Twój przewodnik po zdrowiu

Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
Rozpocznij
7 6 7 , 2 0 1

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Zaburzenia osobowości: Pytania do specjalistów

Nie wiem już co mam robić i jak sobie poradzić

witam mam 30 lat juz nie raz prosiłam o rade ale cos mi nie wychodzi w zyciu dostalam rózne propozycje od was zeby nawet udac sie do szpitala psychiatrycznego ale sama niewiem co mam o tym sadzic boje sie ze... witam mam 30 lat juz nie raz prosiłam o rade ale cos mi nie wychodzi w zyciu dostalam rózne propozycje od was zeby nawet udac sie do szpitala psychiatrycznego ale sama niewiem co mam o tym sadzic boje sie ze rodzina tego nie zrozumie i ze zabiora mi córke bo moja tesciowa jest jakas inna we wszystko sie wtrąca i mysli ze wszystko jej wolno a mój mąż powie ze lekarze to konowały i ze ja nigdzie nie powinnam pójść i mi nie pozwoli czuje sie jak taka niewolnica która leczy sie na zaburzenia depresyjno-lekowe i zaburzenia osobowosci i niechce mi sie czasami juz zyc przez to wszystko robie sobie krzywde tne sie po rekach prosze o pomoc :(
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Czy mogę cierpieć na narcystyczne zaburzenie osobowości?

Witam, Wydaje mi się, ze mogę cierpieć na narcystyczne zaburzenie osobowości. Czasami zdaje dobie sprawę, ze moje życie polega na ciągłej gonitwie za czymś. Ze zawsze chce być lepszy od innych, jakbym ciagle konkurował. Nie lubię gdy w grupie jest... Witam, Wydaje mi się, ze mogę cierpieć na narcystyczne zaburzenie osobowości. Czasami zdaje dobie sprawę, ze moje życie polega na ciągłej gonitwie za czymś. Ze zawsze chce być lepszy od innych, jakbym ciagle konkurował. Nie lubię gdy w grupie jest ktoś, kto lepiej wyglada lub lepiej mu się powodzi. Czasami gdy chce sobie pożartować w grupie, to żartuje z kogoś nie widząc, ze sprawiam przykrość, dopiero jak ktoś mi powie, że go uraziłem, to jest mi głupio. Zawsze uważam, ze moje zdanie jest najbardziej trafne i mam racje, lubię gdy ktoś docenia moja wiedzę i mogę mu ja przekazać. W jaki sposób mogę się przebadać? Co mogę zrobić, jeśli wynik będzie pozytywny? Jakie są terapie, co mogę nimi uzyskać? Czy jest możliwość, ze nie mam zaburzenia osobowości tylko niektóre cechy narcyza? Co mogę zrobić w takim wypadku?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Sylwia Wilk
Mgr Sylwia Wilk

Czy farmakologia to najlepsze wyjście?

Dzień Dobry, Cierpie na zaburzenia osobowosci BPD wraz z somatyzacją. Od ponad roku przyjmuje escilatopram. Przewarznie rasy depresyjne trwaja bardzo krótko i przechodzą dość szybko lecz od pół roku nie radze sobie z rzeczywistością. Nie śpię, coraz wiecej sytuacji pamiętam... Dzień Dobry, Cierpie na zaburzenia osobowosci BPD wraz z somatyzacją. Od ponad roku przyjmuje escilatopram. Przewarznie rasy depresyjne trwaja bardzo krótko i przechodzą dość szybko lecz od pół roku nie radze sobie z rzeczywistością. Nie śpię, coraz wiecej sytuacji pamiętam jako osoba trzecią, obserwujący. Zmuszam sie do chodzenia do pracy. Zaczęłam byc wolontariuszem, adoptowalam psa ktorego wychowanie pomoglo mi uporac sie z dużą ilością rzeczy. Pan Dr. Który mnie leczy uwaza ze dawka leków jest dobra i powinnam chodzic do pracy. Ja natomiast odczuwam jedynie ulge bedac na spacerze z psem, czy spotykając sie z ludzmi z fundacji i ich psami. Ale Kiedy siedze sama lub w pracy czesto wyemituje, boli mnie głowa. Somatyzacja daje w kość poniewaz fizycznie jestem zdrową. Moje pytanie, czy naprawde dalsza farmokologia w tych samych dawkach i chodzenie do pracy to najlepsze wyjście? Spie po 1/2 godziny dziennie. Denerwuje sie w tygodniu, codziennie boje sie ze dostane nagane za nieskończoną pracę. Uwielbiałam swoją pracę, teraz sie jej boję.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej

Jak radzić sobie z moimi zaburzeniami?

