6.00 rano, o 8.30 jem kanapkę w szkole i jestem głodna jeszcze, a później zjem coś jeszcze albo i nie. Ze szkoły wracam różnie, o 14.00, 15.00 lub 16.00, i wtedy pochłaniam wszystko, co można zjeść, normalnie jak chodzący odkurzacz. Nie mogę też w nocy spać, bo się bardzo przejmuję szkołą i ocenami. Proszę o pomoc. Mam 158 cm wzrostu i ważę 70 kg. Pomóżcie mi, proszę.

Witam. Kiedyś już zwracałam się o pomoc na tym portalu, jednak wcześniejsze moje pytanie dotyczyło tego, czy cierpię na anoreksję. Dziś chciałabym dowiedzieć się, co się dzieje, dlaczego czuję się jakbym cierpiała na rozdwojenie osobowości? Z jednej strony jestem "normalną", dawną sobą, która chce cieszyć się życiem, ale to się nie udaje, bo wtedy odzywa się we mnie ktoś inny. Ktoś, dla kogo nie istnieje nic poza wagą i wymiarami ciala. Wiem, że mój mechanizm obronny stosuje tzw. "supresję". Często mówię sobie, że to był ostatni dzień diety, ostatni raz kiedy kiedy wzięłam środki przeczyszczające, że jutro zjem normalny posiłek, ale nawet jeśli dotrzymam sama sobie słowa, to kończy się to jeszcze gorzej, bo zażywam jeszcze więcej środków przeczyszczających, żeby się tego pozbyć, większość środków już nawet na mnie nie działa.

Ostatnio nawet przytyłam i ważę już 49 kg przy 165 cm. Wiem, że nie powinnam już się odchudzać i chcę przestać, ale wiem też, że mi się nie uda, bo zrobię wszystko, by znów ważyć 47 kg. Boję się tylko, że potem i te 47 kg mnie nie zadowolni. Jestem załamana, wiem, że mogę sobie poważnie zaszkodzić, ale jest we mnie ktoś silniejszy, kto nie pozwala mi przestać, zaczynam się już chyba nawet powoli poddawać, bo to mnie już wykańcza i wiem, że nie wygram. Z góry dziekuję za odpowiedź i bardzo proszę o jakąś radę, bo boję się, że zmarnuję sobie zdrowie, a mam dopiero 20 lat. Z poważaniem.