Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 6 0 3

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychoterapia: Pytania do specjalistów

Jak mogę pomóc przyjacielowi z fobią społeczną?

Mój przyjaciel ma fobię społeczną, miał/ma depresję i nie widzi się już ze mną z taką częstotliwością jak kiedyś. Unika mnie, jest chamski, ignoruje. Jak mogę mu pomóc? Czy w takiej sytuacji szczera rozmowa pomogłaby czy wręcz przeciwnie, uznałby to jako atak i głupie porady psychologiczne?
odpowiada 1 ekspert:
Dr Małgorzata Mazurek
Dr Małgorzata Mazurek
Dotyczy: Fobie społeczne Fobie Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Jak podtrzymywać relacje z partnerem?

Nierozumiem mojego partnera .Mamy dlugi on wyjechał z założeniem ze szybko się spłaci .codziennie z nim rozmawiam czy 5 min czy 50 min .Kiedys potrafił dzwonic nawet 10 razy teraz mniej i dobrze ale ogólnie nie lubię gadać z nim... Nierozumiem mojego partnera .Mamy dlugi on wyjechał z założeniem ze szybko się spłaci .codziennie z nim rozmawiam czy 5 min czy 50 min .Kiedys potrafił dzwonic nawet 10 razy teraz mniej i dobrze ale ogólnie nie lubię gadać z nim przez telefon.Zrazil mnie tym bo kiedyś ciagle dzwonil i tylko pytał jak sie czujesz co będziesz dziś robić na którą do pracy czy moja córka w szkole itp.pytania.tak codziennie.pracuje na dwie zmiany A on sie wiecznie czepia ze ja sama do niego nie zadzwonie ale on dzwoni od rana jak wstanie jak ma przerwy i po pracy.a ja jak mam 2 zmiany do 21 to punkt 21 potrafi zadzwonic lub przed 21 napisac juz zaraz koniec zmiany .Lubie duzo czytać na stronach internetowych lub Facebook o zdrowym żywieniu o witaminach ogladam wykłady dr.Dabrowskiej.ale jak sie zaświeci mu ze siedzę na Internecie to juz zaczepi lub czemu ja siedzę na Internecie A do niego nie napisze (Ale ja nieumiem komus truć jak ktoś jest w pracy a robi od 7 do 18) ale zawsze musi być szczepienie sie ze ja sama nie zadzwonie nie napisze.i wiecznie cos.Odrazu mowie ze nie jestem aż tak uczuciowe osoba by ciagle mówić kochanie słońce. Uważam że jak powiem nawet po imieniu normalnie tez powinno być ok Tak samo poucza mnie co dla mnie jest dobre i jak bym ja dzwoniła sama do niego to by było innaczej ale jeśli ja sobie założę ze zadzwonie o 15 to on i tak dzwoni rano lub na przerwie.nie umie poczekać bo twierdzi że ja nie zadzwonie albo zadzwonie późno o 22 jak wszystko porobie.Mam 36 lat w związku tym jestem 4 lata .Dwa lata temu dowiedziałam się że mam zespół barlowa .
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Maciej Rutkowski
Mgr Maciej Rutkowski
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Relacje z partnerem

Jak sobie radzić z depresją w związku?

Witam, jestem z facetem chorujacym na depresje, ostatnimi czasy zrezygnował z terapi. Osobiście sama rowniez choruje na te chorobę. Zrobiliśmy sobie oboje parę przykrości i rozstawalismy się parę razy. Jednak postanowili smycze sobie oboje wybaczyć i tworzyć coś od... Witam, jestem z facetem chorujacym na depresje, ostatnimi czasy zrezygnował z terapi. Osobiście sama rowniez choruje na te chorobę. Zrobiliśmy sobie oboje parę przykrości i rozstawalismy się parę razy. Jednak postanowili smycze sobie oboje wybaczyć i tworzyć coś od początku. Jednak on ciagle wypomina mi co zrobiłam, że nie będzie "glaskal mnie po glowie", "biegał za mną". Jednym slowem daje mi do wiadomosci, że nie ma zamiaru się starać. Po poruszeniu tematu wybuchł i jego słowa były bardzo agresywne. Sytuacja powtarza się kilka razy w tygodniu, przez pół roku i nawet podczas terapii. Moje pytanie czy to winna choroby (bo ja jednak tak nie robie), czy on ma już taka osobowość? I jeszcze jedno - jak wtedy radzić sobie z nim i ze soba?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Depresja Psychologia Psychoterapia

Co mogą oznaczać dziwne omamy u 19-latki?