Prosze o pomoc niewiem co robic czy cięcie sie moze byc problemem w malzenstwie nie daje rady lecze sie na zaburzenia depresyjno lękowe i zaburzenia osobowości i wiem ze cos jest nie tak
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka

Czy możliwe jest że mam borderline?

Witam, mam 18 lat i dostałem diagnozę zaburzeń osobowości typu borderline. Nie jestem jednak przekonany i chciałbym dowiedzieć się od większej ilości specjalistów, czy to co aktualnie przeżywam może wskazywać na właśnie te zaburzenie tutaj: 1. Związki: tutaj miałem... Witam, mam 18 lat i dostałem diagnozę zaburzeń osobowości typu borderline. Nie jestem jednak przekonany i chciałbym dowiedzieć się od większej ilości specjalistów, czy to co aktualnie przeżywam może wskazywać na właśnie te zaburzenie tutaj: 1. Związki: tutaj miałem problem odkąd pamiętam. Teraz jestem w związku od trzech miesięcy, wyglądało to tak, że przez dwa tygodnie byłem zakochany na zabój - nie myślałem o niczym innym poza tą dziewczyną. W końcu po tych dwóch tygodniach zaczęliśmy być razem, dzień później po tej deklaracji czułem pustkę w sobie, a następnego dnia w ogóle wpadłem w taki stan, że całkiem mi się wszystko pomieszało. Te całe uczucie minęło, zacząłem obawiać się, że jestem homoseksualny (i w sumie nadal tego nie jestem, to wygląda tak, że nawet gdy moja kobieta się przy mnie przebiera to potrafię mieć erekcje, ale na filmach podnieca mnie jednak bardziej homoseksualny seks - czy to może wynikać z nadużywania filmów pornograficznych? Pamiętam, że już około 12 roku życia przy początkach oglądania pornografii miałem takie coś, że spodobał mi się homoseksualny film, ale to było raz i nigdy nie przestały podobać mi się dziewczyny w moim wieku. Idąc dalej, jestem chorobliwie zazdrosny o dziewczynę, momentami chce mi się aż wymiotować z zazdrości. Potrafię się obrazić za praktycznie wszystko: odmowę stosunku, złe spojrzenie, kontakt z kimś innym przy mnie. Co do stosunku to podczas niego czuję się ogromnie pusty w środku (co nasila moje obawy o orientację), potrafię chcieć tego kilkanaście razy dziennie. W przypadku dziewczyny jednak staram się nie uzewnętrzniać swoich emocji - po prostu się przez chwilę do niej nie odzywam mimo smutku i wściekłości, aż powie mi coś miłego i poczuję się lepiej. Czy mogę odczuwać ten lęk przed odrzuceniem i zarówno bliskością nieświadomie? Co na nie wskazuje w zachowaniu i myśleniu? 2. No właśnie, huśtawki emocjonalne. O ile w przypadku związku potrafię je hamować (czy to w ogóle nie wyklucza mnie z borderline? To znaczy: kontrolowanie tych emocji przy niektórych ludziach?) to np w przypadku rodziny nie. Rozmawiam normalnie z moją mamą, śmieję się. Chwilę później powie mi coś, co odbiorę za niemiłe i zaczyna się wściekłość, rzucanie telefonami, czasem też biję się sam po twarzy. A później zachowuję się jak gdyby nic się nie stało. Podczas takich kłótni zniszczyłem już kilka swoich telefonów. 3. Substancje psychoaktywne też były, ale nie uzależniły mnie. Teraz sobie myślę, że uzupełniałem sobie nimi deficyty w uczuciach. Niektóre, takie, które dają luz i zdejmują problemy z głowy traktowałem jako odskocznię, jak gdybym chciał wyskoczyć z tego świata chociaż na chwilę. Inne, pobudzające i alkohol były typowo, gdy chciałem się bawić (nie potrafię się bawić na trzeźwo). A benzodiazepiny stosowałem w okresie, gdy dostałem pewnego razu ogromnych ataków paniki. Myślałem, że jestem od nich uzależniony, ale pewnego dnia po prostu ich zabrakło i przestałem brać sam z siebie, po prostu zapominając o nich. 5. Odczuwanie pustki w sobie. Niby pamiętam, że coś takiego jest, ale za każdym razem jakoś to nazywam. Kiedyś był to brak pieniędzy - zarobiłem pieniądze i okazywało się, że to nie to. Później brak dziewczyny (potrafiłem płakać po nocach, że nigdy nikogo nie znajdę) - miałem już dziewczynę, pustka była nadal. Obecnie nie wiem czy jest, czuję się trochę tak, jakbym miał dziurę na wylot w sercu. Z góry dziękuję za pomoc. :) Niby lekarze nie mogą doradzać co zrobić, ale prosiłbym jednak o chociaż drobne podpowiedzenie mi, co mogę w tej sytuacji zrobić, bo serio jestem ogromnie zagubiony, wściekły i smutny.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Małgorzata Mróz
Mgr Małgorzata Mróz

