Mam 22 lata, na bezsenność cierpię od 6 lat. Ostatnimi czasy (od jakichś dwóch lat) coraz mniej sypiam. Najczęściej zasypiam między 5-6 rano. Studiuję dziennie i niejednokrotnie nie jestem w stanie iść na poranne ćwiczenia. W październiku 2010 wykryto u mnie torbiel na szyszynce. Mimo iż nie znoszę faszerować się lekami, to obawiam się, że nie mam innego wyjścia. Co mogę przyjmować, aby zasnąć o przyzwoitej porze i móc wstać, jak normalny człowiek, rano?

Witam! Mam pytanie odnośnie bezsenności. Od ok. 8 lat mam problemy ze snem. Różnią się one od siebie: czasami nie mogę zasnąć, czasami zasypiam od razu, ale budzę się nad ranem (4-6) i dalej nie mogę spać, czasami budzę się za wcześnie i już nie zasypiam. Mój organizm potrzebuje min. 8 h snu, inaczej czuję się w ciągu dnia bardzo źle, tj. mam bóle głowy w okolicach skroni, pieczenia skóry, duże rozdrażnienie - typowe z tego, co wyczytałem. Byłem już u kilku, może kilkunastu lekarzy i z przykrością stwierdzam, że nikt nie jest w stanie mi pomóc. :( Problem jest dla mnie bardzo uciążliwy, bo jestem sportowcem (kolarzem) i przy ciągłych treningach potrzebuję, aby mój organizm się regenerował, do tego pracuję sporo. Na szczęście w pracy wiedzą o moim problemie i pozwalają mi przyjść do pracy później - niestety nie pomaga mi to, bo jak się obudzę za wcześnie, to i tak już nie mogę zasnąć.

Od ok. 3 lat leczę się farmakologicznie, gdyż lekarz stwierdził u mnie zaburzenia depresyjne, przypisał mi Mirtazepinę w dawce 15-30mg. Do tego cały czas chodzę na psychoterapię, ale niestety to nie pomaga. Mieszkam w Gdańsku i tu nie ma możliwości zrobienia badań specjalistycznych np. polisomnografii. Bardzo chciałbym, aby ktoś udzielił mi kilku rad, gdzie dokładnie mam się udać, jakie badania zrobić i co jeszcze mogę w tej sprawie zrobić. Jestem w tym temacie bardzo wyedukowany na temat higieny snu itp., więc szukam już porad znacznie głębszych, bo próbuję już wszystkiego, jak wspomniałem od 8 lat, ale to nie pomaga, a stan się pogarsza coraz bardziej. Ostatnio mam średnio 4,5 nocy nieprzespanych na tydzień.

Witam serdecznie! Mam 21 lat i od pewnego czasu cierpię na bezsenność. To już nawet nie jest przerywany sen, nie śpię po prostu całą noc. Jestem wtedy pobudzona, serce bije mi bardzo szybko i mocno. Czasami trzęsą mi się ręce lub nogi, kilka razy miałam też mrowienie nóg. Taki stan utrzymuje się do rana, czasami do popołudnia. Staram się przed snem wypić herbatę z melisy, nie myśleć o niczym stresującym, ale to i tak nie działa... Dziwne jest to, że rano nie odczuwam nadmiernego zmęczenia, funkcjonuję normalnie - z tym że nadal mam wrażenie, jakbym w organizmie miała zbyt dużo adrenaliny. Od czasu do czasu miewam też zachwiania nastrojów. Złoszczę się bez konkretnego powodu, po czym powraca dobry humor, a wieczorem chce mi się płakać. Czasami nie śpię dwie noce, czasami jedną, dwa dni przesypiam normalnie i później znowu to samo. Objawy te zauważyłam ok. miesiąca temu. Pracuję, studiuję - czy skutków powyższych objawów mogę doszukiwać się w stresie? Czy to coś poważnego, czy przejściowy stan? Bardzo proszę o poradę i o pomoc.

Witam, mam 33 lata. Od ponad 16 lat mam problemy z zasypianiem. Leczę się u lekarza psychiatry, bo już nie dawałam rady i teraz zaczęłam psychoterapię psychodynamiczną. Miałam wiele diagnoz, od nerwicy depresyjnej, po depresję. Teraz jest w zasadzie dobrze, jeżeli chodzi o moje samopoczucie i życie, jednak w dalszym ciągu nie mogę spać. Jeżeli nie wezmę leku uspokajającego, to nie zasnę. Czy możliwe jest, abym miała jakieś fizjologiczne upośledzenie i nie mogła spać? Nie wiem, może uszkodzenie w mózgu? Jestem już zmęczona tym wszystkim, nie funkcjonuję bez tabletek, a nie mam przecież 90 lat. Co może być przyczyną mojej bezsenności?

