Niedługo skończę 15 lat. Mam ok. 155 cm i ważę pomiędzy 67 a 68 kg. Jestem w 2 kl. gimnazjum. Póki co mam starą klasę i nie ma jako takich problemów z akceptacją, co może się zmienić z pójściem do liceum. Strasznie się tego boję, dlatego muszę schudnąć. Problem jest w tym, że nie bardzo umiem to zrobić. Wiele razy stosowałam już diety, raz udało mi się nawet już dość ładnie zrzucić, a potem poszłam do szkoły i zaczęło się od nowa. W tygodniu mam 10 godz. wf-u tygodniowo, jako że chodzę do szkoły sportowej. W podstawówce przepadły mi dwa lata przez kolana i to właśnie w tym czasie zaczęłam tyć. Do tego dodam, że w mojej rodzinie z jednej strony jest to dość powszechne, tak samo jak cukrzyca. Póki co udało mi się uniknąć tego drugiego i chciałabym, żeby tak zostało. Mam jednak dość słabą wolę i to jest przede wszystkim powodem, a także moja niechęć do wysiłku fizycznego. Nie ukrywam, że jest mi po prostu ciężko. Chciałabym wreszcie schudnąć tak, aby się wreszcie nie wstydzić swojego ciała i żeby waga utrzymała się i nie powróciła. Co mam zrobić?

Jak mogę skuteczna schudnąć w biodrach i udach? Mam 15 lat, 175 cm wzrostu i 61kg wagi. Może i jestem szczupła, wiem, i nie chcę się odchudzać i być anorektyczką, tylko chciałabym zgubić jakieś 6 kg. Ale powtarzam, nie po to, abym była chuda, tylko w konkretnym celu. Otóż ogólnie jak wiadomo jestem szczupła, ale za to moje biodra i nogi nadrabiają. Mam szerokie biodra i co za tym idzie masywne uda i łydki. I te 6 kg, które chciałabym zgubić, to właśnie z bioder i nóg. Wiem doskonale, że w pełni nie da się schudnąć w konkretnych partiach ciała i jestem tego świadoma. Ale bardzo chciałabym mieć ładne nogi. Brzuch mam płaski, ale to wynik ćwiczeń. ;) Nie wiem jak to zrobić z nogami, aby były zgrabne, ale nie umięśnione. Więc bardzo błagam o pomoc! :) Pozdrawiam serdecznie!

Witam! Mam 19 lat i mój problem wiąże się z moją aktualną wagą. Przy wzroście 168 ważę 65 kg. Bardzo często jeżdżę na rowerze, czasami nawet codziennie po 30 min. Jednak moje ciało zbudowane jest z szerokich kości i mogę sobie jedynie pomarzyć o smukłej sylwetce. Nogi są w miarę szczupłe, umięśnione. Moim głównym problemem jest brzuch i jego boczki, szerokie ramiona i biust, który sięga rozmiarowi D/E. Jak mogę wysmuklić te części ciała? Jaka dieta najlepsza? Od razu mówię, że nie mam dostępu do siłowni. Widzę po sobie, że jestem dość umięśniona, jednak zakryte tłuszczem. Jakie będzie najlepsze rozwiązanie?

Witam!