Czy lekarz psychiatra może zlikwidować moją diagnozę?

Witam. Chciałbym dowiedzieć się czy lekarz psychiatra może zlikwidować moją diagnozę. Mam stwierdzone depresję, zaburzenia osobowości i zespół aspergera. Niestety wiedzą o tym moim nauczyciele. Chodzę do 2 klasy technikum mechanicznego. Przez te diagnozy nauczyciele traktują mnie jak... Witam. Chciałbym dowiedzieć się czy lekarz psychiatra może zlikwidować moją diagnozę. Mam stwierdzone depresję, zaburzenia osobowości i zespół aspergera. Niestety wiedzą o tym moim nauczyciele. Chodzę do 2 klasy technikum mechanicznego. Przez te diagnozy nauczyciele traktują mnie jak idiotę. Niby nie mówią mi nic wprost ale widzę ich szyderczy wzrok, słyszę jak mnie na przerwach obgadują. Juz nie mogę tego wytrzymać. Do tego jeszcze jestem pewien że nie mam ani zaburzeń osobowości ani aspergera. Może kilka objawów się zgadza np. nie lubię patrzeć się w oczy innym, lubię samotność ale nie mam problemów z nawiązywaniem znajomości a to chyba główny objaw. Zawsze miałem w szkole kolegow, koleżanki. Rozumiem ironię i metafory. Mój lekarz psychiatra jednak uparcie twierdzi ze to mam. Juz przestałem do niego chodzić bo tak mnie tym wkurzał. Właśnie dlatego chcialabym zapytac co mam zrobic lub do kogo isc żeby mi skasowano z papierow te wszystkie diagnozy. Depresję może zostawić bo to miałem naprawdę. Byłem u innego lekarza psychiatry żeby skasował to ale on twierdzi ze niby mam tego aspergera i zaburzenia osobowości. Jestem pewien że to tylko dlatego ze juz inny mi to stwierdził. Możecie się dziwić dlaczego mi tak bardzo zależy zeby nigdzie tego nie mieć zapisane ale w domu przez te diagnozy rodzina traktuje mnie bardzo dziwnie tak samo właśnie jak nauczyciele. Juz mam tego dość. Do tego nie radzę sobie w szkole. Nie potrafię jej skończyć. Juz drugi raz nie zdałem. O właśnie to kolejne potwierdzenie ze nie mam autyzmu. Bo oni podobno są bardzo mądrzy. Chciałbym rzucić ta szkole ale nie mogę. Moja rodzina jest wykształcona. Nie mogę przunieść im takiego wstydu. Z każdym dniem jest coraz gorzej często zastanawiam się nad zabiciem. Ale tak naprawdę wiem ze nie mógłbym tego xd obić rodzinie. Zreszta balbym się ze mi znowu nie wyjdzie a takiwgo wstydu bym juz nie wytrzymal. Juz i tak miałem dwie próby nieudane. To jest tak bardzo niesprawiedliwe. Dlaczego dobrzy ludzie którzy chcą żyć umierają, a źli, glupi i chcący umrzeć nie mogą. Od jakiegoś miesiąca cały czas śpię. Wracam do domu o 16 i idę spać. Wstaje dopiero o 7 myję się i idę do szkoły. Nie mam na nic siły. Przez te spanie myla mi się juz rzeczywistośc z snem. Nie wiem co mi się śniło a co jest prawdziwe np. Wziąłem do szkoły książki z innych przedmiotów bo śniło mi się ze zmienił się plan lekcji i byle pweny ze to prawda. Jest jeszcze wiele innych takich sytuacji. Wydaje mi się ze nawet jak jestem w szkole to śpię z otwartymi oczami bo juz kilka razy zdarzyło mi się nie śpiąc mię sen np. Siedziałem w klasie i nagle wchodzi dyrektor i mowi ze za 5 minut mam do niego iść. No i po 5 minutach ja wstaje i chce wyjść a nauczyciel do mnie ze co ja robię. A ja ze idę do dyrektora bo przecież przed chwila mi kazał. A on wpisał mi uwagę do dziennika za kłamstwa i wygłupy bo wcale dyrektora nie było w klasie. Zdarza mi się tak snic nie śpiąca co raz xzesxiej. I właśnie mam pytanie czy są jakieś tabletki żeby zmniejszyć sennosc i te snienie. Czy myślicie że to przez to ze mogła mi wrócić depresja?
odpowiada 2 ekspertów:
 Paweł Żmuda-Trzebiatowski
Paweł Żmuda-Trzebiatowski
Mgr Agata Majda
Mgr Agata Majda