Pacjentka przeszła operację usunięcia woreczka żółciowego i jej zdaniem lekarz rodzinny przepisał jej na bóle i bezsenność po tej operacji takie lekarstwa: Lorazepam Dura 1mg; Adumbram 10mg; Hydroxyzinum VP 10mg; Mydokalm 150 mg. Czy to jest możliwe? Pozdrawiam.

P.S. Pytanie zadaję dlatego, że moja pracownica (ta po operacji) opiekuje się 24 h starszą osobą i pozostaje z nią sama. Czy przyjmowanie tych leków może być niebezpieczne, czy opiekunka może pracować i wykonywać swoje obowiązki?

Mam 25 lat, mój problem zaczął się w styczniu tego roku i trwa do dziś. A więc zaczęłam mieć problemy ze snem, na początku nie spałam do 5 w nocy. Potem poszłam do lekarza psychiatry, który przepisał mi lek M*** i N*** - pobrałam miesiąc czasu i odstawiłam. Później brałam jeszcze inne leki, które nie były dla mnie dobre. Teraz biorę T*** na noc i F*** na dzień, trochę lepiej się po nich czuję. Śpię od 11.00 albo 12.00 do 6.00 rano. Mam też taką fobię odnośnie do chorób. Po prostu się ich boję i zażywania leków. Cały czas mam myśli, że mam bezsenność i się nigdy nie wyleczę. Wyszłam za mąż i nie współżyjemy, bo ja się boję, bo mnie to boli. Czy to może być zaburzenie depresyjne, czy zaburzenie lękowe? Chodzę na psychoterapię, która tak naprawdę mało mi pomaga. Dostałam jakichś lęków i nie wiem z czego to może być. Nie wiem co mam robić? Boję się, że leki, które biorę przestaną działać i będę musiała zmienić na inne antydepresanty. Nie wiem co mam robić, proszę o pomoc i poradę.

Od kilku lat mam problemy ze zbyt krótkim snem. Sytuacja stopniowo ulega pogorszeniu. Wizyty u lekarzy internistów kończą się standardowymi badaniami krew/mocz i poradami w stylu - prowadzić zdrowy tryb życia, nie pić, nie palić, jeździć na rowerze, zamiast oglądać telewizję, nie pić herbaty przed snem itp. Zdarzyło się również, że dostałem leki na obniżenie ciśnienia, ale po ich zastosowaniu miałem głównie problemy z drętwieniem ramion w czasie snu, polegające na utracie władzy w ręku, podobnej jaka powstaje po długotrwałym ucisku utrudniającym dopływ krwi. Objawy te występowały po około dwóch dobach, gdy brałem jedną tabletkę rano i jedną wieczorem, lub po tygodniu do dwóch, gdy brałem pół wieczorem przed snem. Otrzymuję głównie Stilnox, ale nie zawsze działa, a jak uda się wyżebrać od jakiegoś lekarza, to od święta biorę pół tabletki Senzopu przez 2-3 dni przed snem, co działa zdecydowanie lepiej niż Stilnox. Zaobserwowałem, że śpię od 3 do 4,5 godziny, gdy nie biorę tabletek, a szpikuję się tylko preparatami ziołowymi.

Telewizji nie oglądam poza wiadomościami, spędzam dużo czasu na powietrzu, bo wydłużyłem sobie urlop i mam wiele zainteresowań odstresowujących i wymagających ruchu. Wybudzenie następuje przeważnie, gdy kończy się jakiś sen, domyślam się, że bez względu na jego treść. Różnice w ciśnieniu po wybudzeniu od 120/60 do 150/90. W tym drugim przypadku zbudziłem się zdenerwowany, bo uciekł mi pociąg. We śnie oczywiście. Sytuacja przestaje być wesoła, gdy kończy się wolne, bo muszę być w pracy sprawny, a nie zawsze mogę sobie pozwolić na branie leków, bo często w nocy muszę wstawać. Oczywiście, potem już nie mogę spać i po kilku takich dniach ze skróconym snem nasila się uczucie zmęczenia i zaczynają się problemy z koncentracją wyraźnie wpływające na moją pracę. Porady w stylu kupić sobie szybszy rower nie skutkują. Czy istnieje jakiś sposób, lekarz (Który to? Gdzie on jest?) będący w stanie coś zaradzić?

