Od pewnego czasu przestaję akceptować to, jak wyglądam, zaczęło się to wtedy, gdy ledwo zmieściłam się w spodnie kupione przed rokiem. Mam 15 lat, ważę 60 kg przy wzroście 164 cm. Brzucha nie mam dużego, wręcz nawet dziewczyny chwalą to, jak mam zbudowany brzuch, lecz moją udręką są boczki i uda. Od prawie 9 lat gram w tenisa i moje nogi są umięśnione, ale zauważyłam, że tłuszcz też jest (wymiar uda to ok. 55 cm w obw.). W szkole chodzę regularnie na WF (4 x 45 min), a na tenisa 2-3 razy w tygodniu. Niestety jest u mnie jeszcze jeden problem. Często jem dużo i podjadam. Na śniadanie zawsze coś zjem i wypiję coś ciepłego (zazwyczaj kakao). Moje posiłki są nieregularne i częstsze niż powinny być. Ostatnio staram się nie jeść 3 godziny przed snem, ale i to nie pomaga. Od 2 tygodni nie jem słodyczy, ale to również nie pomogło, wręcz przeciwnie, czuję się grubsza. Chciałabym schudnąć minimum 5-7 kg. Wiem, że aby schudnąć zdrowo, potrzebuję czasu. Chciałabym schudnąć te 5-7 kg do początku czerwca, lecz gdyby udało się wcześniej, byłabym szczęśliwsza. Czy można temu jakoś zaradzić i schudnąć te parę kilogramów. Proszę o pomoc. Z góry dziękuję.

Od zawsze byłam grubasem - gruby bobas, który wszystko pochłaniał, potem w wieku 5, 6 lat trochę schudłam, ale gdy zaczęłam dojrzewać (11 lat) znowu utyłam i mama zabrała mnie do lekarza. Ten dał mi jadłospis jakiegoś innego dzieciaka. Mama bardzo pilnowała, bym jadła dokładnie to, co było zalecone, ale nie chudłam i po 3 miesiacach kurację przerwałyśmy. Do tego doszły problemy z wypróżnianiem (mniej więcej co 2, 3 tygodnie) i wieku 13 lat nosiłam rozmiar 46. Kolejna wizyta u lekarza i tym razem trafiłam do szpitala. Zrobiono mnóstwo badań, przez 2 tygodnie miałam głodówkę i 2 razy dziennie lewatywę. Co prawda schudłam 14 kilogramów, lecz nie byłam w stanie sama chodzić, byłam zbyt osłabiona. Oczywśicie wrócilam do dawnej wagi ok. 76 kg przy wzroście 170 cm i dałam sobie z tym odchudzaniem spokój. W wieku 17 lat schudlam nie wiadomo dlaczego do 70 kg i tak było do pierwszej ciąży, w której utyłam i przy porodzie ważyłam 98 kg. Po porodzie schudłam do 85 i tak zostało. Po trzech latach schudłam ponownie i ważylam 60 kg (ciężka praca i mało posiłków: 2 dziennie, do tego 3 poronienia). Kolejna ciąża, w której uważałam na to, ile jem i utyłam do 85 kg. Dziecko urodziłam 9 miesiecy temu i dalej ważę tyle, co po pordzie ok. 80 kg. Nie wiem, co robić, bo gdy stosuję diety i np. ograniczam jedzenie mdli mnie strasznie i przechodzi, kiedy napełnię żołądek. Bardzo chciałabym schudnąć, ale nie wiem jak. Teraz nie pracuję, jedyny ruch, jaki mam, to sprzątanie i spacery z dziećmi. Wiem, że to za mało, ale nie mam czasu na nic innego. Próbowałam diety z samych warzyw, ale zaczęłam wymiotować (sama woda, bo nic w żołądku nie bylo). W maju jedziemy na komunię i do tego czasu muszę wyglądać normalnie. Zastanawiałam się nawet czy np. bulimia nie byłaby dla mnie rozwiązaniem. Wiem, że to chore, ale nie mam już pojęcia, co robić. Proszę o pomoc.

Witam, mam na imię Olga. Mam 15 lat, ważę 67 kg i mam 169 cm wzrostu. Biorę leki na astmę, przez co mam skłonność do tycia. Zależy mi na tym, żeby schudnąć ok. 7 kg do wakacji. Codziennie uprawiam sport, jem raczej mało, ale nie wiem, jakie produkt dobierać, aby dzienne zapotrzebowanie na produkty spożywcze było poprawne. Z góry dziękuję.

Jestem Klaudia, mam 15 lat, wzrost 164 i ważę 60 kg. Kiedyś nie zwracałam na to uwagi ale ostatnio zaczęłam się martwić że jestem za gruba. W szkole jest dużo dziewczyn które są dużo chudsze ode mnie i to mnie martwi że niedługo zacznę wyraźnie od nich odstawać i nie chciała bym by kiedyś z tego powodu mi dokuczano. To fakt że potrafię dużo zjeść, lubię tez słodycze i piję dużo soków typu Pysio. Ostatnio tez zwróciłam uwagę na fakt że mój tato jest chory na cukrzycę typy 2 i boję się że mogę tez zachorować na to. W jaki sposób mogła bym schudnąć? Chciała bym schudnąć do wakacji. I jak uniknąć zachorowania na cukrzycę?