Witam! Moja babcia przeszła za granicą operację usunięcia woreczka żółciowego i za wcześnie jej zdjęli rury odprowadzające płyn na zewnątrz. Teraz od ponad tygodnia zbiera się jej płyn na zewnątrz i wszystko moczy w łóżku i pogarsza się jej stan. Przechodziła w młodości kilka razy żółtaczkę i ma ogólnie słabą wątrobę, co teraz się pogarsza przez ten niekończący się wyciek. Ma 80 lat. W kraju, w którym przebywa nie można kupić leków, które przepisał jej lekarz, więc chciałam wysłać jej leki z Polski. Tamtejsi lekarze powiedzieli, by sprowadzić z zagranicy lek o nazwie coś podobnie do Antiastsid. Ale nie znalazłam takiego leku tutaj. Jaki lek byłby najlepszy, by jej podać, by zmniejszyć te wycieki i żeby to się mogło zagoić w miarę? Bardzo mi zależy na czasie i proszę o pomoc. Dziękuję.

Dzień dobry, zostałem pobity ostatnio w piątek, ból w okolicy brzucha i żeber straszny, do tego był krwotok wewnętrzny, z ust leciała mi krew. Do szpitala zgłosiłem się w dopiero w niedzielę, gdyż ból nie ustępował i był bardzo silny. W szpitalu od razu zrobiono mi tomograf i zostałem umieszczony na intensywnej terapii. 4 dnia pobytu na tym oddziale, zrobiono mi ponownie rezonans, przeniesiono na zwykły oddział. Przez cały czas dostawałem dożylnie antybiotyk i glukozę, każdego wieczoru gorączkowałem nadal i miałem silne bóle w ramionach podczas snu. 7 dnia wypisałem się na własną prośbę, ponieważ już nie gorączkowałem, a bóle mijały. Teraz jestem w domu i ból nadal jest przy oddychaniu czy wstawaniu, w ramionach dużo mniej. Nie wiem czy ona sie goi czy trzeba ją usunąć. Całe zdarzenie miało miejsce za granicą, a ja słabo rozumiem francuski. Proszę o jakieś wskazówki. Bóle brzucha minęły, ale podczas snu po upływie 2 tygodni nadal nie mogę przekręcić się na bok.

Witam! Mój mąż został zaatakowany i otrzymał trzy ciosy nożem w głowę. Największa rana to przecięcie języka, policzka, szyi, złamanie żuchwy. Został porażony nerw podjęzykowy. Przez to mąż ma sparaliżowaną lewą stronę języka, ale największy problem to bardzo słaby głos, jak u starszego człowieka (mąż ma 46 lat). Stało się to 7 miesięcy temu. Laryngolog powiedział, że nalewki się krzyżują i uszkodzona też została krtań. W badaniu kamerą u foniatry lekarz kazał mężowi wymawiać "y" i wtedy powiedział, że lewa strona nie rusza się w ogóle. Czy jest jakaś szansa na operację, by przywrócić głos? Mąż nie może krzyknąć, jest załamany. Często słyszy pytanie, ile poprzedniego dnia wypił, że tak mówi. Pracował jako taksówkarz, teraz jest to niemożliwe. Proszę o jakieś wskazówki, jak można mu pomóc. Z góry dziękuję za pomoc.