Co oznacza zaburzenie depresyjno-lękowe i osobowość nieprawidłowa?

Koleżanka otrzymała u psychiatry diagnozę zaburzenia depresyjno lękowe i osobowość nieprawidłowa. Co oznacza tego typu zaburzenie osobowości? Koleżanka podjęła terapię, była w szpitalu po próbie samobójczej. Jest ciepła przemiła osoba bardzo lubiana i uczciwa. Co oznacza taka osobowość? Ona nigdy... Koleżanka otrzymała u psychiatry diagnozę zaburzenia depresyjno lękowe i osobowość nieprawidłowa. Co oznacza tego typu zaburzenie osobowości? Koleżanka podjęła terapię, była w szpitalu po próbie samobójczej. Jest ciepła przemiła osoba bardzo lubiana i uczciwa. Co oznacza taka osobowość? Ona nigdy nie miala żadnych problemów z prawem, czy z taką osobowością sąd albo ktoś mogą zamknąć ja w więzieniu, uznać za osobę niebezpieczna albo wysłać do jakiegoś zakładu zamkniętego, uznać za niepoczytalna? Koleżanka jest bardzo rozsądna, martwi mnie ta diagnoza
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Jak pozbyć się solipsyzmu?

Od ośmiu lat męczy mysl dotycząca Solipsyzmu (tylko ja jestem prawdziwy a inni ludzie nie mają swiadomosci) powoduje Ona zaleznie od sytuacji wprost proporcjonalny lęk. Jest to mysl nie do podwazenia. Uczęszczam na terapie oraz przyjmowalem wiele lekow SSRI anafranil... Od ośmiu lat męczy mysl dotycząca Solipsyzmu (tylko ja jestem prawdziwy a inni ludzie nie mają swiadomosci) powoduje Ona zaleznie od sytuacji wprost proporcjonalny lęk. Jest to mysl nie do podwazenia. Uczęszczam na terapie oraz przyjmowalem wiele lekow SSRI anafranil i lekow neuroleptycznych i innych lekow psychiatrycznych. Mam zdiagnozowane zaburzenia osobowosci osobowosc obsesyjno kompulsywna. Czy da się pozbyć tej myśli?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Wiesław Łuczkowski
Lek. Wiesław Łuczkowski

Jestem w potrzasku i nie wiem co mam robic

Postaram się krótko opisać moją sytuację. Mam 21 lat. Jesteś z rodziny DDD, przeszedłem bulimię, aktualnie mam anoreksję 45 kg 173 cm. Mam depresję( myślenie dychotomiczne, nie chcę żyć, każdy dzień mnie przytłacza, nie umiem sobie radzić z... Postaram się krótko opisać moją sytuację. Mam 21 lat. Jesteś z rodziny DDD, przeszedłem bulimię, aktualnie mam anoreksję 45 kg 173 cm. Mam depresję( myślenie dychotomiczne, nie chcę żyć, każdy dzień mnie przytłacza, nie umiem sobie radzić z problemami. Mam borderline. Nie panuję nad emocjami, mam myśli samobójcze, raz większe raz mniejsze, mam osobowość unikającą i schizoidalną. Wszytko robię sam, nie rozmawiam w ogóle z ludźmi, jestem introwertkiem, w przeszłości bito mnie w szkole, domu, znęcano sie nade mną psychicznie. Nie zapiszę się do psychiatry, bo mam ogromny lęk!!! Tak samo jak przed jedzeniem. I jestem w potrzasku, co robić? Chciałem z kimś pogadać, ale nie mam z kim, totalnie, mam wokół siebie na studiach toksycznych ludzi, na dodatek mam ciężką sytuację materialną.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Małgorzata Mróz
Mgr Małgorzata Mróz

Jak leczyć lęki przy borderline?

Witam. Mam 24 lata i od kilku miesięcy uczęszczam na terapię z powodu zaburzeń osobowości typu Borderline. Ostatnio zauważyłam że pojawiają się u mnie dziwne stany a mianowicie w nocy dopadaja mnie jakieś leki, przez chwilę nie wiem gdzie... Witam. Mam 24 lata i od kilku miesięcy uczęszczam na terapię z powodu zaburzeń osobowości typu Borderline. Ostatnio zauważyłam że pojawiają się u mnie dziwne stany a mianowicie w nocy dopadaja mnie jakieś leki, przez chwilę nie wiem gdzie jestem albo nie wiem czy kiedykolwiek istniałam, jest przy tym przyspieszony oddech. Na sesjach kiedy poruszamy trudne tematy ja się poprostu wyłączam, czasem czuję się tak jak bym pierwszy raz widziała swoją terapeutke. Nie bardzo wiem co się dzieje. Ostatnio czuję że mój stan psychiczny się pogarsza, oczywiście nie chce by to było źle zrozumiane, moze to chwilowe i jest to spowodowane tym że grzebiemy z terapeutka głęboko. Mam dobry kontakt z terapeutka, ufam jej i uważam że jest w stanie mi pomóc. Dodam że nie biorę żadnych leków. Nie rozumiem co się ze mną dzieje, czy to jakieś kolejne zaburzenie, jakaś nerwica lekówa czy to objawy Borderline
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej

Czy odstawienie leków i ciąża mogą nasilić moje lęki i ataki paniki?

Witam. Mam 25 lat. Choruję na zaburzenia osobowości, nerwicę lękową i zaburzenia somatyzacyjne z somatyzacją. Przyjmuję leki Paroksetynę 40mg, Pregabalinę 300mg, Chlorprothixen 60mg i Hydroxyzinum 25mg. Korzystam z terapii w klinice nerwic, lecz niestety terapia i odstawianie leków wywołało... Witam. Mam 25 lat. Choruję na zaburzenia osobowości, nerwicę lękową i zaburzenia somatyzacyjne z somatyzacją. Przyjmuję leki Paroksetynę 40mg, Pregabalinę 300mg, Chlorprothixen 60mg i Hydroxyzinum 25mg. Korzystam z terapii w klinice nerwic, lecz niestety terapia i odstawianie leków wywołało nawrót lęku, bóli somatycznych. I tu nasuwa sie moje pytanie. Czy przy tych zaburzeniach odstawienie leków i zajście w ciążę może nasilić nawrót bezsenności, ataków paniki, lęków? Czy byłabym w stanie wytrzymać okres ciąży bez leków? I w przypadku tak silnego nawrotu wiadomo branie leków odpada, ale co wtedy zrobić? Czy kobieta w ciąży może pójść do szpitala psychiatrycznego?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Czy są jakieś przeciwwskazania do stosowania tych leków jednocześnie?

Byłem dzisiaj na pierwszej wizycie u psychiatry i stwierdził u mnie zaburzenia osobowości borderline, przepisał lek faxolet er 1x1, ewentualnie zwiększyć dawkę 2x1. Niestety zapomniałem go poinformować iż przyjmuje bibloc 2.5mg 1x1 z powodu lekkiej nabytej arytmii. Czy są jakieś przeciwwskazania w stosowaniu tych dwóch leków jednocześnie?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej

Co zrobić z takim zestawiem wielu różnych dolegliwości?

Co począć z zestawem wielu różnych dolegliwości takich jak chroniczne napięcia mięśniowe oporne na metody relaksacyjne, różnorodne lęki, liczne traumy i urazy, WWO, być może syndrom przewlekłego zmęczenia, dość wysoka niezaradność, zaburzenia koncentracji (podejrzenie ADD wg psychiatry), zaburzenia motywacji (również... Co począć z zestawem wielu różnych dolegliwości takich jak chroniczne napięcia mięśniowe oporne na metody relaksacyjne, różnorodne lęki, liczne traumy i urazy, WWO, być może syndrom przewlekłego zmęczenia, dość wysoka niezaradność, zaburzenia koncentracji (podejrzenie ADD wg psychiatry), zaburzenia motywacji (również przed-depresyjne), nadmierne uleganie znudzeniu, zaburzenie oddychania (prawdopodobnie wynikłe z traumy z dzieciństwa), problemy z decyzyjnością, planowaniem, abnegacja, wstręt do konformizmu, mizantropia, niskie IQ (ok 80), ambiwalencje, nadmiar monologów wewnętrznych, problemy z adaptacją, kruchość współpracy z terapeutami, czasem nadmierna podejrzliwość i krytycyzm... z diagnozowanych przez specjalistów - zaburzenia dysocjacyjne, depresyjno-lękowe, zespół stresu pourazowego, jeszcze niezdiagnozowane, ale prawie pewne - zaburzenia osobowości mieszane? Wykluczyłem badaniami hipotezę chorób neurologicznych. Obecnie straciłem również motywację do pracy z różnych powodów, głównie przez napięcia, znudzenie oraz traumę pocoachingową, która zakończyła się załamaniem i utratą resztek wiary w terapeutów. Obecnie żyje z oszczędności i mam zamiar ubiegać się o niepełnosprawność. Chyba, że znowu mi odbije jakaś chęć na terapie i znowu się załamię brakiem efektów. Doszło do tego, że terapia stała się czynnikiem stresogennym i wysoce ambiwalentnym czyli wzmagającym u mnie zaburzenia psychiczne. Mam swoje hobby, ale one tylko w nieznacznym stopniu amortyzują problemy. Czasem, jak mam motywację stosuje jakieś metody relaksacyjne z doraźnym lub żadnym efektem. Suplementy, zdrowsze jedzenie, życie pod lasem, hortiterapia, zioła nic nie wskórały, również przyjaźnie i praca zarobkowa. Ta ostatnia tylko sprawiła że wydałem kasę na bardzo drogą pseudo-terapię-coaching. Czy coś poza niepełnosprawnością czy stwierdzeniem, że jestem nieuleczalnie chory, czy coś pozostaje? 40-latek ze zdrowiem jak u 60-latka.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Bartłomiej Grochot
Lek. Bartłomiej Grochot

Co może stanowić przyczynę mojej bezsenności?

Mam taki problem Mam stwierdzoną przez psychiatrę zaburzenia schizo typowe .( osobowość schizoidalną) Zmagam się z bezsennością od listopada ub roku. Brałem zolafren w zeszłym roku w dawce 5mg,do momentu pójścia do szpitala psychiatrycznego( trafiłem tam z powodu wewnętrznego niepokoju... Mam taki problem Mam stwierdzoną przez psychiatrę zaburzenia schizo typowe .( osobowość schizoidalną) Zmagam się z bezsennością od listopada ub roku. Brałem zolafren w zeszłym roku w dawce 5mg,do momentu pójścia do szpitala psychiatrycznego( trafiłem tam z powodu wewnętrznego niepokoju , Tam zwiększono mi do 10mg,oraz dawano relanium 5 dobrze się czułem , zasypiałem ) . Pod koniec pobytu pojawiły się zaburzenia widzenia.zaparcia.zawroty głowy Po wyjściu ze szpitala nie wziąłem dawki zolafrenu 10 i nie mogłem usnąć , musiałem wziąć relanium 5 na sen i usnołem , po 2 dniach zaczęła mnie mocno boleć głowa, wróciłem do zolafrenu 5mg i dalej nie mogłem usnąć, dobierałem relanium, w trakcie brania zolafrenu pojawiło się także przymus chodzenia .Wybrałem się z mamą do przyszpitalnej PZP, tam odsunięto zolafren a zastosowano Rispolept do 3mg i ketrel . Po 2 dniach od zastowania leków, trafiłem ponownie do szpitala, z powodu pieczenia w klatce piersiowej . W szpitalu również podowano Rispolept w dawce 3mg w ciągu doby, a na sen Ketrel 3 tab w max. Po 3 tygodniach pobytu, ketrel przestał działać. Dano mi tisercin na noc w dawce 25mg. Działał do 27.02 tegoż roku.Później dobierano tritico cr w dawce 50mg, ale przestało działać.Co jakiś czas biorę Zolpidem .OD lutego wróciłem do zolafren 10 mg i zolpiden .Lekarz stopniowo zwiększał Zolafren z 15mg do 20mg, Przez jakiś czas stosowania 20 mg spałem bez dobierania czegoś innego.Teraz stosując zolafren 20mg,znowu muszę dobrać zolpidem 10mg. Moj lekarz psychiatra stwierdził że bezsenność jest jednym z objawów wstępne schizofrenii oraz ze na 100 % że to są objawy lękowe i ze jak bd brał ten zolafren regularnie znowu sen wróci. Ja jak kłade się spać to coś mnie kłuje i piecze w klatce piersiowej i przewracam się z boku na bok. w koncu o 22 biorę zolpiden MAM pytanie do psychiatrów ,neurologów, co jest przyczyną bezsennośći , to że nagle odstawiłem lek zolafren 10mg, czy u mnie Melatonina jest zaniżona , przez nagłe odstawienie Zolafrenu, czy z powodu lęku , czy może objaw zwiastunowy schizofrenii . Co robić dalej
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Bartłomiej Grochot
Lek. Bartłomiej Grochot

Jak obcować z osobą chorą psychicznie?

Jak funkcjonować z osoba o zaburzeniach osobowości? Zamieszkałam z taką w wynajętym mieszkaniu. Dziewczyna zachowuje się jak dziecko, chce żeby jej ciągle poświęcać uwagę, robi dziwne miny, dominuje w rozmowie, obraża się, gdy nie jest w centrum uwagi ale w... Jak funkcjonować z osoba o zaburzeniach osobowości? Zamieszkałam z taką w wynajętym mieszkaniu. Dziewczyna zachowuje się jak dziecko, chce żeby jej ciągle poświęcać uwagę, robi dziwne miny, dominuje w rozmowie, obraża się, gdy nie jest w centrum uwagi ale w prywatnej rozmowie ciągle narzeka że podnoszę głos - gdy tylko stanowczo wytyczam granice. Nie wiem, czy jest sens ciągnąć ten wynajem, czy taką relację można naprawić czy lepiej zmienić lokatora od razu?
odpowiada 1 ekspert:
 Paweł Żmuda-Trzebiatowski
Paweł Żmuda-Trzebiatowski

Czy Zespół Aspergera może występować z takim zaburzeniem osobowości?

Czy zespol Aspergera moze wystepowac z zaburzeniem osobowosci histrionicznej? U mnie ZA stwierdzono w dzieciństwie
odpowiada 1 ekspert:
 Paweł Żmuda-Trzebiatowski
Paweł Żmuda-Trzebiatowski

Jak leczyć zaburzenia osobowości u 26-latki?

Dzień dobry, Jestem 25-letnią kobietą i od 2 lat (odkąd zdiagnozowano u mnie zaburzenia lękowo-depresyjne oraz podejrzenie zaburzenia osobowości unikającej) uczęszczam na terapię w nurcie psychodynamicznyn. Początki terapii były dla mnie bardzo trudne, ponieważ nie potrafiłam zaufać terapeucie. Wydawał mi... Dzień dobry, Jestem 25-letnią kobietą i od 2 lat (odkąd zdiagnozowano u mnie zaburzenia lękowo-depresyjne oraz podejrzenie zaburzenia osobowości unikającej) uczęszczam na terapię w nurcie psychodynamicznyn. Początki terapii były dla mnie bardzo trudne, ponieważ nie potrafiłam zaufać terapeucie. Wydawał mi się bardzo zimny, niedostępny, oceniający i wycofany przez co nie potrafiłam otwarcie dzielić się swoimi przeżyciami. Obecnie sytuacja wygląda dużo lepiej ale dalej istnieje dla mnie wątek, który jest dla mnie tematem tabu, a mianowicie wątek seksualności. Choć wiem, że jest to temat z którym mam bardzo duży problem to nie potrafię się przełamać i poruszyć go w rozmowie z terapeutą. Jedyna okazja do dyskusji na temat relacji damsko-meskich w moim życiu natrafiła się podczas konsultacji wstępnych, gdy to terapeuta zadawał pytania. Opowiedzialam wówczas, że (choć nie mam większych problemów w koleżeńskich kontaktach z mężczyznami) nie mam żadnych doświadczeń seksualnych, nigdy się nawet nie całowałam ani nie miałam chłopaka, a kilka randek na których byłam były dla mnie bardzo stresującym doświadczeniem. Tak bardzo jest mi wstyd, że w moim wieku mam problemy ,które normalnie dotyczą ludzi 10 lat ode mnie młodszych, że nie potrafię się przełamać i rozpocząć rozmowy na ten temat. Mam wiele (zapewnie irracjonalnych) obaw co do reakcji terapeuty. Boje się, że wydam mu się śmieszna, dziecinna, że go obrzydzę lub do siebie zrażę albo wręcz przeciwnie, że pomyśli, że poruszając takie wątki próbuję go uwieść. Dodatkowo sprawę komplikuje fakt, że terapeuta jest mężczyzną prawie 2-krotnie ode mnie starszym oraz, że zdarzają mi się sny oraz fantazje erotyczne na jego temat. Rozważam już nawet zmianę terapeuty na kobietę ale żal jest mi 2 lat budowania więzi z dotychczasowymi terapeutą. W jaki sposób się przełamać i zacząć rozmowę na ten temat? Czy moje obawy co do reakcji terapeutyczne są na pewno irracjonalne?
odpowiada 1 ekspert:
 Paweł Żmuda-Trzebiatowski
Paweł Żmuda-Trzebiatowski

Jakie leki stosować przy zaburzeniach schizotypowych?

Czy przy zaburzeniach schizotypowych f.21 trzeba brać neuroleptyki? Od kilku lat miałam stwierdzoną schizofrenie paranoidalna f.20 przebywalam na leczeniu w szpitalach z roznymi rozpoznaniani f.21vs f.20 okazuje się że mam dodatkowo zespół uzależnienia f.13 . Ostatecznie lekarz w przychodni i... Czy przy zaburzeniach schizotypowych f.21 trzeba brać neuroleptyki? Od kilku lat miałam stwierdzoną schizofrenie paranoidalna f.20 przebywalam na leczeniu w szpitalach z roznymi rozpoznaniani f.21vs f.20 okazuje się że mam dodatkowo zespół uzależnienia f.13 . Ostatecznie lekarz w przychodni i w prywatnym gabinecie psychiatrycznym postawił rozpoznanie schizotypii .Lek ppsychotyczny biorę raz w tygodniu kiedy zaczynam czuć się depresyjnie i przeżywam napięcia tak zalecił doktor .Czy rzeczywiście przy zaburzeniach osobowości schizotypowych nie trzeba brać neuroleptykow w wysokich dawkach ?Czy wskazana jest bardziej psychoterapia indywidualna?Jak komisja lekarska odnosi się do tego zaburzenia? Do tej pory pobieralam rentę z tytułu schizofrenii.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska

Jak radzić sobie z zaburzeniami nastroju w wieku 21 lat?

Witam, mam 21 lat i mam problem z zaburzeniem nastrojów. Wszystko zaczęło się już w podstawówce gdy stwierdziłam że najlepszym sposobem na osamotnienie i radzenie sobie z nerwowym sytuacjami to sprawianie sobie bólu tz cięcie się. Moi rodzice są już... Witam, mam 21 lat i mam problem z zaburzeniem nastrojów. Wszystko zaczęło się już w podstawówce gdy stwierdziłam że najlepszym sposobem na osamotnienie i radzenie sobie z nerwowym sytuacjami to sprawianie sobie bólu tz cięcie się. Moi rodzice są już po rozwodzie ale bardzo dużo się kłócili. Gdy 3 lata temu poznałam mojego chłopaka skończyłam z samookaleczaniem ale problem z wybuchami złości które doprowadziły do przemocy dalej zostały. W tym roku pewnego dnia przed pójściem do pracy dostałam ataku tak silnej paniki że chłopak wywiozl mnie do rodziny gdzie poszłam do psychiatry i stwierdzono u mnie zaburzenie osobowości. Przepisano mi Lamotrix i Citabax. Jednak te leki nie do końca uważam żeby mi pomagały. Ataki złości nawracają przez co pogarsza się relacja z chłopakiem, a bardzo go kocham, nie chcę go przez to stracić. Widzę również że on jest już tym zmęczony. Chciałabym przestać brać leki i sama poradzić sobie z tym problemem lecz nie wiem jak? Nie umiem wyrażać emocji. A gdy próbuję rozmawiać z chłopakiem na temat tego co chciałabym aby zrobił czy też właśnie o problemach od razu zaczynam płakać i on nie bierze mnie wtedy na poważnie. Nie wiem też jak dojrzeć, każdy mówi że jestem dziecinna. Nie potrafię znaleźć porządnej pracy co mnie już bardzo męczy bo chciałabym mieć już stabilność finansową. Mieszkam z chłopakiem już 3 lata, a obecnie jeszcze u mojej mamy i jej nowego partnera z którymi wstydzę się spędzać czas ponieważ mama zawsze była mi daleka, ona ma depresję dwubiegunową. Chcę przestać brać leki i dorosnąć i dzięki temu znaleźć porządna pracę i ją utrzymać. Od czego mam zacząć? Pozdrawiam Anonimowa kobieta
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Gdzie mogę odbyć terapię indywidualną?

Mam zaburzenia depresyjno lękowe i zaburzenia osobowosci i jestem po probie samobojczej dlatego potrzebuje terapii indywidualnej bo poprzedni psycholog odmowil mi psychoterapi z powodu ze wypisalam sie na wlasne rzadanie bo lezalam w zgierzu 9 dni
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Patronaty