Ważę 78 kg. mam 170 wzrostu i ukończone 15 lat., chciała bym schudnąć ok.20 kg. , jest to możliwe przez 4 miesiące i bez efektu jojo?, lubię biegać, i pije dużo wody, już raz zrobiłam dietę i niestety ukazał się efekt jojo, gdyż z braku motywacji i czasem chęci zajadałam się ponownie słodyczami. Co mam zrobić aby wzmocnić moje motywacje, chęci i zaprzestać jadać słodycze?. J em różnie gdyż chodzę do szkoły i często wracam późno więc mój obiad zjadam dopiero koło godziny 17, a w szkole jem chleb, za to wieczorami w domu, potrafię zjadać dużo słodyczy, m.in. czekolady., (ok.2) i inne . Bardzo chciałabym schudnąć., ponieważ teraźniejszy mój stan źle wpływa na moje samopoczucie oraz zdarza się że jestem pośmiewiskiem dla innych, i punktem kpin i drwin na wychowaniu fizycznym, czy na zabawach szkolnych.

Mam 15 lat, 154 cm wzrostu i wagi 50 kg! Ważyłam 48 kg, ale mama zaciągnęła mnie do lekarza i pilnowała, abym jadła. Teraz znów przestaję jeść (rano suchar, mleko z płatkami lub jogurt, później ewentualnie jabłko lub woda, na obiad jakaś porcja warzyw lub pierś z kurczaka z surówką ewentualnie ryba lub jajko, później suchar lub sok z marchwi). Czy to jest odpowiednie jedzenie, aby schudnąć?

Piszę, bo po raz kolejny szukam pomocy. Skłoniło mnie przeczytanie kilku próśb-pytań, a w szczególności jedno - o zaburzonym życiu. Czytając to, jakbym czytała o sobie. Mam 20 lat, a na anoreksję choruję już od 4 lat. Niedowaga przeplata się  z praktycznie codziennymi wymiotami. Przy wzroście 172 ważę niecałe 40 kilko, chociaż tak naprawdę to była to waga sprzed miesiąca, teraz nie wiem nawet jaka jest, bo sama myśl o stanięciu na wadze mnie paraliżuje. I nie wiem czego bardziej się boję, tego że zobaczę niższą czy wyższą wagę. Zdecydowanie nie radzę sobie ze sobą, czasem myślę sobie, że z tego nie da się wyjść.

Trzykrotnie podejmowałam już leczenie w szpitalu, zawsze zakończone wagą kontraktu, ale po wyjściu 2-3 miesiące było dobrze, a potem wszystko sypało się jak domek z kart. Moja rodzina też ma już dość mojej choroby, mówią, że wierzą we mnie, ale według mnie oni też stracili nadzieję. Jestem dla nich ciężarem i czasem myślę, że beze mnie było by im lżej... Zresztą mój brat sam powiedział, że gdybym umarła to prędzej czy później pogodzili by się z tym, a patrzeć jak powoli się wykańczam jest im ciężko. Wiem że powiedział to w złości, ale czuję ze ma rację... Piszę, bo proszę o pomoc, czy jest szansa na leczenie z NFZ-tu? Gdzie mam się udać, mieszkam w centralnej Polsce. Wiem że masa jest psychologów, ale mnie na to nie stać.... Jeśli ktoś może mi pomóc to proszę o jakiekolwiek info....

Witam, mam 17 lat i chciałam się dowiedzieć czy mam jeszcze dużą nadwagę - mianowicie ważę 63 kg przy 164 cm wzrostu, wiem że to jeszcze za dużo, no ale w porównaniu z wagą wcześniejszą (80 kg) no to spora różnica, jestem też ciekawa co mogłabym zrobić aby pozbyć się jeszcze tych kilku nadprogramowych kilogramów (chcę schudnąć jeszcze 8 kg). Bardzo proszę o odpowiedź.