Mam 19 lat i wydaje mi sie ze ktos na mnie patrzy Ciągle mam wrażenie że ktoś mnie obserwuje i za mną chodzi. W nocy potrafię się budzić z wrażeniem że ktoś mnie obserwuje z za okna lub stoi nad... Mam 19 lat i wydaje mi sie ze ktos na mnie patrzy Ciągle mam wrażenie że ktoś mnie obserwuje i za mną chodzi. W nocy potrafię się budzić z wrażeniem że ktoś mnie obserwuje z za okna lub stoi nad moim łóżkiem. Wczoraj miałam sytuację taką że leżałam sobie na łóżku i sobie czytałam książkę. W pewnym momencie popatrzyłam na okno bo widziałam że ktoś mnie obserwuje i ciągle się wychyla do mojego okna. (Było to nie możliwe żeby ktoś tak robił bo mieszkam na drugim piętrze) Następnie widziałam że coś przeszło koło mojego okna A na końcu że coś wyskoczyło nie widziałam tego lecz czułam że coś wyskoczyło zza tego okna i zaczęłam wtedy krzyczeć ponieważ strasznie się przestraszyłam. Czuje ciągle niepokój i strach. Wieczorem jak oglądałam coś na telefonie to miałam wrażenie że ktoś jest za oknem puzniej że jest w pokoju i musiałam sobie go oświetlać.poniewaz poprostu czułam że ktoś jest i stoi i obserwuje mnie. To wszystko zaczęło się jakiś tydzień temu
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Czy powinnam akceptować zachowanie męża?

Witam moja sytuacja jest bardzo skaplikowana. 2.5 roku temu rozstałam się z mężem bo w jego życiu pojawiła się inną kobietą i dochodziło między nami do trudnych sytuacji i zdarzeń. Łącznie po ślubie jesteśmy 12 lat. Ale już od samego... Witam moja sytuacja jest bardzo skaplikowana. 2.5 roku temu rozstałam się z mężem bo w jego życiu pojawiła się inną kobietą i dochodziło między nami do trudnych sytuacji i zdarzeń. Łącznie po ślubie jesteśmy 12 lat. Ale już od samego początku okazało że mój mąż jest kobieciarzem. Często flirtowal z różnymi kobietami czasami się umawiał. Kiedy mówiłam mu że nie akceptuje tego że to mnie boli i w końcu się rozstaniemy bo ja nie chcę się ciągle z tym zmierzać i borykać. To ciągle słyszałam: nie dramatyzmu to tylko pisanie nic złego ( od pisania się zaczyna nie były to koleżanki tylko nowe kobiety poznawane przez Internet na portalach randkowych) albo tekst typu: nie ufasz mi kontrolujesz mnie a ja mam prawo do własnej prywatności czy np. Twoja zazdrość jest chorobliwa ja nic złego nie robię. W ten weekend mąż poprosił o jeszcze jedna szansę dla naszego małżeństwa,stwierdził że chce bardzo odzyskać mnie i dzieci że bardzo za nami tęskni ,my za nim też ale mam mętlik jeśli chodzi o podjęcie decyzji gdyż bardzo mnie niepokoji właśnie kwestia obecności innych kobiet w jego życiu. Wczoraj kiedy rozmawialiśmy przez skeypa bo mieszkamy spory kawałek od siebie rozmawiając że mną odpisywał komuś innemu i nie skupiał się na naszej rozmowie i był rozkojarzony. Zwróciłam mu uwagę na to co robi a on na to: znowu zaczynasz to co kiedyś?? Nie rób tego znowu. Ja przez czas kiedy nie byliśmy razem nawiązałem parę nowych znajomości i nie mam zamiaru z nich rezygnować bo są to osoby które mi pomogły. Dodam że to w większości są ponownie internetowe znajomości. Ale chodzi o w sumie jedna konkretna kobietę. Mąż mnie zapewnia że to tylko platoniczna znajomość i że nigdy się nie spotkali i ze ona mieszka w innym kraju że również ma męża i dzieci ale mają ze sobą stały kontakt już od prawie roku i pomogła mu wyjść z depresji i nie chce kończyć tej znajomości. A ja wiem że ich relacje są bardzo bliskie a nawet intymne mimo iż tylko internetowe ale są i jeśli byśmy mieli byś że sobą to nie chciałabym jej obecności w naszym życiu. Nie potrafię sobie z tym poradzić nie wiem jak to rozumieć. Jak mu do wytłumaczyć. Pomóżcie mi jakoś proszę.
odpowiada 2 ekspertów:
Dr Krzysztof Dudziński
Dr Krzysztof Dudziński
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Małżeństwo

