Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 7 , 2 0 1

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Co może znaczyć taki lęk u dziecka?

Witam. Chciałam zapytać czy jest to normalne zachowanie jeśli 4 letnie dziecko nie chce z nikim innym przebywac poza rodzicami? Boi się wszystkich, Cioci, Babci, Kuzyna Kuzynki .. wszystkich. Jeśli widzi, że któryś z rodziców idzie skorzystać z toalety koniecznie... Witam. Chciałam zapytać czy jest to normalne zachowanie jeśli 4 letnie dziecko nie chce z nikim innym przebywac poza rodzicami? Boi się wszystkich, Cioci, Babci, Kuzyna Kuzynki .. wszystkich. Jeśli widzi, że któryś z rodziców idzie skorzystać z toalety koniecznie musi iść też , bo inaczej będzie płacz, krzyk.. Gdy słyszy, że któreś z rodziców ma wyjść do sklepu bądź pracy również wybucha płaczem.. Bardzo proszę o odpowiedź Z góry dziękuję
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Bartczak
Mgr Agnieszka Bartczak
Dotyczy: Lęk Pediatria Psychologia Dziecko

Czy mogłem przedawkować z z kozłem lekarskim i chmielem?

Witam potrzebuję pomocy mam problem przesadziłem chyba z kozłem lekarskim i chmielem , potrzebowałem poprawić sobie jakość snu ,brałem przez jakiś miesiąc Mulungu ,prawie codziennie z kilkoma dniami przerwy plus czasami do tego szyszki chmielu , sen się jak by... Witam potrzebuję pomocy mam problem przesadziłem chyba z kozłem lekarskim i chmielem , potrzebowałem poprawić sobie jakość snu ,brałem przez jakiś miesiąc Mulungu ,prawie codziennie z kilkoma dniami przerwy plus czasami do tego szyszki chmielu , sen się jak by poprawił nie budziłem się w nocy , ale budziłem się po 5.5 do 6 h z nie możliwością zaśnięcia , nie wiele ale czułem się nawet wyspany , ale coś mnie podkusiło i spróbowałem 5g kozła lekarskiego i 5g chmielu ,kilka dni przed tym nie brałem zadnych zioł , zażyłem te zioła przed snem niestety zaczłem się budzić w nocy bez możliwości szybkiego zaśnięcia, budziłem się i nie chciało mi się spać.. po 3h po 2 h , było to kilka dni temu ,przewracałem się z bok na bok , męczyłem się , któregoś dnia, nie próbowałem ponownie zasnąć , zajełem się swoimi rzeczami, przez pół dnia czułem się dobrze o dziwo a spałem może z 4h siłownia , poźniej jednak przyszło zmęczenie umysłowe , i tylko umysłowe, fizyczne nic.. nie usypiało mnie również, oczy mi sie nie zamykały , ja ogólnie tak mam ze jak się nie wyspie to najcześciej mam zmecznie psychiczne i fizyczne a oczy mi się rzadko zamykają ,teraz się zastanawiam co z tym zrobić, mam w posiadaniu jeszcze zioła Lawenda,Damiana,Rumianek, może one mogą pomóc? może macie jakąś więdzę na ten temat i będziecie mi mogli jakoś pomóc , proszę o odp, z góry dziękuje , P.S problemy ze snem mam juz jakis czas, brałem jeden lek nie zbyt mocny benzo pomagał przez jakiś czas i przestał pewnie bym musiał brac wyzsza dawke(do tego miał skutki uboczne) ,przestałem brać budziłem czasami z mozliwościa normalnego zasniecia , pozniej zaczełem uzywać CBD - nie pomagało , testowałem tez marihuane medyczną działało bardzo dobrze ,nie budzilem się , ale nie chciałem cały czas brać a wiedzialem jakie sa skutki odstawienia czyli efekt odwrotny -bezsennosc, przestałem brać i oczywiscie sen sie pogorszył, kilka tyg po tym zaczałem testować inne zioła i na tej waleriane i chmielu sie skonczyło , dodam ze mysle często o tym ze moje przebudzenia są przez moje sny które pamietam czesto ,mam tez predyspozycje do tworzenia swiadomych snow, i takie mi sie tarfiaja czasami nie swiadomie nawet bez cwiczen. problemu z zasnieciem nie mam i nigdy problemy z tym duzego nie mialem , nie stresuje sie, nie mam zadnych problemow które męczyły by mi głowe, uprawiam systematycznie sport, odzywam sie zdrowo
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Neurologia Bezsenność Zaburzenia snu Psychologia Medycyna rodzinna Siłownia Sport Narkotyki

Jak można radzić sobie z atakami furii?

