Mam 17 lat, 177 cm wzrostu, ważę na dzień dzisiejszy 65 kg. Może zacznę od początku. Moja sytuacja jest dość skomplikowana i pomimo prób nie umiem sobie sama z tym poradzić. Jako mała dziewczynka, rzecz jasna, byłam szczupła, choć zjadałam nieprzyzwoite ilości jedzenia, bo wciąż rosłam i rosłam. W końcu jednak ten proces się zatrzymał. W 5 klasie podstawówki co tydzień lądowałam w Macdonaldzie, no i z chudziny stałam się całkiem sobie przy kości nastolatką. Początkowo nie przeszkadzało mi to ani trochę, potem jednak ktoś zwrócił mi uwagę i nawet nie pamiętam jak, ale przez wakacje sporo zrzuciłam. Jednak od tego czasu bacznie się sobie przyglądałam. Może zbyt się tym zapatrywaniem w lustro przejęłam.

W 2 gimnazjum przestałam jeść. Podobno miałam anoreksję, choć moja waga, mało którą anorektyczkę by usatysfakcjonowała. Ważyłam wówczas około 54 kg. Oczywiście stosowałam środki przeczyszczające, nawet kilka razy w tygodniu. Rodzice się zorientowali i rzekomo zostałam cudownie wyleczona. Fakt utyłam - do 78 kg, potem oczywiście schudłam i od tego czasu tak się męczę. Albo nie jem nic, albo jem za dużo! Potrafię przez kilka dni pod rząd najeść się wodą i plastrem szynki, aż w końcu pękam i pochłaniam na raz ponad 1000 kcal. Próbowałam zabrać się za "zdrowe odżywianie". Jadłam grzecznie co 3 godziny, trzymałam się 1100 kcal i co? i po tygodniu zamiast schudnąć przybyło mi 1,5 kg... Załamałam się rzecz jasna i wróciłam do starych nawyków - albo nic, albo za dużo. Jednak nie przynosi to upragnionych efektów.

Czuję się źle psychicznie, fizycznie. Nie oczekuję cudów. Chcę zgubić góra 5 kg! Chociaż 3 kg już by było dobrze i żyć jak każdy normalny człowiek, jeść i nie martwić się, że zaraz będzie 2 kg więcej! Czy to normalne, że nie jem nic, a potem dopiero o 14 zjem obiad (1/2 worka kaszy gryczanej, kawałek mięsa, surówka, parę frytek) i waga rośnie o 2,5 kg?! A takie coś przeżyłam dokładnie wczoraj! Niszczy to mnie i nie daje mi spać. Bardzo, bardzo proszę o pomoc, bo już nie wiem, co robić i jak swój organizm uzdrowić. Wiem, że bardzo w nim namieszałam, ale chcę to naprawić!

Od pewnego czasu przestaję akceptować to, jak wyglądam, zaczęło się to wtedy, gdy ledwo zmieściłam się w spodnie kupione przed rokiem. Mam 15 lat, ważę 60 kg przy wzroście 164 cm. Brzucha nie mam dużego, wręcz nawet dziewczyny chwalą to, jak mam zbudowany brzuch, lecz moją udręką są boczki i uda. Od prawie 9 lat gram w tenisa i moje nogi są umięśnione, ale zauważyłam, że tłuszcz też jest (wymiar uda to ok. 55 cm w obw.). W szkole chodzę regularnie na WF (4 x 45 min), a na tenisa 2-3 razy w tygodniu. Niestety jest u mnie jeszcze jeden problem. Często jem dużo i podjadam. Na śniadanie zawsze coś zjem i wypiję coś ciepłego (zazwyczaj kakao). Moje posiłki są nieregularne i częstsze niż powinny być. Ostatnio staram się nie jeść 3 godziny przed snem, ale i to nie pomaga. Od 2 tygodni nie jem słodyczy, ale to również nie pomogło, wręcz przeciwnie, czuję się grubsza. Chciałabym schudnąć minimum 5-7 kg. Wiem, że aby schudnąć zdrowo, potrzebuję czasu. Chciałabym schudnąć te 5-7 kg do początku czerwca, lecz gdyby udało się wcześniej, byłabym szczęśliwsza. Czy można temu jakoś zaradzić i schudnąć te parę kilogramów. Proszę o pomoc. Z góry dziękuję.