Witam, ok. 3 tyg. temu przeszłam operację ginekologiczną, w trakcie której dokonano pionowego cięcia brzucha. Po 13 dniach dokonano zdjęcia szwów, w trakcie którego okazało się że rana w dwóch miejscach się rozeszła, na długości i szerokości mniej więcej 1 cm, pomiędzy tymi rozejściami jest ok. 1,5 cm odcinek blizny. Od zdjęcia szwów minęły prawie dwa tygodnie, rany pozwolono mi myć pod prysznicem, polecono płukać octeniseptem oraz robić opatrunki z maścią betadine. Powierzchnie ran cały czas są wypełnione żółtą substancją, chociaż nic się z nich nie sączy. Lekarz na wczorajszej wizycie twierdził, że wszystko jest w porządku. Jednak dziś przy zmianie opatrunku zauważyłam na odcinku pomiędzy tymi dwiema ranami dwa poprzeczne, niewielkie pęknięcia, tworzące jakby dwie otwarte rany i zauważyłam również że ten odcinek blizny wygląda trochę inaczej, tak jakby był zarośnięty czymś w rodzaju błony. Obawiam się że cały ten odcinek pęknie i że w rezultacie powstanie jedna rana o kilkucentymetrowej długości. Proszę o informację jakie działania powinnam podjąć żeby ten stan nie uległ pogorszeniu. Wolny termin do lekarza mam dopiero za trzy dni. Na jakie czynności ze strony tego lekarza powinnam również nalegać? Dodam, że będzie to już trzeci lekarz, którego odwiedzam (nie mam możliwości pójść do tego który wykonywał operację), a już przekonałam się że każdy lekarz mówi co innego, chociażby odnośnie sposobów leczenia rany.

Witam! W ostatnich tygodniach mam problem z krwawieniem z nosa, występuje np. gdy poruszam w nosie lub się ostro wysmarkam i od razu zaczyna się krwawienie, które jest ciężkie do opanowania i trwa kilka minut zanim minie. Wcześniej tj. parę lat temu zdarzały mi się takie sytuacje, ale sporadycznie, teraz jest to codzienne. Z opowiadań mówiono mi, że powinienem mieć dokonany zabieg (wypalankę). Nie wiem czy się to tak nazywa. Proszę, co ja mam z tym zrobić.

Mój znajomy 10 dni temu skaleczył sobie kineskopem 2 palce prawej ręki. Ze swojego doświadczenia wie, że takie skaleczenia trudno się goją, podobnie jak w przypadku skaleczenia szkłem świetlówki. Zapewne jest to spowodowane zanieczyszczeniem rany luminoforem. Tak jest i tym razem. Ze skaleczeń najpierw sączyło się osocze, potem to zaschło i wygląda mniej więcej tak, jak pęknięty pęcherz po oparzeniu, takie żółte owrzodzenie. Albo jakby ktoś zgasił mu na palcu papierosa. Parę dni później na kciuku prawej ręki oraz górnej powierzchni lewej dłoni zrobiły się takie czerwone punkciki, później skóra zaczęła pękać, znów sączyło się osocze, a potem zaschło i znów zrobiły się takie owrzodzenia, wyglądają identycznie, jak te po skaleczeniu. Tak jakby ten pył luminoforu wniknął w jakieś mikrourazy na rękach i spowodował taki sam efekt. Te rany bardzo bolą, zwłaszcza rano, ból promieniuje na całe przedramię. Wizyta u lekarza jest niemożliwa, bo znajomy jest osobą nieubezpieczoną. Proszę o odpowiedź, jakie środki zastosować, żeby przyspieszyć gojenie. Dodam, że mam możliwość zakupu także leków dostępnych tylko na receptę.

