Witam. Mam 26 lat, od kiedy pamiętam miałam problemy z nadwagą. Mniej więcej co 5-6 lat chudnę ok. 20 kg, po czym znów wracam do wagi 90-100 kg (mam 178 cm wzrostu). Aktualnie jestem w fazie nadwagi (90 kg) i staram się znów schudnąć. Od kilku miesięcy pomagam sobie herbatkami ułatwiającymi trawienie (nie przeczyszczającymi) oraz wymiotami. Nie wymiotuję po każdym posiłku, tylko po takim, który po zastanowieniu uznam za niedietetyczny. Nie mam tzw. napadów obżarstwa, o których czytam w każdym opisie bulimii. Nie zjadam wszystkiego, co w zasięgu wzroku. Wymiotuję np. po zbyt dużej ilości spożytego posiłku lub kiedy po posiłku czuję nieprzyjemne uczucie nadmiernej sytości. Czy to może być początek bulimii? Czy jeśli nie przestanę wymiotować, mogę stracić nad tym kontrolę? Pozdrawiam.

Mam 46 lat, 170 cm i 66 kg. Niby nie jest źle, ale gdy uwzględnić, że 03.01.2011 ważyłam 62kg, 05.03 ważę 64,9kg a 06.03 już 66,3kg (ważę się przed śniadaniem) to już można zrozumieć moją rozpacz. Wiem, że błędem są nieregularne posiłki (wstaję o różnych godzinach, niebawem potem jem śniadania, ale nie wytrzymuję dłuższych przerw niż 1-2 godz). Bardzo lubię owoce (zimą gł. jabłka, grejpfruty) i warzywa, ryby, nabiał, razowe pieczywo, kasze. Staram się urozmaicać dietę ale wciąż tyję... pogubiłam się i nie ufam już swojej intuicji ani wiedzy w tej dziedzinie Nie jadam batoników, chipsów, nie pijam piwa (sporadycznie lampka wina), rzadko jadam schabowe, pizzę. To tycie zabiera mi radość życia, wciąż myślę to mogę zjeść, czego nie, kiedy i ile ... dręczę siebie i najbliższych ... to takie bolesne. Błagam pomóżcie mi stworzyć zdrowy dla mnie jadłospis, przepisy (w internecie znajduję ogólniki) i wrócić do wagi 60kg.

Witam, mam 30 lat , 165 wzrostu i 68 kg wagi. Jestem po czterech ciążach , z których 3 skończyły się cesarskim cieciem - pierwsze było w maju 2007, kolejne lutym 2009 i ostatnie w wrzesień 2010. Moim ogromnym problemem jest ogromny brzuch zaczynający się zaraz pod piersiami, wiele osób myśli,że jestem w ciąży. Co prawda przed pierwszą ciążą ważyłam 55 kg i przytyłam w niej 18 kg, a przy następnych przytyłam po 10 kg to nigdy nie udało mi się wrócić do tamtej wagi i brzucha! Jest to dla mnie bardzo duży problem,gdyż nie myślę o niczym innym - tylko jak się go pozbyć,czy kiedyś to mi się uda? Cierpi też na tym moja rodzina bo nie umiem się cieszyć - nie jestem szczęśliwa - widzę się jako beznadziejną osobę (obrzydliwego grubasa)! Najbardziej boli to,że w mojej rodzinie nie ma osób otyłych, wszystkie moje kuzynki, które mają dzieci (trzy są po cięciach cesarskich) są tak chude (zero brzucha), że na sam ich widok płakać mi się chce) - dlaczego? Ja jedna taka jestem? Nie karmię  piersią! Jeśli chodzi o mój sposób odżywiania nie jest za pewno najlepszy! Jem dużo ryb, nabiału bez tłuszczowego, drobiu, jaj, warzyw, brązowego ryżu - nie jem makaronów, ziemniaków, jasnego chleba. Piję tylko herbatę (bez cukru), albo herbatki ziołowe, wodę mineralną - nie piję napojów gazowanych ani soków, nie mogę sobie odmówić słodyczy muszę coś zjeść! Stosowałam dietę Dukana, ale przeszłam tylko pierwszą fazę i to był mój błąd co prawda schudłam na niej do 61,80 kg, ale potem przybrałam na wadze jeszcze więcej! Jeśli chodzi o ćwiczenia to tylko brzuszki, bo na tyle mam siły po całym dniu, niedługo zaczną jeździć na rowerku stacjonarnym bo właśnie go zamówiłam! Proszę o pomoc! Chcę znowu cieszyć się życiem (chciałabym schudnąć 10 kg)! Dziękuję i pozdrawiam.