Witam, mam dosyc duzy problem dotyczacy ''nieradzenia'' sobie ze zdenerwowaniem. Zacznijmy od tego, ze najmniejsza rzecz potrafi mnie bardzo mocno zdenerwowac, a gdy juz sie zezloszcze czuje, jakby wszystkie emocje zebraly sie we mnie na raz. Mianowicie - placze i... Witam, mam dosyc duzy problem dotyczacy ''nieradzenia'' sobie ze zdenerwowaniem. Zacznijmy od tego, ze najmniejsza rzecz potrafi mnie bardzo mocno zdenerwowac, a gdy juz sie zezloszcze czuje, jakby wszystkie emocje zebraly sie we mnie na raz. Mianowicie - placze i smieje sie na przemian, ciezko mi oddychac, mam ochote cos zepsuc albo zrobic sobie krzywde. Nie mam pojecia, co moglabym zrobic zeby nie popadac w taka furie i zaczac bardziej radzic sobie ze zdenerwowaniem.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka
Dotyczy: Psychologia Emocje

Gdzie mam szukać pomocy w przypadku braku chęci do życia?

Witam zdaję sobie sprawę z tego że nikt nie może mi powiedzieć jak mam żyć jednak chciał bym wyrzucić z siebie kilka rzeczy które mnie gnębią czy być może liczę na jakieś rady albo cokolwiek. W obecnej chwili czuje że... Witam zdaję sobie sprawę z tego że nikt nie może mi powiedzieć jak mam żyć jednak chciał bym wyrzucić z siebie kilka rzeczy które mnie gnębią czy być może liczę na jakieś rady albo cokolwiek. W obecnej chwili czuje że moje życie jest kompletnie rozwalone. Brakuje mi miłości w życiu, mam 27 lat i nigdy w życiu nie miałem dziewczyny, nigdy nie byłem nawet w jakimś związku. Mam dwóch przyjaciół którzy są dla mnie niezwykle ważni ale oni zaczęli układać sobie życie, zaczęli tworzyć rodziny, część ma dzieci w drodze i obecnie nie widujemy się tak często jak kiedyś co sprawia że czuje się bardzo samotny. Samotnie spędzam większość swojego czasu w domu, bo jestem bardzo introwertyczną i zamkniętą w sobie osobą. Mam ogromny problem otwieraniem się i poznawaniem ludzi bo na przełomie ostatnich lat stałem się strasznie zdystansowany i zamknięty w sobie co jeszcze bardziej pogłębiło moją nieśmiałość i brak pewności siebie. Czuje że nie potrafię zwyczajnie rozmawiać z ludźmi, mam obawy że powiem coś głupiego czy bez sensownego, dochodzi do tego też to że ciężko jest mi się wyluzować przez co ludzie mogą odnieść wrażenie że jestem po prostu jak to ująć sztywny czy nie warty uwagi. Czuję się pusty i zagubiony. Nie mam żadnych planów i celów w życiu do których mógł bym darzyć, żadnej satysfakcji z życia. Czyje się bezwartościowy. Co dziennie rano brakuje mi siły żeby podnieść się z łózka. Moje życie nie ma sensu i czuje ze jego najlepsze lata właśnie przepadły. Przez narastający kryzys i epidemie niedawno straciłem pracę i teraz boję się że przez obecną sytuujące nie uda mi się znaleźć za szybko drugiej pracy. Od około dwóch lat mam myśli samobójcze, nie boję się śmieci lecz bólu który wiąże się z dalsza egzystencją. Wiem że życie nie jest kolorowe i może być niekończącym się pasmem wzlotów i upadków ale ja tego cierpienia po prostu nie daje razy już znieść. Nie powiem że nie próbowałem z tym jakoś walczyć bo zdarzało się czasem że próbowałem zwyczajnie porozmawiać czy żartować np. ze sprzedawcą ze sklepu czy coś żeby ćwiczyć zwykłą otwartość do ludzi, były kiedyś okazje i było ich na prawdę wiele że przyjaciele namawiali mnie do wyjścia do klubu i w większości przypadków się zgadzałem, nie jestem duszą towarzystwa ale myślałem że jak się przełamie nawet wbrew sobie to jakoś to będzie ale w żadnym z tych przypadków nie czułem abym się dobrze bawił, odniosłem wrażenie że takie miejsca nie są dla mnie i kompletnie nie umiem się tam odnaleźć po czym zawsze torpedowałem się myślami że jak może być fajnie kiedy jestem tak drętwy i beznadziejny. Co do kontaktu z lekarzem to nigdy nad tym nie myślałem i chyba bał bym się zrobić ten krok. Chodzi mi o poczucie lęku i strach przed otworzeniem się przed drugą osobą. Tutaj na forum jest trochę łatwiej. Poczucie anonimowości i brak fizycznego kontaktu z drugim człowiekiem sprawia że jest mi po prostu łatwiej pisać. Chciał bym sobie pomóc bo naprawdę nie chce żyć będąc w takim stanie, tylko nie wiem jak się za to zabrać i jak mogę na razie spróbować pomóc sam sobie.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Kamila Dziwota
Mgr Kamila Dziwota
Dotyczy: Trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacji Uczucie samotności Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze

Jak walczyć z taką nerwowością?

Jestem cały czas nerwowy,notorycznie kłamie i niedaje se rady ze sobą.jak z tym walczyć?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska
Dotyczy: Psychologia

Jak nie myśleć o przeszłości?

Mój problem polega na tym że od dłuższego czasu myślę o tym co było kiedyś.Bardzo często przypominają mi się przykre sytuacje z przeszłości np.gdy ktoś mnie obraził , zrobił mi krzywdę, najgorsze jest to ze nie potrafię się bronić w... Mój problem polega na tym że od dłuższego czasu myślę o tym co było kiedyś.Bardzo często przypominają mi się przykre sytuacje z przeszłości np.gdy ktoś mnie obraził , zrobił mi krzywdę, najgorsze jest to ze nie potrafię się bronić w takich sytuacjach nie umiem bronić się słownie w takiej sytuacji mam ochotę się poplakac i uciec jak najdalej.Właśnie to co wydarzyło się kiedyś nie daje mi zyc w teraźniejszości , kiedy przypominam sobie te pojedyncze sytuacje natychmiastowo obniża mi sie nastrój,czuję się przygnębienia chce mi się płakać czuję tak jakby chęć zemsty,nie potrafię zaakceptować przeszłości i ciągle się męczę .Wiem ze życie składa się ze tych lepszych i gorszych chwili ale ja nie umiem juz żyć normalnie , tak jak kiedyś gdy nie rozpamiętywałam przeszłości.Czuje ze juz nigdy nie będę cieszyć się z życia bo w każdej chwili przypominam sobie te wszystkie krzywdy które ktoś mi wyrządził. Zauważyłam też ze od jakiegoś czasu porównuje swoje zycie do innych , to wszystko robie mimowolnie mam dobre życie niczego mi nie brakuje a jednak myślę sobie że np. "ona ma pewnie lepsza bluzę" Dodam jeszcze ze jestem bardzo wrażliwa , niestety i biorę wszystko zbyt do siebie... co mam zrobić? Jak radzić sobie z tym wszystkim?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka
Dotyczy: Psychologia

Czy możliwe, że mam nerwicę serca?

Witam serdecznie mam pytanie miałem badane serce jakieś 5 mies temu lekarz powiedział że mam serce nie wypracowane ale jest z nim wszystko w porządku poszedłem do lekarza bo czułem kucie w klatce piersiowej mam 17 rok temu zmarła mi... Witam serdecznie mam pytanie miałem badane serce jakieś 5 mies temu lekarz powiedział że mam serce nie wypracowane ale jest z nim wszystko w porządku poszedłem do lekarza bo czułem kucie w klatce piersiowej mam 17 rok temu zmarła mi mama po pogrzebie dostałem duszności, przeszło mi jakieś 2 tyg potem zacząłem dostawać furii szału atak nerwów i gdy dostaje taki atak wpadam w szał dostaje wysokiego cisnienia i boje się co mam robić dalej boje się też o to że nie będę mógł cwiczyć na siłowni, myślę że to jest nerwica ale nie wiem czy nie nerwica serca i, czy to da się wyleczyć czy nadcisnienie jest spowodowane strasznymi nerwami i tylko to jest powodem nadcisnienia czy to już jest na całe życie i nie będę mógł realizować swoich planów zmiany swojej sylwetki ważę 75kg wzrost 183 ogólnie dobrze się czuje i nie wiem od kogo takiej porady dostać proszę o odpowiedz, zapomniałem dodać że mam często zimne stopy ale mimo wszystko dobrze się czuje, lecz w dalszym czasie chce to wyeliminować :( mogę mieć to po moim tacie genetycznie,ale czy akurat koniecznie ? i w tak młodym wieku.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Kardiologia Nadciśnienie Nerwica Badanie serca Nerwica serca Psychiatria Psychologia Duszności Zimne dłonie lub stopy Serce

Jak poradzić sobie z zaniżonym poczuciem wartości?

Witam, mam 19 lat, jestem osoba wrażliwą,bardzo przejmuje sie opinią innych, sama uwazam siebie za nieatrakcyjna kobiete, nie akceptuje siebie, mialam problemy z samookaleczaniem,, chodziłam do szkolnego psychologa, ale nie potrafiłam nic powiedzieć. Wszystko pogorszylo się pod koniec wakacji w... Witam, mam 19 lat, jestem osoba wrażliwą,bardzo przejmuje sie opinią innych, sama uwazam siebie za nieatrakcyjna kobiete, nie akceptuje siebie, mialam problemy z samookaleczaniem,, chodziłam do szkolnego psychologa, ale nie potrafiłam nic powiedzieć. Wszystko pogorszylo się pod koniec wakacji w ubieglym roku, kiedy zerwal ze mna chlopak i urwal kontakt , nie chcialam wychodzic z domu, zerwalam kontakty z wszystkimi oprócz bliskiej przyjaciolki. Mialam mysli samobójcze, skonczylo sie na wypadku samochodowym, chciałam zginac wtedy, ale niestety ucierpiala tylo moja przyjaciółka, miala tylko kilko zadrapań, ale nie potragie z nia rozmawiać, czy spójrzec jej w oczy. Od tego czasu jestem bardzo nerwowa, nie moge spac, ze złości uderzam pięścia w sciane czy drzewa az nie moge ruszyc ręka i mam mysli samobójcze, czesto w nocy myślę jak ze soba skończyc. Nie potrafię przestac, co moge z tym zrobic? Czy powinnam udac sie do jakiegoś specjalisty?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska
Dotyczy: Psychologia Turystyka

Jak radzić sobie z trudnym zasypianiem?

Mam 38lat. Wszystko zaczęło się 3 miesiące temu po emocjonalnym przeżyciu po którym nie spałem 2 noce. Pojawił się lęk i strach przed kolejnymi nocami bo nigdy wcześniej nie miałem czegoś takiego. Kolejne noce były w kratkę raz nieprzespana a... Mam 38lat. Wszystko zaczęło się 3 miesiące temu po emocjonalnym przeżyciu po którym nie spałem 2 noce. Pojawił się lęk i strach przed kolejnymi nocami bo nigdy wcześniej nie miałem czegoś takiego. Kolejne noce były w kratkę raz nieprzespana a następnie przespana ale z częstymi wybudzeniami.. Czułem się fatalnie.. Zacząłem przeglądać internet (fora bezsennośći i inne) które dodatkowo napędziły moje myśli wokół snu i kolejnej nocy. Z początku ratowałem się lekami ziołowymi które za bardzo nie pomagały.. Od lekarza dostałem lek o nazwie nasen który zażyłem 2 dni i odstawiłem (źle na mnie działał). Po 2 tygodniach lęk ustąpił i potrafiłem przespać kilka dni pod rząd które sprawiały że zapominałem o nakręcających się myślach o snie.. Do czasu gdy nastąpiła kolejna gorsza noc która była już przespana tylko 2-3godziny. I znowu myśli i przeszukiwanie internetu.. W chwili obenej od miesiąca mam tak że potrafię przespać około 5 dni po około 6-6,5godziny a 6 tylko 2 godziny. Lub dzień się a drugi nie.. (Staram się przestrzegać higieny snu) W ciągu dnia czuję się dobrze i funkcjonuje normalnie, nawet po nie przespanej nocy... Nie mniej jednak każdego wieczoru mam kłopoty z zaśnięciem. I ciągle rozmyślanie o snie który jest ciągle w mojej głowie.. Jestem aktywny fizycznie. Wszystkie badania mam w normie i nie choruje na nic. Nigdy nie miałem żadnych kłopotów ze snem i nie wiem czy samo w końcu minie czy jeszcze bardziej może się to pogłębić..
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Bezsenność Psychologia Leki ziołowe

Co mam zrobic w sytuacji kiedy po 2 latach terapii analitycznej nie widzę poprawy?