Mam problem: moja mama (jutro ma 83 lata) 12 lipca 2012 po ciężkim zawale serca dostała 3 stendy w EutroMedic w Katowicach, które mimo rehabilitacji na ul. Ceglanej- 24 dni i sanatorium w Ustroniu - 21 dni, były zapchane już 12 października. Natychmiast przewieziono mamę do Krakowa, gdzie 13 zrobiono operację i założono 3 bypassy. Parę dni po operacji przewróciła się w łazience. Rana jeszcze nie zagojona, a już 22 października przewieziono ją do Szpitala Rehabilitacyjnego w Rabce. Cały czas ma bóle i męczący kaszel, na dodatek zrobiły się odleżyny. Ja nie mieszkam w Polsce, a córka moja, która zaczęła się opiekować moją mamą, mieszka w Wieluniu - z mamą miałyśmy kontakt telefoniczny, z pielęgniarkami i lekarzami również - niby wszystko jest dobrze jak po takiej operacji i w tym wieku (?).10 listopada córka odebrała mamę do domu samochodem (Rabka-Wieluń). W domu mama bardzo źle się czuła i nie mogła spać tak też w pierwszych dniach tygodnia była u lekarza domowego, dostała środki na kaszel i środki opatrunkowe, bo rana po operacji jeszcze się nie zagoiła! Muszę jeszcze dodać, że mama ma cukrzycę typu 2. 19 listopada kolejna wizyta lekarska - pogorszenie stanu zdrowia, konieczna konsultacja kardiologiczna. 20.11.12 wizyta w EuroMedic w Katowicach, tam z rany brzucha wyciekło mnóstwo ropy i krwi, założono opatrunek i skierowano do Krakowa na kolejną operację - klatka piersiowa nie zrośnięta. Córka zawiozła mamę do Krakowa, po 6 godzinach czekania nie przyjęto mamy, ponieważ lek jaki podawano w Rabce i zalecano dalej przy takich komplikacjach trzeba odstawić na 10 dni, potem ma się zgłosić. Wieluń - Katowice - Kraków - Wieluń samochodem osobowym z niezrośniętymi żebrami, krwawiącą raną w brzuchu późno w nocy przyjechały do domu. Odstawiły lek, rana zaczęła się zarastać, ale bóle są nadal i nasilający się kaszel. 23 listopada wieczorem córka wezwała pogotowie, które zabrało mamę do szpitala w Wieluniu. Zapalenie płuc. Leczenie przebiega powoli. Co mamy zrobić? Czy przeczekanie Świąt i Nowego Roku w domu (rodzinna atmosfera podniesie mamę na duchu i chyba zdrowotnie), czy jak najszybciej po szpitalu w Wieluniu jechać do Krakowa na kolejną operację? Serce nam się kraje jak bardzo musi moja mama cierpieć. Ja za tydzień będę przy niej, mogę ją pielęgnować do połowy stycznia. Proszę nam poradzić, co mamy zrobić?

Panie Doktorze! Ok. 3 miesięcy temu moja mama (47 lat) doznała upadku i silnie uderzyła się w łokieć. Przez pierwszych kilka dniu w tym miejscu utrzymywała się opuchlizna, a staw łokciowy bolał mamę przy każdym ruchu. Następnie opuchlizna zeszła, ból także ustąpił, a ręka zgina się i prostuje bez żadnych oporów. Od tej pory ból pojawia się tylko przy dotyku łokcia. Mama nie może się na nim opierać, mocniej uściskać itd. Niepokojące są jednak zmiany, które dały się wyczuć zaraz po ustąpieniu opuchlizny i które utrzymują się do dzisiaj - zmiany te wyczuwalne są gdy ręka jest wyprostowana - w obrębie wyrostka łokciowego znajduje się płyn - w którym pływają jakieś twarde ziarnistości - jakby odłamki chrzęstno kostne, albo kostne. Zwłaszcza jeden odłamek jest wyraźnie wyczuwalny - ma kilka (ok 3-4) mm średnicy. W samym wyrostku łokciowym (gdy ręka jest wyprostowana) da się wyczuć głęboki i dł. na ok. 6 mm rowek.

Obecnie mama przebywa w Stanach Zjednoczonych i nie ma wykupionego ubezpieczenia zdrowotnego - dlatego wolałaby uniknąć wizyty u lekarza ze względu na wysokie koszty. Czy mógłby nam Doktor doradzić co możemy zrobić w tej sytuacji? Czy można zostawić łokieć samemu sobie i liczyć, że sam się zregeneruje (ostatecznie problem nie jest zanadto uciążliwy - ręką zgina się, prostuje i nie boli) albo czy można zastosować jakieś leczenie farmakologiczne. Jeśli tak - czy mógłby Doktor polecić jakiś lek, który można nabyć bez recepty i który jest dostępny na terenie USA?