Jak leczyć anemię i nerwicę?

Witam. Jestem 25letnią Kobieta. Mamą 6cio letniej córeczki. Anemie u mnie stwierdzono w zeszłym roku w lipcu. Lecz niestety objawy te sie pojawiają znowu. Zmęczenie, zawroty głowy, senność, mocne bóle głowy i brzucha.. Czasami leci mi krew z... Witam. Jestem 25letnią Kobieta. Mamą 6cio letniej córeczki. Anemie u mnie stwierdzono w zeszłym roku w lipcu. Lecz niestety objawy te sie pojawiają znowu. Zmęczenie, zawroty głowy, senność, mocne bóle głowy i brzucha.. Czasami leci mi krew z nosa. Ból głowy często też objawia się w okolicach szyi i gardła. Bywa tak, ze robi mi się ciemno przed oczyma i jakbym się na chwilę wylaczyla z całkowitego funkcjonowania. Wtedy łatwo mnie zdenerwowac i zdarza się, ze nie panuje nad swimi nerwami. Dodam też, ze miałam stwierdzoną nerwicę żołądka oraz anemia w zaawansowanym stanie.. Nie mam pojęcia już jak sobie po radzić z tymi objawami.. chciałabym jakas opinie lekarza.. zanim udam się do lekarza. Dziękuję i Pozdrawiam.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Paweł Szadkowski
Lek. Paweł Szadkowski
Dotyczy: Anemia Nerwica Nerwica żołądka Psychologia Psychoterapia Medycyna rodzinna

Myśli samobójcze i depresja u 15-latki

Boję się iść do kogokolwiek z tym problemem. Myślę, że mam depresję, wiem, że to nie są żarty, ale widzę, co się ze mną dzieje. Od dłuższego czasu mam dosyć siebie i swojego życia, kilkakrotnie okaleczałam się. Mam myśli samobójcze... Boję się iść do kogokolwiek z tym problemem. Myślę, że mam depresję, wiem, że to nie są żarty, ale widzę, co się ze mną dzieje. Od dłuższego czasu mam dosyć siebie i swojego życia, kilkakrotnie okaleczałam się. Mam myśli samobójcze i wydaje mi się, że każdy ma mnie gdzieś i się odwraca ode mnie. W ostatnim czasie zaczęłam też sięgać po alkohol i papierosy.. Dużo płacze. Na codzień ukrywam wszystkie emocje, a po nocach się tnę, myślę o śmierci i ogólnie załamuje się... Nie wiem co powinnam zrobić..boję się że niedługo nie wytrzymam i sobie coś zrobię
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz
Dotyczy: Depresja Psychiatria Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze Emocje

Co może oznaczać zmęczenie i wahania nastroju u 20-latki?