Dzien Dobry, Chcialabym zapytac co zrobic w sytuacji kiedy po 2 latach terapii analitycznej nie widze poprawy i w ogole w tej sytuacji:, cierpie na nerwice natrectw, 2 lata temu po wycofaniu sie ze zmiany pracy i zastosowaniu Elicei przez... Dzien Dobry, Chcialabym zapytac co zrobic w sytuacji kiedy po 2 latach terapii analitycznej nie widze poprawy i w ogole w tej sytuacji:, cierpie na nerwice natrectw, 2 lata temu po wycofaniu sie ze zmiany pracy i zastosowaniu Elicei przez niewielki okres czasu a od tamtej pory psychoterapii czulam ze jest lepiej, nastepnie chcialam zmienic prace(po 5 latach), ktora prowadzila u mnie do obciazenia psychicznego i mimo, ze dostalam nowa, wydawaloby sie spokojniejsza, wycofalam sie i pozostalam w starej pracy, w ktorej czeka mnie awans. Teraz nerwica nasila sie jeszcze bardziej, analizuje ciagle czy podjelam dobra decyzje, mam poczucie, ze postapilam destrukcyjnie wycofując sie ze zmiany, biore citabax 20 od 1,5 mies. i mysli ost sa silniejsze, wszystko analizuje, czuje, ze powtarzam sytuacje z przeszlosci jakbym chciala siebie ukarac, nie mam juz sily sie z tym meczyc, nie wiem co robic, czy probowac zmienic jednak te prace zeby zagluszyc lęk? Czy jest to jakies wyjscie? Nie daje juz sobie rady z tym:(
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Kamila Dziwota
Mgr Kamila Dziwota
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Nerwica natręctw Nerwica Psychiatria Psychologia Psychoterapia Ząb

Jak zmienić swoje nastawienie i myślenie na bardziej pozytywne?

Mam 62 lat problemy rodzine finasowe i zdrowotne wykaczaja mnie coz czesciej mysle o przerwaniu zycia jak zmienic nastawienie i myslenie
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Anna Byczko
Mgr Anna Byczko
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Jak odbudować zaufanie partnera?

Poznałam go przez internet. Pisaliśmy ze codziennie, przez ok 5 i po tych miesiącach się spotkaliśmy pierwszy raz. Spotkanie było bardzo fajne. Miesiąc później już byliśmy parą. Ja, że będąc w związku po raz pierwszy. Chyba bałam się opinii rówieśników,... Poznałam go przez internet. Pisaliśmy ze codziennie, przez ok 5 i po tych miesiącach się spotkaliśmy pierwszy raz. Spotkanie było bardzo fajne. Miesiąc później już byliśmy parą. Ja, że będąc w związku po raz pierwszy. Chyba bałam się opinii rówieśników, nie mówiłam mojej przyjaciółce o tym przez co ją straciłam. Szukałam wymówek żeby nie przychodził do mnie pod szkołę bo się chyba tego wstydziłam, że ja taki paszczur ma chłopaka. Raniłam go tym, siedział na ławce i marzł, zamiast żebym go poprosiła żeby przyszedł do mnie na korytarz i tu poczekał, to ja nie. Jako że byłam w klasie maturalnej, miałam plany na studia. Nie chciałam z nim akurat wtedy, zamieszkać bo to kilka miesięcy dla mnie było za szybko i zamiast być z nim szczera uciekłam wymówkami. Byłam nadal z nim i nadal unikałam kontaktu jego i moich rówieśników. Nikomu prawie o nim nie mówiłam, nawet moja przyjaciółka nie wiedziała że mam chłopaka. Dowiedziała się o tym z Facebooka. Zdałam matura i chciałam znaleźć pracę, z powodu tego że nie poświęcałam mu dużo czasu zerwał ze mną. Wróciliśmy do siebie, bo dał mi szanse. Na dodatek zamiast z nim porozmawiać, uciekłam w internet i tam pisałam co mi na sercu leży, okłamywałam go z tym że nie mam nigdzie konta a chodziło o Twittera. Raz napisałam że mam w dupie jego zdanie i to zobaczył, ale nadal był ze mną. Do października byslimy razem, kłóciliśmy się, unikałam u niego nocowania. Denerowalo mnie to że nie odwoził mnie do domu kiedy chciałam tylko kiedy on chciał. W październiku już byłam na studiach, z powodu że moja mama już była przeciwko niemu, zwracała mi uwagę że nie dają mi pieniędzy żebym do niego jeździłam tylko na studia. Ja przyjeżdżałam do domu co dwa tyg i nie zostawał u niego na noc. On chciał więcej czasu spędzać. Chciał cały czas pisać kiedy byłam na uczelni, jak wracałam z koleżanka to cały czas chciał rozmawiać i ja bylam przeciwko temu. Czepiałam się o to go. Jak z nim rozmawiałam on płakał, robił sobie krzywdę a że ja miałam co robić na uczelni robiłam swoje i nie zwracałam na niego uwagi. W celu rozpaczy zerwałam znim. Kiedy on spał napisałam mu że zrywam z nim. Byłam w rozpaczy, znowu zaczęłam do niego pisać, że go kocham, że zależy mi na nim. Dał mi szanse, żebym walczyła. Walczyłam, starałam się, ale jak to ja nadal unikałam, nocowania, nadal mało z nim pisałam, nadal nie byłam szczera wobec niego. Będąc w domu nie miałam za bardzo jak rozmawiać jak kończył pracę on mówił że mam go w dupie. Cały czas co mu obiecałam, nie dochowałam obietnicy. I wreszcie ze mną zerwał, przestał mi uwafać. Na początku nie byłam o niego zazdrosna, a teraz jestem cholernie zazdrosna. Robię tylko z siebie idotke i pisze ze go kocham, że tęsknię a on nie chce, nie chce być znowu zraniony, potrzebuje żeby ktoś był przy nim, żeby ktoś patrzył co robi. On bardzo lubi grać w jedną grę a że ja nie interesowałam się nie to nie zwracałam na to uwagi. Cholernie go kocham i chce z nim być, ale nie wiem co mam zrobić żeby odbudować jego zaufanie. Czy warto. Chcę dla niego dobrze. Chcę że mną utrzymywać kontakt, ale nie chce ze mną być. Jestem załamana moim zachowaniem. Czuję się jak idiotką. Że to wszystko moja wina.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Rozstanie Zazdrość w związku Relacje z partnerem