Moja mama podczas pobytu w szpitalu potknęła się i skaleczyła w kostkę stawu skokowego. Był luty 2012, obecnie (grudzień 2012) ma czarną ranę ze strupem średnicy ok. 8 mm i obrzęk całej stopy z rumieniem o średnicy 5-6 cm. Rana jest bolesna a wizyty lekarskie niczym nie skutkują. Ostatnio od lekarza hematologa ma przepisany Interferon. Podczas ostatniej wizyty u doktora n. med. (druga wizyta okazało się że jest to martwica skóry powstała w wyniku zakażenia we wspomnianym szpitalu. Mama choruje na nadpłytkowość i dnę moczanową, cukier w normie. Proszę o pomoc, boję się, że dalej "leczona" przez specjalistów z Płocka rana spowoduje powikłania i w konsekwencji bardzo poważne reperkusje.

Po zabiegu usunięcia pieprzyka w zagłębieniu górnej części uda doszło do rozejścia się szwów, a co za tym idzie do trudności z gojeniem rany (rana goi się przez ziarninowanie). Lekarz kazał mi wymieniać opatrunki i czekać aż się "samo zagoi". Niestety nie potrafię określić czy wystąpiła już poprawa, do tegoż lekarza nie pójdę, gdyż nie jest osobą godną zaufania, kompetentną (pieprzyk usunął bez mojej zgody przy okazji, leczenie miało objąć wyłącznie usunięcie narośli, która zagoiła się natychmiast). Jestem w 6 miesiącu ciąży, nie mogę przyjmować leków (z tego co wiem), aby to gojenie przyspieszyć. Przez 2 pierwsze tygodnie stosowałam opatrunki nasączone octeniseptem, zmieniałam je 2 razy na dobę (tak zalecił lekarz). Po wizycie kontrolnej zalecił stałe nasączanie opatrunku i utrzymywanie wilgotności rany - zauważyłam w ranie coś narastającego, delikatnego w kolorze jasnożółtym, nie była to ropa. Jeśli opatrunek wysechł, to powierzchnia ta przyklejała się do opatrunku i proces zaczynał się od nowa. Od 3 dni za radą znajomej stosuję opatrunki hydrożelowe, zauważyłam pod nimi narastanie delikatnej, różowej powierzchni, jakby płatków. Proszę o pomoc w ustaleniu czy proces gojenia rany przebiega prawidłowo, a jeśli nie to jak powinien on przebiegać - jakie są etapy. jak długo kontynuować plastry żelowe, co będzie oznaką wyleczenia rany, zarośnięcia jej, jak dalej dbać o to miejsce (podatne na otarcia, muszę chodzić okrakiem). P. O.

2 miesiące temu miałam operację cieśni. Ręka boli i w okolicy szwów, jest bardzo twarde miejsce i bolesne. Środkowy palec nie ma czucia i jak go zginam to boli w okolicy szwów. Jeden z lekarzy powiedział, że prawdopodobnie mam wrośnięcie nerwu pośrodkowego w bliznę i muszę wrócić do lekarza, który robił operację. Czy mi to samo przejdzie czy będę musiała mieć ciętą rękę?

Witam, chciałam zapytać o możliwe przyczyny krwawienia z nosa u mojego chłopaka. Od 4 dni co rano leci mu krew, przez 5 min próbuje to zatrzymać. Do tego popołudniami bardzo mocno boli go głowa. Tak silny to ból, że nawet on zagorzały przeciwnik leków, których unika jak ognia, w ogóle nic nie chce brać- teraz sięga po tabletki przeciwbólowe, czego nigdy wcześniej nie robił i wytrzymywał bez nich. To młody silny chłopak, 22 lata, w zeszłym tyg. był oddać nawet krew i wyniki krwi były bardzo dobre. Bez problemu mu ja pobrali. Nie mogę go namówić na wyjście do lekarza, on to tłumaczy zmęczeniem w weekend bo intensywnie się uczył- jednak to było 3 dni temu;/ Może jeżeli zobaczy fachową wypowiedź i ryzyko jakie wiąże się z takimi objawami. Czekam na odpowiedź natalia.w87@wp.pl