Mam 13 lat. Źle czuję się w swoim ciele. Ważę 60 kg, a mierzę 165. W mojej klasie są same szczupłe dziewczyny, czuję się przy nich taka gruba. Większość osób mówi mi, że nie jestem za gruba, ani za chda, ale ja chciałabym schudnąć chociaż 5 kg. Od 1 lutego stosuję dietę "1000 kcal". Nie wiem czy jest ona dobra, nie wiem także co robić po pierwszym miesiącu? I czy moja waga jest odpowiednia? Jakie są ćwiczenia na brzuch i uda? Bardzo proszę o pomoc i z góry dziękuję :)

Witam, mam 35 lat i od ponad roku choruję na cukrzycę typu 1. Stosuję insulinę glargine, jak i oczywiście tę krótko działającą. Z racji tego, że dość intensywnie trenuję thai boxing, a co za tym idzie, uzupełniam treningi techniczne również wytrzymałościowymi i siłowymi do 2 razy dziennie, mam pytanie ważne dla mnie i podobnie intensywnie trenujących diabetyków. Czy przy cukrzycy i leczeniu insuliną można wspomagać organizm dozwolonymi suplementami typu: glutamina, aminokwasy proste, rozgałęzione, witaminy, minerały, preparaty chroniące i przyspieszające regenerację stawów i ścięgien?

Jeśli można stosować któryś z powyższych suplementów, to proszę powiedzieć czym się kierować, kupując którykolwiek z powyższych. Przed chorobą kierowałem się głównie firmą, która dany suplement produkowała, jednak przy cukrzycy dochodzą na pewno jeszcze inne kryteria. Dodam, że cukry mam wyrównane, kontroluję glikemię od 5 do 8 razy dziennie, w zależności od intensywności treningów.

Adam

Witam! Mam 15 lat, mój wzrost to 153 cm, od października nie mam miesiączki, ponieważ z 50 kg schudłam do 40 kg. Przez 5 miesięcy nie odżywiałam się zdrowo, mój spadek masy ciała polegał na głodówce, od jakiegoś czasu wzięłam się w garść, jem 5 posiłków dziennie, chcę przytyć i dostać miesiączkę. Jaka powinna być moja prawidłowa masa ciała i czy dzięki niej dostanę miesiączkę, jeśli sama bardzo tego chcę?

Witam. Mam 14 lat, 161 cm wzrostu i ważę 50 kg. Przez moją wagę wstydzę się chodzić do szkoły. W szóstej klasie ważyłam 45 kg przy wzroście 157 cm, więc na wakacjach zaczęłam się odchudzać, ponieważ na następny rok szłam do pierwszej gimnazjum i chciałam dobrze wyglądać, bo to nowa klasa, dużo nowych osób itd. Rzeczywiście schudłam. Na początku roku szkolnego ważyłam 40 kg mając 161 cm wzrostu. Z czasem dawne kilogramy wróciły.

Na początku utrzymywałam swoją wagę przez ok. 2,5 miesiąca, ale było coraz więcej nauki, byłam niewyspana i przez ten brak czasu zaniedbywałam zdrowe odżywianie. Wychodziłam do szkoły bez śniadania i tam bez jedzenia przetrzymywałam 7 godzin. Gdy wracałam do domu byłam taka głodna, że nawet przed snem jadłam i tak doszło do 50 kilogramów. Teraz wstydzę się chodzić do szkoły, bo wiem, że nie będę się podobać chłopakom. Na początku roku paru prosiło mnie o chodzenie, a teraz po prostu wstydzę się, bo wiem, że ich tam spotkam. Jak przechodzę przez korytarz z koleżankami to dopadają mnie myśli, że wszyscy się na mnie patrzą z przymrużeniem oka.

Ostatnio coraz częściej zostaję w domu i nigdzie nie wychodzę. Mamie mówię, że się źle czuję, bo boję się jej powiedzieć, że nie chcę chodzić do szkoły ze względu na moją wagę. Ona mi ciągle mówi, że jestem chuda jak ołówek i nie powinnam się odchudzać, bo wyląduje w szpitalu, ale ja wiem, że ona tylko tak mówi, żeby mnie nie zranić, bo widzę jak jest naprawdę. Ostatnio już nie mogłam z tym wytrzymać i stosowałam głodówki, chociaż wiem, że to nie jest rozwiązanie. Nie wiem już co robić. Proszę o pomoc.

Mam 22 lata i 171 cm wzrostu. Przez ostatnie tygodnie straciłam apetyt do tego stopnia, że ograniczyłam swoje posiłki do 1 dziennie. W międzyczasie potrafię tylko coś przegryźć (jabłko, mandarynkę), moja obecna waga to 50 kg. Jakie mogą być tego przyczyny? Często czuję się zmęczona, śpiąca, towarzyszą mi bóle głowy. Jakie badania powinnam wykonać? Na jakie zwrócić szczególną uwagę?