Co myśleć o takiej deklaracji syna odnośnie jego orientacji seksualnej?

Mój syn ma 16 lat i niedawno zakomunikował mi, że "woli chłopaków". Po krótkiej rozmowie uznał, że namieszałam mu w głowie, musi to przemyśleć, sam już nic nie wie. Minęły dwa tygodnie, mój syn rysuje symbole LGBT (tęczową flagę) i... Mój syn ma 16 lat i niedawno zakomunikował mi, że "woli chłopaków". Po krótkiej rozmowie uznał, że namieszałam mu w głowie, musi to przemyśleć, sam już nic nie wie. Minęły dwa tygodnie, mój syn rysuje symbole LGBT (tęczową flagę) i nie chce na ten temat rozmawiać. Nie wiem co robić ... mam przyjąć to wyznanie za pewnik ? czy może się mylić ? czy w tym wieku ma już 100% pewność, nie mając doświadczeń i wchodząc dopiero w dorosłość ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka
Dotyczy: Seksuologia Psychologia Orientacje seksualne Ruch LGBT

Czy to mogą być uboczne skutki przyjmowania tego leku?

Dzien dobry, Od 24 marca przyjmuje Zoloft (2 tyg 25 mg, potem 50 mg od wczoraj 75mg). Lekarz POZ stwierdzil depresje atypowa w stopniu umiarkowanym. Poczatkowo mialam wrazenie ze lek dziala, ale zaczynam odnosic wrazenie ze cos jest nie tak.... Dzien dobry, Od 24 marca przyjmuje Zoloft (2 tyg 25 mg, potem 50 mg od wczoraj 75mg). Lekarz POZ stwierdzil depresje atypowa w stopniu umiarkowanym. Poczatkowo mialam wrazenie ze lek dziala, ale zaczynam odnosic wrazenie ze cos jest nie tak. Mam niesprecyzowane uderzenia lęku, zaczyna sie od momentu kiedy sie budze (wybudzam sie czesto nad ranem, od okolo 2 tyg snia mi sie same koszmary). Co wiecej mam wrazenie zobojetnienia wzgledem mojego partnera i mimo ze wszystko jest dobrze odczuwam wrazenie „braku uczuc” i stresu. Czuje sie ciagle napieta i nie jestem w stanie sie zrelaksowac. Najlepiej czuje sie w odosobnieniu. Czy to normalne ? Czy moga to byc efekty uboczne przyjmowania leku ? Martwie sie ze te juz powinny minac ... bardzo prosze o odpowiedz.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska
Dotyczy: Lęk Depresja Stres Psychiatria Psychologia

Jak mogę uratować związek?