Nie wiem co się ze mną dzieje. Mam 20 lat, jestem zmęczona. Ciągle bym spała ale nie zawsze tak jest mam wahania nastroju i to duże. Odsunęłam się od rodziny, ldzi ogólnie, nigdy nie lubiłam towarzystwa ludzi jeśli było ich... Nie wiem co się ze mną dzieje. Mam 20 lat, jestem zmęczona. Ciągle bym spała ale nie zawsze tak jest mam wahania nastroju i to duże. Odsunęłam się od rodziny, ldzi ogólnie, nigdy nie lubiłam towarzystwa ludzi jeśli było ich zbyt dużo, ale teraz się od nich izoluję. Dochodzi w różnych sytuacjach do tego, że się drapię, tak żeby poczuć ból głównie na udach. Innym razem mam dużo energii ale szybko ona spada i znowu chcę spać. Mam problemy bo w nocy nie mam potrzeby żeby spać, wszyscy śpią, więc nie muszę z nikim wchodzić w interakcje i wtedy lepiej się czuję. Mam myśli anorektyczki, nie chcę jeść ale znowu jak mam sobry nasteój nie zwracam na to uwagi a potem mam ogromne poczucie winy.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Zaburzenia nastroju Psychologia Psychoterapia

Co może oznaczać dziwne zachowanie u 36-letniego mężczyzny?

Chodzi o to że czyjaś tragedia jest dla mnie śmieszna i bawi mnie to , dodaje różne scenariusze np : w wiadomościach podają że był jakiś wypadek i już mnie to śmieszy dodaje sobie że masakrycznie zginęła cała rodzina szczątki... Chodzi o to że czyjaś tragedia jest dla mnie śmieszna i bawi mnie to , dodaje różne scenariusze np : w wiadomościach podają że był jakiś wypadek i już mnie to śmieszy dodaje sobie że masakrycznie zginęła cała rodzina szczątki porozrzucane ! itp a gdy tylko ranni to mam taki zawód i radość opada , też bez informacji takich to sam sobie w głowie tworzę takie fakty że wpadł pod pociąg lub walec drogowy i wszędzie szczątki dzieci i dorosłych , byłem raz w zakładzie pogrzebowym i dla żartów spytałem czy nie mają na sprzedaż jakieś zwłoki hm w sumie nie wiem po co mi zwłoki ale takie pomysły mam , też przeglądam i szukam na internecie różne akcje z makabrycznych wypadów i jestem zadowolony gdy widzę ciało bez głowy lub rozszarpane , lubię patrzeć na trupy wyławiane z rzek , jezior , stawów itp i takich materiałów szukam by trochę się pośmiać i polepszyć sobie humor , gdy słyszę że jakiś autokar miał wypadek to od razu z uśmiechem pytam siebie ile śmiertelnych itp a gdy nie ma śmiertelnych to wtedy mam zawód i lekki smutek , często sobie wyobrazam wypadki samochodowe i też ciała w tych wrakach , czasem też sobie piszę takie wiadomości że rodzice wrzucili dziecko do pralki bo coś tam coś tam i by jeszcze lepiej było że włączyli max obroty hehe , a tego co bym chciał zobaczyć to w internecie nie ma , mam taki filmik w telefonie gdzie pociąg mili ciało matkę z dzieckiem fajnie to wygląda i takie akcje lubię też również czasem wyobrażam sobie jak moi rodzice giną w wypadku samochodowym lub teraz sobie wyślę że fajnie było by dostać telefon z informacją że mój tata miał wypadek gdy wracał z pracy i śmiertelny , w sumie to nie wiem czy kocham rodziców lecz im tego im nie powiem ale są mi obojętni . To wszystko mi nie przeszkadza tylko chyba zdrowy człowiek nie ma takich myśli , cooo jest ze mną i czy można to jakoś nazwać z lekarskiego punktu , dodam tylko że to część tylko tego co mi przechodzi przez głowę
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia

Jak pomóc osobie, która ma myśli samobójcze?