Mam na imię Berenika. Mój problem polega na znacznej otyłości, ważę 100 kg przy wzroście 167cm i mam 22 lata. Największy przyrost masy ciała nastąpił w przeciągu ostatniego roku - przytyłam ok. 26 kg. Pierwsze 10 kg przybrałam w ciągu kilku miesięcy przed ciążą, resztę podczas ciąży, przed samym porodem moja masa ciała wynosiła 107 kg, czyli jeszcze 3 miesiące temu. Mój problem stanowi ciągłe podjadanie i brak ruchu. Zbyt wiele czasu spędzam w domu z dzieckiem i mam stały dostęp do jedzenia, moim wcześniejszym usprawiedliwieniem było karmienie piersią, ale miesiąc temu straciłam pokarm i córka jest już na butelce. Dodatkowym problemem jeśli chodzi o zrzucenie masy ciała jest problem z sercem, mam kardiomiopatie przerostową, moja przegroda sercowa jest ponad dwukrotnie większa, co ogranicza moją sprawność fizyczną i tym samym ćwiczenia które mogę wykonywać. Podczas pobytu w szpitalu, gdzie rodziłam, pani kardiolog zaproponowała mi wszczepienie stymulatora serca, ale jeszcze nie zdecydowałam się do końca na ten zabieg, chciałabym się dodatkowo dowiedzieć czy to ułatwi mi większy wysiłek fizyczny w codziennym życiu. Ponadto chciałabym się dowiedzieć jak różnicować dietę, aby pozwoliła mi tracić kilogramy, ale jednocześnie nie zmniejszyć wydajności fizycznej ponieważ muszę mieć energię by móc prowadzić normalne życie i zajmować się dzieckiem. Szczególnie zależy mi na obwodzie brzucha, gdyż z tym obszarem mam największy problem. Mój aktualny sposób żywienia polega na tym że jem wszystko, nieregularnie i często się przejadam. Wydaje mi się, że mój organizm ciągle domaga się czegoś słodkiego, choć zazwyczaj nie czuję w tym czasie głodu, więc jest możliwe że uzależniłam się od cukru? Czy są jakieś suplementy diety, które mogłabym stosować by przyspieszyć proces chudnięcia bez narażania serca lub chociaż coś co pozwoli mi zmniejszyć apetyt?

Witam, jestem kobietą w wieku 36 lat, czyli już niestety nie młodą. W sierpniu tamtego roku wyszłam za mąż, razem z mężem staramy się o dziecko. Chociaż niestety to nie jest takie proste na odległość (mąż przebywa za granicą i pracuje), ja jestem w Polsce, ale niestety od września 2011 jestem osobą bezrobotną. Jeśli chodzi o zajście w ciążę to znaleźliśmy dobrą klinikę i mam nadzieję, że specjaliści, którzy tam pracują pomogą nam w tym. Mam swój osobisty problem, zauważyłam ostatnio, że przytyłam. Mam brzuszek (sadełko pod piersiami), chciałabym być atrakcyjna dla swojego męża. Zwłaszcza, że mamy mały staż małżeński i dla siebie. Wcześniej przed ślubem chodziłam na aerobik, w naszym mieście, ale już nie jest prowadzony. Może jakaś dieta albo specjalne ćwiczenia dla takiej pani jak ja. Proszę o poradę.

Witam! Mam 29 lat, 170 cm wzrostu i ważę 77 kg. Chciałabym zrzucić 10 kg i chciałabym się dowiedzieć jak to najskuteczniej zrobić. Wiem na pewno, że powinnam się więcej ruszać, dlatego planuje wrócić na zajęcia z aerobiku przynajmniej na razie na 2x w tygodniu. Postanowiłam też wykreślić ze swojej diety słodycze i postawić więcej na owoce i warzywa. Co poza tym mogę zrobić, aby schudnąć? Biorę też leki na depresję, które mogą powodować wzrost masy ciała. Czy w takim wypadku jest w ogóle możliwe zrzucenie choć kilku kilogramów?

Mam 14 lat, pierwszy raz dostałam okresu 6 lipca 2011 roku. Następna miesiączka wystąpiła ponad miesiąc później, dokładnie 16 sierpnia. Nie miałam miesiączki we wrześniu i październiku, następnie pojawiała się 11 listopada, 11 grudnia, po czym w styczniu nie miałam okresu, pojawił się 17 lutego. Od tego czasu nie mam miesiączki, czyli od prawie 4 miesięcy. Dodam, że w lutym zaczęłam się odchudzać i w ciągu ostatnich 3 miesięcy straciłam 5 kg. Mój wzrost to 156cm a waga 43kg. Czy ze mną dzieje się coś niedobrego? Czy powinnam iść z tym do lekarza? Proszę o odpowiedź.

Witam! Mam 17 lat i 55kg i 168cm wzrostu ;/. Moim problemem jest to, że mam straszne grube policzki, wielki brzuch i fałdki jak zrobię skłon oraz niski wzrost, więc mam kilka ważnych pytań do Pani.

1. Co powinienem jeść, żeby rosnąć? Jakie produkty pełnowartościowe?

2. Prosiłbym o jakiś prosty i tani oraz wartościowy jadłospis?

3. Czy jak kupię sobie odżywki, które przyspieszają hormon wzrostu co coś urosnę? Czy to jest groźne?

4. Zakupiłem sobie rowerek stacjonarny i zacząłem na nim ćwiczyć. Czy jest to wskazane dla mnie? Czy jak podczas pocenia się nie uciekają ważne minerały? Jak je uzupełniać?