Dzień dobry. Mam na imię Natalia i mam 22 lata. Życie mi się posypało i nie potrafię sobie z nim poradzić dlatego szukam wsparcia tutaj... Zacznę od tego że parę miesięcy temu poznałam Patryka, który jest ode mnie starszy o... Dzień dobry. Mam na imię Natalia i mam 22 lata. Życie mi się posypało i nie potrafię sobie z nim poradzić dlatego szukam wsparcia tutaj... Zacznę od tego że parę miesięcy temu poznałam Patryka, który jest ode mnie starszy o 8 lat. Na początku wszystko było super a ja zakochałam się od pierwszego wejrzenia. Miałam wrażenie że jest to coś bardzo wyjątkowego. Byłam wcześniej z chłopakiem 5 lat i nigdy nie czułam takiej swobody i miłości jak przy Patryku. Tylko, że ja mam problemy typu borderline. Chodziłam na terapię. Jednak szybko Zaczęliśmy się kłócić. On któregoś dnia zwyzywał mnie od najgorszych i naplul w twarz. Rozstaliśmy się a ja się załamałam i przestałam pracować nad sobą. W tedy też przerwałam terapię. Później chcieliśmy to ratować ale skończyło się podobna awantura. Ja mam duży problem z poczuciem własnej wartości więc robiłam afery związane z zazdrością oraz ciągle czułam że on mnie nie chce tak do końca... I znowu rozstanie. Po jakimś czasie poznałam Damiana. Był świetnym przyjacielem, po kilku tygodniach Zaczęliśmy być razem i dosyć szybko zamieszkaliśmy że sobą. Było super. Nie klocilismy się, ja czułam się kochana i myślałam że w końcu mi się uda coś stworzyć. Pokochałam go, Ale znowu Patryk napisał. Przepraszal mnie i psiak jak bardzo cierpi beze mnie. Po kilku miesiącach rzuciłam wszystko i wróciłam do niego mimo że od początku czułam że robię źle. I znowu powtórka z rozrywki... Po kilku tygodniach kłótnie i wyzwiska... Wiem że czasem nie potrafię sobie ze sobą radzić i doprowadzam do konfliktów ale kocham go chyba aż za bardzo. Mam wrażenie że nigdy nie będziemy razem szczęśliwi. Patryk też zajmuje się czymś nielegalnym czego ja się bardzo obawiam twraz jak i patrząc w przyszłość. Nie chciałabym żeby kiedyś go złapała policja i zamknęli za to a on tłumaczy mi to wszystko tym że on to robi tak że nic się nie stanie. Jednak mój strach mnie bardzo blokuję. Na dodatek tego wszystkiego Damian często pisze mi że tęskni i że chciałby naprawić to wszystko ( mimo że wie dlaczego odeszłam). Nie wiem do mam zrobić i jak to wszystko ogarnąć. Czy ja nadaje się wgl do związku z kimkolwiek? Czy mogę uratować związek z Damianem? Proszę o jakąkolwiek odpowiedź...
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Joanna Marciniak
Mgr Joanna Marciniak
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Rozstanie Zazdrość w związku Twarz

Jak postępować w moim związku?

Nie wiem co już robić jak mam wpłynąć na męża. Jesteśmy po ślubie 7 lat mamy 3 dzieci . Czuje się przez męża odrzucona ,nie liczy się z moim zdaniem z tym że mam jakiś problem że coś mnie dręczy.... Nie wiem co już robić jak mam wpłynąć na męża. Jesteśmy po ślubie 7 lat mamy 3 dzieci . Czuje się przez męża odrzucona ,nie liczy się z moim zdaniem z tym że mam jakiś problem że coś mnie dręczy. Gdy taki temat dotyczy jego osoby to zawsze mówi że wymyślam. A gdy nie chce uprawiać seksu to już wogole ,że nie myślę o jego potrzebach. Robi mi na przekór. Czuje się jak kura domowa nie jak kobieta. Czasem używa wobec mojej osoby wulgarnych słów A mój płacz na niego nie działa, jest oschly A kochany jak czegoś oczekuje . Co ja mam robić? Proszę o szybką odpowiedź bo już nie wiem co o tym mam myśleć.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Seksuologia Psychologia Relacje z partnerem Ślub Seks

Co może oznaczać drżenie rąk w nerwowych sytuacjach?

