Witam serdecznie. Bardzo proszę o informację, co robić. Dopadła mnie bezsenność o podłożu somatycznym. Po ustąpieniu problemów somatycznych pozostała bezsenność, z którą walczyłem lekiem Imovane przez 3 tygodnie. Po tym czasie postanowiłem odstawić lek i udało mi się na 3 tygodnie. Potem znowu problem powrócił. Co mam robić? Czy mogę dalej się nim wspomagać? Mam 3 tygodnie, żeby podjąć ponowną próbę odstawienia. Czy wystąpiła już po tym czasie tolerancja i co będzie, jeśli okres, w którym będę musiał go przyjmować się przedłuży? Boję się bezsenności. Czy jest ktoś w Krakowie, kto mógłby mi pomóc? Bardzo proszę o odpowiedz. Co Państwo sądzicie o zastosowaniu melatoniny? Wspomnę, że moja bezsenność polega na braku snu prawie przez całą noc! Zaczynam być tym psychicznie wykończony.... Bardzo proszę o podpowiedź.

Witam! Mam problem z zasypianiem. Pracowałam wcześniej na nocki i możliwe, iż przyzwyczaiłam się do tego trybu życia. Od 3 miesięcy, a może i nawet dłużej, już nie pracuję na nocki. Próbuję usnąć na siłę. Kładę się o 22.00, a czasami potrafię się obudzić około 24.00 i do 3.00 męczarnia... Zazwyczaj kładę się spać o 2-3 nad ranem. Jest to bardzo uciążliwe dla mnie. Naprawdę nie wiem, co robić. Byłam u lekarki, ale stwierdziła, że jeśli przesypiam 6-8 godzin, to jest w porządku... ach... żadne to dla mnie pocieszenie, bo chcę chodzić spać o normalnych godzinach, a nie nad ranem... Jeśli chodzi o depresję... nie czuję się zdesperowana aż tak bardzo, ale nie ukrywam, iż mam problemy na podłożu psychicznym. Chodzę codziennie zestresowana, zła, denerwuję się z byle powodu... Powiedziałam też o tym lekarce. Ona zapytała mnie w skali 1-100, jak oceniam swoje problemy z tym związane, oceniłam na 60, ponieważ tak naprawdę jest!!! Na co lekarka oznajmiła mi, że wszystko jest w porządku... nie ukrywam, że wyszłam bardzo rozczarowana i zawiedziona. Co powinnam zrobić? Jak sobie radzić z bezsennością? Stosować tabletki czy może jakieś ziółka...? Wolałabym zioła, herbatki niż tabletki... Proszę o rady!!! Ann

Moja córka ma 14 lat. Od kilku dni ma wieczorem problemy z zaśnięciem, a gdy zaśnie, budzi się po dwóch godzinach (ok. 24, 1 godziny w nocy) i nie może zasnąć przez kolejne dwie godziny. Później śpi do około 10, 11 godziny rano. Jak jej pomóć, aby wieczorem zasypiała spokojnie i przesypiała całą noc? Chodzi wieczorem na spacer po parku z psem, jest najedzona, dostaje napar z melisy... Nic nie pomaga, a niedługo zaczyna się rok szkolny. Proszę o pomoc.

Mam 23 lata. Od 8 miesiąca życia choruję na padaczkę i od 8 miesiąca życia biorę leki na padaczkę. Bardzo często wieczorami nie mogę zasnąć, a jak zasnę, to bardzo często budzę się w godzinach od 1:00 do 5:00, a później w dzień jestem bardzo śpiąca. Co ja mam robić, żebym wieczorami zasypiała, w nocy spała, a rano się budziła wyspana, a w dzień nie spała?

Mam 26 lat i trzymiesięczną córeczkę, która w nocy mniej więcej co 3 godziny domaga się karmienia. Po porodzie przez 2 miesiące spałam dobrze - karmiłam ją (karmię piersią), a następnie zasypiałam w przeciągu pół godziny (nie od razu). Z czasem nie mogłam zasnąć pomiędzy poszczególnymi karmieniami, teraz nie zasypiam także wieczorem - kładę się spać codziennie o tej samej porze - ok. godz. 22. Jestem wówczas senna, pojawiają się pierwsze senne obrazy, ale natychmiast się wybudzam. Później leżę, znajdując się jakby między snem a jawą, po czym ocknę się i wiem, że nie spałam głębokim snem, a jest już 1 w nocy. To bardzo męczące. Jeżeli zasnę, często wybudzam się, nawet gdy dziecko jeszcze śpi i nie domaga się karmienia. Zasypiam normalnie najczęściej dopiero nad ranem, sen jest jednak co 2 - 3 godziny przerywany z konieczności karmienia dziecka. Po przebudzeniu na karmienie rano również często nie zasypiam, tylko znajduję się w jakimś dziwnym letargu. Przed posiadaniem dziecka spałam dobrze, przesypiałam całą noc, choć potrzebowałam więcej czasu na zaśnięcie wieczorem.