5. W jakich godzinach muszę ćwiczyć? I przez jaki czas, abym spalił tłuszcz i wyrzeźbił nogi?

6. Nie mam jędrnej skóry tylko szorstką, strasznie bladą i mam piegi. Co powinienem jeść, żeby to poprawić?

7. Czy mogę zażywać np. "rexorubia "produkt, który uzupełnia sole mineralne? Czy wapń lub kwas foliowy?

Pozdrawiam

Witam!

Mam na imię Katarzyna. Mam 24 lata, urodziłam dwoje dzieci, obecnie mam 163 cm wzrostu i ważę 95 kilo. Od trzech dni stosuję dietę kopenhaską, ale nie wiem czy dobrze robię, bo jest ze mną strasznie. Ogólnie chciałabym schudnąć 30 kg. Mogliby państwo mi doradzić, która dieta byłaby dla mnie najlepsza? Bardzo proszę o pomoc.

Witam!

Około 3 dni temu byłem na biwaku szkolnym. Strasznie zabalowaliśmy i nie dałem rady - zjadłem ogromną ilość słodyczy, chipsów i żelków. Nie chodzi tutaj o parę sztuk, było to 500g opakowanie ciasteczek z czekoladą, duża paczka chipsów marki Lays i dwa 300g opakowania kwaśnych żelków - wchłonąłem to wszystko na posiedzeniu, za jednym razem. Mój brzuch od tego czasu wygląda okropnie, jest wielki i wypukły, szczególnie w dolnej części. Największym problemem jest to, że jestem na diecie (unikam słodyczy, tłustego jedzenia - odżywiam się zdrowo) i przez ten wyskok moją dietę piorun strzelił. Zrzuciłem blisko 40kg - we wrześniu tego roku ważyłem 106kg, teraz ważę 65. Mam 16 lat i 185cm wzrostu. Mam ogromne wyrzuty sumienia, płakać mi się chce samemu do siebie, ponieważ przez głupotę chyba zaprzepaściłem wszystko na co tyle pracowałem. Mój brzuch wyglądał już ładnie - był plaski, nawet rzeźbił mi się kaloryfer - a teraz klapa. Nie mam pojęcia co robić. Moja waga się nie zmieniła, ale od tego momentu mój brzuch wygląda okropnie. Proszę o pomoc i radę co robić, aby wyglądać tak jak wcześniej.

Witam, mam 22 lata i moją historię z dietą zaczęłam w marcu 2011 roku. Przy wzroście 159 cm ważyłam aż 64 kg - fakt, troszkę dużo. W przeciągu pierwszego miesiąca schudłam 10 kg, przy bardzo rygorystycznej diecie: 1. Śniadanie - 2 lub 3 kromki wasy + sałata + ogórek + pomidor + 1 plaster szynki + 1 plaster sera zółtego + twarożek president. 2. Obiad - 2 jajka + dwie kromki razowca + warzywa lub mięsko + warzywa z parowaru. 3. Kolacja - jabłko/grejpfrut/pomarańcza. Codziennie ćwiczyłam na rowerku stacjonarnym, zaczynałam od 5 minut, aż teraz jeżdżę do max. 2h dziennie bez przerwy, regulując sobie obciążenie. Od kwietnia do maja 2011 roku straciłam 5 kg i kolejne kilogramy (4/5 kg) straciłam na przełomie maja - czerwca.

4 czerwca 2011 przerwałam dietę, przestałam tak rygorystycznie patrzeć na to co jem - od święta robiłam sobie tzn. "dyspensę " - jedząc wszystko na co miałam ochotę. Niekiedy do boleści brzucha - żołądka, który utrudniał mi zaśnięcie. Przez kolejne dwa miesiące, czyli lipiec- sierpień ćwiczyłam regularnie (codziennie) 1 h na rowerku, lecz pozwalałam sobie na słodkie zastępując nimi posiłki: obiad, śniadanie. Na wakacje poszłam do pracy na 3 zmiany. Stwierdziłam, że jako pracownik fizyczny muszę jeść troszkę więcej niż dotychczas, więc do diety włączyłam czwarty posiłek - podwieczorek. I tak waga oscylowała 45 kg do końca sierpnia. We wrześniu ważyłam 44 kg, a po przyjeździe z wakacji w październiku waga spadła o kolejne 2 kg. Jadłam na tamten czas w granicach tysiąca kalorii, nawet na drugie śniadanie pozwalałam sobie codziennie na jakąś słodka bułkę czy ciasto. W dalszym ciągu ćwiczyłam jeżdżąc na rowerku przez 1,5h, a mój tryb życia był dość intensywny, codzienne dojazdy do szkoły + pracowałam na weekendy jako pracownik fizyczny w pralni chemicznej na 2 zmiany.