Witam, mam problem z nocnymi hałasami. Zawsze byłem wrażliwy na głośne dźwięki, nie mogłem np. spać przy telewizorze czy w pociągu. Niestety, wraz ze zmianą miejsca zamieszkania, problemy te się pogłębiły. W nocy w zasadzie cały czas ktoś z rodziny wstaje do łazienki, kuchni itp., a ja się budzę i po przebudzeniu nie mogę zasnąć przez dłuższy czas, nawet do godziny-półtorej. Ta sytuacja dość silnie mnie stresuje, nie dość, że przeprowadzka była przymusowa, to dodatkowo nie mogę się zregenerować. Przesypiam w sumie 6-7 godzin, ale z przerwami w sumie w łóżku spędzam nawet 10-11 godzin. Chciałbym nauczyć się spać w hałasie, ale nie wiem, jak to zrobić? Stopery pomagają tylko do pewnego momentu - jeśli ktoś trzaska drzwiami w moim pokoju, to trudno tego nie usłyszeć, nawet z zatkanymi uszami... Z drugiej strony wszyscy wokół mówią mi, że nic nie słyszą, że im to nie przeszkadza. Mam 30 lat, nie choruję przewlekle, prowadzę raczej niezdrowy tryb życia - dużo komputera (praca), mało ruchu.

Jestem kobietą i mam 27 lat. 3 lata temu zaczął się mój problem z bezsennością. Leczyłam się u lekarza specjalisty, łykałam lek przeciwdepresyjny, trafiłam także do szpitala (rumień guzowaty). Jest to dla mnie strasznie drażliwy i łatwo wywołujący płacz temat. Od jakiegoś czasu jednak objawy są lżejsze - sypiam lepiej - staram się nie brać leku przeciwdepresyjnego. Czasem zastępuję go doraźnie ziołowymi tabletkami. Niestety, aby zadziałały, muszę brać 3-4 sztuki. Wolę jednak tak, bo wtedy działają one po pół godziny, a nie jak w przypadku antydepresantu po dwóch godzinach. No i zawsze jest szansa, że zasnę bez niczego.

Problem mam jednak taki, że często zdarzają się noce, w których nie zasypiam w ogóle albo np. o 4 lub 5 nad ranem. Czyli problem częstych kłopotów ze snem, który przychodził np. 2-3 godziny po położeniu się, ale przychodził, przekształcił się w problem rzadszej bezsenności, na którą nie działa już ani antydepresant, ani (jak wczoraj) 5 tabletek ziołowych. Próbuję czytać, wstawać, pić herbatki. Walcząc z tym tyle czasu, poznałam wiele sposobów i rad na bezsenność i próbuję je stosować, ale jak przyjedzie taka noc, nie działa nic. Moje myśli wtedy kłębią się jak czarny kołtun. Zaznaczę, że nie przeżywam stresującej sytuacji życiowej. Proszę o radę.

Mam 14 lat (ukończę 3 marca). Ostatnio w ogóle nie mogę spać. Kładę się spać ok. północy. Męczę się z zaśnięciem. Kiedy już zasnę, budzę się ok. 1:30. Potem znów zasypiam. Następnie budzę się o 4:00, zasypiam, pobudka ok. 7:00 i w końcu znów sen. Wstawanie o 8-9. Co się dzieje? Nigdy tak nie miałam. Ostatnio zrobiłam się wielkim śpiochem, ale w takim sensie, że zasypiałam w krótkim momencie, a od 3 dni nie mogę spać. Po takich pobudkach nocnych jestem przez cały dzień znużona, kładę się spać i NIE MOGĘ ZASNĄĆ! Nic nie pomaga, słuchanie MP3 o minimalnym nagłośnieniu piosenek sennych. Co mam zrobić?

Od pewnego czasu bardzo mało śpię, praktycznie o 3 w nocy kładę się spać. Przyczyną jest pisanie SMS-ów z chłopakiem. Rano wstaję bez problemów. Niestety problem zaczął się, gdy pewnego dnia na lekcji usłyszałam dzwonek, którego tak naprawdę nie było, wstałam, zabrałam torbę i z zawrotami w głowie wyszłam, udając się do toalety. Dopiero po przemyciu twarzy otworzyłam oczy i zdałam sobie sprawę, co się stało. Bardzo często jestem osłabiona i nie panuję nad sobą i swoim zachowaniem. Często urywają mi się filmy, a potem otwieram oczy i zdaję sobie sprawę, co się stało.

Pragnę zauważyć, iż nie biorę żadnych podejrzanych środków, tzn. jeśli tak, to nie mam o tym żadnego pojęcia. Mój przyjaciel twierdzi, że ćpam i to właśnie przez to zdarzają mi się takie sytuacje, ale nie przypominam sobie takich sytuacji. Drugim przypadkiem była sytuacja, gdy zaczęłam prawie dusić jakiegoś chłopaka, który oczywiście na to zasłużył. Widziałam strach w jego oczach i dopiero po chwili odpoczynku zdałam sobie sprawę, co ja robiłam. Z mojej strony było wiele aktów przemocy wobec osób (chłopaków), które mnie w jakiś sposób obrażały. Proszę o pomoc. Czy ja jestem niebezpieczna?

Witam! Mam 31 lat, jestem kobietą. Zawsze byłam zdrowa, żadnych poważnych chorób, operacji. Zawsze wszystko pod kontrolą. Z natury jestem pogodna, raczej bez żadnych poważniejszych problemów. No właśnie... Ostatnio jednak coś mi dokucza. Po całym dniu, kiedy przychodzi pora do spania, kładę się i nic. Chce zasnąć, jednak nie mogę, ściska mnie w żołądku, jakbym była głodna, ale tak nie jest. Kręcę sie z boku na bok, jakoś ciężko mi sie oddycha, czasami muszę sprowokować ziewanie, aby porządnie złapać oddech. Mam sucho w buzi, a jednak dużo śliny, gdy połykam. Mam tak od około miesiąca, wcześniej zawsze spałam dobrze. Nie kładę się też późno spać, 22 godzina to taki standard. Czasem, gdy zamykam oczy, to przez głowę przelatuje mi tysiąc myśli na minutę. Myślę o różnych banalnych i ważniejszych rzeczach. Jestem osobą twardo stąpającą po ziemi, jednak zawsze wszystko analizuje do perfekcji. Zawsze kiedy sie wkurzam, muszę coś robić, nie mogę usiedzieć na miejscu. Zawsze coś robię. Czy to może być przyczyną mojego problemu, to ze jestem taka narwana?

Chciałabym się także troszkę wyciszyć, zwolnić. Czy może to być np. z nerwów? Bo zdarza mi sie to tak co parę dni, wstaję oczywiście niewyspana, ale jakoś daję radę, wypijam ze trzy kawy i trochę pomaga. Ale często jest tak, że mimo niewyspania, gdy mam czas w ciągu dnia próbuję się położyć, odpocząć, zasnąć, a tu nic. Proszę o jakąś radę. Dodam, że alkoholu nie piję, jedyne co z używek, to palę papierosy. Brałam na spanie tabletki ziołowe, ale rezultat myślę, iż jest marny. Pozdrawiam.

Witam. Piszę, ponieważ mam problemy ze snem. Od listopada 2010 roku leczę się na depresję. Obecnie zażywam lek z grupy SSRI, lek przeciwlękowy na dobę, wcześniej zażywałam lek z grupy benzodiazepin, ale teraz przeszłam na przeciwlękowy, ponieważ benzodiazepin długo brać nie można. Mam również duże problemy ze snem. Zażywałam lek nasenny nowej generacji, po 1 tabletce lub pół przed snem. Teraz mój lekarz powiedział, abym zażywała sporadycznie lek nasenny. Więc tak zrobiłam. Ale teraz w ogóle nie mogę spać, kładę się wieczór spać, ziewam, zamykam oczy, a moje powieki drgają, nie mogę zasnąć. Tak się męczę całą noc. Zasypiam o 5 rano, śpię ze dwie godziny. Do tego podczas zasypiania mam sto myśli naraz. Myślę o dawnych znajomych, zaraz o mojej rodzinie, moje myśli dotyczą też tego, że wyobrażam sobie różne sceny, np. że moi bliscy umierają albo coś w tym stylu.

Już nie wiem co robić, ta bezsenność mnie tak męczy. Co mam robić, zupełnie już nie wiem. Boję się, kiedy przychodzi wieczór, bo boję się, że znowu nie usnę i będę się męczyć. W ciągu dnia też nie mogę spać, czuję, że moje oczy się wytrzeszczają i nie zasnę. POMOCY, co robić??