Witam, mam 19 lat i jestem mężczyzną. Od pół roku pracuję jako barman w klubie, pracuję 3 dni pod rząd w tygodniu od godziny 18.00 do 6.00 rano. Gdy mój okres pracy kończy się (tj. w poniedziałek), nie mogę przez resztę tygodnia spać po nocach. Przychodzę o 7.00 rano do domu, kładę się spać i wstaję około 15.00, i tak codziennie. Próbowałem walczyć ze snem i położyć się spać o 22.00, udało mi się zasnąć, lecz obudziłem się o 1.00 w nocy, po czym znowu nie mogłem zasnąć aż do 6.00 rano, i tak jest codziennie. Co powinienem zrobić, aby móc spać w nocy, w dni, w które nie pracuję?

Witam! Jestem dziewczyną, mam 15 lat i mam ogromny problem ze snem. Kiedy kładę się do łóżka, zasypiam po 1,5 godzinie, a budzę się co 15 minut. Później znów nie mogę zasnąć. Zliczając czas mojego snu, to śpię w nocy maks. 3 godziny. To bardzo mało. A godzinę przed regularnym wstaniem z łóżka nagle zaczynam być senna. Niestety, i tak muszę wstać, więc cały dzień jestem senna. Wypiłam 3 kawy, a to pomogło na jedynie godzinę. Nie biorę i nie brałam żadnych leków, bo uważam, że jestem jeszcze na to zbyt młoda, jednak mnie to bardzo niepokoi, ponieważ nie mogę normalnie funkcjonować. Nie wiem, czy ma to związek z faktem, iż nie miałam jeszcze pierwszej miesiączki.

Mam 18 lat. Od jakiegoś czasu mam problemy z zasypianiem. Staram się kłaść mniej więcej o tej samej porze 22.00-22:30, ale na zaśnięcie potrzebuję kilku godzin. Rano wstaję koło godziny 6:30 i jestem nieprzytomna, bo na wyspanie się potrzebuję ok. 9 godzin. Często też budzę się w nocy i też jest to uciążliwe. Nie zdarzają się noce przespane w całości. Jeśli położę się w dzień, zasypiam natychmiast - czy chcę, czy nie chcę - a wieczorem, jak na złość, nie mogę. Staram się tego unikać, bo wiem, że wtedy mam jeszcze większe problemy z zaśnięciem wieczorem, ale jest to silniejsze ode mnie. Potrafię zasnąć np. przy nauce czy oglądaniu telewizji. Proszę o pomoc.

Mam 27 lat i jestem w 7 miesiącu ciąży. Od tygodnia nie mogę spać, nawet minutki. Dopada mnie jakaś depresja, zaczynam za wszystkimi tęsknić, za rodziną, za znajomymi, brakuje mi ich obecności, chciałabym wszystkich mieć przy sobie, a to przecież niemożliwe, płaczę bez powodu. Staram się to jakoś opanowywać, myślę o moim dziecku, jak to będzie pięknie, jak się urodzi, ale nawet to nie pomaga, bo miedzy dobrymi myślami podświadomie przewijają się złe. Boję się tylko tego, że poddam się tym złym myślom i zwariuję. Nie mam żadnych problemów. Mam kochanego męża i rodzinkę. To nasze pierwsze, oczekiwane dziecko i boję się tego, że robię mu krzywdę. Jestem już zmęczona, ale w dzień też nie zasnę. Te myśli mnie dobijają, w dzień zawsze się czymś zajmę, ale w nocy jest tragedia. Piję ziółka uspokajające, ale to nic nie pomaga. Proszę o pomoc.

Mam 58 lat i problemy nocne. O godzinie 19 piję herbatę (melisa i rumianek). Zawsze chodzę o tej samej godzinie spać, czyli 22.30. Długo nie mogę zasnąć, po 2 godzinach sen jest płytki, bardzo często się budzę, chce mi się pić, ciężko otworzyć mi oczy, 2 razy chodzę siku. Wstaję o 8.00 rano. Bywa tak, że mogę przespać całą noc, ale to bardzo rzadko. Przewracam się bardzo często, mam suchość w jamie ustnej, w pokoju temperatura 18 stopni. Niedawno kupiłam melatoninę, nie bardzo mi to pomaga. Od lekarza nie mam żadnych leków. Boję się chemii. Bardzo proszę o poradę.