W listopadzie i grudniu przestałam pracować i w ten czas przytyłam do 45/46 kg. Choć w dalszym ciągu ćwiczyłam, ale coraz częściej zdarzały się dni obżarstwa lub limit kalorii był przekroczony o więcej niż 1000 kalorii. Po świętach waga wskazywała 45-47 kg i tak waga oscylowała ze względu na to ile zjadłam, pozwalałam sobie codziennie na słodycze, od czasu do czasu jakąś pizze czy innego fast food. W marcu postanowiłam, że nie będę jeść słodyczy kupnych do świąt Wielkanocnych. Do tego czasu schudłam znowu, waga pokazywała 43 kg. Jadłam na ten czas: Śniadanie - budyń/kisiel/kaszkę dla dzieci. II Śniadanie- 3 kromki wasa + szynka + ser zółty + twarożek + warzywa. Obiad: Tu było różnie max. do 300 kalorii. Kolacja - serek wiejski/serek homogenizowany + owoc/warzywa + zdrowy błonnik. W ten czas objadanie się niedozwolonymi rzeczami było co 2 tygodnie (od piątku do niedzieli). 9 kwietnia 2012 roku śniadanie wielkanocne skończyłam wielkim obżarstwem, po świętach waga pokazywała 45/46 kg. Nie potrafiłam wrócić do diety ani do wagi sprzed świąt, dojadając słodkości pozostałe po świętach.

Następnie była 18-stka mojego kuzyna, a więc do końca kwietnia było tak - tydzień diety - weekend objadanie się, tłumacząc sobie, że i tak to spalę i tak również przeżyłam majówkę. Waga oscylowała w granicach 45/48 kg, a po weekendzie majowym zdarzyło się zobaczyć na wadze nawet 50 kg, które do piątku spadały 45,5 kg. Po tygodniu "głodówki" - jaką jest moje menu, znów miałam napad obżarstwa czy też łakomstwa, na jedzenie, które było mi zakazane na diecie. Aktualnie napady zdarzają się od 13 maja 21012 roku coraz częściej, bo już nawet w tygodniu zdarza się, że robię sobie odstępstwo. Odczuwając nie odpartą chęć na słodkie - tylko i wyłącznie. Pochłaniam w ten czas wszystko co zobaczę - aż do boleści brzucha. Ostatnio przejadłam się, to było mi tak nie dobrze, że skończyło się na wizycie w WC. Zwróciłam 1/2 tego co pochłonęłam. Jeden dzień postu z powodu przejedzenia, a następne 2 dni umiarkowanego objadania się.

Teraz jestem na diecie 1000 kalorii codziennie ćwiczę, staram się jeść o stałych porach 5 posiłków dziennie. Wstaję codziennie o 5 rano, idę spać około 21,30 - 22 ostatni posiłek jem o 18. Chcę skończyć z wiecznym kontrolowaniem się tego co jem, przejść na upragnioną stabilizację (dodając o 100 kalorii tygodniowo), ale najpierw chcę ważyć te 45 kg co najmniej. Przestać myśleć o jedzeniu słodyczy, bo do tego mnie ciągnie oraz przestać się objadać w te cholerne weekendy. Słodkie starałam zastąpić się owocami surowymi i suszonymi, ale niestety to nie dało rezultatów. Kiedyś w ogóle nie jadłam słodyczy, ale za to nadrabiałam fast foodami. Aktualnie waga pokazuje 48 kg, brzuch wydęty jak u ciężarnej, czuję się strasznie ociężała - za dwa dni mam dostać okres wywołany plastrami hormonalnymi (od 3 miesięcy je biorę). Aktywność fizyczna to tak jak wcześniej wspomniałam: rowerek codziennie a od czasu do czasu spacer (basen), jazda na orbitreku itp. Błagam was, jaką dietę byście mi polecili i jak mam przejść na tę stabilizację. Już nawet myślałam, żeby jeść te 2000 kalorii, bo i tak będę ćwiczyć, to co zjem zamieni się w mięśnie, ale ja już sama nie wiem. Błagam proszę o pomoc.

Witam! Jestem kobietą, mam 18 lat, 161 cm i 58 kg. Chciałabym się dowiedzieć, ile powinnam schudnąć, aby wyglądać i czuć się dobrze. Mam trochę tłuszczu równomiernie odłożonego i biust 75D, z którego nie chciałabym chudnąć, ponieważ w zeszłe wakacje schudłam 9 kg i biust mi zwiotczał. Mogłabym prosić o jakieś porady dotyczące żywienia, ale tak, aby się nie głodzić i skutecznie chudnąć? Czy można raz dziennie pozwolić sobie na coś słodkiego? Jak mogę ćwiczyć? Czy są jakieś dobre ćwiczenia, które ujędrnią biust? Obecnie stosuję serum modelujące Eveline. I chciałabym ten biust zachować... Obawiam się, bo moja koleżanka schudła 12 kg i z miseczki E zrobiło jej się małe C. Dodam, że w roku szkolnym, mój dzień zaczyna się od 5 rano, a spać chodzę około północy i czasem ciężko mi wszystko rozłożyć z tym jedzeniem. Proszę o pomoc.

Witam, mam problem z nadwagą. Pracuję fizycznie od poniedziałku do piątku po 12h (7.00-19.00), w sobotę 7-8h, więc nawet nie mam siły i czasu żeby wybrać się na siłownię czy pójść pobiegać. Próbowałem biegać, nawet wychodziło tylko przestałem, ponieważ w pracy byłem bardzo zmęczony. Czytałem o dietach, tylko obawiam się, że mój organizm będzie bardzo osłabiony, jakbym przyjmował same np. warzywa i owoce. Mam 23 lata, 95 kg, 170 cm. Mam 3 przerwy w ciągu dnia - o 9, 13, 16. Wstaję o godzinie 5:40, zasypiam ok. 22:00.

Problem z 14-letnią córką, która przy wzroście 170 cm waży 49 kg. Jest bardzo szczupła, a sama twierdzi od kilku miesięcy, że nie akceptuje swoich nóg, dokładnie ud i łydek. Twierdzi, że są za grube. Mimo rozmów nie potrafię jej przekonać, że to nieprawda. Szczerze mówiąc zaczynam się obawiać, bo wyszukuje w internecie i gazetach przeróżne diety, nie chce uprawiać sportów, bo zagrożeniem jest, że zwiększają się mięśnie nóg. Może na początku było to niegroźne, ale teraz potrafi płakać z tego powodu. No i powstają kłótnie między nami. Proszę o pomoc, bo chyba problem mnie przerasta.

Mam 15 lat i ogromne problemy ze sobą. Nie mogę powstrzymać się od jedzenia słodyczy. Dostaję czasami taki atak, że jem wszystkie słodkości jakie nasuną mi sie pod rękę, np. 2 tabliczki czekolady po rząd. Równocześnie nie chcę być gruba! Nie zniosę myśli, że jestem otyła. Wcześniej przez jakiś rok można powiedzieć, że się odchudzałam tzn. nie jadłam słodyczy, chyba że mi rodzice kazali. Jednak teraz już tak od listopada objadam sie słodyczami notorycznie. Nie potrafię tego powstrzymać, a później okropnie żałuję. Próbowałam już niejednokrotnie to co zjadłam zwymiotować, ale bez efektu. Od czasu kiedy przestałam się odchudzać przytyłam 4 kg! Nie akceptuję siebie takiej.

Witam. Mam 18 lat, mam 163 cm wzrostu i ważę 70 kg. Największy problem mam z brzuchem i udami. Chciałabym się pozbyć "brzuszka" i wysmuklić nogi, ponieważ są one bardzo umięśnione i masywne. Moje ciało pokrywają liczne rozstępy i cellulit. Stosowałam wiele diet, ale w trakcie ich stosowania czułam się bardzo źle, byłam zmęczona. Proszę o pomoc, ponieważ chciałabym w końcu się sobie podobać i czuć się atrakcyjnie.