Mój tata chce popełnić samobójstwo, wielokrotnie o tym nam mówi. Pytany dlaczego, mówi że go nieszanujemy, mamy przed nim sekrety, nie słuchamy go itd. A wcale to nie jest prawdą. Wszystko mu mówimy, opowiadamy, pomagamy itd. Nie wiemy co mamy... Mój tata chce popełnić samobójstwo, wielokrotnie o tym nam mówi. Pytany dlaczego, mówi że go nieszanujemy, mamy przed nim sekrety, nie słuchamy go itd. A wcale to nie jest prawdą. Wszystko mu mówimy, opowiadamy, pomagamy itd. Nie wiemy co mamy teraz zrobić? Wydaje nam się, że dużą rolę na niego wpływa przeszłość ( nie był szanowany, najmłodszy w rodzinie) Pewnie rozmowa by mu pomogła. A nieraz jest miły i chętnie z nami rozmawia, a później wymyśli sobie jakiś problem i znowu zaczynają się kłótnie, obelgi. Co mamy zrobić
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Tomasz Kościelny
Mgr Tomasz Kościelny
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze

Jak radzić sobie z zaburzeniami behawioralnymi?

Witam, od dwóch miesięcy uczęszczam na psychoterapię poznawczo-behawioralną, stosuje również antydepresanty. Jestem po 2 poronieniach. Na początku terapii doszłam z terapeutką do wniosków że zawsze uciekam od swoich problemów, chowam je i nie chcę do nich wracać ani ich... Witam, od dwóch miesięcy uczęszczam na psychoterapię poznawczo-behawioralną, stosuje również antydepresanty. Jestem po 2 poronieniach. Na początku terapii doszłam z terapeutką do wniosków że zawsze uciekam od swoich problemów, chowam je i nie chcę do nich wracać ani ich przeżywać. Od dwóch tygodniu moje samopoczucie bardzo się poprawiło. Podczas ostatniej sesji terapeutka była wobec mnie bardzo dziwna, zawsze pełna wsparcia tym razem była inna. Kilkukrotnie zasugerowała mi że mogę przerwać terapię bo jest mi się ciężko otworzyć i znów zaczęłam uciekać od problemów. A sesje wcześniej jak zaczęło mi się poprawiać samopoczucie to mówiła że szkoda przerwać terapię bo pomału zaczynam się przed nią otwierać. Nie wiem jak mam to rozumieć. Czy powinnam przerwać terapię?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Beata Kot
Mgr Beata Kot
Dotyczy: Psychoterapia behawioralna Psychoterapia Brak apetytu Leki przeciwdepresyjne Nurty psychoterapeutyczne

Co może oznaczać zbytnia nerwowość i jak ją zwalczyć?

Witam Od pewnego czasu jestem bardzo nerwowa i nie mam ochoty dosłownie na nic już nie wspomnę o sprawach intymnych.Proszę pomòżcie mi bo mój związek wisi na włosku.Pozdrawiam
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Jak poradzić sobie z nadmierną agresją u 9-letniego syna?

Witam zostalam dotknieta przemoca ze strony ojca mojego dziecka przez 2 lata po czym po prostu ucieklam od niego. Bylam praktycznie katowana 3 razy hospitalizowana dostawalam piescia twarz nawet gdy trzymalam 3letniego syna na rekach. Tuz po wzielam syna do... Witam zostalam dotknieta przemoca ze strony ojca mojego dziecka przez 2 lata po czym po prostu ucieklam od niego. Bylam praktycznie katowana 3 razy hospitalizowana dostawalam piescia twarz nawet gdy trzymalam 3letniego syna na rekach. Tuz po wzielam syna do psychologa czy wszystko wporzadku z jego psychika poniewaz widzial jak bylam bita I wyzywana pani psycholog powiedziala ze jest normalnym dzieckiem jednak zaznaczyla ze to co widzial moze efektowac nawet za kilka lat Dzis moj syn ma 9 lat od 6 lat juz nie jestem w tym zwiazku jednak moj syn zaczal byc agresywny w stosunku do kolegow I czasami nawet do mnie gdy jest zly. Chcialabmy prosic o Pomo co powinnas zrobic w chwili obecjnej mam partnera ktory nas wspiera w domu nie ma klótni I awantur.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Agresja Psychologia Psychoterapia

Jak poradzić sobie z uzależnieniem męża od alkoholu?