Mam 18 lat. Nie chodzi nawet oto co się dzieje teraz , tylko o życie prywatne. W nerwowych sytuacjach zaczynają mi się trząść dłonie, za tym idzie całe ręce ,aż w końcu działo. Zwłaszcza ,gdy spinam wszystkie mięśnie, jednak, kiedy... Mam 18 lat. Nie chodzi nawet oto co się dzieje teraz , tylko o życie prywatne. W nerwowych sytuacjach zaczynają mi się trząść dłonie, za tym idzie całe ręce ,aż w końcu działo. Zwłaszcza ,gdy spinam wszystkie mięśnie, jednak, kiedy staram się rozluźnić jest lepiej. Oczywiście do tego dochodzi momentalnie szklany wzrok.. Nie wiem jak temu zaradzić..
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Neurologia Drżenie rąk Psychiatria Psychologia Dłonie

Jak poradzić sobie z utratą bliskich osób?

Po wielu latach zdecydowałam się na kontakt z psychoterapeutą. Mam wiele rożnych doświadczen, które ciągną sie za mną - nie zamknięte żałoby, trudny związek małżeński, przerastająca mnie odpowiedzialność i troska za wszystkich. W tych trudnych czasach pandemii udało mi się... Po wielu latach zdecydowałam się na kontakt z psychoterapeutą. Mam wiele rożnych doświadczen, które ciągną sie za mną - nie zamknięte żałoby, trudny związek małżeński, przerastająca mnie odpowiedzialność i troska za wszystkich. W tych trudnych czasach pandemii udało mi się znaleźć psychoterapeutę, który przyjął mnie w gabinecie. Nie miałam wątpliwości odn. jego kwalifikacji, po tym co jest umieszczone na jego stronie i odnośnikach do miejsc, w których pracuje. Długa (na moją prośbę) konsultacja była dla mnie satysfakcjonująca. Na następnym spotkaniu ma być obecna trenerka pracująca z oddechem(?) coach, prywatnie chyba żona/partnerka psychoterapety. Jej nazwisko jest umieszczone na stronie prywatnego gabinetu psychoterapeuty, ale nie ma żadnych informacji o tej trenerce. Ani o ukonczonych szkoleniach, stażach, certyfikatach. Cena spotkania ma byc oczywiscie wyższa. Proszę o upewnienie mnie, czy to jest dobry wybór psychoterapeuty? Czy osoba nie będąca psychoterapeuta może być na takiej sesji? Czy to jest zgodne z zasadami, bo kompletnie tego nie wiem, a mam wielkie wątpliwości.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Psychologia Żałoba i strata

Czy mogło mieć to wpływ na późniejsze ataki?

Witam W dzieciństwie(5 lat) zachorowałem na świnkę. To był ostry przebieg z podejrzeniem zapalenia opon mózgowych. Od tamtej pory mam dziwne stany psychiczne (tak jak by ataki paniki). Zdarza się to zawsze przed snem, bardzo nieregularnie. Mogę... Witam W dzieciństwie(5 lat) zachorowałem na świnkę. To był ostry przebieg z podejrzeniem zapalenia opon mózgowych. Od tamtej pory mam dziwne stany psychiczne (tak jak by ataki paniki). Zdarza się to zawsze przed snem, bardzo nieregularnie. Mogę mieć 2-3ataki w ciągu miesiąca, tygodnia, roku lub co kilka lat. Zastanawiam się nad inna przyczyną, ale nic mi nie przychodzi do głowy. Dostałem wtedy zastrzyk z jakąś ciemna substancja,po którym miałem podobne objawy. Chciałbym się dowiedzieć co to mogło być i czy rzeczywiście mogło mieć to wpływ na późniejsze ataki? Proszę o odpowiedź, lub jakieś sugestie, przykłady.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz
Dotyczy: Neurologia Ataki paniki Świnka Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Czy powinnam pogodzić się z naszym rozstaniem?

Czy jest jeszcze szansa? Rozstałam się z chłopakiem. Wiem, że czuje się bardzo zraniony i zły z powodu sytuacji mimo, że chciał bardzo być ze mną w związku i walczyć. W samotności przemyślałam wszystko co robiłam źle uświadamiając sobie pewne... Czy jest jeszcze szansa? Rozstałam się z chłopakiem. Wiem, że czuje się bardzo zraniony i zły z powodu sytuacji mimo, że chciał bardzo być ze mną w związku i walczyć. W samotności przemyślałam wszystko co robiłam źle uświadamiając sobie pewne niezdrowe zachowanie. Skontaktowałam się z Nim, przyznając, że popełniłam błąd, okazując skruchę i chęć poprawy jeśli tylko da mi szansę. Odp "nie", telefon był 2 dni po rozstaniu. Czy jest coś co mogę zrobić aby upewnić się, że naprawdę nie chce ze mną być? Czy powinnam zaakceptować to wszystko?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Dotyczy: Uczucie samotności Psychologia Rozstanie
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy