Witam! Mam 20 lat. Zdecydowałam się napisać, bo uważam, że mam problem i nie wiem jak go rozwiązać. Zawsze byłam szczupła, miałam przemianę materii, która pozwalała mi jeść wszystko i nigdy nie musiałam martwić się o figurę. Koleżanki mówiły mi „ta to ma dobrze, na niej wszystko świetnie leży”. Nie przywiązywałam do tego uwagi, bo było mi dobrze. Aż do kwietnia 2010 roku, kiedy zdecydowałam się na branie tabletek antykoncepcyjnych. Od tego czasu non stop jadłam i tym samym tyłam. Kiedy stanęłam na wagę w sierpniu 2010 roku pokazała 62 kg przy moim wzroście 170. Wszyscy mówili mi, jak bardzo przytyłam, nie mieściłam się w spodnie, a z tyłu wystawały mi 2 bułeczki tłuszczyku, nie mówiąc już o nogach i pupie. Dopiero mama kazała mi się wziąć za siebie.

Pod koniec września odstawiłam tabletki. Średnio od października zaczęłam ćwiczyć, zapisałam się na fitness, ograniczyłam słodycze i rzeczywiście schudłam do 55 kg, ale po drodze nabawiłam się obsesji. Zaczęłam czytać w internecie mnóstwo artykułów na temat zdrowego żywienia, diet, ćwiczeń itp. Teraz po prostu dzień wcześniej zastanawiam się, co mam zjeść, żeby nie przytyć. Boję się wrócić do poprzedniego stanu, bo nie wiem, czy tabletki nie rozregulowały mi przemiany materii. Nie miesiączkuję od 5 miesięcy. Nie wiem, czy to przez to, że nie biorę tabletek, czy przez to, że intensywnie się odchudzałam.

Teraz codziennie patrzę na zawartość tłuszczu, kalorii i cukrów w posiłkach, wybieram te najlżejsze, nie jem tego, na co tak naprawdę mam ochotę. Strasznie chciałabym jeść słodycze jak kiedyś, jednak bardzo boję się tego powrotu do strasznej wagi. Najgorsze jest to, że przeczytałam, że najlepiej jeść co 3-4 godziny, a ja czasem po 2 jestem głodna i czasami tak przeciągam ten głód do 4 godzin, żeby nie za szybko jeść. Nie objadam się, odstawiłam ziemniaki, kasze, ryż, nie jem prawie warzyw. Codziennie zjadam owsiankę, jabłko, kefiry i jogurty, ale wszystko co lekkie. Mając na coś ochotę, najpierw spojrzę na etykietkę o zawartości tłuszczu i kalorii, a dopiero potem zastanowię się, czy to zjeść. Tak samo chodzę z zegarkiem w ręku, czy oby nie za szybko zjem kolejny posiłek.

Przymuszam się do ćwiczeń trwających około godziny, żeby wszystko spalić, czasami już nawet mi się nie chcę, ale mam wizję, że jeśli nie poćwiczę, to nie spalę tego, co zjadłam. Bardzo proszę o pomoc, jestem już tym zmęczona i rozdrażniona. Pozdrawiam.

Mam 14 lat, 155 cm wzrostu i ważę 51 kg. Jeszcze niedawno ważyłam 63 kg. Postanowiłam schudnąć. W przeciągu miesiąca schudłam 12 kg. Nadal uważam, że jestem gruba. Chciałabym ważyć 40 kg albo nawet 35 kg. Ograniczyłam jedzenie: dziś zjadłam kawałek piersi z kurczaka i malutki kawałek bułki serowej. Poczęstowała mnie nią w szkole koleżanka, zjadłam, choć miałam wyrzuty sumienia i bałam się, że przytyję. Za karę ćwiczyłam przez godzinę. Układam plany żywnościowe na następne dni. Liczę kalorie. Staram się nie przekraczać 200 kcal. Mówię mamie, że jadłam w szkole, choć tak naprawdę nie zaglądam do stołówki. Kręci mi się w głowie, często boli mnie głowa i koleżanki w szkole powiedziały mi, że jestem trochę blada. Od czasu do czasu stosuję środki przeczyszczające. Myślę, czego nie zjem w domu. Na jednej stronie internetowej wyszło mi 57/60 punktów i wyszło, że mam objawy anoreksji albo występują takie symptomy. Czy to prawda?

Witam! Zastanawiam się nad tym, czy moja waga jest odpowiednia. Ważę 45 kg, ta waga waha się codziennie między 45/47, jakiś miesiąc temu wynosiła ona 55 kg, mam 20 lat, 162 cm wzrostu. Cierpię na depresję i fobię społeczną, z miesiączkowaniem wszystko w porządku, jedynie mam problemy z zasypianiem, podczas dnia jestem osłabiona, zniechęcona do wszystkiego, natomiast w nocy tryskam energią, nie mogę usiedzieć w jednym miejscu. Proszę o odpowiedź.

Witam.

Zwracam się z pytaniem który dotyczy Mojej mamy. Nie jest ona fanką takich portali, ale bardzo chce schudnąć. Postanowiłam, że to ja jej w tym pomogę. Mianowicie Moja mama ma 41 lat, 170 cm wzrostu i wazy 75 kg. Jak dla Mnie oczywiście wygląda zniewalająco ; ) lecz bardzo pragnie schudnąć. Urodziła dwójkę dzieci więc pewnie dlatego tak właśnie wygląda, lecz chciałabym aby wyglądała jeszcze piękniej. Moja mama pracuje, nie jest praca siedząca, prowadzi aktyny tryb życia. Kilka lat temu schudła 10 kg przez głodówkę, lecz po urodzeniu drugiego dziecka przytyła. Bardzo ogranicza spożywanie posiłków, dlatego zwracam się pytanie co powinna jeść, aby schudnąć. Jak się  odżywiać. Je mało, a często. Ciągle powtarza "Przecież ja nic nie jem, a tak wyglądam". Eh, proszę o pomoc. Z góry dziękuję.

Mam 17 lat i chorowałam na anoreksję, w zasadzie jeszcze nie do końca się wyleczyłam. Mam niedowagę - przy wzroście 160 cm ważę 44 kg. Dalej mam pewne nawyki i chciałabym prosić o obiektywna ocenę tego, co robię. A wiec tak.., jednego dnia jem bardzo dużo, a przez następne 2-3 dni nic, przy czym piję bez przerwy czerwoną herbatę i litry wody. Ostatnio zaczynam odczuwać skurcze, zmęczenie i co mnie zaniepokoiło, jakby wolniejsza praca serca. Zaczynam się zastanawiać, czy to nie skutki nadmiernego picia herbat przeczyszczających i wody. Bardzo proszę o pomoc! Potrzebuję obiektywnej opinii.

Dzień dobry. Jestem dziewczyną, mam 14 lat i 155 cm wzrostu, ważę 70 kg. Prowadzę raczej siedzący tryb życia, chociaż mam 4 godz. w tygodniu wf-u i raz w tygodniu chodzę na tańce 1,5 h. Wcześniej nie podejmowałam żadnych diet. Dziennie jem ok. 3-4 posiłków, czasami owoce i warzywa, nie jem mięsa. Bardzo chciałabym schudnąć do wakacji, ponieważ chcę pojechać na obóz taneczny, a maksymalna waga, którą można mieć, by się tam dostać, to 55 kg. Proszę o radę.