Witam,mam problem jestesmy razem juz ponad 13 lat.Wczesniej moj partner uzalezniony byl od hazardu skonczyl z tym 3 lata temu.Teraz od ponad 2 lat pije codziennie po ok 5-10 piw po 9 %.Poza tym prawie nic nie je obiady gotuje... Witam,mam problem jestesmy razem juz ponad 13 lat.Wczesniej moj partner uzalezniony byl od hazardu skonczyl z tym 3 lata temu.Teraz od ponad 2 lat pije codziennie po ok 5-10 piw po 9 %.Poza tym prawie nic nie je obiady gotuje ale on nie chce.Dodam zea tez celiakie.Ja nie mam juz sily.Mieszkamy za granica sami a rodzina w pl.
odpowiada 1 ekspert:
Dr Krzysztof Dudziński
Dr Krzysztof Dudziński
Dotyczy: Uzależnienie od alkoholu Uzależnienia Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Jak zakończyć relację z mężczyzną poznanym przez internet?

dzień dobry. Poznałam go 8 lat temu na portalu matrymonialnym. Wpał mi w oko bo okazał się ciepłym człowiekiem. Co z tego jak do dziś nie spotkał sie ze mną . Byłam sama w bardzo ważnych dla mnie sytuacjach w... dzień dobry. Poznałam go 8 lat temu na portalu matrymonialnym. Wpał mi w oko bo okazał się ciepłym człowiekiem. Co z tego jak do dziś nie spotkał sie ze mną . Byłam sama w bardzo ważnych dla mnie sytuacjach w życiu. Operacje walka o zdrowie, Zawsze sama chciaz on wspierał mnie mailami i rozmowami na skype. Od jakiegos czasu jednak,zaczęłam sie męczyć tym związkiem o ile to mozna związkiem nazwać. On chce decydowac o tym kiedy sie spotkamy i czy wogóle sie spotkamy. Zaczynam czuć ,że mna manipuluje.Tylko w sposób bardzo "ładny".....Miły...Nie wiem jak to nazwać.....mówi mi miłe rzeczy, adoruje. Teraz jeszcze widzę,że zalogował się na portalu randkowym. Szuka kobiety. No cóż. Wszysycy mi mówili,że to nie ma sensu a ja uparta tkwiłam w tym w nadziei na miłość. Głupia ja.. Teraz nie mam siły. jeszcze doszły zarzuty,że to ja winna jestem, bo ja staram się byc szczęśliwa. On mi nie daje żadnych konkretnych dat co do spotkania czy wspólnego życia. Wszystko ogólnie tylko, że mnie wielce kocha. Okazuje się,że się zglosiły do niego dwie panie z przeszłości które chetnie spełnią jego oczekiwania erotyczne. Ja podobno już nie jestem taka chętna. Wysyła mi tylko pornole i mówi jak to chce robic ze mną ale nic o spotkaniu w realu nie gada. Jeśli nie odpowiadam na jego porno, zarzuca mi,że nie chcę być jego. Jakas paranoja totalna. mam serdecznie dość. Nie jest może on zły, ale mnie wykańcza.... Ja sie wykańczam myslami dialogami w glowie do niego. Czemu mam takiego pecha w życiu?Skończyć to bez dyskusji?jeszcze ten profil na portalu. No kurcze. tu mi mydli oczy miłością, a tam wypisuje,że szuka kobiety. mam dość. najchętniej zablkowałabym go, ale głupia nie wiem na co czekam. Wykończy mnie facet. albo ja sie sama wykończę. Jak mam sobie sama pomóc?
odpowiada 1 ekspert:
Dr Krzysztof Dudziński
Dr Krzysztof Dudziński
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Relacje

Czy moje sampoczucie może być objawem depresji?