Witam! Od dnia 15 sierpnia, gdy wracając z weekendu wściekłem się na pirata drogowego, mam kłopoty ze snem. Owego dnia nie mogłem zasnąć, mimo że od chwilowego stresu minęło kilka godzin i byłem już spokojny. Tak zaczęły się moje kłopoty ze snem i częściowo, w środku gorącego lata wydawało mi się także, że jest mało świeżego powietrza podczas leżenia w łóżku (gdy chodziłem lub siedziałem, nie miałem takiego odczucia). Mam obecnie kłopoty z zasypianiem, a gdy usnę, budzę się po ok. 1-2 godzinach z wysuszoną śluzówką nosową i suchością w ustach. Wstaję, zrobię siusiu, wypiję pół szklanki wody i kładę się znowu, na ogół po 15-30 minutach zasypiam i budzę się znów po 1,5-2 godzinach. Intensywnie wietrzę sypialnię, mam włączony nawilżacz powietrza. Od ponad miesiąca łykam magnez w kapsułkach i witaminy, ograniczyłem picie kawy do max. 2 filiżanek dziennie. Przez ponad miesiąc, gdy tylko mogłem zacząłem jeździć na rowerze, fizyczne zmęczenie pomagało (trochę) poczuć znużenie i łatwiej zasypiałem. Czasami śpię nawet do 9:00 (zwykle od 23:30-24:00) z 1-2 pobudkami, ale znacznie częściej tylko do 6:00-6:30. Przed 15 sierpnia kładłem głowę na poduszce i bezczelnie chrapałem do rana :-)

Zaczynam bać się kłaść spać, czuję się wieczorem odrobinę podminowany na samą myśl, że trzeba się będzie położyć i zasnąć. Rano ani w ciągu dnia nie odczuwam jakiegoś specjalnego zmęczenia związanego z krótkim snem. Kupiłem łagodny środek na sen B***, łyknę czasami pastylkę, łatwiej wtedy zasypiam, ale po kilku razach spokojnego snu, obecnie nawet po pastylce budzę się po 1-1,5 godzinie. Niepokoi mnie ta suchość w ustach i suchość śluzówki nosowej, NIGDY tego nie miałem. Pracę mam głównie siedzącą, dosyć stresującą, od 2 lat nie mogę sobie pozwolić na urlop, zrobiłem się chyba pracoholikiem. Niemniej jednak staram się wypoczywać regularnie w weekendy, praca fizyczna na działce itp., cały dzień na powietrzu. Gdy jeżdżę na rowerze lub biegam, nie czuję jakiegoś specjalnego zmęczenia itp. - raczej dobrze mi, gdy się dotleniam głęboko, ale z nastaniem chłodów stosuję to już znacznie rzadziej. Sprawdzałem kilka razy, przypadkowo w ciągu dnia ciśnienie, jest OK. Innych badań nie robiłem, doradźcie do kogo się zwrócić, przekroczyłem 50, ale do w/w daty czułem się wewnętrznie jak nastolatek. Dziś obawiam się, że dotyka mnie coś (choroba? starość?). Pozdrawiam.

Mój 13 letni syn od małego dziecka miał problem z zasypianiem. Trzeba było poświęcić dużo czasu żeby położyć go spać. Myślałam, że z tego wyrośnie, ale nic się nie zmienia, często w środku nocy woła ''mama nie mogę spać". Obecnie jest na obozie, gdzie spędza aktywnie czas na powietrzu, a mimo to dostaję telefony o 12 .30, że nie może zasnąć. Rano ma problemy ze wstaniem, jest zmęczony i bardzo powolny. Jest dzieckiem wrażliwym, nieodpornym na stres, choć często obojętnym na to, co się wokoło dzieje. W nauce, mimo że nie ma większych problemów ze stopniami, trudno mu się skupić i poświęcić trochę czasu, szybko się zniechęca i nudzi. Poza tym cierpi na chroniczny brak apetytu, jest mało aktywny, raczej wycofany, bez inicjatywy. Często zmęczony bez widocznego powodu. Moje pytanie. Gdzie szukać przyczyny i pomocy? Byłam z chłopcem u psychologa, testy psychologiczne wyszły bardzo dobrze i gdy zaproponowano tabletki pobudzające jego aktywność, wycofałam się. Proszę o radę, może konkretną poradnię. (Najchętniej przez NFZ.) Mieszkam w Warszawie. Zależy mi na dotarciu do przyczyn braku apetytu, bezsenności.