Kiedyś jadłam normalnie, tak jak każdy, obiad itd. Śniadanie było dla mnie zawsze najważniejsze, nie wiem kiedy przestało, naprawdę nie wiem. Więc z czasem przestałam jeść śniadania, co było przecież plusem, bo miałam więcej czasu rano. Nadrabiałam zawsze w szkole, więc przychodząc do domu nie miałam ochoty na obiad. Więc i o nim zapomniałam. No i to szło coraz dalej, ja nie widziałam w tym nic dziwnego. Każdy nieraz przez jakiś czas nie je, to normalne. Doszło jednak do tego, że przestałam czuć głód. Po prostu nie jadłam nic całymi dniami i nie czułam tego nawet. Dopóki nie robiło mi się słabo albo dopóki nie drżałam na całym ciele nie jadłam. Kiedy jednak zaczęło mi się tak robić zjadałam cokolwiek, ale co bym nie zjadła, robiło mi się niedobrze. I to tak strasznie. Bez względu na to, co to było - czy cukierek czy jedna kanapka. Nie mogłam nic jeść, a jakoś trzeba było. I to tak boli. To uczucie. To nie tylko fakt, że Ci niedobrze, czy coś. To taka porażka. I to jest coraz gorsze - nie mogę jeść. To nie to, że nie chcę. Ja nie mogę. Śpię całymi dniami, nie mam siły, bo skąd tę siłę brać? Nie chcę tak... Pomocy!

Zadałam już wcześniej pytanie i uzyskałam zadowalającą odpowiedź. Chciałam jednak drążyć temat dalej. Tutaj jest link do poprzedniego pytania: http://portal.abczdrowie.pl/pytania/dziwne-objawy-i-dziwne-zachowanie-czy-to-poczatek-ed Pani, która udzieliła mi odpowiedzi napisała: "Pani obecna masa ciała: 56 kg jest zbyt niska w stosunku do wzrostu, oznacza niedowagę". Dodam, że ta waga utrzymała się niestety tylko kilka dni, po czym ważę teraz 57,5 kg. Napisała pani, że waga jest za niska. Czy aby na pewno? W książce pt.: "Atlas. Kalorie i tłuszcze" jest napisane, że niedowaga zaczyna się, gdy BMI jest poniżej 19. W internecie miejscami napisane jest, że nawet od 18,5 zaczyna się niedowaga. Moje BMI przekracza jednak obie te granice, bo wynosi w tym momencie 19,89. Kalkulatory w Internecie mówią, że moja waga jest idealna.

Wiem, że jest Pani specjalistką i nie chcę podważać Pani autorytetu, chciałam tylko upewnić się, czy nie pomyliła się Pani, odpowiadając na moje pytanie. Trapi mnie to także, ponieważ bliskie mi osoby mają odmienne zdania na temat mojego wyglądu. Jedna z nich - babcia, mówi, że jestem gruba, tata zaś uważa mnie za kościotrupa, ciągle mówi, że jestem za chuda. Jest to dla mnie bardzo trudne, wytrzymać coś takiego, nie wiem co mam o sobie myśleć. Dziękuję za odpowiedź.

Hej, mam na imię Magda i mam problem. Mam 12 lat, 154 cm wzrostu i ważę 55 kg, dlatego chcę ważyć 40 kg. Chcę jakieś ćwiczenia na brzuch, ale nie jakieś diety ani tabletki, bo rodzice i tak mi nie kupią. Proszę o pomoc, bo wstydzę się pokazywać w stroju kąpielowym.