Jestem w trakcie , a raczej na koncu juz trwania mojego zwiazku . Jestem mlodym ojcem, mam prawie 26 lat . Moja corka ma 6 . W zwiazku jestem prawie dziewiec lat , ale do rzeczy . Im bardziej dochodzi... Jestem w trakcie , a raczej na koncu juz trwania mojego zwiazku . Jestem mlodym ojcem, mam prawie 26 lat . Moja corka ma 6 . W zwiazku jestem prawie dziewiec lat , ale do rzeczy . Im bardziej dochodzi do mnie ze zwiazek moze sie zakonczyc tym mocniej zaczynam myslec o rzeczach typu co by bylo gdybym zniknal , dlaczego nie potrafie tego ratowac , uwazam sie za bezwartosciowa osobe , stracilem chec na rozwoj i mam obnizony a raczej chwiejny nastroj . Potrafie w tym momencie z placzu wpasc odrazu w agresje a po chwili smiac sie i probowac wmawiac sobie ze wszystko jest wporzadku . Problem ze spaniem oraz nocne myslenie nad rozwiazaniami niestety nie pomagaja nawet po kilku bezsennych nocach potrafilem miec dziwne psikusy typu obawa przed kims w pokoju w ktorym leze tylko ja lub dzwieki ktorych nie ma . Czy mam czego sie obawiac . Dodam ze kiedys bylem leczony w szpitalu pod katem psychiatrycznym ale zostala stwierdzona jakas diagnoza z osobowoscia . Czy z tego mozna popasc w depresje , i czy moj stan juz by nie wskazywal na depresje czego sie obawiam poniewaz proby samobojcze juz mialem
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Depresja Psychologia Psychoterapia

Jak nauczyć się samoakceptacji?

witam , mam 27 lat - kiedyś zmagałam się z anoreksją, teraz mam rodzinę -męża, dziecko- waże 49,5 kg mam 162 wzrostu - nie potrafie zaakceptować siebie. brałam ogromne ilości tabletek na przeczyszczenie(karmie piersią jeszcze), po napadach głodu prowokuję... witam , mam 27 lat - kiedyś zmagałam się z anoreksją, teraz mam rodzinę -męża, dziecko- waże 49,5 kg mam 162 wzrostu - nie potrafie zaakceptować siebie. brałam ogromne ilości tabletek na przeczyszczenie(karmie piersią jeszcze), po napadach głodu prowokuję wymioty. teraz od kilku dni staram się z tym walczyć,ale coraz cześciej mam myśli samobójcze...
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Jak można odzyskać sens życia?

Witam. Zacznę od tego, że w dzieciństwie zdiagnozowano u mnie mutyzm wybiorczy. Skierowano mnie do Poradni Psychologiczno - pedagogicznej. Bylem w niej leczony przez kilka lat, chociaż to leczenie nie było prowadzone efektywnie. Dzisiaj mam 25 lat. Nam ogromnny problem... Witam. Zacznę od tego, że w dzieciństwie zdiagnozowano u mnie mutyzm wybiorczy. Skierowano mnie do Poradni Psychologiczno - pedagogicznej. Bylem w niej leczony przez kilka lat, chociaż to leczenie nie było prowadzone efektywnie. Dzisiaj mam 25 lat. Nam ogromnny problem z nawiązywaniem kontaktów z ludźmi. Drugi mój największy problem jest taki, że nie potrafię zmienić swojej pracy która wogole nie przynosi mi satysfakcji. W firmie pracuje od 4lat i doszedłem do takiego momentu w życiu, mam takie przeświadczenie, że w żadnej innej sobie nie poradzę, chociaż mam marzenia, ci do wymarzonej pracy. Chyba mam depresje od około pol roku, bo ten stan i przekonanie ciągle się pogłębia, nie widzę dla siebie żadnych perspektyw. Wiem jak miałoby wyglądać moje życie, ale nie nam siły go zmienić. Pewnym utrudnieniem w tej sytuacji jest moja mama ktora po śmierci ojca zrobiła sobie ze mnie jego zastępcę! To jest chora miłość od której nie mogę się uwolnić. W tej chwili jestem jak w matni, tracę sens życia, bic mnie nie cieszy, praktycznie przez całe dnie di nikogo się nie odzywam! Pomóżcie! 
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Depresja Psychologia Psychoterapia Leczenie psychologiczne

Co może oznaczać ciągły strach i uczucie odrealnienia?