Witam, mam 26 lat, jestem w 6 tygodniu ciąży  i mam ogromny problem, bo w ogóle nie śpię! Jestem już po 1 poronieniu (grypa w 2 tc), a ta ciąża była planowana. Aktualnie finiszuję swoje sprawy magisterskie i stres z tym związany, a także wiadomość o ciąży sprawiła, że od ponad tygodnia mam non stop ściśnięty żołądek i taki niepokój na sercu. Przez 2 dni byłam rozgoryczona, potem zaczęłam myśleć logicznie, ale stres pozostał. Spałam po 2 tury 2 godziny na dobę, aż w końcu wcale. Poza tym jestem tak naładowana adrenaliną, że w ogóle tego snu nie potrzebuję.

Wybłagałam nawet od ginekolog skierowanie do szpitala psychiatrycznego, ale po dłuższej rozmowie z psychiatrą się uspokoiłam, powiedział, że brak snu nie ma wpływu na mnie i dziecko, i że organizm w końcu padnie. Odesłał mnie do domu i nawet przespałam noc. Już myślałam, że będzie dobrze. Na wizycie kontrolnej u innego ginekologa opowiedziałam całą sytuację, a on powiedział, że nie ma do czego wracać, tylko teraz wypoczywać... Tylko, że ja znowu nie mogę spać! Jestem spokojniejsza, mogę leżeć w bezruchu całą noc i mieć spokojne myśli, ale cały czas mam ściśnięty brzuch. Nie mogę brać leków, melisa nie pomaga. Do jakiego specjalisty mam się zgłosić? Lekarza pierwszego kontaktu, psychologa, psychiatry, neurologa? Rejonowa przychodnia odeśle mnie za 3 miesiące. Gdzie szukać sprawdzonych specjalistów prywatnych? Bardzo proszę o pomoc! Pozdrawiam.

Moje dolegliwości z bezsennością są troszeczkę dziwne, ale męczą mnie już od długiego czasu. Nie mogę zasnąć, gdy idę na drugi dzień do pracy na ranną zmianę, i wtedy nie obejdzie się bez choćby ćwiartki tabletki nasennej. Gdy przychodzi weekend, mogę normalnie zasnąć lub gdy mam druga zmianę również. Najgorsze jest to, że od jakiegoś czasu mój zakład zniósł drugą zmianę i chodzę tylko na pierwszą. Teraz to przez pięć dni w tygodniu muszę łykać te tabletki, bo inaczej nie zasnę. Próbowałam już różnych metod, ale nic nie skutkuje, bez choćby kawałka tabletki nie zasnę. Już nie wiem, co mam robić, a nie chcę się uzależniać od leków, o ile już nie jestem uzależniona.

Witam. Zgłaszam się do Państwa z problemem moim i mojego partnera. Trzy tygodnie temu wprowadziliśmy się do nowego domu i od tego momentu mam problemy ze snem. Śpię bardzo płytko, często się przebudzając i dużo śniąc. Mam wrażenie jakbym w ogóle nie zapadała w głęboką fazę snu. Myśleliśmy, że to może po prostu kwestia poprzestawiania mebli, to jednak nie pomogło. Zaczyna mi to doskwierać, tym bardziej, że wcześniej spałam jak przysłowiowy 'kamień', mając uczucie, że od zaśnięcia do przebudzenia nie minęła nawet dobra godzina. Nie mam w zwyczaju spożywania obfitych posiłków przed zaśnięciem, mamy zawsze otwarte okno, nie jestem też pod wpływem żadnego większego stresu. Byłabym bardzo wdzięczna za poradę i objaśnienie, skąd wynika mój problem i jak go rozwiązać. Dziękuję uprzejmie!

Mam depresję i nie mogę spać. Często nie śpię wcale lub tylko kilka godzin, a to jest dla mnie za mało, ponieważ praca moja wymaga ciągłego wysiłku i po południu padam ze zmęczenia. Staram się w miarę czasu uprawiać sport, dwa razy w tygodniu po 2 godziny. Z chęcią bym robił to częściej, ale nie mam na to sił. Czy wysiłek fizyczny może powodować takie objawy?

Od kilku miesięcy jestem pod ciągłym stresem, nagła choroba męża spowodowała taki stan. Od tej pory 2 m-cy nie śpię po nocach, w ciągu dnia jestem nie do życia, kręci mi się w głowie, szum w uszach, rozdrażnienie. Biorę od tygodnia lek antydepresyjny i wspomagająco jeszcze inne leki nasenne, ale one już na mnie nie działają. Ciągle odczuwam lęki i stres. Lekarz stwierdził u mnie nerwicę depresyjno-lękową. Czy po dłuższym stosowaniu leku antydepresyjnego sen wróci do normy (biorę fluoksetynę)? Czy tak już zostanie, dopóki nie znikną wszystkie stresy, a nie zapowiada się, żeby to miało się już skończyć. Przed mężem jeszcze długa terapia, a ja stresuję się każdym szczegółem z nim związanym, leczeniem, samopoczuciem itp. Nie wiem, co mam robić, jaki znaleźć sposób, aby spać i czuć się zregenerowana.