Witam stosuję dietę Dukana 2 miesiące. Waga naglę mi stanęła w miejscu, co się okazało byłam niedoinformowana i dosyć często jadłam żółtka jajek, otręby w większej ilości, do wody dodawałam cytrynę oraz zdarzało mi się w sałatce wyjadać oliwki, których jak już przeczytałam książkę okazało się, że są zakazane również. Czy w takim wypadku powinnam wrócić i powtórzyć pierwszą fazę, by dieta miała lepsze efekty? Chcę schudnąć jeszczę minimum 10 kilo. Bardzo proszę o profesjonalną poradę.

Nie wiem co jest u mnie przyczyną IBS. Pierwsze objawy pojawiły się po zażywaniu hormonów i antybiotyków podczas starania się o dziecko metodą in vitro. Objawy wtedy wskazywały na refluks. Idąc do lekarza pierwszego kontaktu otrzymałam lek, po którym się zaczął już ewidentny IBS, wymiotowałam i nie mogłam nic już jeść nawet pić wody, a w brzuchu okropnie burczało. Schudłam w ciągu 2 tygodni 10 kg. Dostałam lek T***, po którym tylko burczenie w brzuchu ustało, jednak miałam okropne bóle podczas jedzenia stałych pokarmów. Mogłam jeść tylko przecierowe, bardzo rozwodnione zupki i pić siemię lniane. Trwało to około 7 m-cy. Po tym czasie wprowadziłam do diety rumianek i koper około 0,5 litra dziennie i w ciągu 2 tygodni zaczęłam jeść normalne nieprzecierowe dietetyczne posiłki. Dietę ustalam zawsze patrząc na to, jaki owoc,warzywo czy mięso ma minerały czy witaminy. Odstawiłam jakiś miesiąc temu T***, bo nie działał (powodował zaparcia) i piję tylko rumianek z koprem. Niestety mam problem z morfologią, lekarz stwierdził, że mam za mało żelaza, witaminy B i kwasu foliowego. Przepisał mi leki. I tutaj zaczyna się problem, moje jelita nie są chyba w stanie trawić żadnych tabletek syropów i innej chemii. Dostaję okropnych bóli nawet po Espumisanie, który mój lekarz twierdził, że nie zaszkodzi. Mogę tylko jeść probiotyki typu beneflora, lacidofil, colon C itp. Co mam robić, czy są może jakieś bakterie, które umożliwiają wchłanianie żelaza? A może powinnam jeść wątrobę gotowaną z kiszoną kapustą 3 razy dziennie i nic więcej? Proszę o pomoc.

Od zawsze byłam grubasem - gruby bobas, który wszystko pochłaniał, potem w wieku 5, 6 lat trochę schudłam, ale gdy zaczęłam dojrzewać (11 lat) znowu utyłam i mama zabrała mnie do lekarza. Ten dał mi jadłospis jakiegoś innego dzieciaka. Mama bardzo pilnowała, bym jadła dokładnie to, co było zalecone, ale nie chudłam i po 3 miesiacach kurację przerwałyśmy. Do tego doszły problemy z wypróżnianiem (mniej więcej co 2, 3 tygodnie) i wieku 13 lat nosiłam rozmiar 46. Kolejna wizyta u lekarza i tym razem trafiłam do szpitala. Zrobiono mnóstwo badań, przez 2 tygodnie miałam głodówkę i 2 razy dziennie lewatywę. Co prawda schudłam 14 kilogramów, lecz nie byłam w stanie sama chodzić, byłam zbyt osłabiona. Oczywśicie wrócilam do dawnej wagi ok. 76 kg przy wzroście 170 cm i dałam sobie z tym odchudzaniem spokój. W wieku 17 lat schudlam nie wiadomo dlaczego do 70 kg i tak było do pierwszej ciąży, w której utyłam i przy porodzie ważyłam 98 kg. Po porodzie schudłam do 85 i tak zostało. Po trzech latach schudłam ponownie i ważylam 60 kg (ciężka praca i mało posiłków: 2 dziennie, do tego 3 poronienia). Kolejna ciąża, w której uważałam na to, ile jem i utyłam do 85 kg. Dziecko urodziłam 9 miesiecy temu i dalej ważę tyle, co po pordzie ok. 80 kg. Nie wiem, co robić, bo gdy stosuję diety i np. ograniczam jedzenie mdli mnie strasznie i przechodzi, kiedy napełnię żołądek. Bardzo chciałabym schudnąć, ale nie wiem jak. Teraz nie pracuję, jedyny ruch, jaki mam, to sprzątanie i spacery z dziećmi. Wiem, że to za mało, ale nie mam czasu na nic innego. Próbowałam diety z samych warzyw, ale zaczęłam wymiotować (sama woda, bo nic w żołądku nie bylo). W maju jedziemy na komunię i do tego czasu muszę wyglądać normalnie. Zastanawiałam się nawet czy np. bulimia nie byłaby dla mnie rozwiązaniem. Wiem, że to chore, ale nie mam już pojęcia, co robić. Proszę o pomoc.

Jestem osobą niepełnosprawną. Chciałbym mieć więcej masy mięśniowej. Ćwiczę na siłowni dwa razy w tygodniu z trenerem oraz samodzielnie w domu ćwiczenia usprawniające. Mam pytanie: co powinienem jeść, aby moje ciało się wzmacniało i bym miał siły do ćwiczeń. Proszę o pomoc w ustaleniu menu, które pomoże w moim dziennym wysiłku. Ważę 60 kg, mam 166 cm i 25 lat.

Mam 171 cm wzrostu i ważę 70,5 kg. 3 lata temu schudłam, ćwicząc i całkowicie zmieniając sposób żywienia, z 85 kg do 68 kg. Niestety, moja waga od 3 lat waha się w granicach 68-71 kg Nie wiem, co mam jeść, bo niskokaloryczna dieta niełączenia przestała skutkować. Nie mam problemu z trzymaniem diety, mam silną wolę. Jedynie po zmianie pracy nie mam już czasu ani siły na ćwiczenia. Jaką dietę powinnam zastosować, aby schudnąć do 60-62 kg???

Witam, mam na imię Olga. Mam 15 lat, ważę 67 kg i mam 169 cm wzrostu. Biorę leki na astmę, przez co mam skłonność do tycia. Zależy mi na tym, żeby schudnąć ok. 7 kg do wakacji. Codziennie uprawiam sport, jem raczej mało, ale nie wiem, jakie produkt dobierać, aby dzienne zapotrzebowanie na produkty spożywcze było poprawne. Z góry dziękuję.

Mam 27 lat, 171 cm wzrostu i 73 kg wagi. Dietetyk na specjalnej wadze zmierzył mi 0,3 kg tłuszczu ponad normę i aż 12 litrów wody ponad normę. Niestety zadaniem tego dietetyka było sprzedanie suplementów diety z ich sklepu, a nie pomoc mi. Wcale nie próbowałbym walczyć z taką wagą, gdyby moja budowa ciała nie była aż tak bardzo nieproporcjonalna. Mam bardzo dobrze widoczne mięśnie klatki piersiowej i brzucha, ale problem zaczyna się od bioder w dół. Mam tak grube pośladki, uda i łydki, że nie mogę znaleźć dla siebie odpowiednich spodni (niektóre zatrzymują się już na łydkach!). Kiedyś ważyłem 79 kg i bez problemu w 2 miesiące osiągnąłem wagę 73 kg, ale na tym się skończyło. Pozbycie się oponki z brzucha przyszło mi z wielką łatwością, ale na uda i pośladki nie znalazłem sposobu. Jest to tym bardziej dziwne, że prowadzę bardzo zdrowy tryb życia. Nie jem wieczorami, unikam: słodyczy, jedzenia fast foodów, chipsów, sosów, mięsa innego niż kurczak, potraw smażonych, tłuszczów, nie solę dużo, piję dużo wody, posiłki przyjmuję w racjonalnych ilościach 4-5 razy dziennie. Jem dużo: warzyw i owoców, jogurtów, serków, sałatek. Dodatkowo chodzę na siłownię, basen, wspinaczkę, treningi i mecze piłkarskie. Na siłowni ćwiczę 3-4 razy tygodniowo, treningi cardio. Ponadto jogging, czasami nawet 50 km tygodniowo. Mam jedynie słabość do kawy (3-4 dziennie) oraz piwa (1-2 dziennie). Zacząłem się domyślać, że problem musi tkwić gdzieś głębiej, może powinienem zrobić sobie jakieś badania. Może wskazówkami będzie to, że bardzo często sikam, niemalże od razu po tym, kiedy coś wypiję. Mam również nabrzmiałe palce u rąk i stóp i czasami odczuwam, jakby mi spuchły. Być może mam jakieś problemy z krwiobiegiem - noszę buty rozmiar za duże, aby mieć prawidłowe krążenie w stopach a na nartach nie mogę jeździć właśnie z tego powodu. Genetyczne w mojej rodzinie są hemoroidy i ja sam też już się leczyłem. Zaczynam wątpić, że moją dietę można tak dopracować, abym zrzucił jeszcze 8 kg. W internecie spotkałem już podobne problemy, ale nie widziałem rozwiązań. Z chęcią się podzielę swoimi wynikami, jeśli tylko otrzymam jakąś radę. Bardzo proszę o jakieś wskazówki.