Witam, Mam 22 lata i od około 3 lat borykam się z ogromnym problemem, a mianowicie. Dorastałem jako dziecko w rodzinie gdzie była przemoc domowa, ojca wobec matki. Przeżyłem wtedy wiele stresu. Po rozstaniu się rodziców wiele razy zmieniałem... Witam, Mam 22 lata i od około 3 lat borykam się z ogromnym problemem, a mianowicie. Dorastałem jako dziecko w rodzinie gdzie była przemoc domowa, ojca wobec matki. Przeżyłem wtedy wiele stresu. Po rozstaniu się rodziców wiele razy zmieniałem miejsce zamieszkania z mama. Odcisnęło to na mnie piętno, że do dziś gdy widzę kłótnie okropnie szybko zaczyna bić mi serce i robi się duszno. W wieku 19 lat podczas urodzin koledzy poczęstowali mnie jakimś dopalaczem (chyba, do dziś nie wiem co to było) miała być to zwykła mariuhuana. Był to mój pierwszy raz z takimi używkami. Po chwili źle się poczułem, dostałem ataku paniki i lęku, że umieram, po czym zadzwoniłem po pogotowie. Na miejscu lekarz stwierdził, że wszystko jest dobrze, uspokoił mnie i wszystko przeszło. Na drugi dzień zaczęło się piekło które trwa po dziś dzień. W środku dnia pijąc herbatę poczułem się dziwnie, tak jak miałbym zemdleć, jakby napad lęku, po czym z dnia na dzień czułem, że świat staje się nierealny niczym film. Byłem świadomy wszystkiego co dzieje się dookoła, szkoła, życie toważyskie i rodzinne były nadal takie same, lecz ciągle czułem, że świat jest nierealny, niczym sen, a ja sam nie czułem się sobą jak kiedyś. To napędzało jeszcze większy lęk i strach, że tamto wydarzenie z używką mogło zrobić spustoszenie w mojej głowie. Tomografie i wszytskie badania nie wykazały żadnych zmian. Od tamtej pory każdy ból głowy, czy klatki piersiowej odbieram jako oznaka groźnej choroby po której zaraz mogę umrzeć (kilka razy wylądowałem w szpitalu myśląc, że mogę mieć zawał czy jakiś nowotwór). Ciągły strach i uczucie odrealnienia sprawia, że nie potrafię funkcjonować. Czasami to mija i myślę wtedy, że już to uczucie nie wróci, ale zawsze po jakimś czasie gdy np idę ulicą, albo oglądam film czuję jak serce zaczyna mi silniej bić, czuję suchość w ustach i drżenie rąk i cała bajka z derealizacją i depersonalizacją zaczyna się od nowa. Ostatnio czuję znów to samo, strach przed tym odrealnieniem jeszcze bardziej pogłębia derealizację, do tego ostatnio czytałem o schizofremii, boję się, że to mogą być jej początki, że zwariuje. Mam bardzo dobrą kobietę która mówi mi że wszystko jest okey, ale uczucie derealizacj zawsze wraca. Jeśli ktoś ma jakiś pomysł jak z tego wyjść, bądź kontakt do jakichś lekarzy specjalistów, bardzo prosiłbym o pomoc.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Czy moje objawy mogą świadczyć o nerwicy?

Witam. Od dłuższego czasu zastanawiam się dlaczego, gdy widzę np. na ulicy kłótnie lub bójkę, to wtedy mam szybki puls, po chwili zaczynają trząść się mi nogi, tak że nie mogę na nich w miejscu ustać, ręce zaczynają się... Witam. Od dłuższego czasu zastanawiam się dlaczego, gdy widzę np. na ulicy kłótnie lub bójkę, to wtedy mam szybki puls, po chwili zaczynają trząść się mi nogi, tak że nie mogę na nich w miejscu ustać, ręce zaczynają się trząść i ogólnie czuję się kiepsko. Czy to może być nerwica? Od dłuższego czasu mam dużo stresów, wszystkim się przejmuje. Dodam, że w mocno stresujących sytuacjach bywa, że mam mdłości, uczucie jakbym miał zemdleć, problemy z wysłowieniem lub z pamięcią.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Nerwica Psychologia Psychoterapia
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy